Γιάννης Γ. Μασμανίδης: [Πάνω στα βράχια…]

Πάνω στα βράχια
τα πρώτα ερείπια
σαν μικρές φωτογραφίες,
κρίματα παλιά
μικρά φυλαχτά
ερημωμένων δρόμων.
(Πληθαίνουν οι τριγμοί,
νεκροί άγνωστοι ήχοι.)
Ήταν πολύ αργά,
αργά όπως πάντα.
Τώρα όμως ας είναι η στιγμή,
λίγο πριν ανοίξει τα φτερά
στον ανώριμο πόθο
να ξεχύνεται,
ψιθυρίζει

(ψιθυρίζει
σαν στάλα βροχής ξεχασμένη
για την πρόθεση,
των άδειων ματιών την πρόθεση,
επειδή λένε:
στα σιωπηλά βάθη
χορεύουν μαύρες φιγούρες
τραβώντας το μικρό μας νήμα).

Από τη συλλογή Ήταν κι η νύχτα (1993) του Γιάννη Γ. Μασμανίδη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιάννης Γ. Μασμανίδης

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.