David Foster & Linda Thompson, Tell him (Celine Dion & Barbra Streisand)

Tell him

Μουσική: David Foster
Στίχοι: Linda Thompson
Ερμηνεία: Celine Dion & Barbra Streisand
Δίσκος: Tell him (single, 1997)

I’m scared
So afraid to show I care
Will he think me weak
If I tremble when I speak
Oooh, what if
There’s another one he’s thinking of
Maybe he’s in love
I’d feel like a fool
Life can be so cruel
I don’t know what to do

I’ve been there
With my heart out in my hand
But what you must understand
You can’t let the chance
To love him pass you by

Tell him
Tell him that the sun and moon
Rise in his eyes
Reach out to him
And whisper
Tender words so soft and sweet
Hold him close to feel his heart beat
Love will be the gift you give yourself

Touch him
With the gentleness you feel inside
Your love can’t be denied
The truth will set you free
You’ll have what’s meant to be
All in time you’ll see

I love him
Of that much I can be sure
I don’t think I could endure
If I let him walk away
When I have so much to say

Tell him
Tell him that the sun and moon
Rise in his eyes
Reach out to him
And whisper
Tender words so soft and sweet
Hold him close to feel his heart beat
Love will be the gift you give yourself

Love is light that surely glows
In the hearts of those who know
It’s a steady flame that grows
Feed the fire
with all the passion you can show
Tonight love will assume its place
This memory time cannot erase
Blind faith will lead love where it has to go

Tell him
Tell him that the sun and moon
Rise in his eyes
Reach out to him
And whisper
Tender words so soft and sweet
Hold him close to feel his heart beat
Love will be the gift you give yourself

Never let him go

Advertisements

Barry & Robin Gibb, Woman in love (Barbra Streisand)

Woman in love

Μουσική & στίχοι: Barry & Robin Gibb
Ερμηνεία: Barbra Streisand & Bee Gees
Δίσκος: Guilty (1980)

Life is a moment in space
When the dream is gone
It’s a lonelier place
I kiss the morning goodbye
But down inside you know
We never know why
The road is narrow and long
When eyes meet eyes
And the feeling is strong
I turn away from the wall
I stumble and fall
But I give you it all

I am a woman in love
And I do anything
To get you into my world
And hold you within
It’s a right I defend
Over and over again
What do I do?

With you eternally mine
In love there is
No measure of time
We planned it all at the start
That you and I
Would live in each others hearts
We may be oceans away
You feel my love
I hear what you say
No truth is ever a lie
I stumble and fall
But I give you it all

I am a woman in love
And I do anything
To get you into my world
And hold you within
It’s a right I defend
Over and over again
What do I do?

I am a woman in love
And I’m talking to you
Do you know how it feels?
What a woman can do
It’s a right I defend
Over and over again

Neil Diamond, Alan Bergman & Marilyn Bergman, You don’t bring me flowers (Barbra Streisand & Neil Diamond)

You don’t bring me flowers

Μουσική: Neil Diamond
Στίχοι: Alan Bergman & Marilyn Bergman
Ερμηνεία: Barbra Streisand & Neil Diamond
Δίσκος: You don’t bring me flowers (single, 1978)

You don’t bring me flowers
You don’t sing me love songs
You hardly talk to me anymore
When I come through the door
At the end of the day

I remember when
You couldn’t wait to love me
Used to hate to leave me
Now after lovin’ me late at night
When it’s good for you
And you’re feeling alright
Well you just roll over
And you turn out the light
And you don’t bring me flowers anymore

It used to be so natural
To talk about forever
But «used to be’s» don’t count anymore
They just lay on the floor
Till we sweep them away

And baby, I remember
All the things you taught me
I learned how to laugh
And I learned how to cry
Well I learned how to love
I even learned how to lie
You’d think I could learn
How to tell you goodbye
‘Cause you don’t bring me flowers anymore

Βασίλης Ιωαννίδης, [Έμπλεξες πάλι με τους υάκινθους…]

Έμπλεξες πάλι με τους υάκινθους
Στο σεληνόφως χαμόγελα μίσχοι
ριπές της βροχής φιλήματα του ανέμου
Έμπλεξες πάλι
Με τον καρπό που ξεκλειδώνει τον ήλιο
με τον καθρέφτη της σιωπής πάνω στους λόφους
μ’ ένα φιλί μονοκονδυλιά
μ’ όλους τους πόθους απλωμένους στις στέγες
με τα όνειρα φουγάρα ανεμίζοντα
Έμπλεξες πάλι
Με λίγο άσπρο στη θέση του καιρού
να πλέεις όρθιος
με λίγο κίτρινο για τους λυγμούς των λουλουδιών
στα χαρακώματα της μνήμης να λούζεσαι στο φως
Έμπλεξες πάλι
στην υγρασία του φθινοπώρου
μ’ ένα λιβάδι απορίες
να ξαναρχίσεις να συλλαβίζεις
τα πρώτα αρώματα
παρέα με τα στάχυα.

Ανέκδοτο ποίημα του Βασίλη Ιωαννίδη (2008)

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Ιωαννίδης

Βασίλης Ιωαννίδης, [Μαύρη οθόνη…]

Μαύρη οθόνη
η μνήμη∙
κραυγές πνιγμένων
που καλούν
σε βοήθεια∙
κι έπειτα
μια νεκρική σιγή
σαν χιονισμένη πεδιάδα

Το συγκεκριμένο ποίημα του Βασίλη Ιωαννίδη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πάροδος (τεύχος 17, Δεκέμβριος 2007).

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Ιωαννίδης

Βασίλης Ιωαννίδης, [Είναι το πρόσωπό σου…]

Είναι
το πρόσωπό σου
φεγγάρια
τρύπια,
φαγωμένα,
που με κοιτάζουν
τρυφερά

Το συγκεκριμένο ποίημα του Βασίλη Ιωαννίδη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πάροδος (τεύχος 17, Δεκέμβριος 2007).

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Ιωαννίδης

Βασίλης Ιωαννίδης, [Άστεγη έμεινε η ποίηση…]

Άστεγη
έμεινε η ποίηση
και περιφέρεται
στους δρόμους
ζητιανεύοντας

*

Ναυάγιο η ποίηση
κι ο ποιητής
ο ναυαγός

Το συγκεκριμένο ποίημα του Βασίλη Ιωαννίδη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πάροδος (τεύχος 17, Δεκέμβριος 2007).

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Ιωαννίδης

Βασίλης Ιωαννίδης, [Άνυδρα τα λόγια σου…]

Άνυδρα
τα λόγια σου∙
χωρίς τον ήλιο
μέσα τους∙
προορισμένα
στον χαμό

Το συγκεκριμένο ποίημα του Βασίλη Ιωαννίδη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πάροδος (τεύχος 17, Δεκέμβριος 2007).

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Ιωαννίδης

Βασίλης Ιωαννίδης, [Μες στις σιδηροτροχιές…]

Μες στις σιδηροτροχιές
πέφτουν τα άστρα
μαλακά
σαν χιόνι∙
κομμάτια εξόριστου
ουρανού,
καρποί ολόφωτοι,
ευδόκιμοι,
στην στίλβουσα γαλήνη

Το συγκεκριμένο ποίημα του Βασίλη Ιωαννίδη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πανδώρα (τεύχος 16, Νοέμβριος 2004-Μάιος 2005).

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Ιωαννίδης

Βασίλης Ιωαννίδης, [Μ’ ένα σύννεφο…]

Μ’ ένα σύννεφο
ντυμένο στα μοβ
ξυπνά ο ουρανός∙
άσκεποι ήχοι,
οκτάβες της βροχής
στα μουσκεμένα δέντρα∙
στα μονοπάτια
του κορμιού
φτερά και φύλλα
βλεφαρίζουν

Το συγκεκριμένο ποίημα του Βασίλη Ιωαννίδη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πανδώρα (τεύχος 16, Νοέμβριος 2004-Μάιος 2005).

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Ιωαννίδης

Βασίλης Ιωαννίδης, [Από τη μέσα πόρτα του καιρού…]

Από τη μέσα πόρτα
του καιρού
ξανοίγει ένα παράθυρο∙
μια χαραμάδα
βρόχινη σιωπή
δέντρο πολύκλωνο
σε λυπημένο κήπο

Το συγκεκριμένο ποίημα του Βασίλη Ιωαννίδη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πανδώρα (τεύχος 16, Νοέμβριος 2004-Μάιος 2005).

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Ιωαννίδης

Βασίλης Ιωαννίδης, [Σα ρόδια σκάζουν τα μάτια…]

Σα ρόδια
σκάζουν τα μάτια
κι από μέσα αναδύονται
πουλιά,
φτερά και ερείπια∙
ένα φεγγάρι κόκκινο,
χωρίς σημαία,
πέρασμα σκοτεινό
στο ασάλευτο κύμα

Το συγκεκριμένο ποίημα του Βασίλη Ιωαννίδη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πανδώρα (τεύχος 13, Μάιος-Νοέμβριος 2003).

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Ιωαννίδης

Βασίλης Ιωαννίδης, [Κάποτε, τα κομμένα χέρια…]

Κάποτε,
τα κομμένα χέρια
θα φυτρώσουν στη μάντρα,
και οι φλέβες
θα ανθίσουν αγιόκλημα
στο μακρύ τους ταξίδι.

Το συγκεκριμένο ποίημα του Βασίλη Ιωαννίδη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πανδώρα (τεύχος 13, Μάιος-Νοέμβριος 2003).

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Ιωαννίδης

Βασίλης Ιωαννίδης, [Ήρθαν μέρες περίεργες…]

Ήρθαν μέρες περίεργες,
λουσμένες απ’ έξω
κι από μέσα τεφρές∙
σώματα ακέφαλα
πεταμένα στους δρόμους,
αγωνία κι ατσάλι,
και στα χέρια
ένα βιολί λυπημένο,
εξόριστο,
κρεμασμένο ανάποδα,
μακριά απ’ τη θήκη,
να κρατάει το ίσο.

Το συγκεκριμένο ποίημα του Βασίλη Ιωαννίδη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πανδώρα (τεύχος 13, Μάιος-Νοέμβριος 2003).

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Ιωαννίδης

Βασίλης Ιωαννίδης, [Φράχτης ο πόθος…]

Φράχτης ο πόθος,
γυμνό κορμί
παραδομένο σε ύπνο∙
μέσα στα σκέλη
αναμμένο κερί

Από τη συλλογή Μικρά ερωτικά (1998) του Βασίλη Ιωαννίδη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Ιωαννίδης

Βασίλης Ιωαννίδης, [Υδρία στρογγυλή…]

Υδρία στρογγυλή
ρεμβάζουσα
πλήρης πόθων∙
κάνιστρο λυγερό,
λιβάδι
κρεμασμένο
στον λαιμό

Από τη συλλογή Μικρά ερωτικά (1998) του Βασίλη Ιωαννίδη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Ιωαννίδης

Βασίλης Ιωαννίδης, [Το βάραθρο να γίνει φως…]

Το βάραθρο να γίνει φως
πλατύσκαλο
στον κόρφο σου
να περπατήσω

Από τη συλλογή Μικρά ερωτικά (1998) του Βασίλη Ιωαννίδη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Ιωαννίδης

Βασίλης Ιωαννίδης, [Συλλογισμένη…]

Συλλογισμένη
κάθεσαι στον ύπνο σου∙
σαν αγκαλιά το χέρι σου,
σταματημένο
στον αέρα

Από τη συλλογή Μικρά ερωτικά (1998) του Βασίλη Ιωαννίδη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Ιωαννίδης

Βασίλης Ιωαννίδης, [Σπέρμα σιωπής…]

Σπέρμα σιωπής
στον κόλπο∙
μέσα μου βλασταίνω
εντός μου ανθίζεις

Από τη συλλογή Μικρά ερωτικά (1998) του Βασίλη Ιωαννίδη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Ιωαννίδης

Βασίλης Ιωαννίδης, [Πώς ξεθυμαίνει…]

Μίκης Θεοδωράκης & Γιάννης Θεοδωράκης, Νύχτα μαγικιά
(τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς / δίσκος: Μαρίνα (2007))

Πώς ξεθυμαίνει
κάποτε ο ουρανός
και πλημμυρίζει
η νύχτα λόγια;

Από τη συλλογή Μικρά ερωτικά (1998) του Βασίλη Ιωαννίδη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Ιωαννίδης