Μαρία Καρδάτου, Casta Diva

Maria Callas live: Bizet‘s Carmen Habanera, Hamburg 1962

Casta Diva

Η τέφρα της
σκορπισμένη στο Αιγαίο
Η φωνή της σκεπάζει τον κόσμο
Casta Diva
Η εξαίσια φωνή της χαμένη
στα πέλαγα της οδού Μαρίας Κάλλας
με τις καφετέριες το τάβλι
και τα τραγούδια του συρμού
Στο μέγαρο μουσικής
τα ενδύματά της
Το κορμί της στις φλόγες
και η τέφρα σε νότες
ταξιδεύει στα σύννεφα
σ’ ολόκληρη τη γη

Από τη συλλογή Αβλαβής διέλευση (2009) της Μαρίας Καρδάτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Καρδάτου

Μαρία Καρδάτου, Τρόπαιο

Τρόπαιο

Ανοίγοντας το συρτάρι
μυρμήγκια οι αναμνήσεις
ανεβαίνουν ανάλαφρα
στα χέρια στο στήθος στο κεφάλι
Με διαλύουν και
κομμάτι κομμάτι
με κουβαλάνε στη φωλιά
φτερό πεταλούδας
τρόπαιο χαμένου χρόνου

Από τη συλλογή Αβλαβής διέλευση (2009) της Μαρίας Καρδάτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Καρδάτου

Μαρία Καρδάτου, Το φιλί

Το φιλί

Κάποτε πολύ τον αγαπήσαμε
Έστω για ένα λεπτό
Στην αιωνιότητα πολύ μετράει
Κάποιος γιατί του έμοιαζε
με αγαπημένο πρόσωπο
άλλος γιατί μπερδεύτηκε
αγαπώντας τη ζωή
Άλλοι γιατί δεν διέκριναν
πως φορούσε προσωπείο
Μερικοί γιατί πεθύμησαν
το φιλί του οι παράτολμοι
Κι αμέσως το μετάνιωσαν
και τον έφτυσαν
τον αποκήρυξαν μετά βδελυγμίας
Ξέρει να μεταμφιέζεται σωστά
και την κατάλληλη στιγμή
καρφώνει το μαχαίρι
ο μέγας ραδιούργος
και γητευτής
ο θάνατος

Από τη συλλογή Αβλαβής διέλευση (2009) της Μαρίας Καρδάτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Καρδάτου

Μαρία Καρδάτου, Το νερό του Σεΐχη

Το νερό του Σεΐχη

Τα θλιβερά απογεύματα της Κυριακής
με καυγάδες γονέων και
αναμετάδοση ποδοσφαίρου
Με τον ήχο της καμπάνας
που ποτέ δε χτυπάει για καλό
Κι όλα εκείνα τα αρώματα
από γυναίκες που έρχονταν
για επίσκεψη στις μανάδες
Η μυρωδιά του καφέ
και η θλίψη του τσιγάρου
Τα «έπεα πτερόεντα»
των μεγάλων και «σοφών»
η μοναξιά που δεν σε άφηνε
να αναπνεύσεις
ρούχο που στένεψε και
δεν σε χωράει πια
Τα μηνύματα αγάπης και απόγνωσης
χελωνάκια που αγωνίζονταν
να μπουν στο νερό
πριν τα αφανίσουν οι άλλοι
εκείνοι με τα ψεύτικα λόγια
κουρούνες που κρώζουν
δίπλα σε αηδόνια
Οι συγγενείς τεθλιμμένοι
οι μεταμφιεσμένοι κουκουλοφόροι
της νύχτας οι εφιάλτες
Χαμένη στο νεφέλωμα του Αετού
προσπαθούσες να κατανοήσεις
τη διαδικασία της δημιουργίας
αλλά «είμαστε μικρά παιδιά
και δεν καταλαβαίνουμε
γι’ αυτό ξαναπές τα»
Μόνο τα παιδιά αγαπούν αληθινά
και για ένα πλαστικό κόκκινο
τριαντάφυλλο περνούν
στον χώρο των νεκρών νύχτα
και μου το προσφέρουν
Οι φύλακες έχουν γνώση
κυνηγούν το παιδί
και μαζί τρέχουμε και χανόμαστε
στις φωτιές
Όταν έρχεται χειμώνας
χιόνι σκεπάζει την πόλη μας
πάνω στο Σέιχ-Σου γλιστράμε
με έλκηθρο
ο μαρμαρωμένος βασιλιάς
και η κοιμωμένη βασιλοπούλα
Πάγωσε κι ο καταρράκτης
Κάποιος μας καταράστηκε
γιατί χαρήκαμε πολύ
Ήμασταν ατίθασοι και αλαζόνες
κι αυτό ήταν ύβρις
Η γιαγιά το έλεγε «να είσαι πρόσχαρη
και ταπεινή» μα εγώ δεν ήμουν
και τιμωρήθηκα
Το βουνό ξεράθηκε το χώμα σκίστηκε
κι ούτε χορτάρι ούτε δέντρο δε φυτρώνει
Ούτε πουλί πετούμενο δε συναντάς
ούτε «νερό του Σεΐχη»
Στέρεψε και το «αθάνατο»
«απέσβετο λάλον ύδωρ»
Τιμωρήθηκα να έχω λευκά μαλλιά
αν και μικρό παιδί
κι από την πολλή χαρά
να είμαι πάντα λυπημένη
Τις νύχτες να μην κοιμάμαι
και της μέρας τη δουλειά
να τη βλέπει η νύχτα και να γελά
Τα όνειρα να είναι ατελείωτα
και νόημα να μη βγαίνει
Δρόμο να παίρνω δρόμο ν’ αφήνω
και ποτέ να μη φτάνω
Όσο για τον νυχτερινό τρόμο
ποτέ να μην τελειώνει
Η κοκκινοσκουφίτσα να τρελαίνεται
Είναι κι αυτή μία εκδοχή
γιατί λύκος στο Σέιχ-Σου
δεν υπήρξε ποτέ
Μόνο ένας δράκος ήρθε
μία φορά κι αυτόν τον σκότωσαν
τον ηδονοβλεψία
Ύστερα είπαν πως δεν ήταν
αυτός ο δράκος
και ησυχάσαμε
Κάψαμε το δάσος
και μεγαλώσαμε

Από τη συλλογή Αβλαβής διέλευση (2009) της Μαρίας Καρδάτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Καρδάτου

Μαρία Καρδάτου, Το γνωστό όνειρο

Το γνωστό όνειρο

Το παλιό όνειρο
που επανέρχεται
λαγός φοβισμένος
τρέμοντας
κάτω από τη λευκή γούνα του
ποτέ δε θα πραγματοποιηθεί
Προς τι οι άγρυπνες νύχτες
προς τι η απεργία πείνας των λέξεων
Τίποτα δεν αλλάζει
Σαν την άμπωτη και την παλίρροια
θα το υποδέχεσαι με χαρές
και το κομμάτι εκείνο
του ουρανού
θα μετατρέπεται
σε αγροτεμάχια

Από τη συλλογή Αβλαβής διέλευση (2009) της Μαρίας Καρδάτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Καρδάτου

Μαρία Καρδάτου, Σελήνη στο τελευταίο τέταρτο

Σελήνη στο τελευταίο τέταρτο

Έπεφτε μια βροχή αθόρυβη
σα κομφετί γκρίζο
πάνω στους λόφους των σκουπιδιών
στις γειτονιές και στα δρομάκια
Απομακρυνόμασταν
χάρτινα ανθρωπάκια
και το νερό μάς έπαιρνε μακριά
Καμιά φωτιά δε ζέσταινε
εκεί γύρω
κι οι άστεγοι στα πάρκα
κοίταζαν βλοσυρά
Έγινες σημάδι στο τέλος του δρόμου
Ένας βιαστικός χαιρετισμός
Ένας άγνωστος στην άκρη του κόσμου
μίας χάρτινης υδρογείου
Μία σελήνη στο τελευταίο τέταρτο

Από τη συλλογή Αβλαβής διέλευση (2009) της Μαρίας Καρδάτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Καρδάτου

Μαρία Καρδάτου, Ο δρόμος

Ο δρόμος

Two roads diverged in a wood and I–
I took the one less travelled by
And that has made all the difference

(The road not taken, Robert Frost)

Τα μαξιλάρια ήταν αφράτα
και λευκά
Έστεκαν σαν δυο
καλοθρεμμένες χήνες
Προπάντων εκείνο
που δεν πιεζόταν καθόλου
από νυχτερινό ύπνο
Από το παράθυρο
φαινόταν ο δρόμος
που τον έκρυβαν
τα ψηλά πεύκα
Στο βάθος πέρα μακριά
η χιονισμένη κορυφή
του Ολύμπου των αθανάτων
με τα ανθρώπινα πάθη

Από τη συλλογή Αβλαβής διέλευση (2009) της Μαρίας Καρδάτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Καρδάτου

Μαρία Καρδάτου, Ξέπνοη

Ξέπνοη

Θαρρείς πως ήταν
μία αψεγάδιαστη μέρα
Ένας αλλόκοτος ήλιος
έριχνε χρωματιστές δέσμες
στα δέντρα που ενώνονταν
σε αψιδωτή στοά
Πουλιά τιτίβιζαν δυνατά
σ’ εμπόλεμη κατάσταση
στα σύννεφα
Κάτω ήταν όλα βουβά νεκρά
Κάτι με πνίγει από τότε
που σ’ έδιωξα σκληρά
Τρόμος εισβάλλει στο δωμάτιο
Από την τηλεόραση
χτυπάει ο κεραυνός
Κάποτε ξέπνοη
αρκούσε μία γωνίτσα
Τώρα ανύπαρκτη
μία ήσυχη γωνιά
σ’ ολόκληρη τη γη
Τα δέντρα τα έκοψαν
στην Όλγας
Από τους κορμούς τους
χαμηλά
οι κύλινδροι ξεροί
Για να σκοντάφτουμε στο όνειρο
που πήγαινε να ανθίσει

Από τη συλλογή Αβλαβής διέλευση (2009) της Μαρίας Καρδάτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Καρδάτου

Μαρία Καρδάτου, Ναρκοπέδιο

Ναρκοπέδιο

Αρχίζω να ξεχνάω
το χρώμα των ματιών σου
Τη θλίψη τους θυμάμαι
και την απέραντη καρδιά σου
αλέγκρα για τους άλλους
για μένα ναρκοπέδιο
πεδίο βολής για σένα

Από τη συλλογή Αβλαβής διέλευση (2009) της Μαρίας Καρδάτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Καρδάτου

Μαρία Καρδάτου, Μνημεία

Μνημεία

Ήτανε λέει αμπέλια
σε μία πράσινη κοιλάδα
κι από κάτω αρχαία μνημεία
κρυμμένα αιώνες
Αγάλματα γυναικών
και ανδρών θλιμμένα
και όμορφα σπίτια κάστρα
και πράγματα καθημερινά
Ένα παράπονο κάθε βράδυ
ακουγόταν σα τραγούδι
σα μοιρολόι
Με το κρασί θόλωναν
οι εικόνες
Τα πρόσωπα έσπαζαν
μες στο γυαλί
Σκουριασμένα καρφιά
έκλειναν τις πόρτες
Οι σκιές αποτελείωναν
το έργο του χρόνου
Μία αχτίδα ήλιου
ξέφευγε πάντα

Από τη συλλογή Αβλαβής διέλευση (2009) της Μαρίας Καρδάτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Καρδάτου

Μαρία Καρδάτου, Μία ημέρα

Μία ημέρα

Κρύβουμε τους φόβους
με χρονοκαθυστέρηση
Με τον άνεμο του άγχους
πετάμε γαντζωμένοι
στην ιστιοσανίδα μας
Δεν έχει τέλος ο αγώνας
ενώ στο βάθος παραμονεύει
ο λευκός καρχαρίας
Το αρρωστημένο χθες
στους υπονόμους
Η γλυκιά απάτη της ζωής
μπαντιέρα
Ένα τρεμούλιασμα στα δέντρα
ένα ψιχάλισμα βροχής
μία ανάσα στο μάγουλο
αρκεί για το ξεκίνημα
με το βάρος το ασήκωτο
μίας επιπλέον μέρας

Από τη συλλογή Αβλαβής διέλευση (2009) της Μαρίας Καρδάτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Καρδάτου

Μαρία Καρδάτου, Με σπασμένα φρένα

Με σπασμένα φρένα

Στο λιμάνι τα φώτα ανάποδα
με τα παλιά φανάρια κάτω
να φωτίζουν τα νερά
Αόρατα είναι τα σκουπίδια
μία ευωδιά εκπέμπει το κύμα
κι οι ήχοι της νύχτας απαλύνουν
απ’ το φίλτρο του αέρα
Το φεγγάρι μεθυσμένο φορτηγό
με σπασμένα φρένα
μαζεύει τα κομμάτια του
μέσα στη θάλασσα
οι πολυκατοικίες της παραλίας
όλες τα πάνω κάτω
κι η πολύβουη πολιτεία
απόκριση καμία
Τα κλειδιά της πόλης
γυαλίζουν στον βυθό
Κάτω από υποθαλάσσιες διαβάσεις
κυκλοφορούν φαντάσματα
θρηνώντας απώλειες
Τα όνειρά μας σακιά με άνθρακα
αφορμίζουν την πλάτη μας
από το μεγάλο βάρος
Αχθοφόροι της νύχτας
πνιγμένοι στο κρασί

Από τη συλλογή Αβλαβής διέλευση (2009) της Μαρίας Καρδάτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Καρδάτου

Μαρία Καρδάτου, Μάθημα ανατομίας

Μάθημα ανατομίας

Στους δρόμους που οδηγούν
στο νεκροτομείο
υπάρχουν χόρτα και άνθη
και μικρά πολύχρωμα πουλιά
Μη σε παρασύρουν οι ψίθυροι
ο άνεμος και η μελαγχολία
του απογεύματος
Ο έρωτας θα βρίσκεται
στο αμφιθέατρο
μέσα στις ιαχές των φοιτητών
και όχι ξαπλωμένος
με μία σφαίρα στην καρδιά
μάθημα ανατομίας
για πρωτοετείς αγγέλους

Από τη συλλογή Αβλαβής διέλευση (2009) της Μαρίας Καρδάτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Καρδάτου

Μαρία Καρδάτου, Λαθρομετανάστης

Λαθρομετανάστης

Νεκρά είδωλα στον καθρέφτη
Φωτογραφίες νεανικών χαμόγελων
Ντουλάπια κλειστά ερμητικά
Παιχνίδι για μένα να παραβιάσω
το μυστικό τους
Να διαλύσω τις τακτοποιημένες
επιθυμίες τους
βαζάκια μαρμελάδες
Να χαλάσω τη σειρά τους
Όπως βάναυσα άλλοι
στιγμάτισαν εμένα
Στους καναπέδες το ελαφρύ βούλιαγμα
από κορμιά αγκαλιασμένα
Απαλό το χάδι της πετσέτας
που άγγιζε τη γύμνια τους
Ίχνη στο πάτωμα υγρών πελμάτων
Λαθρόβιος κυνηγημένος
να τρυπώσω ψάχνω στη θαλπωρή
έστω για μία νύχτα
Φορώ τον οίκτο ρούχο δανεικό
του σπιτιού που παραβίασα
τη σιγουριά του

Από τη συλλογή Αβλαβής διέλευση (2009) της Μαρίας Καρδάτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Καρδάτου

Μαρία Καρδάτου, Κάτι δεν πάει καλά

Κάτι δεν πάει καλά

Πρέπει ν’ ανοίξεις ένα παράθυρο
κάπως να ανασάνεις κι εσύ
που μία ζωή τρωγλοδύτης
τη ζωή σου τη μαύρισες
με πράξεις που δεν έκανες
αλλά μόνο με σκέψεις
Ζωγράφισες τους τοίχους
της σπηλιάς σου με αίμα
προσπαθώντας ν’ αφήσεις
γραμμένο το μυστικό
με σχέδια πρωτόγονα
Αλλά εκείνο το πρόσωπο
με τα μάτια κλειστά
σα να κλαίει
σα να κοιμάται
δεν το ξεκαθάρισες
Αυτό θα σε ξεκάνει

Από τη συλλογή Αβλαβής διέλευση (2009) της Μαρίας Καρδάτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Καρδάτου