Νίκος Δόικος, Ο φύλακας των διοδίων


The Danaides (1903), a Pre-Raphaelite interpretation by John William Waterhouse
[πηγή: wikipedia]

Ο φύλακας των διοδίων

Αμαρτωλοί στους παραδείσιους προθαλάμους
θριαμβευτές ανέρχοντ’ αίροντας σταυρούς.
Σε τέτοια ύψη αναμάρτητοι δεν φτάνουν,
δεν έχουν σθένος να πετάξουν, καθηλωμένοι
έτσι όπως τρέμουν στα κελιά των ιδρυμάτων,
στα καθαρά μεταξοσέντονα με τα νεκρά παγόνια,
με τις νεκρές, ημιτελείς τους ονειρώξεις.
Ξέρω τι λέω. Είμαι ο φύλακας των διοδίων.
Των υπερβάσεων ελέγχω τα φορτία, μετρώ το βάθος
των τετρημένων πίθων, το πάθος των Δαναΐδων,
τους υμνογράφους που περνούν με κόκκινο
και την απόγνωση των γλάρων και των πελαργών.
Αιχμαλωτίζω κεραυνούς μες στο μικρό καντήλι
και ρίχνω κέρματα φωτιάς στην μηχανή του Χρόνου.
Σε τέτοια ύψη αναμάρτητοι δεν φτάνουν.
Αμαρτωλοί κοσμούν τις τάξεις των Αγίων.
Ξέρω τι λέω. Είμαι ο φύλακας των διοδίων.
Εκ γενετής τυφλός έμαθα να διαβάζω
την μελωδία της σιωπής στο θρόισμα της Αλήθειας.

Ανέκδοτο ποίημα από την υπό έκδοση συλλογή Ρανίδες ύδατος κι αίματος-ασκήσεις επί χάρτου του Νίκου Δόικου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Νίκος Δόικος

Νίκος Δόικος, Το λούκι

Νίκος Αντύπας & Άρης Δαβαράκης: Πάει… Ξαναγυρνάει…
(τραγούδι: Χάρις Αλεξίου / δίσκος: Έι (1994))

Το λούκι

Ξαναγυρνάς σ’ αναλαμπές ανάμεσα
Διαγώνιο και Βασιλέως Γεωργίου.
Μια πινελιά λεπτή, στα μαύρα,
κείνο το μαύρο από την κόγχη του Αγίου.
Βαρδάρης στα μαλλιά σου ανάβρα.
Μου λες: ανάσανε πάλι την αύρα
του Θερμαϊκού, τ’ αστέρια μέτρα,
που τα μετρούσαμε με τ’ ασφαλίτικο πιο κει δυο μέτρα,
κείνες τις νύχτες τις ακίνητες, μήπως μας διέφυγε
κάποιο με τ’ άλλα τ’ άμωμα της εποχής και ξέφυγε
στις αλλαγές – συναλλαγές ανάμεσα.

Ανέκδοτο ποίημα από την υπό έκδοση συλλογή Ρανίδες ύδατος κι αίματος-ασκήσεις επί χάρτου του Νίκου Δόικου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Νίκος Δόικος

Βραδιάζει (Μίκης Θεοδωράκης & Δημήτρης Χριστοδούλου)

[Δημιουργία βίντεο: nakisoda16]

Μίκης Θεοδωράκης & Δημήτρης Χριστοδούλου, Βραδιάζει

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Δίσκος: Πολιτεία Β’ (1964)

Ξημέρωμα σε γύρεψα
το δειλινό σε βρήκα
με την καρδιά σου μίλησα
στη μαύρη μοίρα μπήκα

Βοριάς χτυπά την πόρτα μου
και στην ψυχή μου αγιάζι
και στα πικρά τα μάτια μου
στιγμή στιγμή βραδιάζει

Τα μάτια σου εγύρεψα
στο φως να περπατήσω
να γίνω όνειρο γλυκό
καημούς παλιούς ν’ αφήσω

Βοριάς χτυπά την πόρτα μου
και στην ψυχή μου αγιάζι
και στα πικρά τα μάτια μου
στιγμή στιγμή βραδιάζει