Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Λύπη

Λύπη

Η Λύπη, ανεμώνη μοναχική
Σε κάμπο ερημικό
Θλιμμένη, δακρυσμένη
Τον ουρανό κοιτούσε
Και τον λαμπρό τον ήλιο
Θερμοπαρακαλούσε
– Ήλιε λαμπρέ και βασιλιά
Χάρισε λίγη ζεστασιά
Στη παγωμένη μου καρδιά

Κι ο Ήλιος στοργικά
Τα δάκρυα στεγνώνει
Την παίρνει αγκαλιά

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009) της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Λάμδα το λαλίστατο

Λάμδα το λαλίστατο

Τον λόγο σάς χαρίζω
Τη σκέψη σάς πλουτίζω
Λαλήστε, τραγουδήστε
Ανοίξτε νου, ψυχή
Την έκφραση χαρείτε
Μια ανάγκη βασική

Λαλίστατο εγώ
Δε σταματώ λεπτό
Σκαρφίζομαι όλο λέξεις
Εκφράζω κι εξηγώ

Θησαυρό έχω ακριβό
Το θαυμάσιο λεξικό
Λέξεις θά ’βρεις και γλωσσάρια
Λαμπερά μαργαριτάρια

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009) της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Κάπα το καλό

Κάπα το καλό

Πάνω σε ψηλό βουνό
Είδα κέδρο φουντωτό
Με κορμό ανθεκτικό
Είχε τις ρίζες βαθιές
Τα κλαδιά του αγκαλιές
Να φωλιάζουνε πουλιά
Που ’χουν σπάσει τα φτερά

Την καλοσύνη είχε καρπό
Να απαλύνει τον καημό
Να χορταίνουν τα φτωχά
Και τ’ ανήμπορα παιδιά

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009) της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Καλοσύνη

Καλοσύνη

Η κακία και η καλοσύνη
Την ίδια έχουνε βιασύνη
Να κερδίσουν την πρωτιά
Στη δική μας την καρδιά

Δεν το ξέρουν φυσικά
Πως μιας ρίζας είν’ κλαδιά
Και ας μη μοιάζουνε σταλιά
Κι οι δυο διψάνε γι’ αγκαλιά

Η κακία ζει στη σκοτεινιά
Φοβισμένη, μοναχή
Στερημένη και φτωχιά
Απ’ αγάπη και χαρά

Ας της δώσουμε, παιδιά
Χαμόγελο, χάδι, ζεστασιά
Ν’ ανθίσει, να ομορφύνει
Και αυτή καλή να γίνει

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009) της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ισότητα

Ισότητα

Ίσοι είμαστε και ίδιοι
Στις ανάγκες, στη ζωή
Ίσοι αλλά μοναδικοί
Με ικανότητες πολλές
Αρετές και αντοχές
Δυσκολίες και φραγμούς
Όνειρα, περιορισμούς

Νιώθοντας αποδοχή
Ο καθένας θ’ ακουστεί
Και τον δρόμο του θα βρει

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009) της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Θήτα το θαρραλέο

Θήτα το θαρραλέο

Θαρραλέο, τολμηρό
Χρέος μου να βοηθώ
Θέρμη δίνω στην ψυχή
Ν’ αγαπά, να συμπονεί
Ενθαρρύνω τα παιδιά
Ν’ αντιδρούνε θετικά
Θάρρος να ’χουν στη ζωή
Θέληση και αντοχή
Κι ο θυμός ο ταπεινός;
Ας γίνει αποδεκτός
Κατανοητός κι αυτός
Όταν είναι μαλακός
Ήπιος, περαστικός

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009) της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ήτα το ήσυχο

Ήτα το ήσυχο

Τον Ήλιο έχω πατέρα
Γι’ αυτό λάμπω, όλη μέρα
Έχω μέσα μου φωτιά
Που ζεσταίνει την καρδιά

Αν και ήσυχο πολύ
Ήχους φέρνω, μουσική
Τι αρμονία; Τι ηδονή;
Μελωδίες και ρυθμοί
Γαληνεύουν την ψυχή

Κι όταν ήττες συναντώ
Κλονίζομαι κι υποχωρώ
Η ηχώ μου αντηχεί
Κουράγιοοοοοοοοο!
Θά ’ρθουν και νίκες, υπομονήήήήήή!

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009) της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ηρεμία

Ηρεμία

Ο φίλος μου ο Κωστής
Ήταν πρώτος μαθητής
Διάβαζε πρωί και βράδυ
Την πρωτιά για να την πάρει
– Νιώθω μεγάλη ανησυχία
Φόβο νιώθω κι αγωνία
Είπε μέσα του ο Κωστής
Ας γινόταν να ξεφύγω
Να χαλαρώσω, να ηρεμήσω

Κι η ηρεμία με στοργή
Του ψιθύρισε στ’ αυτί:
– Αχ! Καλέ μου μαθητή
Μ’ αποζητάς, με νοσταλγείς
Όμως δεν με διεκδικείς
Σε κυρίεψε ανησυχία
Μήπως χάσεις τα πρωτεία;
Αν πολύ μ’ επιθυμείς
Μες σε κήπους θα με βρεις
Στο παιχνίδι, στη χαρά
Όπου κελαηδούν πουλιά

Η μελέτη, η δουλειά
Θέλουνε και ξεγνοιασιά

Η μελέτη και η γνώση
Για να γίνουνε σοφία
Σκέψη θέλουν και ηρεμία

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009) της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Η Θυμιώ

Η Θυμιώ

Όλο θύμωνε η Θυμιώ
Πείσμα είχε, εγωισμό
Πάντα σήκωνε παντιέρα
Κι όλοι οι άλλοι «ας κάνουν πέρα»

Ώσπου ήρθε μια στιγμή
Και μια αχτίδα λαμπερή, της θύμισε
Πως στη ζωή δεν υπάρχει μόνο αυτή
Και πως φρόνιμο θα ήταν
Με προσπάθεια μεγάλη
Και με θέληση ισχυρή
Με θάρρος, με υπομονή
Να ψάχνει την χρυσή τομή
Να εκφράζει το δικό της
Μα ν’ ακούει τον διπλανό της

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009) της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ζήτα το ζωντανό

Ζήτα το ζωντανό

Ζήτω ζήτω η ζωή
Ζήτω η ζωή κι η ξεγνοιασιά
Η μελέτη κι η χαρά
Είμαστε τυχεροί παιδιά
Μας δωρίθηκε η ζωή
Ας την έχουμε ακριβή

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009) της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ζήλια

Ζήλια

Ζήλευα καιρό κι εγώ
Κι ήταν τόσο οδυνηρό
Πιο πολύ το Ο-μικρό
Που ήταν τόσο στρογγυλό
Το Γιώτα το σπαθωτό
Και το Θήτα και το Ρο
Ζήλευα το Άλφα της πρωτιάς
Και το ωμέγα της αντρειάς
Αβέβαιο και ασταθές
Πώς να φτάσω τις πρωτιές;
Ζικζακωτό και στραβωμένο
Αισθανόμουν μειωμένο

Μα σαν ένιωσα για μια στιγμή
Πώς είμαι αξιαγάπητο πολύ
Ζήλια δεν ξέρω τι θα πει

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009) της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Έψιλον το ενθαρρυντικό

Έψιλον το ενθαρρυντικό

Αν πολύ επιθυμείτε
Με κουράγιο προσπαθείτε
Και μ’ ελπίδα οπλιστείτε
Ό,τι θέλετε θα βρείτε

Ταπεινός εθελοντής
Στις κακουχίες της ζωής
Ενθαρρύνω, ενδυναμώνω
Έλεος δείχνω και φιλιώνω
Δίνω ελπίδα στα παιδιά
Για επιτυχία και χαρά

Κι αν καμιά φορά εκραγώ
Κατανόηση ζητώ
Πείτε μου σας παρακαλώ
Να σιωπώ στην αδικία;
Ν’ αντέχω την ανελευθερία;
Σ’ όλους μας είναι γνωστό
Ότι το επιθυμητό, το πιο ιερό
Είναι η ελευθερία
Η ειρήνη, η φιλία
Για να νιώσουμε ευτυχία

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009) της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ελευθερία

Ελευθερία

Η Ελευθερία η γλυκιά
Είναι μια αγκαλιά πουλιά
Καραβάκια με πανιά
Π’ αρμενίζουν στ’ ανοιχτά
Την ποθούμε, την λαχταρούμε
Μπορούμε και να τη γευτούμε;

Όπως λέει και το Σίγμα
το σοφό
Θέλει εκτίμηση θαρρώ
Και μεγάλο σεβασμό

Στους άλλους και στον εαυτό μας
Μ’ ευθύνη και αυτοπειθαρχία
Κατακτάμε αυτονομία
Και νιώθουμε ελευθερία
Έλεγχος, πίεση, ενοχές
Δε μας χρειάζονται μαθές
Να μικραίνει ο εγωισμός
Που ’ναι τύραννος τρανός
Ελεύθεροι και φιλιωμένοι
Τι ευτυχία! Αγαπημένοι!

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009) της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Δυσκολία

Δυσκολία

Η κυρία Δυσκολία
Κάλεσε την Επιτυχία
Να της λύσει μια απορία:
Πώς μπορεί να αγνοεί
Μια κυρία σαν κι αυτή;
Κι η Επιτυχία
Με ευγένεια απάντησε
Και προθυμία:
– Αχ κυρία Δυσκολία
Ποιος μπορεί να σ’ αγνοεί

Είσαι και σημαντική
Πρόκληση είσαι φοβερή
Πετυχαίνω στη ζωή
Γιατί σε σέβομαι πολύ
Σε κοιτώ και σ’ εξετάζω
Δέος νιώθω και τρομάζω
Σ’ αποδέχομαι, πλησιάζω
Πειραματίζομαι, σπουδάζω
Και στο τέλος σε δαμάζω!

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009) της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Δέλτα το δοτικό

Δέλτα το δοτικό

Δέλτα Ρο και Μη και Ο
Και το Σίγμα το σγουρό
Δρόμο απλώνουν ανοιχτό
Όμορφο, εκστατικό

Με λαχτάρα αν τον διαβείς
Δύναμη πολλή θα βρεις
Γνώση, σοφία θ’ αποκτήσει
Δώρα να ’χεις να δωρίζεις

Με θέληση αν οπλιστείς
Και με πάθος προσπαθείς
Νέοι δρόμοι θα ανοίγουν
Κει που όνειρα αχνοσβήνουν

Με ελπίδα και αγάπη
Με χαμόγελο και δάκρυ
Οι δυσκολίες θα μικραίνουν
Και οι δρόμοι θα πλαταίνουν

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009) της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Γιώτα το ικανό

Γιώτα το ικανό

Τον ιστό μου τον ορθώνω
Τα ιστία μου απλώνω
Και σαλπάρω στ’ ανοιχτά
Με πυξίδα τη χαρά
Βάζω πλώρη στη ζωή
Με σημαία κυματιστή

Επιλέγω, ιεραρχώ
Βιώνω και δημιουργώ
Με ευγένεια και ιπποτισμό
Προστατεύω το ιδιωτικό

Ιδιοφυές και ικανό
Ισορροπίες εγώ κρατώ
Με υπομονή και επιμονή
Χαρίζω ισότητα ακριβή

Ιδέες εμπνέω εγώ πολλές
Σπουδαίες και τρανές
Πιστεύω και ιδανικά
Για να πάμε πιο μπροστά

Γιατί οι ιδέες μας ορίζουν
Και τον κόσμο μας τον χτίζουν

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009) της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Γέλιο

Γέλιο

Το Γέλιο ένα πρωινό, που καθόταν σκεφτικό
Συνάντησε τη Θλίψη, τον Φόβο, τον Θυμό
Σπάραξε η καρδιά του, ένιωσε πανικό
– Πο πο τι θλιβερό! ξεφώνισε
Κάτι πρέπει να κάνω, να συμπαρασταθώ
Χάρισε στη Θλίψη χρώματα φωτεινά
Αγκάλιασε τον Φόβο με έγνοια, τρυφερά
Και άκουσε τον Θυμό πολύ προσεκτικά
– Αγαπημένη μου Χαρά, ικέτευσε
Αγκάλιασέ τους! Έχε τους από κοντά!
Κι άρχισε τα γέλια και τα χαχανητά
Ξεθάρρεψε η Θλίψη και χαμογέλασε δειλά
Κι ο Φόβος κι ο Θυμός εγελάσαν τρανταχτά
Ξάφνου, όλα φανήκαν μικρά και κωμικά
Το Γέλιο, ευτυχισμένο, χαχάνιζε τρελά
Γελάτε, γελάτε βρε παιδιά!
Το γέλιο κάνει καλό και είναι μεταδοτικό
Γέλαγαν τότε όλοι νέοι, γέροι, παιδιά
Κι απ’ το πολύ το γέλιο τράνταξ’ η γειτονιά
Τα σύννεφα σκορπίσαν, κελάηδησαν πουλιά

Από τη συλλογή Συναισθηματικό αλφαβητάρι (ποίηση για παιδιά, 2009) της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη