Μάνος Χατζιδάκις, Το πάρτι (με τον Δημήτρη Χορν)

Το πάρτι

Μουσική & στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις
Τραγούδι: Δημήτρης Χορν & Μάρω Κοντού
Δίσκος: Οδός ονείρων (1962) [από την ομότιτλη και θρυλική πλέον μουσική παράσταση την ίδια χρονιά]

Αυτή η γειτονιά είναι για όλους μας ένα κλουβί
κανείς δε ζει αληθινά αυτό που θα ’θελε να ζει
γιατί τ’ όνειρο είναι μια στιγμή
κι όλες οι άλλες οι στιγμές απελπισία
μέσα σ’ αυτό το δρόμο γεννιόμαστε, ζούμε και πεθαίνουμε
μαζί μ’ εμάς και τα όνειρά μας
μαζί μ’ εμάς και τα παιδιά μας

Γι’ αυτό ένα πάρτι σ’ αυτό το δρόμο
είναι κάτι πιο λυπητερό κι απ’ το θάνατο
είναι ένα γραμμόφωνο που ολοένα ξεκουρδίζεται
δυο ιδρωμένα χέρια στο άσπρο φόρεμα ενός κοριτσιού
ένας σκύλος που απορεί
ένα ποτήρι αδειανό στην άκρη της αυλής μου
μια κόκκινη κορδέλα στα μαλλιά της
ένας κρυφός αναστεναγμός
έν’ αρπαχτικό βλέμμα θηρίου που δεν τολμάει ν’ αγγίξει
ένα κλουβί στην πόρτα σου με ένα πουλί που κοιμάται…

Γι’ αυτό ένα πάρτι στο δρόμο των ονείρων
είναι στιγμή πιο θλιβερή κι απ’ τη στιγμή του ονείρου
είναι ένα ξέφτισμα ζωής
ένα παιχνίδι χάρτινο στα χέρια των αγγέλων

Κοιτάχτε τούτο το κλουβί
είναι λιγάκι πιο μεγάλο απ’ την καρδιά μου
κι όμως δεν μπορεί να χωρέσει την αγάπη μου
Κοιτάχτε και τούτο το κορίτσι
Θα του χαρίσω το κλουβί κι ένα τραγούδι θα μου πει…
για το πουλί που χάθηκε, για το πουλί που πια δε ζει

Πάω να πω στον ουρανό, πάω να πω στο σύννεφο
Πάω να πω στον ουρανό, πάω να πω στο σύννεφο
Το πουλί δεν πιάνεται, το παιδί δε χάνεται
πάνω απ’ τον ουρανό
Το πουλί δεν πιάνεται, το παιδί δε χάνεται
πάνω απ’ τον ουρανό

Μέσα από τον άνεμο άνθισε χρυσάνθεμο
Μέσα από τον άνεμο άνθισε χρυσάνθεμο
Πέφτουν πέταλα στη γη, πάν’ να βρούνε το πουλί
σκοτωμένο που λαλεί
Πέφτουν πέταλα στη γη, πάν’ να βρούνε το πουλί
σκοτωμένο που λαλεί


Ένα και μοναδικό σχόλιο: αυτή η παρλάτα και η μουσική της επένδυση πιστεύω ότι είναι μια από τις καλύτερες στιγμές του Μάνου Χατζιδάκι.

Advertisements

3 thoughts on “Μάνος Χατζιδάκις, Το πάρτι (με τον Δημήτρη Χορν)

  1. Συμφωνώ απόλυτα Βίκυ.Ιδίως η αναφορά στη μελαγχολία του πάρτυ σ αυτό το δρόμο.Η ψυχή μου πλημυρίζει συγκίνηση σ αυτούς τους στίχους με την τόση αλήθεια τόση πίκρα και τόση ομορφιά.Ο κόσμος διψά για αληθινή αγάπη και ευγένεια ψυχής.

    Μου αρέσει!

  2. Μα, ναι. Πίκρα κι ομορφιά ανάμικτες βρίσκουμε σ' αυτή την παρλάτα – έτσι ακριβώς όπως το λες.

    Ο Χατζιδάκις ήταν αστός και δεν ντράπηκε ποτέ να το πει, αλλά προπάντων υπήρξε σκεπτόμενος άνθρωπος. Έβλεπε τι γινόταν στο κέντρο τής πρωτεύουσας, αλλά και στις φτωχογειτονιές.

    Όσες φορές μοιράστηκε μαζί μας τη δική του ματιά πάνω στην πόλη του και τη ζωή της, μας έδωσε υπέροχα κομμάτια. Θυμήσου το «Συνέβη στην Αθήνα» και το «Μια πόλη μαγική».

    Ξέρεις κάτι, Γιάννη; Πάντα θα μας συγκινούν οι χαρισματικοί άνθρωποι γιατί βρίσκουν και τις δικές ευαίσθητες χορδές και τις αγγίζουν. Κι ο μακαρίτης ήταν αναμφίβολα χαρισματικός.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.