Παναγιώτης Μαυρίδης, [Η επιθυμία παίζει κρυφτό…]

Τερμίτες & Γιάννης Σπυρόπουλος, Πόσο σε θέλω
(τραγούδι: Τερμίτες / δίσκος: Τσιμεντένιο κονσέρτο (1987))

II

1

Η επιθυμία παίζει κρυφτό
με τα φυλλώματα της πικροδάφνης∙
τα δάκτυλα σε απόσταση ανατριχίλας,
το αίμα αφουγκράζεται αίμα∙
γαλάζιες λεπτές γραμμώσεις
στα κοιλώματα του λαιμού,
στους κροτάφους.

Το χρώμα επιμένει,
ενάντια στην ομίχλη των χρόνων
το χρώμα κυριαρχεί
στην ασαφή εικόνα της μνήμης∙
γαλάζιο με σπινθηρισμούς
διάφανου σμαραγδιού,
αχυρένιο με ανταύγειες σεληναχτίδων.

Από τη συλλογή Επτά πλαστά προσωπεία του έψιλον (1991) του Παναγιώτη Μαυρίδη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Παναγιώτης Μαυρίδης

Απόστολος Λυκεσάς, Δοκιμαστήριο

Λαυρέντης Μαχαιρίτσας & Γιάννης Σπυρόπουλος (Μπαχ), Διδυμότειχο blues
(τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας & Λαυρέντης Μαχαιρίτσας / δίσκος: Διδυμότειχο blues (1991))

Δοκιμαστήριο

Πρώτα ήταν οι ψάθες και τα καλάμια.
Ίσα να μη σκορπάνε οι φακές
και να κρύβονται τα λελέκια.
Έγιναν στάχτη ανάμεσα στις πέτρες.
Ύστερα ο χαλκός, ταψιά και ασπίδες, στη γωνία
πλασμένα με δαγκωνιές
μέχρι που πρασίνισαν
από τη λάσπη που άφησε ο κατακλυσμός.

Κατέβαιναν συνέχεια
με τομάρια βουβαλιών, λιονταριών
προβάτων και λύκων σκεπασμένοι.
Τους έφερνε η Άνοιξη
και το χορτάρι που έγλειφε τα πέλματα.

Κατόπιν ήρθε το σίδερο
κι άφησε σκουριά στη θέση μας.
Όμως κι αυτή φύτρωσε
όπως τα μανιτάρια το φθινόπωρο.
Αλλά
είναι ατέλειωτοι.
Έρχονται συνέχεια
με άτρωτα κράματα, μας ζούληξαν
μας άπλωσαν, μας ρούφηξαν.

Τώρα πια είναι μυριάδες
κουρελαρία, αλλού η σάρκα
αλλού τα κόκαλα.
Σέρνονται, βαδίζουν, κολυμπάνε, μπουσουλάνε.
Αλλού τα μάτια αλλού τ’ αφτιά
μπούτια και βυζιά
απλωμένα από Πανόραμα μέχρι Κορδελιό.

Άσωτοι
όλες τις εποχές.
Είναι το τελευταίο κύμα
κι εμείς οι έσχατοι πια.
Απροετοίμαστοι
να ζήσουμε χωρίς ιστορία και μέλλον
διασκεδάζουμε
κλοτσώντας το εγωπαθές ποιηταριό
που θαρρεί ότι σώζει το τομάρι του
στον ναρκισσιστικό του βόθρο.

Από τη συλλογή Μότορσιπ «Προκρούστης» (2008) του Απόστολου Λυκεσά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Απόστολος Λυκεσάς

Κώστας Πλαστήρας: Η λέξη – Μόνο

Μίνωας Μάτσας & Γιάννης Σπυρόπουλος, Η λέξη για τη ζωή
(τραγούδι: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας / δίσκος: Ο μάγος της πόλης (1997))

Η λέξη – Μόνο

Ποια λέξη – μόνο λέξη
ανάμεσα στις μνήμες
κοιτάζοντας εκείνα που χάσαμε

Ποια λέξη – μόνο λέξη
σε λαβυρίνθους με αέρα
μ’ έναν ρυθμό που
νόημα δεν έχει
κατακλύζοντας

Από τη συλλογή Mark Alexander Loys συζητάς τα περασμένα (1995) του Κώστα Πλαστήρα

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κώστας Πλαστήρας