Ιωάννα Λιούτσια, Κόρδοβα

Γιάννης Γλέζος & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Κόρντοβα
(τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος / δίσκος: 12 τραγούδια του F. G. Lorca (1969))

Κόρδοβα

[Ενότητα Διαπεραστικό σκότος]

Όταν θα φύγω για την Κόρδοβα
θα με ξεχάσετε όλοι.
Τα πράσινα φωτάκια τ’ ουρανού
θα τα βλέπω πιο όμορφα εκεί.

«Μακρινή και μόνη»:

Εγώ.

Η Κόρδοβα θα μ’ έχει για παρέα.
Φυτεύοντας τα πρωινά ζουμπούλια σε πήλινες γλάστρες,
δροσίζοντας τα πόδια μου μ’ ανθόνερο,
γλυκαίνοντας το στόμα μου με δυόσμο,
θα χαμογελάω στους περαστικούς,
στους διανοούμενους και στους σαλταρισμένους.

Τα βράδια θα με ποτίζω σανγκριά ώσπου να μεγαλώσω.

Θα κλαίω κάποια αγάπη που εχάθη.
Κι ο θρήνος μου θα γίνεται τραγούδι.
Θα βλέπω το φεγγάρι και θα λέω:
«Άραγε ποιος μ’ ακούει τώρα;
Με σκέφτεται κανείς;»
Και θ’ απαντώ πως
«Ναι, ο εαυτός σου!»

Και τότε θα γελάω πικραμένα για τα χρόνια που έχασα.

Και θα χορεύω τρελά όλη τη νύχτα
σαν μια μικρή,
σαν μια μικρή πολύ ξελογιασμένη.

Μάγισσα, που σ’ έχασα, των παιδικών μου χρόνων
σε βρήκα πάλι στην Κόρδοβα πίσω.

Από τη συλλογή Συνομιλίες σε Μη+ (2013) της Ιωάννας Λιούτσια

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ιωάννα Λιούτσια

Advertisements

Γιώργος Ιωάννου, Έβρεχε δίχως λόγο

Μίμης Πλέσσας & Άκος Δασκαλόπουλος, Βρέχει πάλι απόψε
(ερμηνεία: Γιάννης Πουλόπουλος / δίσκος 45 στροφών του 1966)

Έβρεχε δίχως λόγο

Έβρεχε δίχως λόγο όλη τη νύχτα.
Έκλαψα – χόρτασε η ψυχή μου.
Σ’ έφερα πιο κοντά.
Κράτησα επιτέλους τη μορφή σου.

Χαράζει τώρα στις μηλιές
κείνο σου το χαμόγελο.

Από τη συλλογή Τα Χίλια Δέντρα (1963) του Γιώργου Ιωάννου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Ιωάννου

Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης, Όραμα

Σωτήρης Σκίπης & Γιάννης Σπανός, Άσπρα καράβια
(ερμηνεία: Πένυ Ξενάκη & Γιάννης Πουλόπουλος / δίσκος: Γιάννης Πουλόπουλος, μια φορά θυμάμαι… (1982))

Όραμα

Ελληνικό μες στο γαλάζιο θεώρημα ο άσπρος φλόκος.
Πάνω στην πλώρη ο κασιδιάρης μούτσος συλλογιέται.
Μια όμορφη στη σκότα είναι του τριγκέτου ζωγραφισμένη,
δεν είν’ αυτός που την αγαπά αλλ’ ο Καπετάνιος.

«Μέσα στη λεβέντικη καρδιά του Καπετάνιου με τα μουστάκια,
όλες τις θάλασσες και τους γιαλούς του κόσμου που δεν ξέρω αρμένισα.
Εσύ Αδελφή του Μέγ’ Αλέξανδρου που για τ’ αθάνατο τριγυρίζεις
ακολούθα μας σαν δέλφινας, γιατί ζει και βασιλεύει μα την πίστη μου.

»Από τις Ίντιες εκεί που λεν ότι έφτασε ίσως να γυρνάμε τώρα.
Μπορεί από πλιο μακρύτερα. Ποιο λιμάνι να πρωτοσυλλογιστεί ο νους;
Λαός πολύς παντού μ’ άλλες κουβέντες, που κι ο Καπετάνιος συνεννοόταν φαρσί.
Έχουμε τ’ αμπάρι με πραμάτεια κάργα και ρεγάλα για την όμορφη».

Συχαρίκια παίρνει ο Βίγλαρης και το μπάρκο άραξε.
Στα σοκάκια τον ανήφορο για τη σαστικιά του πάει ο Καπετάνιος.
Ανεβάζοντας από τη θάλασσα έναν κουβά, νίβεται ο Μούτσος.
Αγναντεύει τ’ άσπρο σπίτι της με τις γλάστρες στα παράθυρα.

(1951)

Από τη συλλογή Ποιήματα (Παλαιοντολογικά) (1988) του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης

Άννυ Κουτροκόη, Παράκληση

Μίμης Πλέσσας & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Ξημερώνει Κυριακή
(τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος / δίσκος: Ο δρόμος (1969))

Παράκληση

Πάρε με μαζί σου
μια Κυριακή πρωί,
με τις καμπάνες
να γεννούν παρθένους φθόγγους
και τα παιδάκια
με τα καινούρια τους παπούτσια,
το μεροκάματο, στη λάσπη
να εξευμενίζουν του πατέρα.
Μια Κυριακή
που η φτώχεια αρρώστια
φτύνει
κι όταν τ’ απλά τα όμορφα
φαντάζουνε σπουδαία.
Πάρε με μαζί σου
μια Κυριακή,
να πάμε μια εκδρομή ομαδική,
σαν τότε.

Από τη συλλογή Λεπτώς ενδεδυμένοι (2002) της Άννης Κουτροκόη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Άννυ Κουτροκόη

Κώστας Παπαδόπουλος: 60 χρόνια στη μουσική / Φεστιβάλ Τήνου, Παρασκευή 12 Αυγούστου 2016

Μια παρέα είναι ο Ανδρέας Καρακότας (τραγούδι), η Σταυρούλα Μανωλοπούλου (τραγούδι), ο Νίκος Βαρβαρέσος (κιθάρα & τραγούδι), ο Θανάσης Αδαμόπουλος (τρίχορδο μπουζούκι) και ο Γιώργος Ζήτσας (τρίχορδο μπουζούκι) και πλαισιώνουν έναν από τους σπουδαιότερους Έλληνες μουσικούς όλων των εποχών, τον Κώστα Παπαδόπουλο και το θρυλικό τρίχορδο μπουζούκι του. Παράλληλα, γιορτάζουν τα 60 χρόνια της παρουσίας του στην ελληνική μουσική.

Την Παρασκευή 12 Αυγούστου στα Δυο Χωριά της Τήνου και στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Τήνου 2016 θα παίξουν και θα τραγουδήσουν συνθέσεις των Ηλία Ανδριόπουλου, Μάρκου Βαμβακάρη, Βασίλη Δημητρίου, Μίκη Θεοδωράκη, Απόστολου Καλδάρα, Λουκιανού Κηλαηδόνη, Χρήστου Λεοντή, Γιάννη Μαρκόπουλου, Δήμου Μούτση, Γρηγόρη Μπιθικώτση, Σταύρου Ξαρχάκου, Άκη Πάνου, Γιάννη Σπανού, Σταύρου Τζουανάκου, Βασίλη Τσιτσάνη και Μάνου Χατζιδάκι σε ποίηση/στίχους των Μάρκου Βαμβακάρη, Κώστα Βίρβου, Νίκου Γκάτσου, Δημήτρη Γκούτη, Βασίλη Δημητρίου, Μάνου Ελευθερίου, Οδυσσέα Ελύτη, Ερρίκου Θαλασσινού, Απόστολου Καλδάρα, Ιάκωβου Καμπανέλλη, Χρήστου Κολοκοτρώνη, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα (σε απόδοση Λευτέρη Παπαδόπουλου), Μιχάλη Μπουρμπούλη, Άκη Πάνου, Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, Λευτέρη Παπαδόπουλου, Γιάννη Πουλόπουλου, Γιώργου Σεφέρη, Βασίλη Τσιτσάνη και Μάνου Χατζιδάκι.

Προσκαλούμε όσους αγαπούν και ξέρουν το καλό ελληνικό τραγούδι να έρθουν και να τραγουδήσουν μαζί μας, όπως και όσους δεν το ξέρουν καλά επειδή στο τέλος της βραδιάς θα το έχουν αγαπήσει όσο κι εμείς. Άλλωστε, μια παρέα είμαστε και μαζί τραγουδάμε με όλο μας το είναι. Γιατί στους δύσκολους καιρούς η τέχνη οδηγεί στην ψυχική ανάταση και στην εσωτερική κάθαρση και αποτελεί την πιο αναίμακτη μορφή αφύπνισης και αντίδρασης.

Στο πρόγραμμα συμμετέχουν οι:

Κώστας Παπαδόπουλος (τρίχορδο μπουζούκι)
Ανδρέας Καρακότας (τραγούδι)
Σταυρούλα Μανωλοπούλου (τραγούδι)
Νίκος Βαρβαρέσος (κιθάρα, τραγούδι)
Θανάσης Αδαμόπουλος (τρίχορδο μπουζούκι)
Γιώργος Ζήτσας (τρίχορδο μπουζούκι)

Επιμέλεια προγράμματος: Βίκυ Παπαπροδρόμου
Παρουσίαση: Θέμης Ροδαμίτης (καλλιτεχνικός διευθυντής Φεστιβάλ Τήνου)

Ώρα έναρξης: 21:00
Γενική είσοδος: 10 ευρώ (φοιτητές, άνεργοι, ΑΜΕΑ: 5 ευρώ)

Πηγή πληροφοριών: tinostoday.gr

Ξεγυμνώστε τα σπαθιά (Γιάννης Μαρκόπουλος & Λευτέρης Παπαδόπουλος)

Ξεγυμνώστε τα σπαθιά
[Από την ταινία Εκείνος κι εκείνη (1967) του Ερρίκου Ανδρέου]

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιάννης Μαρκόπουλος
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Ερμηνεία: Γιάννης Πουλόπουλος
Δίσκος: Γιάννης Μαρκόπουλος / Ανεξάρτητα + 7 κινηματογραφικά (2011)

Με σκότωσαν γιατί χαμογελούσα
γιατί μιλούσα στα παιδιά
Με σκότωσαν γιατί δε μαρτυρούσα
ποιος έχει μέσα του καρδιά

Νύχτα έπεσε βαθιά
άστρο-άστρο ανάβει
ξεγυμνώστε τα σπαθιά
οι φτωχοί κι οι σκλάβοι

Με σκότωσαν απάνω στο τραγούδι
όπως σκοτώνουν τα πουλιά
Τους τρόμαξε το φως κι ένα λουλούδι
που ’χα καρφώσει στα μαλλιά

Μέρα έρχεται ξανθιά
άστρο-άστρο σβήνει
Ξεγυμνώστε τα σπαθιά
κι ό,τι γίνει ας γίνει
Ξεγυμνώστε τα σπαθιά
κι ό,τι θέλει ας γίνει

Μέσα στο παλιό μου σπίτι (Δήμος Μούτσης & Γιάννης Πουλόπουλος)

Δήμος Μούτσης & Γιάννης Πουλόπουλος, Μέσα στο παλιό μου σπίτι

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Δίσκος: Επίσημη αγαπημένη (1968)

Μέσ’ απ’ το παλιό μου σπίτι
βγαίνει ένας καπνός
είναι σαν φωνή που βγαίνει
κι αναστεναγμός
είναι σύννεφο και μπόρα
και βαρύς καημός
μέσ’ απ’ το παλιό μου σπίτι
βγαίνει ένας καπνός

Μέσα στο παλιό μου σπίτι
ήλιος δεν θα μπει
σβήσανε τα όνειρά μου
σαν της νύχτας το κερί
και στο παραθύρι η γλάστρα
έχει μαραθεί
μέσα στο παλιό μου σπίτι
ήλιος δεν θα μπει

Μέσα στο παλιό μου σπίτι (Δήμος Μούτσης & Γιάννης Πουλόπουλος)

Δήμος Μούτσης & Γιάννης Πουλόπουλος, Μέσα στο παλιό μου σπίτι

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Δίσκος 45 στροφών του 1966

Μέσ’ απ’ το παλιό μου σπίτι
βγαίνει ένας καπνός
είναι σαν φωνή που βγαίνει
κι αναστεναγμός
είναι σύννεφο και μπόρα
και βαρύς καημός
μέσ’ απ’ το παλιό μου σπίτι
βγαίνει ένας καπνός

Μέσα στο παλιό μου σπίτι
ήλιος δεν θα μπει
σβήσανε τα όνειρά μου
σαν της νύχτας το κερί
και στο παραθύρι η γλάστρα
έχει μαραθεί
μέσα στο παλιό μου σπίτι
ήλιος δεν θα μπει

Αυτό είναι το πρώτο τραγούδι του Δήμου Μούτση στην ελληνική δισκογραφία. Ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά το 1965 με ερμηνευτή τον Γιάννη Πουλόπουλο που είναι και ο στιχουργός του. Ο συνθέτης λέει (συνέντευξη στον Τάσο Καραντή/περιοδικό «Αυλαία») ότι στους στίχους βοήθησαν ο ίδιος, ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Νίκος Γκάτσος.

Το 1995 το ακούσαμε και πάλι από τον Κώστα Παπαδόπουλο σ’ ένα εξαιρετικό σόλο (δίσκος: Κώστας Παπαδόπουλος, Σόλο μπουζούκι Νο 2):

Ορέστης Αλεξάκης, Τα πατητήρια

Γιάννης Ρίτσος & Νίκος Μαμαγκάκης, Ο τρύγος
(τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος / δίσκος: Έντεκα λαϊκά τραγούδια του Γιάννη Ρίτσου (1972))

Τα πατητήρια

Μπαίνω δειλά στην έρημη αποθήκη
Παλιά βαρέλια και
μαδέρια σκόρπια
Νιώθω τη μυρωδιά του σάπιου ξύλου
και του ξινού κρασιού

και το κορίτσι
βγάζοντας το κεφάλι απ’ το βαρέλι
δεν έχουν τρύγο λέει στον κάτω κόσμο
δεν έχουν πατητήρια δε γιορτάζουν

και με κοιτάζει με θλιμμένα μάτια

Από τη συλλογή Ο ληξίαρχος (1989) του Ορέστη Αλεξάκη

Πηγή: συγκεντρωτική έκδοση Υπήρξε (1999) του Ορέστη Αλεξάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ορέστης Αλεξάκης

Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Ο πατέρας

Γιάννης Ρίτσος & Νίκος Μαμαγκάκης, Άιντε και ντε
(τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος / δίσκος: Έντεκα λαϊκά του Γιάννη Ρίτσου (1972))

Ο πατέρας

Ο πατέρας μου ήταν μηχανοδηγός
Κάρβουνο μύριζαν τα πέτσινα ρούχα του
Κάτω απ’ τη μαύρη του τραγιάσκα
Άρχιζαν τα καπνισμένα μάτια του

Ο πατέρας μου δε μιλούσε πολύ
Μόνο χαμογελούσε κάπου κάπου
Με τα ηλιοψημένα χείλια του
Προπάντων όταν έπινε τσίπουρο
Κάτω απ’ την κληματαριά της αυλής

Αψηλός και δυνατός ήταν
Κι όταν με σήκωνε αψηλά
Με τ’ ατσαλένια μπράτσα του
Δε φοβόμουν καθόλου
Όπως κι εκείνος δε φοβόταν
Ούτε τη ζωή του
Ούτε το θάνατό του:
Περνούσε με το τρένο του
Σφυρίζοντας
Μες απ’ τις σκοτεινές
Τις στοιχειωμένες σήραγγες
Και τις νικούσε

Από τη συλλογή Θαλασσινό ημερολόγιο (1981) της Μαρίας Κέντρου-Αγαθοπούλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου

Υπενθυμίζω ότι η ποιήτρια γεννήθηκε στο συνοικισμό των σιδηροδρομικών στη Θεσσαλονίκη, για τον οποίο έγραψε και ομώνυμο αφήγημα που εκδόθηκε το 1998.

Το «Θαλασσινό ημερολόγιο» είναι μια συλλογή που αγαπά πολύ η Μαρία Αγαθοπούλου, όπως μου έχει πει. Ως εκ τούτου, διάβασα από παλιά με ιδιαίτερη προσοχή τα ποιήματα της συλλογής αυτής και τους έχω αδυναμία. Άλλωστε γεννήθηκα κι εγώ στο συνοικισμό των σιδηροδρομικών και ο παππούς μου ήταν συνάδελφος του πατέρα της Μαρίας.