Βασίλης Φαϊτάς, Το μαυσωλείο

Χρήστος Νικολόπουλος & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Αγάπησέ με (με τον Γιάννη Πάριο)

Το μαυσωλείο

Είμαι ο τελευταίος ξέρεις που υπερασπίζεται τον έρωτα
σε μιαν άδεια πόλη,
γεμάτη συνθήματα και υποσχέσεις.
Αγκυροβολημένος εδώ
σ’ αυτό το μαυσωλείο των χρωμάτων,
ίσως να ’χω φτάσει σε μιαν ώρα
που όλα τελειώνουν ή αρχίζουν.

Έτσι που τα πράγματα βαραίνουν μες στην ανωνυμία
πάνε χρόνια τώρα που ζωγραφίζω ένα παράθυρο στην ψυχή σου
γεμάτο θάλασσα,
κάθομαι ώρες και προσπαθώ να σου πω
πως ο έρωτας είναι η τελευταία επανάσταση στη ζωή μας.

Από τη συλλογή Υστερόγραφα για το αύριο (2010) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Νίκος Ιγνατιάδης, Κόκκινο γαρίφαλο

Κόκκινο γαρίφαλο

Μουσική & στίχοι: Νίκος Ιγνατιάδης
Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Όλα για τον έρωτα (1987)

Για να με γνωρίσεις μες στο πλήθος
φόρεσα γαρίφαλο στο στήθος
από μια γιορτή που μόλις τέλειωσε
μια γιορτή που δίστασες να πας

Κόκκινο γαρίφαλο, κόκκινο γαρίφαλο
πάνω στο πουκάμισο, στο μέρος της καρδιάς
Κόκκινο γαρίφαλο, κόκκινο γαρίφαλο
πάρ’ το από το στήθος μου, ελπίδες να κρατάς

Ρώτησα χαμένη μες στο πλήθος
ποιος φοράει γαρίφαλο στο στήθος
κι ήρθα να το πάρω με τα χέρια μου
είναι αυτά τα χέρια που αγαπάς

Κόκκινο γαρίφαλο, κόκκινο γαρίφαλο
πάνω στο πουκάμισο στο μέρος της καρδιάς
Κόκκινο γαρίφαλο, κόκκινο γαρίφαλο
πάρ’ το από το στήθος μου, ελπίδες να κρατάς

Μελίτα Τόκα-Καραχάλιου, Της φωνής σου τα κόκκινα

Γιάννης Πάριος, Κόκκινο φιλί
(τραγούδι: Πέγκυ Ζήνα & Γιάννης Πάριος / δίσκος: Τα ντουέτα του έρωτα (2006))

Της φωνής σου τα κόκκινα

Άκουσα το τύμπανο της σελήνης.
Πολλές φορές το άκουσα.
Και τώρα ακόμη,
ο ήχος του απλώνεται,
αδιάλειπτα στον άνεμο απλώνεται.
Στης αγρύπνιας την ώρα,
ακούω τον άνεμο
και ντύνομαι της φωνής σου
τα κόκκινα.

Από τη συλλογή Ανάφλεξη στιγμών (2004) της Μελίτας Τόκα-Καραχάλιου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μελίτα Τόκα-Καραχάλιου

Μελίτα Τόκα-Καραχάλιου, Δώσε μου

Γιάννης Πάριος, Το σημάδι του έρωτα (δίσκος: Δώσε μου λιγάκι ουρανό (1999))

Δώσε μου

Δώσε μου τις λέξεις σου
πόσο πολύ τις θέλω,
άλλοτε στο αιχμηρό μεσημέρι,
βαμμένο στη συναυλία των τζιτζικιών,
άλλοτε στην έφοδο των αισθήσεων
τις πληγωμένες ώρες,
σαν μία φλέβα νερού ανάμεσα σε φράχτες,
μέσα στη σκληρή άπνοια να σπάει τον αιθέρα
για να αναδυθεί η Νύμφη Στιγμή.
Στο ξέφωτο ξανά να εισβάλλει,
εκεί που εκρήγνυνται οι επιθυμίες
κι αχνίζουν των σωμάτων οι ευωδιές.
Δίχως να καρτερεί.
Στο πριν και στο μετά να ξαποστάσει.
Έτσι όπως προστάζει η καρδιά
ή όπως είναι δίκαιο.

Από τη συλλογή Ανάφλεξη στιγμών (2004) της Μελίτας Τόκα-Καραχάλιου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μελίτα Τόκα-Καραχάλιου

Νίκος Μυλόπουλος, Ένα παράθυρο

Χρήστος Νικολόπουλος & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Αγάπησέ με (με τον Γιάννη Πάριο)

Ένα παράθυρο

Ένα παράθυρο ανοιχτό.
Στην κάτω αριστερή γωνιά
Τ’ απομεινάρια μιας αγάπης.
Στις άλλες τρεις
Άσπρο κενό
Από τους έρωτες
Που δεν ήρθανε ακόμα.
Ένα παράθυρο ανοιχτό
Να μπαινοβγαίνει η ζωή
Να σε τρελαίνει.

Από τη συλλογή Παράκτιος πια ο έρωτας (2002) του Νίκου Μυλόπουλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Νίκος Μυλόπουλος

Γιάννης Καρατζόγλου, Συμβόλαιο

Γιάννης Σπανός & Πυθαγόρας, Θα σε θυμάμαι
(τραγούδι: Γιάννης Πάριος / δίσκος: Πού θα πάει πού (1974))

Συμβόλαιο

Θα περάσουνε μήνες και χρόνια στη μνήμη
ροζακιά καλοκαίρια στις πεδιάδες
βραχνοί σιωπηλοί χειμώνες
κι εγώ θα γυρίζω στην δική σου φωνή.

Θ’ αναβοσβήσουν ήλιοι στη ζωή μου
αιμορραγία σε λέξεις και αισθήματα
σωματικό απεγνωσμένο πήγαινε-έλα
μα εγώ θα γυρίζω στα δικά σου χείλη.

Θα ξυπνήσω μια νύχτα μες στον πυρετό
για να θερίσω ό,τι χρόνια έχω σπείρει
και δεν θα βρω παρά τα βήματά σου
να με γυρίζουν στην δικιά μας αγάπη.

Από τη συλλογή Ένα καλοκαίρι (1970) του Γιάννη Καρατζόγλου

Το ποίημα περιλαμβάνεται στην ενότητα Ο καιρός των ερώτων στη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009) του Γιάννη Καρατζόγλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιάννης Καρατζόγλου

Στέλιος Λουκάς, Η θάλασσα δεν είναι μακριά

Φίλιππος Πλιάτσικας & Νίκος Πιπινέλης (μουσική) & Μάνος Ξυδούς (στίχοι), Θάλασσα
(τραγούδι: Γιάννης Πάριος / δίσκος: 15 κρυφά τραγούδια (1994))

Η θάλασσα δεν είναι μακριά

Η θάλασσα δεν είναι μακριά
Η θάλασσα ποτέ δεν είναι μακριά
Κι όταν γελά
Όλα τα ξεχασμένα κοχύλια
Από παιδικά χέρια αφημένα στο βράχο
Γίνονται γλάροι
Η ομορφιά ποτέ δεν περιμένει
Ανθίζει πριν από την έκπληξη.

Από τη συλλογή Η παρακμή της μνήμης (2007) του Στέλιου Λουκά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Στέλιος Λουκάς

Μαρία Ζαβιανέλη-Διαμαντάκη, Εξωτικό

Κώστας Μουντάκης, Θάλασσα (με τον Γιάννη Πάριο)

Εξωτικό

To καλαφάτισα το καράβι μου,
όρθιο στους πολυήμερους κυκλώνες,
στις ατέλειωτες απανεμιές…
σαν το κορμί μου, γενναίο σκαρί,
στην ενέδρα, στο ναυάγιο!
Χωρίς σκουλήκι οι σανίδες του
φρεσκοβαμμένο, με κόφες καινούργιες
στέρεο λινό για τα πανιά του το όνειρό μου…
Πολεμιστής εγώ θαλασσοπόρος
για σένα
στην παγωνιά και στο λιοπύρι θα αφεθώ…
Ένα στολίδι από ελεφαντοκόκαλο του Σιάμ,
θ’ αφήσω στα μαλλιά σου
στους ώμους σου κασμίρι Βεγγάλης
θ’ ακουμπήσω…
Ηδυπαθή μόσχο στη λακκούβα του λαιμού
ροδέλαιο στον καρπό σου
λευκό μαργαριτάρι της Κεϋλάνης
εκεί…
στο χώρισμα του στήθους.
Απλωμένα τα κορμιά μας πάνω
στις κανελιές του Τιντόρε,
μυρωμένες αγκαλιές πάνω
στις πιπεριές του Μαλαμπάρ φιλιά
σε μπαχαρένιο περιβάλλον…
Μαζί θα σε έχω, βελουδένιο μου άρωμα
και αν ο θαλασσινός αέρας κροταλίσει
πάνω στο φινιστρίνι…
δεν φοβάμαι.
Το στόμα σου δικιά μου αναπνοή
πυκνό άρωμα μαύρου φρούτου,
βατόμουρο ρουμπινί, δαμάσκηνο,
αγκαλιασμένο με νότες ξωτικιάς βανίλιας.
Μέσα στο αίμα μου γράφεις
με ανταύγειες ζωής,
βαθιά μπλάβα ρότα.
Τι θα ήταν το ταξίδι μου χωρίς την αυγή
της σκέψης σου,
αναπνοή μου μεταξένια
γεύση μαύρου καπνού, μύρου και θάλασσας…

Ανέκδοτο ποίημα (Αύγουστος 2007) της Μαρίας Ζαβιανέλη-Διαμαντάκη

Αναστασία Γκίτση, Έλα μου

Μάριος Τόκας & Ανδρέας Νεοφυτίδης, Λεηλάτησέ με
(τραγούδι: Χάρις Αλεξίου & Γιάννης Πάριος / δίσκος: Στη λεωφόρο της αγάπης (1987))

Έλα μου

Άκου… άκου… άκου με…

Έλα μου,
Έλα μου να με κατοικήσεις.
Αδειανό σαρκίο απόκαμε η επιθυμία μου.

Valencia / Αύγουστος 2009

Από τη συλλογή Κορίτσι των σκοτεινών δασών (2010) της Αναστασίας Γκίτση

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αναστασία Γκίτση

Νίκος Γρηγοριάδης, Δεν έχει ήττα ή νίκη

Γιάννης Σπανός & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Είπα να φύγω
(τραγούδι: Γιάννης Πάριος / δίσκος: Οδός Αριστοτέλους (1974))

Δεν έχει ήττα ή νίκη

Στον έρωτα δεν έχει ήττα ή νίκη·
χαρίζονται το ’να στ’ άλλο τα κορμιά.

Όταν σε σμίγω μες στο φεγγαρόφωτο,
γεμίζει ο κήπος μυστικές φωνές·
ειρήνη βασιλεύει γύρω μας και μέσα.

Από τη συλλογή Δειγματοληψία Α’ (1981)

Πηγή: συγκεντρωτική έκδοση Νίκος Γρηγοριάδης, ποιήματα 1963-2005 (εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα, 2007)

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Νίκος Γρηγοριάδης

Ντίνος Χριστιανόπουλος, Νυχτερινή ηδυπάθεια

Μάριος Τόκας & Ανδρέας Νεοφυτίδης, Λεηλάτησέ με
(τραγούδι: Χάρις Αλεξίου & Γιάννης Πάριος / δίσκος: Στη λεωφόρο της αγάπης (1987))

Νυχτερινή ηδυπάθεια

Εχτές είδα στον ύπνο μου πως ήρθες,
αγέλαστος και σκοτεινός και μ’ άδραξες
βίαια και τραχιά, κι ύστερα μ’ έσερνες
μες σε λιμάνια σκοτεινά κι άδειες πλατείες,
μέχρι που το χακί χιτώνιό σου
στρατός πολύς έγινε, που περνούσε,
στρατός πολύς, που με ποδοπατούσε,
στρατός, που με συνέθλιβε κάτω απ’ τις αρβύλες του,
καθώς εβάδιζε άλκιμος· κι εγώ είχα λιώσει,
κουρέλι είχα γίνει, κι ήμουν ένα
με την καυτή την άσφαλτο, που δέχονταν
τ’ αποτυπώματα απ’ τις άπειρες αρβύλες.

Και τότε ήταν, μες στην τόση μου εκμηδένιση,
που εδίψησέ σε, Κύριε, η ψυχή μου.

Από τη συλλογή Ξένα γόνατα (1954) του Ντίνου Χριστιανόπουλου

Πηγή: Ντίνος Χριστιανόπουλος, Ποιήματα (εκδόσεις Ιανός, Θεσσαλονίκη, 2004)

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ντίνος Χριστιανόπουλος

Μολόγα τα (Άκης Πάνου)

Μολόγα τα

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης, Λίτσα Διαμάντη & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Ποντάρει άλογο κουτσό
και φέρνει πεντακόσα
εγώ ποντάρω σε αϊτό
και χάνω κάπου τόσα

Μολόγα τα, μολόγα τα
Τα φράγκα μοιρολόγα τα
Τι γίνανε; Μολόγα τα
Χορτάρι για τ’ αλόγατα

Αν θέλει η τύχη η στραβή
τα φέρνει και σ’ τα δίνει
αλλιώτικα σε κυνηγά
σ’ τα παίρνει και σε γδύνει

Μολόγα τα, μολόγα τα
Τα φράγκα μοιρολόγα τα
Τι γίνανε; Μολόγα τα
Χορτάρι για τ’ αλόγατα

Σηκώνει τον ιππόδρομο
μ’ ένα παλιοκοσάρι
εγώ αδειάζω καφετιά
και γίνονται κριθάρι

Μολόγα τα, μολόγα τα
Τα φράγκα μοιρολόγα τα
Τι γίνανε; Μολόγα τα
Χορτάρι για τ’ αλόγατα

Κοινή αγορά (Άκης Πάνου)

Κοινή αγορά

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης, Λίτσα Διαμάντη & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Όταν θα μπούμε στην κοινή την αγορά
όταν θα γίνουμ’ Ευρωπαίοι επισήμως
δεν θα κοιτάζουμε τους άλλους πονηρά
κι οι συνεταίροι θα μας φέρονται εντίμως

Εμείς θα στέλνουμε αγγούρια κρητικά
και θα εισάγουμε τα πάντα από τη Δύση
θα ’ρθούνε ήθη κάπως πιο ελαστικά
και δεν θα φτάνει στο κακούργημα η χρήση

Τώρα θα πεις πώς ονομάζεται κοινή
κι αυτή η λέξη εξηγείται πολυτρόπως
μα αφού δε γίνεται να ζήσουμε ορφανοί
με την κοινή θα βολευτούμε όπως-όπως

Πόσα πρέπει (Άκης Πάνου)

Πόσα πρέπει

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης, Λίτσα Διαμάντη & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Να ’χα τη δύναμη να κάνω κάποιο λάθος
και στο φινάλε να μην ντρέπομαι γι’ αυτό
να ’χα τη δύναμη να κάνω κάποιο λάθος
και να μη θέλω απ’ τον κόσμο να κρυφτώ

Να ’χα τη δύναμη να κάνω το δικό μου
στον εαυτό μου να μη λέω «μη και μη»
να χαστουκίσω μια φορά το λογικό μου
και ας πληρώσω σ’ οποιαδήποτε τιμή

Να ’χα τη δύναμη να πω «έτσι μ’ αρέσει»
χωρίς να σκέφτομαι την κρίση του αλλουνού
παλιοζωή, με πόσα πρέπει μ’ έχεις δέσει
με πόσα πρέπει μου παράλυσες το νου

Αμαρτωλός είμαι κι εγώ (Άκης Πάνου)

Αμαρτωλός είμαι κι εγώ

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Όλοι ρωτάνε πώς μπορώ και την κρατώ ακόμα
όλοι ρωτάνε πώς μπορώ και τη φιλώ στο στόμα
είναι ντροπή το φίλημα και πέτρινη η καρδιά της
γλυκό το κατρακύλημα μέσα στην αγκαλιά της

Όλοι ρωτάνε πώς μπορώ και την κρατώ ακόμα
όλοι ρωτάνε πώς μπορώ και τη φιλώ στο στόμα
δεν είμαι αναμάρτητος για να δικάζω λάθη
αμαρτωλός είμαι κι εγώ, με τα δικά μου πάθη

Δάκρυ (Άκης Πάνου)

Δάκρυ

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης, Λίτσα Διαμάντη & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Παίρνω τα μάτια μου, μάτια μου, και φεύγω
φεύγω και πάω στ’ ουρανού τα μάκρη
Δάκρυ, δάκρυ, δάκρυ, μαύρο δάκρυ
ήταν η αγάπη σου και πίκρα δίχως άκρη
Παίρνω τα μάτια μου, μάτια μου, και φεύγω
φεύγω και πάω στ’ ουρανού τα μάκρη

Παίρνω τα μάτια μου, μάτια μου, και φεύγω
φεύγω και πάω στ’ ουρανού τα μάκρη
Φτάνει, φτάνει, δεν αντέχω, φτάνει
μ’ έλιωσε η αγάπη σου, κουρέλι μ’ έχει κάνει
Παίρνω τα μάτια μου, μάτια μου, και φεύγω
φεύγω και πάω στ’ ουρανού τα μάκρη

Δάκρυ, δάκρυ, δάκρυ, μαύρο δάκρυ
ήταν η αγάπη σου και πίκρα δίχως άκρη
Φτάνει, φτάνει, δεν αντέχω, φτάνει
μ’ έλιωσε η αγάπη σου, κουρέλι μ’ έχει κάνει

Το λάθος έχει γίνει (Άκης Πάνου)

Το λάθος έχει γίνει

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης, Λίτσα Διαμάντη & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Είναι πολύ αργά, το λάθος έχει γίνει
κι εσύ δεν είσ’ εκείνη κι εγώ δεν είμ’ αυτός
που θέλαμε η ζωή αμόλυντη να μείνει
είναι πολύ αργά, το λάθος έχει γίνει

Είναι πολύ αργά, το λάθος έχει γίνει
ποιος τάχα θα ξεπλύνει την πίκρα του αλλουνού
βλεπόμαστε κι οι δυο χωρίς εμπιστοσύνη
είναι πολύ αργά, το λάθος έχει γίνει

Σεισμός (Άκης Πάνου)

Σεισμός

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Γιατί να ζήσω φρόνιμα
τα χρόνια μου τα γόνιμα
ένας σεισμός και χάνεσαι
και παύεις να αισθάνεσαι

Γιατί να κάνω όνειρα
πιο πέρα από το σήμερα
ένας σεισμός και φύγαμε
κι άιντε να βρεις που πήγαμε

Γιατί να χτίσω μέγαρα
με είκοσι πατώματα
ένας σεισμός και πέφτουνε
και τρώει η μούρη χώματα

Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου: Μεγεθύνσεις, V

Γιώργος Κατσαρός & Γιάννης Πάριος, Και μου μιλάς για μοναξιά
(ερμηνεία: Μαρινέλλα / δίσκος: Σ’ αγαπώ (1979))

Μεγεθύνσεις

V

Όταν ανοίξεις το κλειστό
Περίβλημά μου
Μέσα είναι ένα φως
Που δεν αντέχεις

Μη μου κλείνεις την απογύμνωσή μου

Εγώ που ανάβω τους λύχνους
Της μοναξιάς σου

Τη νύχτα δεν υπάρχει άλλο παιχνίδι
Παίζουμε τη δική μας πράξη
Μπρος σε καθρέφτη
Μεγεθυντικό

Από τη συλλογή Μεγεθύνσεις (1971)

Πηγή: Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Επιλογές και σύνολα [Ποιήματα (1965-1995)] (2001)

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου