Τάσος Κόρφης, Της Άρτας το γεφύρι

Γιώργος Ανδρέου & Θοδωρής Γκόνης, Γεφύρι ξεχασμένο
(τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου / δίσκος: Τραγούδια του παράξενου κόσμου (1995))

Της Άρτας το γεφύρι

Ως πότε λοιπόν θα προσπαθούμε να γεμίσουμε
αυτό το βάραθρο που χρόνια στέκει απέναντί μας
ζητώντας ελπίδες, όνειρα, νύχτες, κορμιά,
πίνοντας αίμα, πνίγοντας τις κραυγές μας στα βράχια του,
ατίθασο να υποταχτεί σ’ ένα γεφύρι;
Κι η κόρη του πρωτομάστορη, που κάτι μπορούσε να κάνει για μας:
Να καρφώσει τα μάτια της στα μάτια του δράκου για να ηρεμήσουν,
ν’ ακουμπήσει στις όχθες τα χείλη της για να ησυχάσουν τα νερά,
να προσφέρει το κορμί της, θεμέλιο, στο πρώτο δοκάρι,
φτηνή, τιποτένια, γυρίζει από μαγαζί σε μαγαζί,
πίνοντας ούζα, παίζοντας την αγωνία μας στα ζάρια,
τραγουδώντας σε ρεμπέτικους σκοπούς την προδοσία της.

Από τη συλλογή Ημερολόγιο 2 (1964) του Τάσου Κόρφη

Πηγή: ανθολογία Η δεύτερη μεταπολεμική ποιητική γενιά (1950-1970) του Ανέστη Ευαγγέλου (εκδ. Παρατηρητής, 1994)

Advertisements

Σταύρος Ξαρχάκος & Θοδωρής Γκόνης, Επί της Κατεχάκη

Επί της Κατεχάκη

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Στίχοι: Θοδωρής Γκόνης
Πιάνο: Νεοκλής Νεοφυτίδης
Ερμηνεία: Σταύρος Ξαρχάκος & Ηρώ Σαΐα
Εικονογράφηση: Γιώργος Ρόρρης
Παραγωγή: Παρασκευάς Καρασούλος
Δίσκος: Σταύρος Ξαρχάκος | 7 ελεγείες και σάτιρες για φωνή και πιάνο (Μικρή Άρκτος, 2017)

Των αρχαγγέλων τα φτερά
του κόσμου το δεφτέρι
της Μεσογείων η συμφορά
μια μέρα μεσημέρι

Το ήθος μου, το φρόνημα
και το βαθύ μεράκι
κι αυτό τ’ αρχιτεκτόνημα
εκεί στην Κατεχάκη

Τι να σου πρωτοθυμηθώ
και τι να τραγουδήσω
όλα, καρδιά μου, γίνανε
για να σε συναντήσω

Οι εμμονές μου, οι σκιές
η αρρώστια, η Σωτηρία
οι ελεγείες, οι σάτιρες
η ομοιοκαταληξία

Αυτός ο υπόγειος σταθμός
ο κόμβος, το κουμπάκι
το δαχτυλίδι κι ο ουρανός
επί της Κατεχάκη

Τι να σου πρωτοθυμηθώ
και τι να τραγουδήσω
όλα, καρδιά μου, γίνανε
για να σε συναντήσω

Σταύρος Ξαρχάκος & Θοδωρής Γκόνης, Της νύχτας τα σεντόνια

Της νύχτας τα σεντόνια

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Στίχοι: Θοδωρής Γκόνης
Πιάνο: Νεοκλής Νεοφυτίδης
Ερμηνεία: Σταύρος Ξαρχάκος
Εικονογράφηση: Γιώργος Ρόρρης
Παραγωγή: Παρασκευάς Καρασούλος
Δίσκος: Σταύρος Ξαρχάκος | 7 ελεγείες και σάτιρες για φωνή και πιάνο (Μικρή Άρκτος, 2017)

Βλέπω αυτές τις μόνιμες
γυναίκες στα μπαλκόνια
τινάζουν, βασανίζουνε
της νύχτας τα σεντόνια

Δέρνουν, χτυπούν στο σίδερο
τα άγρια σκοτάδια
τους κόμπους, τ’ αναφιλητά
τ’ αμαρτωλά σημάδια

Βλέπω αυτές τις μόνιμες
γυναίκες στα μπαλκόνια
μες στο κατακαλόκαιρο
να ’χουν στις πλάτες χιόνια

Δέρνουν, χτυπούν στο σίδερο
τα άγρια σκοτάδια
τους κόμπους, τ’ αναφιλητά
τ’ αμαρτωλά σημάδια

Βλέπω αυτές τις μόνιμες
γυναίκες στα μπαλκόνια
να στάζουν ήλιο το πρωί
ν’ αδειάζουν με τα χρόνια

Δέρνουν, χτυπούν στο σίδερο
τα άγρια σκοτάδια
τους κόμπους, τ’ αναφιλητά
τ’ αμαρτωλά σημάδια