Θεοφάνης Χ. Ζβες: Μάνα

Μάνα

Τώρα με γυμνά πατήματα
και ένα στεφάνι από φως γαλήνης στα λευκά σου μαλλιά
διαβαίνεις καταμεσής στην αιωνιότητα.
Αγγίζεις με το όριο της αφής σου
το κέντρο της αρμονίας.
Μου έμαθες ελεύθερα να ρωτώ,
ν’ αγαπώ ανυπεράσπιστα,
ν’ ανιχνεύω την αιωνιότητα
πέρα απ’ τις μικρές φθαρτές ύλες,
να μην λησμονώ πως στο απροσέγγιστο
οδεύουν οι ελεύθεροι δρόμοι.
Θυμάσαι τότε που μετρούσα στις παλάμες μου
τα άσπρα βότσαλα;
Τα πρωινά του χαμόγελου,
τις νύχτες των μακρινών ονείρων,
τότε που ήσουν ακόμη στον κόσμο μου;
Τι λέω, τότε που ήσουν ο κόσμος μου όλος.
Τώρα σταυροπόδι στο αλώνι τ’ ουρανού,
με τα παιδιά των αστεριών γύρω σου,
θα πλέκεις τα κρυστάλλινα παραμύθια,
τα όνειρα από φως,
τις μακρόσυρτες ιστορίες στο απέραντο
που τόσες φορές μου ψιθύρισες.
Μητέρα, να ’μενε λίγος χρόνος να σου πω
με ένα μικρό μου χάδι πόσο σ’ αγάπησα!
Μ’ ένα μικρό τρυφερό χάδι
που θ’ άνοιγε με μιας
όλες τις πύλες του ουρανού.

Μητέρα, κάνει κρύο απόψε, ξέχασες το σάλι σου!

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Θεοφάνης Χ. Ζβες: Ποιήματα (2011)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Θεοφάνης Χ. Ζβες

Θεοφάνης Χ. Ζβες: Κάτι ψεύτικο

Κάτι ψεύτικο

Έκπληκτες προσδοκίες ανάμεσα σε πένθιμες μέρες.
Ελπίδες θανάσιμα πιασμένες στον ιστό της διάψευσης.
Αγκυλωμένος στο μαύρο συρματόπλεγμα της δυσπιστίας,
ξεγλιστρώ ανάμεσα από πυκνά βλέμματα.
Μια ξεφτισμένη αλήθεια.
Κάτι ψεύτικο καρφωμένο πάνω σε κάτι αληθινό.
Τα πικρά δάκρυα της λύπης αναλώνουν χαρά.
Εισπνέοντας σκοτάδι εκπνέεις το φως.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Θεοφάνης Χ. Ζβες: Ποιήματα (2011)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Θεοφάνης Χ. Ζβες

Θεοφάνης Χ. Ζβες: Κάτι λυγίζει μέσα μου

Κάτι λυγίζει μέσα μου

Προχωρώ σ’ ένα δάσος από παρθένα λευκά σχήματα.
Στο βάθος του μελιού σου βλέμματος ανταύγειες από φως.
Κάτι λυγίζει μέσα μου και με κάνει βαθιά να σε νιώθω.
Η ζωή σαν κάτι νέο και ανέγγιχτο
παίρνει την υπόσταση της πρώτης στιγμής.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Θεοφάνης Χ. Ζβες: Ποιήματα (2011)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Θεοφάνης Χ. Ζβες

Θεοφάνης Χ. Ζβες: Κάτι βαθιά μέσα μας

Κάτι βαθιά μέσα μας

Στο ημίφως των περασμένων κοιτώ ιδανικά σχήματα.
Στο βάθος το αντιφέγγισμα ενός λησμονημένου έρωτα.
Μισά πρόσωπα αγαπημένα σαν σπασμένα αγάλματα.
Πολύτιμα χέρια που αδιαφόρησα να σφίξω.
Στο βάθος της κάθε πίκρας υπάρχει μία απώλεια
και αν ο έρωτας είναι αγάπη για τη ζωή
κάτι βαθιά μας έχει πληγώσει.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Θεοφάνης Χ. Ζβες: Ποιήματα (2011)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Θεοφάνης Χ. Ζβες

Θεοφάνης Χ. Ζβες: Ίσως υπήρξα πραγματικά

Ίσως υπήρξα πραγματικά

Πίσω από κλειστές πόρτες
φαντάσματα μας καταδυναστεύουν.
Ψιθυρίζω τη συλλαβή μιας ολόκληρης λέξης
που μου διαφεύγει.
Με αναίσθητα δάχτυλα
αναζητώ το περίγραμμα του προσώπου μου.
Ψάχνω στην καταχνιά μέσα μου
μια ακέραια παρουσία.
Πράξεις μας που υπαγόρευσε ο φόβος
γίνονται από συνήθεια πράξεις μιας φοβισμένης ζωής.
Και ο φόβος για τον θάνατο
δεν είναι παρά έλλειψη θάρρους για τη ζωή,
όπως και η εχθρότητα για τον άλλο
δεν είναι παρά έλλειψη αγάπης για τον ίδιο μας τον εαυτό.
Όταν χαμογελάς μέχρι μέσα, ανήκεις στον κόσμο
αφήνεις τον κόσμο να περάσει μέσα σου.
Αποστρέφω το πρόσωπό μου από τον κόσμο
θα πει αποστρέφω το πρόσωπο από εμένα,
όπως και αγγίζω την ψυχή του κόσμου
θα πει αγγίζω την δική μου ψυχή.
Φέραμε την ζωή μας στα μέτρα της στέρησης.
Ίσως υπήρξα πραγματικά
όταν δεν έπρεπε τίποτα από μένα να φυλάξω.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Θεοφάνης Χ. Ζβες: Ποιήματα (2011)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Θεοφάνης Χ. Ζβες

Θεοφάνης Χ. Ζβες: Ίσως…

Ίσως…

Διάτρητο το σώμα της κάθε μέρας
από πράξεις κενές.
Αληθινό είναι αυτό που σ’ αγγίζει βαθιά
ή είσαι αληθινός όταν αγγίζεις βαθιά.
Με την ποίηση νικούσα τις αντιθέσεις,
έριχνα γέφυρες σε απροσπέλαστα φαράγγια.
Και ίσως η τέχνη δεν είναι παρά
η ανάγκη να απαλλαγούμε
από το πιο ασαφές μας πρόσωπο.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Θεοφάνης Χ. Ζβες: Ποιήματα (2011)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Θεοφάνης Χ. Ζβες

Θεοφάνης Χ. Ζβες: Θηλυκότητα

Θηλυκότητα

Η θηλυκότητα έχει καμπύλες και νωχέλεια.
Τα λόγια της είναι αργά για να μπορούν με σιγουριά
να καρφώνουν την βιαστική ψυχή μας.
Η θηλυκότητα είναι ένα πορφυρό βελούδο
αφρόντιστα ριγμένο στο πάτωμα.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Θεοφάνης Χ. Ζβες: Ποιήματα (2011)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Θεοφάνης Χ. Ζβες

Θεοφάνης Χ. Ζβες: Θεσσαλονίκη

Θεσσαλονίκη

Αυτής της πόλης που τώρα ησυχάζει
κουβάλησε το φορτίο,
που δεν ήταν παρά το βάρος της δικής μου ψυχής.
Πόλη με τις ήσυχες στέγες
των βυζαντινών σου εκκλησιών.
Πόλη που σου ’δωσαν το πρόσωπο
αυτοί που αγάπησα,
που πήρες το δικό μου για να σε αναγνωρίζω.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Θεοφάνης Χ. Ζβες: Ποιήματα (2011)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Θεοφάνης Χ. Ζβες

Θεοφάνης Χ. Ζβες: Η σκιά

Η σκιά

Στον κενό τοίχο της κάθε μέρας
η σκιά μου με απειλεί.
Ταυτίζομαι μ’ εμένα, δεν έχω σκιά.
Χωρίς μνήμη είμαι ακέραιος,
γιατί υπάρχω ολόκληρος στη στιγμή.
Ταυτισμένος με τον εαυτό μου
δεν έχω παρελθόν ή μέλλον.
Ταυτισμένος με τον εαυτό μου δεν αναζητώ.
Στην ελευθερία είσαι ίσος με το ανάστημά σου.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Θεοφάνης Χ. Ζβες: Ποιήματα (2011)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Θεοφάνης Χ. Ζβες

Θεοφάνης Χ. Ζβες: Η πιο γυμνή ψυχή μας

Η πιο γυμνή ψυχή μας

Η πιο γυμνή ψυχή μας
κατοικεί σ’ ένα μικρό πουλί,
στο πέταλο που τρέμει ενός λουλουδιού,
σ’ ό,τι αποσιωπήθηκε από αγάπη ή κατανόηση,
στην κορυφή μιας μουσικής μέσα στην νύχτα,
στο ραγισμένο δάκρυ μιας επιστροφής,
στην θερμότητα μιας μεταμέλειας,
στο χαμηλό ύψος μιας ταπεινής πράξης.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Θεοφάνης Χ. Ζβες: Ποιήματα (2011)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Θεοφάνης Χ. Ζβες

Θεοφάνης Χ. Ζβες: Η δική σου ματιά

Η δική σου ματιά

Στο βάθος όλων βρίσκεις την δική σου ψυχή.
Δεν μπορείς να ξεφύγεις από την φυλακή της δικής σου ματιάς.
Και ίσως κατανοώ δεν σημαίνει
παρά αναγνωρίζω στον άλλον το δικό μου πρόσωπο.
Ακούω τι λέει το κάθε τι γύρω μου
θα πει ακούω την δική μου ψυχή που του χαρίζεται.
Και αυτό που ανακαλύπτω στο βάθος των πραγμάτων
δεν είναι παρά το βάθος της δικής μου ψυχής.
Κατανοώ αυτό που του δίνω τα μάτια μου και τη μιλιά μου.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Θεοφάνης Χ. Ζβες: Ποιήματα (2011)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Θεοφάνης Χ. Ζβες

Θεοφάνης Χ. Ζβες: Η αγάπη γονατιστή

Η αγάπη γονατιστή

Ένα φύλλο ξεψυχάει στην ανάσα του μικρού αγεριού.
Κοιτώ τα χρώματα της διάθλασης
μέσα σε μια σταγόνα δροσιάς.
Σταλαγματιές από την άκρη της στέγης
κάνουν κύκλους σε μια μικρή λίμνη βροχής.
Η αγάπη γονατιστή προσεύχεται σ’ ένα αστέρι.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Θεοφάνης Χ. Ζβες: Ποιήματα (2011)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Θεοφάνης Χ. Ζβες

Θεοφάνης Χ. Ζβες: Έρωτας

Έρωτας

Ο έρωτας ξεπροβάλλει πίσω από πράσινα φύλλα.
Αν κάτι ρίξεις κάτω,
θα σκύψει να το πάρει και θα σου το δώσει.
Οι καρδιές ροδίζουν στην αγάπη.
Σου στέλνω απ’ την παλάμη μου ένα φιλί
και κοκκινίζουν τα χείλη σου.
Ένα στάχυ χρυσίζει στο φως του ήλιου.
Τα άνθη είναι μάτια που κοιτάζουν μέσα μας.
Η θάλασσα πάντα μεγάλη και γαλάζια,
σπαρμένη κύματα

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Θεοφάνης Χ. Ζβες: Ποιήματα (2011)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Θεοφάνης Χ. Ζβες

Θεοφάνης Χ. Ζβες: Ένα ψέμα

Ένα ψέμα

Ίχνη από τα χείλη σου στην ενδοτική ψυχή μου.
Τα άνθη της ευδαιμονίας μου
βλασταίνουν πάνω σου.
Ακροβατώ στην κορυφή της ηδονής.
Στην ξέφρενη επιθυμία μου να ανταλλάξουμε πρόσωπα,
η νύχτα μου κατάπιε τα πρωινά σου
και έγινε δειλινό.
Σε γνωρίζω σημαίνει σε κατέχω.
Είμαι ένα ψέμα για ό,τι δεν έζησα.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Θεοφάνης Χ. Ζβες: Ποιήματα (2011)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Θεοφάνης Χ. Ζβες

Θεοφάνης Χ. Ζβες: Έλλειψη

Έλλειψη

Η ραγισμένη ζωή μου με κοιτάζει κατάματα.
Στις ραφές του ρούχου μου η φθορά.
Προχωρώ κρατώντας στα χέρια μου
μια αβάσταχτη απουσία.
Μέτρο της έλλειψής σου ο πόνος.
Τα άδεια πέλαγα έχουν καταπιεί τα καράβια τους
και παγώνουν στην ερημιά.
Ζωγραφίζω δύο κόκκινα χείλη
που σε περιμένουν να έρθεις.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Θεοφάνης Χ. Ζβες: Ποιήματα (2011)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Θεοφάνης Χ. Ζβες

Θεοφάνης Χ. Ζβες: Εικόνα 2

Εικόνα 2

Ένα κόκκινο λουλούδι,
σ’ ένα πράσινο κλαδί,
που αγγίζει έναν φθαρμένο βυζαντινό στίχο.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Θεοφάνης Χ. Ζβες: Ποιήματα (2011)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Θεοφάνης Χ. Ζβες