Θεοδώρα Ντάκου, Στο κάλεσμα

Στο κάλεσμα

Στο κάλεσμα υπέκυψε…
αλλά, τα χέρια και τα μάτια,
σ’ αυτόν τον κόσμο, ακόμη
ψάχνουν για τρυφερότητα.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004) της Θεοδώρας Ντάκου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Θεοδώρα Ντάκου

Θεοδώρα Ντάκου, Σπιτικό

Σπιτικό

Όλ’ αυτά τα ερείπια
της αγάπης, που δεν υπερασπίστηκες,
είναι το σπιτικό μου.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004) της Θεοδώρας Ντάκου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Θεοδώρα Ντάκου

Θεοδώρα Ντάκου, Σκηνές από όνειρα

Σκηνές από όνειρα

1.
Δεν υπάρχει άλλο απ’ αυτά τα δάκρυα
που ανακλούν γωνίες απ’ το γέλιο σου.

2.
Παράλογα
οι ανεμώνες σκέπασαν το στέρνο μου
πίνοντας την αναπνοή μου.

3.
Κάτω απ’ τα μάτια σου
διέσχισα την κλίμακα των χρωμάτων
κι έφτασα στ’ άσπρο γεμάτη
φύκια, κόκκινα ψάρια κι αναστεναγμούς.

4.
Ξύπνα καταμεσής στη νύχτα
κι έλα στη βροχή, εκεί
στο άλλο μισό απ’ το πρόσωπό σου,
όπου τα χαμένα αντικείμενα
μεταμορφώνονται σε παραισθήσεις.

5.
Διαπέρασες
τροχίζοντας το φως.

6.
Λιώνοντας στα μαλλιά μου
τα πουλιά, καιγόμουν.

7.
Με τις χορδές στα μάτια και τους ήχους
να βγαίνουν απ’ τα χέρια σου, διέτρεξες
τον φόβο. Πέρα απ’ το κρυμμένο σου κύτταρο
εγκαταστάθηκες, ξαφνικά, αναλλοίωτη,
στα ασπαίροντα έγκατα των παραμυθιών μου.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004) της Θεοδώρας Ντάκου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Θεοδώρα Ντάκου

Θεοδώρα Ντάκου, Σα να μην ήξερες

Σα να μην ήξερες

Με τις πληγές να φέγγουν αίμα,
σε φόβισα

σα να μην ήξερες
πως όρθια η αγάπη με κρατάει.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004) της Θεοδώρας Ντάκου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Θεοδώρα Ντάκου

Θεοδώρα Ντάκου, Προσήλωση

Προσήλωση

Προσηλώθηκες σε σχήματα καλοκαιριών
σε ήχους ονειρικούς και φευγαλέους
χωρίς να καταφέρεις να μιλήσεις

Κινδυνεύοντας ανάμεσα στα πόδια
που χορεύουν και τρέχουν, γερνάς

Κι όμως, η νεότητα ακόμα περιφέρεται
αγνοώντας τον κύκλο των ενιαυτών.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004) της Θεοδώρας Ντάκου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Θεοδώρα Ντάκου

Θεοδώρα Ντάκου, Ποτέ πια

Ποτέ πια

Ποτέ πια
τόσο εφιαλτικά κοντά
τόσο απίστευτα γλυκά.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004) της Θεοδώρας Ντάκου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Θεοδώρα Ντάκου

Θεοδώρα Ντάκου, Ποτέ δεν ήμασταν κοντά

Ποτέ δεν ήμασταν κοντά

Ποτέ δεν ήμασταν κοντά
στις αυταπάτες μόνο
και σε νύχτες ξάγρυπνες
όταν τίποτ’ άλλο δε βρισκόταν.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004) της Θεοδώρας Ντάκου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Θεοδώρα Ντάκου

Θεοδώρα Ντάκου, Ποιος ξέρει

Ποιος ξέρει

ο αναστεναγμός
ποιος ξέρει
τι θα βγάλει αβάσταχτο στο φως.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004) της Θεοδώρας Ντάκου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Θεοδώρα Ντάκου

Θεοδώρα Ντάκου, Ποια λύτρωση

Ποια λύτρωση

Υπόγεια υγρά, ιδρώτες σκοτεινοί,
τα σώματά μας έψαξαν τον έρωτα
τυφλά, αδέξια, ίσως απρόθυμα

Ποια συμφωνία, ποια λύτρωση
μας φόβισε τόσο πολύ;

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004) της Θεοδώρας Ντάκου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Θεοδώρα Ντάκου

Θεοδώρα Ντάκου, Περιμένοντας

Περιμένοντας

Περιμένοντας τη φωνή σου
η αφή μου
ονειρεύεται.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004) της Θεοδώρας Ντάκου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Θεοδώρα Ντάκου

Θεοδώρα Ντάκου, Παράφραση

Παράφραση

Ποιος παντοδύναμος μύθος
παραφράζει τη ζωή, τυραννικά
προστατεύοντας τα όνειρα;

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004) της Θεοδώρας Ντάκου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Θεοδώρα Ντάκου

Θεοδώρα Ντάκου, Παράκληση

Παράκληση

Σας παρακαλώ,
μη συγχέετε τα όνειρά σας
με τη ζωή μου.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004) της Θεοδώρας Ντάκου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Θεοδώρα Ντάκου

Θεοδώρα Ντάκου, Παιγνίδι

Παιγνίδι

Κάνω πως τάχα μόνη μου δεν είμαι
πως σ’ έχω άνθρωπό μου και σάρκα μου
και αίμα από το αίμα μου
και ζεστασιά μου.
Αγάπη, που δεν έζησα.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004) της Θεοδώρας Ντάκου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Θεοδώρα Ντάκου

Θεοδώρα Ντάκου, Προχτές

Προχτές

Κάτι, εκεί, κάπου
κάτω απ’ την καρδιά μου
προχτές, με πυροβόλησε.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004) της Θεοδώρας Ντάκου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Θεοδώρα Ντάκου

Θεοδώρα Ντάκου, Όταν σε πλησιάζω

Όταν σε πλησιάζω

Όταν σε πλησιάζω πιο κοντά
κι ανασηκώνω άκρες απ’ τα ρούχα σου κι αγγίζω
έχω να κατακλύσω, πάντα, την ίδια ερημιά.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004) της Θεοδώρας Ντάκου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Θεοδώρα Ντάκου