Σταύρος Ζαφειρίου, Κάθε τοίχος καθρέφτης τώρα πια με λίγα λουλούδια στην άκρη του

Γιάννης Μαρκόπουλος & Γιώργος Χρονάς, Όχι δεν πρέπει
(τραγούδι: Θέμης Ανδρεάδης & Λιλή Χριστοδούλου / δίσκος: Διάλειμμα (1972))

Κάθε τοίχος καθρέφτης τώρα πια με λίγα λουλούδια στην άκρη του

Εκδρομή στα παγκάκια της πόλης
Παγωτό ΔΕΛΤΑ/Καφές σε αεροστεγή συσκευασία
Ο περιπτεράς πρώην κομματάρχης της δεξιάς στην επαρχία Παιονίας
Πρώην πλανόδιος μικροπωλητής
Πρώην κομπάρσος καριέρας με τρία gros-plan στο ενεργητικό του
Ξέρω ξέρω
……Δεύτερο στενό δεξιά κάτω από τις ακακίες.
Ένα παιδί κουνά ρυθμικά στο γρανιτένιο του χέρι
Τις διαστάσεις μιας πυραμίδας
Τουταγχαμών σ’ αγαπώ
Να λοιπόν που μπορούμε και βγάζουμε άναρθρους ήχους ενώ υπάρχει τόση ομορφιά
Μάλλον θα πρέπει να συγκεντρωθώ στο πρόσωπό σου και στη διαφάνεια των κροτάφων σου.

……Ναι! πρέπει πρέπει να συναντηθούμε
……«Τι εννοείς; Τι εννοείς;»
……Η νευρική κραυγή της Νίνα Χάγκεν
……Ενώ τα λεπτά κυλούν και οι καθρέφτες
……Πόντο-πόντο παραμορφώνουν τα είδωλα

Δεν
……Εννοώ
…………….Τίποτα
Απλώς βαδίζω πάνω στο τέμπο που βουλιάζει βαραίνοντας την επιθυμία
Απλώς είμαι σκυμμένος πάνω στις στροφές των ποιητών
Που απαραίτητα πέθαναν νέοι κι ανακαλύπτω την οντότητα των λαβυρίνθων
Απλώς μιλάω
……Μιλάω συνέχεια, πριν και μετά τον καφέ
Κάποια στιγμή σταματώ να ξεκουράσω
……………………………………..τη γλώσσα μου
………………………….Εκμεταλλεύεσαι το κενό
…………………………………………………Βγάζεις
……………………………Το χρυσό σου πιστόλι
…………………………………………Πυροβολείς
…………………..Αυτόματα σβήνουν τα φώτα
…………………………Το κεφάλι μου τινάζεται
………………………………………Και ισορροπεί
……………..Στο σκαρπίνι του διπλανού μου

………Κάποιος μιλά για μιαν άχρηστη μέρα

Ο άλλος ουρλιάζει έξαλλος / Αντιγραφή κασετών σε τρία λεπτά / Η αγορά πλημμυρισμένη από το κλάμα του Καζαντζίδη / «Εγώ με την αξία μου…» / Η αξία μου κυλά στο κοντέρ ενός Revox / Η μουσική και τα τσιγάρα απανωτά /
Φυσικά η μπίρα κατοστάρικο και τα τραπέζια πολυτελείας /
Κι ο Μπάρμαν νεκρός / Τριγυρισμένος από γυναίκες βουβές με κλαρωτές μαντίλες με πλαστικές ποδιές με λεπίδες κάτω απ’ τα μανίκια
Κι όμως
………………….Κάποτε σε λέγαν Αντιγόνη

……Πιθανά να κυκλοφορώ μουδιασμένος
……..Περιγράφω την τελευταία απαγωγή
…………….Την τελευταία πορεία μία μετά
………………………τα μεσάνυχτα με βροχή
…..Γράφω τη φωνή μου και την αποθέτω
…………………………………..στα χέρια σου

……Κι όμως
……………..Κάποτε κάπως σε λέγαν
Τώρα έχεις γίνει καρτ-ποστάλ και σε ταχυδρομώ με κάθε ευκαιρία
Υπάρχει ακόμα και ο ψίθυρος στα FM / Κλείνω το τηλέφωνο και ένα τάνκερ γεμάτο καρδούλες εμβολίζει το στήθος σου.

Χωρίς καμιά προοπτική
ο καιρός των ονείρων περνά
μαζί με τις ρομαντικές διαδικασίες

Στο θάλαμο εντατικής παρακολούθησης ο πιανίστας κι ο αναβάτης της Cross
Νάμαστε πάλι καθισμένοι στο διάδρομο να κοιτάμε τη νοσοκόμα με το δάχτυλο στα χείλη

Ησυχία! Γυρίζουμε

Φωτογραφία με τη Monroe / Στο πικάπ η μαντάμ Μπατερφλάι κι ο Πουτσίνι που καθαρίζει τα δόντια του με τη βελόνα / Έρχεσαι τότε με κορδέλα στα μαλλιά και μου μιλάς Γαλλικά /
…………………………..Παρ’ όλα αυτά σε καταλαβαίνω
Σε πιέζω για να δεις ότι δεν είμαι τρένο / Εμφανίζομαι στην επιφάνεια των πραγμάτων / Εμφανίζομαι στο μάτι της κάμερας / Σφίγγω και συνθλίβω τον αέρα μεταβάλλοντας το τοπίο σε θάλασσα / Εμφανίζομαι μόνος μ’ έναν κατάλογο στη μασχάλη / Πυορροώ / Εγκλωβίζομαι στην υγρή οδύνη των ματιών σου
…………………………………Παρ’ όλα αυτά με φοβάσαι

…………………………………………………………..Παύση

Συγκεντρώνομαι στον απόηχο μια φράσης τυχαίας
… λεπτός χαρακτηρισμός της ναρκοθετημένης περιοχής
…………………………….Που παγιδεύτηκε η ευαισθησία μας
………………………………..Ενός λεπτού σιγή για τα θύματα
………………………………………Που ανατινάζονται μαζί της

Όου yes Τέλος
Τέλος καλό όλα καλά

Τ’ αμάξι στρίγγλισε περνώντας μ’ εκατονπενήντα
Ίσως και μ’ εκατονογδόντα
Και δεν προφτάσαμε να δούμε
Αν αυτό που κουβαλούσε ήταν κάσα
Ή θαλασσαετός

Από τη συλλογή … και να μπλοφάρουμε στο όνειρο (1984) του Σταύρου Ζαφειρίου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Σταύρος Ζαφειρίου

Ο Ταρζάν (Γιάννης Μαρκόπουλος)

Ο Ταρζάν

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιάννης Μαρκόπουλος
Στίχοι: Γιάννης Μαρκόπουλος
Τούμπα: Γιάννης Ζουγανέλης
Ερμηνεία: Θέμης Ανδρεάδης & Λιλή Χριστοδούλου [πρώτη εκτέλεση από τους ίδιους σε δίσκο 45 στροφών το 1972]
Δίσκος: Γιάννης Μαρκόπουλος / Ανεξάρτητα + 7 κινηματογραφικά (2011)

Θα πάω στη ζούγκλα με τον Ταρζάν
θα την περνάω φίνα
θα πάω στη ζούγκλα με τον Ταρζάν
θα φύγω σ’ ένα μήνα

Κι αν θα με φάνε τ’ άγρια θηρία
θα με γράψουν και στην ιστορία
πως με φάγανε τα ζώα
κι όχι η μπόρα του αιώνα

Θα πάω στη ζούγκλα με τον Ταρζάν
τον παιδικό μου φίλο
παρέα με τον ελέφαντα
να μη μου δίνουν ξύλο

Κι αν θα με φάνε τ’ άγρια θηρία
θα με γράψουν και στην ιστορία
πως με φάγανε τα ζώα
κι όχι η μπόρα του αιώνα

Θ’ αφήσω το γραφείο μου
και τα υπάρχοντά μου
θα πάρω το κορίτσι μου
να το ’χω συντροφιά μου

Κι αν θα μας φάνε τ’ άγρια θηρία
θα μας γράψουν και στην ιστορία
πως μας φάγανε τα ζώα
κι όχι η μπόρα του αιώνα

Θα πάμε στη ζούγκλα με τον Ταρζάν
θα την περνάμε φίνα
θα πάμε στη ζούγκλα με τον Ταρζάν
θα πάμε σ’ ένα μήνα

Όχι δεν πρέπει (Γιάννης Μαρκόπουλος & Γιώργος Χρονάς)

Όχι δεν πρέπει

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιάννης Μαρκόπουλος
Στίχοι: Γιώργος Χρονάς
Ερμηνεία: Θέμης Ανδρεάδης & Λιλή Χριστοδούλου [πρώτη εκτέλεση από τους ίδιους στον δίσκο Διάλειμμα (1972) του Γιάννη Μαρκόπουλου]
Δίσκος: Γιάννης Μαρκόπουλος / Ανεξάρτητα + 7 κινηματογραφικά (2011)

Όχι δεν πρέπει να συναντηθούμε
πριν απ’ τη δύση του ήλιου
στο δάσος με τις άδειες κονσέρβες
απέναντι στη Σαλαμίνα
στη Βηρυτό και στην Όστια

Όχι δεν πρέπει να συναντηθούμε
πριν απ’ τη δύση του ήλιου
στην κάμαρα που παίζουν πρέφα
στην κάμαρα που παίζουν τάβλι
για ένα τσιγάρο οι χαμένοι

Όχι δεν πρέπει να συναντηθούμε
κι η μάνα μου κι η μάνα σου στα μαύρα
κι ο αδερφός στο υπόγειο
όχι δεν πρέπει να συναντηθούμε
πριν απ’ τη δύση του ήλιου το πλοίο έφυγε

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Λίγο απ’ τη θωριά του

Γιάννης Κιουρκτσόγλου & Γιάννης Λογοθέτης, Σε παρακαλώ
(τραγούδι: Θέμης Ανδρεάδης / δίσκος: Κάτι άλλο μου θυμίζει (1974))

Λίγο απ’ τη θωριά του

Ήταν το παράπονό του:

«Της αρέσουν μόνο οι γεροδεμένοι.
Τα έχει μ’ ένα στρατιώτη
που την εξευτελίζει.
Φέρνει γυναίκες και την απατάει
μπροστά στα μάτια της.
Κλαίγεται, κι όμως πάντα
στην αγκαλιά του γυρίζει.
Έχω κουραστεί να την παρακαλώ
να έρθει μαζί μου».

Αν ορέγονταν την κοπέλα
άλλο τόσο θαύμαζε τον στρατιώτη,
που ήταν σκληροτράχηλος και δυνάστης.
Λίγο από τη λάμψη και τη θωριά του
να είχε, θα της έκανε τα τρισχειρότερα.

Από τη συλλογή Θείο κορμί (1994) της Αλεξάνδρας Μπακονίκα

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αλεξάνδρα Μπακονίκα

Όπως πάν’ τα πράγματα (Γιάννης Κιουρκτσόγλου & Γιάννης Λογοθέτης)

Γιάννης Κιουρκτσόγλου & Γιάννης Λογοθέτης, Όπως πάν’ τα πράγματα

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιάννης Κιουρκτσόγλου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Θέμης Ανδρεάδης
Δίσκος: Κάτι άλλο μου θυμίζει (1974)

Κάθε πρώτη του μηνός
με τη στεναχώρια
φως νερό τηλέφωνο
και το νοίκι χώρια

Δεν μου έμεινε δραχμή
ούτε για τσιγάρο
κι όπως πάν’ τα πράγματα
θα ξαναμπαρκάρω

Πήρα το φυλλάδιο
πήρα τη σφραγίδα
γεια χαρά, κορίτσι μου
γεια χαρά, πατρίδα

Δεν μου έμεινε δραχμή
ούτε για τσιγάρο
κι όπως πάν’ τα πράγματα
θα ξαναμπαρκάρω

Πληροφορίες για τον δίσκο:
[…] Ο τίτλος αυτού του άλμπουμ τα λέει όλα και θα εξηγήσουμε το γιατί: Εκτός του εξωφύλλου στο οποίο έχει «πειραχτεί» ένας πίνακας ζωγραφικής, σχεδόν όλα τα τραγούδια έχουνε στοιχεία από κάποια άλλα είτε μουσικά, είτε στιχουργικά. Για παράδειγμα, το «Σε παρακαλώ» δανείζεται ένα μοτίβο από το «Τι να πούμε τι» και το «Πού θα πάει πού θα βγει», ενώ «Ο κ. Γιώργος» από το «Με λένε Γιώργο» (και τα τρία του Γιώργου Χατζηνάσιου).

Εξάλλου, στο «Πούντο, πούντο» ακούγεται το «Να το πετιέται» από ένα τραγούδι που ακουγόταν κατά κόρον εκείνη την εποχή και δεν είναι άλλο από το «Τη Ρωμιοσύνη μη την κλαις» από τα «18 Λιανοτράγουδα» του Γιάννη Ρίτσου σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη. Επίσης, «παίζουνε» και τα «Άσπρα κόκκινα κίτρινα μπλε» του Δήμου Μούτση, «Κυκλαδίτικο» του Μάνου Χατζιδάκι κ.ά.

Έτσι λοιπόν, ο ακροατής ακούγοντας τα τραγούδια είναι απολύτως φυσιολογικό να σκεφτεί ότι «Κάτι άλλο του θυμίζουν». Βεβαίως, οι διασκευές είναι σατιρικές κι εξαιρετικά επιτυχημένες κι αυτό δεν είναι τυχαίο, αφού κάποια από τα πρωτότυπα κομμάτια που «πείραξε» ο Γιάννης Λογοθέτης έχουνε στίχους του ίδιου…
[Πηγή: vinylmaniac.madblog.gr]

Ο Σαλβαντόρ ο παλαιστής (Γιάννης Κιουρκτσόγλου & Γιάννης Λογοθέτης)

Γιάννης Κιουρκτσόγλου & Γιάννης Λογοθέτης, Ο Σαλβαντόρ ο παλαιστής

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιάννης Κιουρκτσόγλου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Θέμης Ανδρεάδης
Δίσκος: Κάτι άλλο μου θυμίζει (1974)

Γύρω γύρω όλοι
στη μέση ο βιοπαλαιστής
ο Σαλβαντόρ ο παλαιστής

Αγάπη μου, είδες
που σπάει αλυσίδες
που σπάει μέταλλα
καρφιά και πέταλα
Αγάπη μου, είδες
που σπάει αλυσίδες
που σπάει μέταλλα
και πέταλα

Άσπρο κίτρινο βιολέ
και μενεξεδί ωραίο
δε με βλέπετε, καλέ
όπου μέρα νύχτα κλαίω

Φοράει μαύρη ζώνη
κι έχει συνεταίρο
ένα Κινέζο γέρο

Αγάπη μου, είδες
που σπάει αλυσίδες
που σπάει μέταλλα
καρφιά και πέταλα
Αγάπη μου, είδες
που σπάει αλυσίδες
που σπάει μέταλλα
και πέταλα

Άσπρο κίτρινο βιολέ
και μενεξεδί ωραίο
δε με βλέπετε, καλέ
όπου μέρα νύχτα κλαίω

Πληροφορίες για τον δίσκο:
[…] Ο τίτλος αυτού του άλμπουμ τα λέει όλα και θα εξηγήσουμε το γιατί: Εκτός του εξωφύλλου στο οποίο έχει «πειραχτεί» ένας πίνακας ζωγραφικής, σχεδόν όλα τα τραγούδια έχουνε στοιχεία από κάποια άλλα είτε μουσικά, είτε στιχουργικά. Για παράδειγμα, το «Σε παρακαλώ» δανείζεται ένα μοτίβο από το «Τι να πούμε τι» και το «Πού θα πάει πού θα βγει», ενώ «Ο κ. Γιώργος» από το «Με λένε Γιώργο» (και τα τρία του Γιώργου Χατζηνάσιου).

Εξάλλου, στο «Πούντο, πούντο» ακούγεται το «Να το πετιέται» από ένα τραγούδι που ακουγόταν κατά κόρον εκείνη την εποχή και δεν είναι άλλο από το «Τη Ρωμιοσύνη μη την κλαις» από τα «18 Λιανοτράγουδα» του Γιάννη Ρίτσου σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη. Επίσης, «παίζουνε» και τα «Άσπρα κόκκινα κίτρινα μπλε» του Δήμου Μούτση, «Κυκλαδίτικο» του Μάνου Χατζιδάκι κ.ά.

Έτσι λοιπόν, ο ακροατής ακούγοντας τα τραγούδια είναι απολύτως φυσιολογικό να σκεφτεί ότι «Κάτι άλλο του θυμίζουν». Βεβαίως, οι διασκευές είναι σατιρικές κι εξαιρετικά επιτυχημένες κι αυτό δεν είναι τυχαίο, αφού κάποια από τα πρωτότυπα κομμάτια που «πείραξε» ο Γιάννης Λογοθέτης έχουνε στίχους του ίδιου…
[Πηγή: vinylmaniac.madblog.gr]

Ο Καραγκιόζης (Γιάννης Κιουρκτσόγλου & Γιάννης Λογοθέτης)

Γιάννης Κιουρκτσόγλου & Γιάννης Λογοθέτης, Ο Καραγκιόζης

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιάννης Κιουρκτσόγλου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Θέμης Ανδρεάδης
Δίσκος: Κάτι άλλο μου θυμίζει (1974)

Το μακρύ-μακρύ μου χέρι
ψάχνει μέσα στο πανέρι
ψάχνει μεσημέρι-βράδυ
για κανένα παξιμάδι

Ντρίγκι-ντράγκα ντρίγκι-ντράγκα
όλο δίφραγκα και φράγκα
ντρίγκι-ντράγκα ντρίγκι-ντράγκα
γεια σου, Καραγκιόζη μάγκα

Να ’χα δυο τσουβάλια μήλα
μια τηγανητή γκαμήλα
κάνα-δυο ελεφαντάκια
να τα έκανα σουβλάκια

Ντρίγκι-ντράγκα ντρίγκι-ντράγκα
όλο δίφραγκα και φράγκα
ντρίγκι-ντράγκα ντρίγκι-ντράγκα
γεια σου, Καραγκιόζη μάγκα

Πληροφορίες για τον δίσκο:
[…] Ο τίτλος αυτού του άλμπουμ τα λέει όλα και θα εξηγήσουμε το γιατί: Εκτός του εξωφύλλου στο οποίο έχει «πειραχτεί» ένας πίνακας ζωγραφικής, σχεδόν όλα τα τραγούδια έχουνε στοιχεία από κάποια άλλα είτε μουσικά, είτε στιχουργικά. Για παράδειγμα, το «Σε παρακαλώ» δανείζεται ένα μοτίβο από το «Τι να πούμε τι» και το «Πού θα πάει πού θα βγει», ενώ «Ο κ. Γιώργος» από το «Με λένε Γιώργο» (και τα τρία του Γιώργου Χατζηνάσιου).

Εξάλλου, στο «Πούντο, πούντο» ακούγεται το «Να το πετιέται» από ένα τραγούδι που ακουγόταν κατά κόρον εκείνη την εποχή και δεν είναι άλλο από το «Τη Ρωμιοσύνη μη την κλαις» από τα «18 Λιανοτράγουδα» του Γιάννη Ρίτσου σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη. Επίσης, «παίζουνε» και τα «Άσπρα κόκκινα κίτρινα μπλε» του Δήμου Μούτση, «Κυκλαδίτικο» του Μάνου Χατζιδάκι κ.ά.

Έτσι λοιπόν, ο ακροατής ακούγοντας τα τραγούδια είναι απολύτως φυσιολογικό να σκεφτεί ότι «Κάτι άλλο του θυμίζουν». Βεβαίως, οι διασκευές είναι σατιρικές κι εξαιρετικά επιτυχημένες κι αυτό δεν είναι τυχαίο, αφού κάποια από τα πρωτότυπα κομμάτια που «πείραξε» ο Γιάννης Λογοθέτης έχουνε στίχους του ίδιου…
[Πηγή: vinylmaniac.madblog.gr]

Ο κ. Γιώργος (Γιάννης Κιουρκτσόγλου & Γιάννης Λογοθέτης)

Γιάννης Κιουρκτσόγλου & Γιάννης Λογοθέτης, Ο κ. Γιώργος

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιάννης Κιουρκτσόγλου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Θέμης Ανδρεάδης
Δίσκος: Κάτι άλλο μου θυμίζει (1974)

Με λένε Γιώργο
και ποτέ δεν υπογράφω
και το συμβόλαιο
που μου ’στειλες, λοιπόν
στο επιστρέφω
με το συμβολαιογράφο
με δυο χαρτόσημα
σφραγίδα και καρμπόν

Με λένε Γιώργο
Πετροπαπαευσταθίου
και η ταυτότητα
το γράφει καθαρά
έμεινα στάσιμος
στην τρίτη γυμνασίου
μα την προπαίδεια
την έμαθα καλά

Με λένε Γιώργο
κι έχω σπίτι με βεράντα
με δυο τηλέφωνα
και ούτω καθεξής
και τα γραμμάτια
των δύο και τριάντα
σου τα χαρίζω
από δω και στο εξής

Με λένε Γιώργο

Πληροφορίες για τον δίσκο:
[…] Ο τίτλος αυτού του άλμπουμ τα λέει όλα και θα εξηγήσουμε το γιατί: Εκτός του εξωφύλλου στο οποίο έχει «πειραχτεί» ένας πίνακας ζωγραφικής, σχεδόν όλα τα τραγούδια έχουνε στοιχεία από κάποια άλλα είτε μουσικά, είτε στιχουργικά. Για παράδειγμα, το «Σε παρακαλώ» δανείζεται ένα μοτίβο από το «Τι να πούμε τι» και το «Πού θα πάει πού θα βγει», ενώ «Ο κ. Γιώργος» από το «Με λένε Γιώργο» (και τα τρία του Γιώργου Χατζηνάσιου).

Εξάλλου, στο «Πούντο, πούντο» ακούγεται το «Να το πετιέται» από ένα τραγούδι που ακουγόταν κατά κόρον εκείνη την εποχή και δεν είναι άλλο από το «Τη Ρωμιοσύνη μη την κλαις» από τα «18 Λιανοτράγουδα» του Γιάννη Ρίτσου σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη. Επίσης, «παίζουνε» και τα «Άσπρα κόκκινα κίτρινα μπλε» του Δήμου Μούτση, «Κυκλαδίτικο» του Μάνου Χατζιδάκι κ.ά.

Έτσι λοιπόν, ο ακροατής ακούγοντας τα τραγούδια είναι απολύτως φυσιολογικό να σκεφτεί ότι «Κάτι άλλο του θυμίζουν». Βεβαίως, οι διασκευές είναι σατιρικές κι εξαιρετικά επιτυχημένες κι αυτό δεν είναι τυχαίο, αφού κάποια από τα πρωτότυπα κομμάτια που «πείραξε» ο Γιάννης Λογοθέτης έχουνε στίχους του ίδιου…
[Πηγή: vinylmaniac.madblog.gr]

Σε παρακαλώ (Γιάννης Κιουρκτσόγλου & Γιάννης Λογοθέτης)

Γιάννης Κιουρκτσόγλου & Γιάννης Λογοθέτης, Σε παρακαλώ

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιάννης Κιουρκτσόγλου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Θέμης Ανδρεάδης
Δίσκος: Κάτι άλλο μου θυμίζει (1974)

Σε παρακαλώ
πες μου, αν θέλεις, κάτι:
πέρασε από δω
μια ψηλή ξανθιά
λίγο ντελικάτη
μ’ ένα νεαρό
μάλλον καστανό
με παλτό καρό
και γαλανομάτη;

Τρέχω να τη βρω
να τη φέρω πίσω

κι όταν θα τη βρω
να, μα το σταυρό
θα την αγαπώ
δεν θα τη χτυπήσω

Σε παρακαλώ
πες μου κάτι ακόμα:
πέρασε από δω
μια ψηλή ξανθιά
με ωραίο σώμα
μ’ ένα νεαρό
μάλλον σοβαρό
με παλτό καρό
μπλακ χουάιτ χρώμα;

Τρέχω να τη βρω
να τη φέρω πίσω

κι όταν θα τη βρω
να, μα το σταυρό
θα την αγαπώ
δεν θα τη χτυπήσω

Πληροφορίες για τον δίσκο:
[…] Ο τίτλος αυτού του άλμπουμ τα λέει όλα και θα εξηγήσουμε το γιατί: Εκτός του εξωφύλλου στο οποίο έχει «πειραχτεί» ένας πίνακας ζωγραφικής, σχεδόν όλα τα τραγούδια έχουνε στοιχεία από κάποια άλλα είτε μουσικά, είτε στιχουργικά. Για παράδειγμα, το «Σε παρακαλώ» δανείζεται ένα μοτίβο από το «Τι να πούμε τι» και το «Πού θα πάει πού θα βγει», ενώ «Ο κ. Γιώργος» από το «Με λένε Γιώργο» (και τα τρία του Γιώργου Χατζηνάσιου).

Εξάλλου, στο «Πούντο, πούντο» ακούγεται το «Να το πετιέται» από ένα τραγούδι που ακουγόταν κατά κόρον εκείνη την εποχή και δεν είναι άλλο από το «Τη Ρωμιοσύνη μη την κλαις» από τα «18 Λιανοτράγουδα» του Γιάννη Ρίτσου σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη. Επίσης, «παίζουνε» και τα «Άσπρα κόκκινα κίτρινα μπλε» του Δήμου Μούτση, «Κυκλαδίτικο» του Μάνου Χατζιδάκι κ.ά.

Έτσι λοιπόν, ο ακροατής ακούγοντας τα τραγούδια είναι απολύτως φυσιολογικό να σκεφτεί ότι «Κάτι άλλο του θυμίζουν». Βεβαίως, οι διασκευές είναι σατιρικές κι εξαιρετικά επιτυχημένες κι αυτό δεν είναι τυχαίο, αφού κάποια από τα πρωτότυπα κομμάτια που «πείραξε» ο Γιάννης Λογοθέτης έχουνε στίχους του ίδιου…
[Πηγή: vinylmaniac.madblog.gr]

Καλέ κυρα-Μαρία (Γιάννης Κιουρκτσόγλου & Γιάννης Λογοθέτης)

Γιάννης Κιουρκτσόγλου & Γιάννης Λογοθέτης, Καλέ κυρα-Μαρία

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιάννης Κιουρκτσόγλου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Θέμης Ανδρεάδης
Δίσκος: Κάτι άλλο μου θυμίζει (1974)

Ήτανε τρεις αδερφωμένοι
κόμμα τελεία περισπωμένη
κόμμα τελεία περισπωμένη
ήτανε τρεις αδερφωμένοι

Καλέ κυρα-Μαρία, τι λες για όλ’ αυτά
καλέ κυρά-Μαρία, μας πήραν τα λεφτά
ένα δύο τρία τέσσερα μηδέν
κι απ’ την Τριανδρία νεότερο ουδέν

Ήτανε τρεις κι οι τρεις αδέρφια
με τα βιολιά τους και με τα ντέφια
με τα βιολιά τους και με τα ντέφια
ήτανε τρεις κι οι τρεις αδέρφια

Καλέ κυρα-Μαρία, τι λες για όλ’ αυτά
καλέ κυρά-Μαρία, μας πήραν τα λεφτά
ένα δύο τρία τέσσερα μηδέν
κι απ’ την Τριανδρία νεότερο ουδέν

Στο Σικάγο βρήκα
και δουλειά και προίκα
άλα κοκκινομάλλα

Καλέ κυρα-Μαρία, τι λες για όλ’ αυτά
καλέ κυρά-Μαρία, μας πήραν τα λεφτά
ένα δύο τρία τέσσερα μηδέν
κι απ’ την Τριανδρία νεότερο ουδέν

Πληροφορίες για τον δίσκο:
[…] Ο τίτλος αυτού του άλμπουμ τα λέει όλα και θα εξηγήσουμε το γιατί: Εκτός του εξωφύλλου στο οποίο έχει «πειραχτεί» ένας πίνακας ζωγραφικής, σχεδόν όλα τα τραγούδια έχουνε στοιχεία από κάποια άλλα είτε μουσικά, είτε στιχουργικά. Για παράδειγμα, το «Σε παρακαλώ» δανείζεται ένα μοτίβο από το «Τι να πούμε τι» και το «Πού θα πάει πού θα βγει», ενώ «Ο κ. Γιώργος» από το «Με λένε Γιώργο» (και τα τρία του Γιώργου Χατζηνάσιου).

Εξάλλου, στο «Πούντο, πούντο» ακούγεται το «Να το πετιέται» από ένα τραγούδι που ακουγόταν κατά κόρον εκείνη την εποχή και δεν είναι άλλο από το «Τη Ρωμιοσύνη μη την κλαις» από τα «18 Λιανοτράγουδα» του Γιάννη Ρίτσου σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη. Επίσης, «παίζουνε» και τα «Άσπρα κόκκινα κίτρινα μπλε» του Δήμου Μούτση, «Κυκλαδίτικο» του Μάνου Χατζιδάκι κ.ά.

Έτσι λοιπόν, ο ακροατής ακούγοντας τα τραγούδια είναι απολύτως φυσιολογικό να σκεφτεί ότι «Κάτι άλλο του θυμίζουν». Βεβαίως, οι διασκευές είναι σατιρικές κι εξαιρετικά επιτυχημένες κι αυτό δεν είναι τυχαίο, αφού κάποια από τα πρωτότυπα κομμάτια που «πείραξε» ο Γιάννης Λογοθέτης έχουνε στίχους του ίδιου…
[Πηγή: vinylmaniac.madblog.gr]

Τι καλά (Γιώργος Χατζηνάσιος & Γιώργος Κανελλόπουλος)

Γιώργος Χατζηνάσιος & Γιώργος Κανελλόπουλος, Τι καλά

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Θέμης Ανδρεάδης & χορωδία
Δίσκος: Διαδρομή (1973)

Να ’τανε η τσέπη μας
πιο γεμάτη να ’τανε
τι καλά που θα ’τανε
και το πορτοφόλι μας
σαν βαλίτσα να ’τανε
τι καλά που θα ’τανε

Τι καλά τι καλά
τι καλά που θα ’τανε

Να ’ταν τον Δεκέμβριο
λίγη ζέστη να ’κανε
τι καλά που θα ’τανε
και το καλοκαίρι μας
ένα χρόνο να ’τανε
τι καλά που θα ’τανε

Τι καλά τι καλά
τι καλά που θα ’τανε

Να ’ταν η ομάδα σας
πιο μεγάλη να ’τανε
τι καλά που θα ’τανε
να ’ταν στο πρωτάθλημα
πρώτη φέτος να ’τανε
τι καλά που θα ’τανε

Τι καλά τι καλά
τι καλά που θα ’τανε

Να ’ταν το τραγούδι μας
αχ αλήθεια να ’τανε
τι καλά που θα ’τανε
κι έτσι η παλιοζωή
πιο ωραία θα ’τανε
τι καλά που θα ’τανε

Τι καλά τι καλά
τι καλά που θα ’τανε

Ο Δημητράκης (Γιώργος Χατζηνάσιος & Γιώργος Κανελλόπουλος)

Γιώργος Χατζηνάσιος & Γιώργος Κανελλόπουλος, Ο Δημητράκης

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Θέμης Ανδρεάδης & χορωδία
Δίσκος: Διαδρομή (1973)

Πριν τριάντα χρόνια τέτοια εποχή
τρώγαν με κουπόνια ήταν κατοχή

Κι εσύ, Δημητράκη, δεν τρως το φαΐ σου
κι εσύ, Δημητράκη, το βλέπεις και κλαις
λουλούδια σπαρμένη ας είν’ η ζωή σου
κι εσύ, Δημητράκη, να τρως ό,τι θες

Κάτω από την μπότα του κατακτητή
τρώγαμε μπομπότα ήταν κατοχή

Κι εσύ, Δημητράκη, δεν τρως το φαΐ σου
κι εσύ, Δημητράκη, το βλέπεις και κλαις
λουλούδια σπαρμένη ας είν’ η ζωή σου
κι εσύ, Δημητράκη, να τρως ό,τι θες

Θεόφιλε! Θεόφιλε! (Μανόλης Αναγνωστάκης & Θέμης Ανδρεάδης)

Θεόφιλε! Θεόφιλε!

Στίχοι: Μίνως Αμαριώτης (ψευδώνυμο του Μανόλη Αναγνωστάκη)
Μουσική: Θέμης Ανδρεάδης
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Θωμόπουλος & Χριστίνα Μαραγκόζη
Δίσκος: Σαν ξαφνικό ταξίδι (1982)

Αχ βρε Θεόφιλε, πολύ πήρες αμπάριζα
και μ’ άρχισες τα μου σου του μ’ αρτίστες
εσύ βρε ούτε πόρτα δε χαμπάριζες
και τώρα ξεβιδώνεσαι στις πίστες.

Θεόφιλε! Θεόφιλε! Η κοινωνία όφειλε
να κάνει που και που στραβά τα μάτια.
Θεόφιλε! Θεόφιλε! Η κοινωνία όφειλε
σ’ εμάς που ζήσαμε ζωή όλο κεσάτια.

Η κόρη σου φοιτήτρια κι ο γιος σου ανθυποπλοίαρχος
μουστόγερε, μου θες και Athens by night
τώρα που μάτσωσες, περνάς για Ωνάσης και για Νιάρχος
κι’ απ’ το «εντάξει, αδερφέ» το γύρισες στο all right

Θεόφιλε! Θεόφιλε! Η κοινωνία όφειλε
να κάνει που και που στραβά τα μάτια.
Θεόφιλε! Θεόφιλε! Η κοινωνία όφειλε
σ’ εμάς που ζήσαμε ζωή όλο κεσάτια.

Θεόφιλε, Θεόφιλε, παλιό ψάρι μπαγιάτικο
μα δε σου μίλησε κανείς για τη Rexona;
Θεόφιλέ μου, γύρισε στο σπίτι σου το ταχτικό
στο τάβλι σου και στην κυρα-Παγώνα.

Θεόφιλε! Θεόφιλε! Η κοινωνία όφειλε
να κάνει που και που στραβά τα μάτια.
Θεόφιλε! Θεόφιλε! Η κοινωνία όφειλε
σ’ εμάς που ζήσαμε ζωή όλο κεσάτια.