Θεσσαλονίκη, Σαββατόβραδο κι Απρίλης (Γιώργος Χατζηνάσιος & Κυριάκος Ντούμος)

Θεσσαλονίκη, Σαββατόβραδο κι Απρίλης

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιώργος Χατζηνάσιος
Στίχοι: Κυριάκος Ντούμος
Τετράχορδο μπουζούκι: Θανάσης Πολυκανδριώτης
Τετράχορδο μπουζούκι & τζουράς: Γιάννης Μπιθικώτσης
Ακουστική κιθάρα: Γιάννης Δέδες
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Κρουστά: Νίκος Αντύπας
Κλασικό μπάσο: Νύσος Πανταζής
Ηλεκτρικό μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Μπαγλαμάς: Πάνος Ιατρού
Ακορντεόν: Γιώργος Καραθανάσης
Πιάνο: Γιώργος Χατζηνάσιος
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα συναξάρια (1981)

Θεσσαλονίκη, Σαββατόβραδο κι Απρίλης
και να μου δίνεις τον καημό μ’ απλοχεριά
σε κάποια απόμερη γωνιά της Νέας Κρήνης
με το τζουκ μποξ να με γυρίζεις στα παλιά

Σ’ ένα ρεμπέτικο θα ρίξω την ψυχή μου
να ξεγελάσω το χαμένο τον καιρό
ήτανε κάποτε η άνοιξη δική μου
ήμουνα κάποτε Απρίλης σου εγώ

Θεσσαλονίκη κι απ’ το Κάστρο το βραδάκι
να σ’ αγναντεύω και να λιώνω σαν κερί
δεκαοχτώ χρονώ τρελό παλικαράκι
με το μεράκι σου να βγαίνω στη ζωή

Γράφει ο Γιώργος Χατζηνάσιος στο εσώφυλλο του δίσκου:
Ο κύκλος τραγουδιών Τα συναξάρια είναι μια «πορεία» μέσα απ’ την καθημερινότητα την απλή και τόσο ανθρώπινη που γίνεται τραγούδι. Η αυθεντικά λαϊκή φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου πραγματοποίησε το αποτέλεσμα που είχα φανταστεί. Με αυτά τα τραγούδια θέλω να υπογραμμίσω την προσπάθεια που κάνει ο συνθέτης για να ξεφύγει απ’ την τυποποίηση και τους χαρακτηρισμούς όπως λαϊκός, ελαφρός, δυτικός, στρατευμένος κλπ. Που στιγματίζουν τη δουλειά του και περιορίζουν το έργο του. Αυτές τις σκέψεις τις εμπιστεύομαι σ’ αυτούς που θα ασχοληθούν με οποιοδήποτε τρόπο μ’ αυτόν τον δίσκο, έχοντας υπ’ όψη μου ότι πάντοτε βαραίνει το αποτέλεσμα. [πηγή: περιοδικό Όγδοο]

Advertisements

Στη μνήμη ενός παλιού ρεμπέτη (Γιώργος Χατζηνάσιος & Μιχάλης Μπουρμπούλης)

Στη μνήμη ενός παλιού ρεμπέτη

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιώργος Χατζηνάσιος
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Τετράχορδο μπουζούκι: Θανάσης Πολυκανδριώτης
Τετράχορδο μπουζούκι & τζουράς: Γιάννης Μπιθικώτσης
Ακουστική κιθάρα: Γιάννης Δέδες
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Κρουστά: Νίκος Αντύπας
Κλασικό μπάσο: Νύσος Πανταζής
Ηλεκτρικό μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Μπαγλαμάς: Πάνος Ιατρού
Ακορντεόν: Γιώργος Καραθανάσης
Πιάνο: Γιώργος Χατζηνάσιος
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα συναξάρια (1981)

Μια φορά κι ακόμα μία
χελιδόνι μου, πετάς
βγήκες στην παρανομία
και τις νύχτες περπατάς

Κι η φωνή σου ξεχασμένη
σ’ έναν μπαγλαμά κλεισμένη

Σ’ είχα δει στα συναξάρια
τα σβησμένα και παλιά
δάκρυ μέσα στα νταμάρια
να κυλάς Πρωτομαγιά

Και θυμήθηκα τα χρόνια
που ’χανε φωνή τ’ αηδόνια

Στα μεγάλα τα βαγόνια
η ζωή σου εδώ κι εκεί
χάλασες ωραία χρόνια
Βέλγιο κι Αμερική

Τώρα μέσα στο φλιτζάνι
βγάζεις τους καημούς σεργιάνι

Γράφει ο Γιώργος Χατζηνάσιος στο εσώφυλλο του δίσκου:
Ο κύκλος τραγουδιών Τα συναξάρια είναι μια «πορεία» μέσα απ’ την καθημερινότητα την απλή και τόσο ανθρώπινη που γίνεται τραγούδι. Η αυθεντικά λαϊκή φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου πραγματοποίησε το αποτέλεσμα που είχα φανταστεί. Με αυτά τα τραγούδια θέλω να υπογραμμίσω την προσπάθεια που κάνει ο συνθέτης για να ξεφύγει απ’ την τυποποίηση και τους χαρακτηρισμούς όπως λαϊκός, ελαφρός, δυτικός, στρατευμένος κλπ. Που στιγματίζουν τη δουλειά του και περιορίζουν το έργο του. Αυτές τις σκέψεις τις εμπιστεύομαι σ’ αυτούς που θα ασχοληθούν με οποιοδήποτε τρόπο μ’ αυτόν τον δίσκο, έχοντας υπ’ όψη μου ότι πάντοτε βαραίνει το αποτέλεσμα. [πηγή: περιοδικό Όγδοο]

Μην παραπονιέσαι τώρα (Γιώργος Χατζηνάσιος & Μάνος Κουφιανάκης)

Μην παραπονιέσαι τώρα

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιώργος Χατζηνάσιος
Στίχοι: Μάνος Κουφιανάκης
Τετράχορδο μπουζούκι: Θανάσης Πολυκανδριώτης
Τετράχορδο μπουζούκι & τζουράς: Γιάννης Μπιθικώτσης
Ακουστική κιθάρα: Γιάννης Δέδες
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Κρουστά: Νίκος Αντύπας
Κλασικό μπάσο: Νύσος Πανταζής
Ηλεκτρικό μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Μπαγλαμάς: Πάνος Ιατρού
Ακορντεόν: Γιώργος Καραθανάσης
Πιάνο: Γιώργος Χατζηνάσιος
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα συναξάρια (1981)

Πάνω-πάνω και πιο πάνω
και πολύ πιο παραπάνω
σ’ είχα από μένανε
Κάτω-κάτω και πιο κάτω
ξέπεσες πιο παρακάτω
κρίμα, βρε, σ’ εσένανε

Μην παραπονιέσαι τώρα, μη μιλάς
φταις που τυραννιέσαι και παρακαλάς

Πάνω-πάνω και πιο πάνω
και πολύ πιο παραπάνω
σ’ είχα από μένανε
Κάτω-κάτω και πιο κάτω
ξέπεσες πιο παρακάτω
κρίμα, βρε, σ’ εσένανε

Ένα-ένα κι άλλο ένα
δίχως τελειωμό κανένα
μέτραγα τα λάθη σου
Πέρα-πέρα και πιο πέρα
δυο στενά πιο παραπέρα
ας πονάς μονάχη σου

Μην παραπονιέσαι τώρα, μη μιλάς
φταις που τυραννιέσαι και παρακαλάς

Ένα-ένα κι άλλο ένα
δίχως τελειωμό κανένα
μέτραγα τα λάθη σου
Πέρα-πέρα και πιο πέρα
δυο στενά πιο παραπέρα
ας πονάς μονάχη σου

Μην παραπονιέσαι τώρα, μη μιλάς
φταις που τυραννιέσαι και παρακαλάς

Πάνω-πάνω και πιο πάνω
και πολύ πιο παραπάνω
σ’ είχα από μένανε
Κάτω-κάτω και πιο κάτω
ξέπεσες πιο παρακάτω
κρίμα, βρε, σ’ εσένανε

Γράφει ο Γιώργος Χατζηνάσιος στο εσώφυλλο του δίσκου:
Ο κύκλος τραγουδιών Τα συναξάρια είναι μια «πορεία» μέσα απ’ την καθημερινότητα την απλή και τόσο ανθρώπινη που γίνεται τραγούδι. Η αυθεντικά λαϊκή φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου πραγματοποίησε το αποτέλεσμα που είχα φανταστεί. Με αυτά τα τραγούδια θέλω να υπογραμμίσω την προσπάθεια που κάνει ο συνθέτης για να ξεφύγει απ’ την τυποποίηση και τους χαρακτηρισμούς όπως λαϊκός, ελαφρός, δυτικός, στρατευμένος κλπ. Που στιγματίζουν τη δουλειά του και περιορίζουν το έργο του. Αυτές τις σκέψεις τις εμπιστεύομαι σ’ αυτούς που θα ασχοληθούν με οποιοδήποτε τρόπο μ’ αυτόν τον δίσκο, έχοντας υπ’ όψη μου ότι πάντοτε βαραίνει το αποτέλεσμα. [πηγή: περιοδικό Όγδοο]

Άκης Πάνου: Βασιλά – Μασιλά (ορχηστρικό)

Βασιλά – Μασιλά (ορχηστρικό)

Σύνθεση: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Μολόγα τα (Άκης Πάνου)

Μολόγα τα

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης, Λίτσα Διαμάντη & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Ποντάρει άλογο κουτσό
και φέρνει πεντακόσα
εγώ ποντάρω σε αϊτό
και χάνω κάπου τόσα

Μολόγα τα, μολόγα τα
Τα φράγκα μοιρολόγα τα
Τι γίνανε; Μολόγα τα
Χορτάρι για τ’ αλόγατα

Αν θέλει η τύχη η στραβή
τα φέρνει και σ’ τα δίνει
αλλιώτικα σε κυνηγά
σ’ τα παίρνει και σε γδύνει

Μολόγα τα, μολόγα τα
Τα φράγκα μοιρολόγα τα
Τι γίνανε; Μολόγα τα
Χορτάρι για τ’ αλόγατα

Σηκώνει τον ιππόδρομο
μ’ ένα παλιοκοσάρι
εγώ αδειάζω καφετιά
και γίνονται κριθάρι

Μολόγα τα, μολόγα τα
Τα φράγκα μοιρολόγα τα
Τι γίνανε; Μολόγα τα
Χορτάρι για τ’ αλόγατα

Ήμαρτον, Κύριε (Άκης Πάνου)

Ήμαρτον, Κύριε

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Ήμαρτον, Κύριε
ότι πολύ αγάπησα
και μου ’λαχε σατράπισσα
Ήμαρτον, Κύριε

Ήμαρτον, Κύριε
θα με φάει το κάγκελο
με τούτο ’δω τον άγγελο
Ήμαρτον, Κύριε

Ήμαρτον, Κύριε
είμαι αναιδής, μα δε μου λες
τα θηλυκά τι τα ’θελες
Ήμαρτον, Κύριε

Είμαι από χωριό (Άκης Πάνου)

Είμαι από χωριό

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Τα ’παμε ξεκάθαρα από την πρώτη ώρα
είμαστε για τώρα, όχι για πολύ
βάλε τη ζακέτα σου, κουμπώσου και προχώρα
τούτη η κωμωδία κράτησε πολύ

Τα ’θελες και τα ’θελα, αυτή είναι η αλήθεια
όλες μου οι κουβέντες ντόμπρες και βαριές
με τη φαντασία σου μη φτιάνεις παραμύθια
είμαι μαθημένος στις ανηφοριές

Ήρθα, σ’ τα μπεγλέρισα, σου τα ’ριξα, τα πήρες
ήτανε για τόσο, άλλο δεν μπορώ
έτυχε να είμαι απ’ αυτούς τους χαρακτήρες
τα ’χασα, τα πήρες και αναχωρώ

Είμαι ασυμβίβαστος, ελεύθερος κι αλάνης
το νοικοκυριό μου κεραμιδαριό
τα μπερδεματάκια και τις πλάκες που μου κάνεις
τζάμπα μου τα κάνεις, είμαι από χωριό

Επίορκος προδότης (Άκης Πάνου)

Επίορκος προδότης

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Εκείνη που δεν ντράπηκε για όσα έχω κάνει
και τ’ όνειρό της ήτανε μαζί μου να πεθάνει
πόσες φορές την πότισα χολή και πίκρανα το στόμα το γλυκό της
πόσο μεγάλη στάθηκε αυτή κι εγώ μικρός επίορκος προδότης

Εκείνη που κατέβηκε σκαλιά για να με φτάσει
και κάθε παραστράτημα μπορούσε να σκεπάσει
πόσες φορές την πότισα χολή και πίκρανα το στόμα το γλυκό της
πόσο μεγάλη στάθηκε αυτή κι εγώ μικρός επίορκος προδότης

Αυτή που δεν φοβήθηκε να μπει μπροστά σε μένα
την ώρα που μου ρίχνανε δυο βόλια πυρωμένα
πόσες φορές την πότισα χολή και πίκρανα το στόμα το γλυκό της
πόσο μεγάλη στάθηκε αυτή κι εγώ μικρός επίορκος προδότης

Κοινή αγορά (Άκης Πάνου)

Κοινή αγορά

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης, Λίτσα Διαμάντη & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Όταν θα μπούμε στην κοινή την αγορά
όταν θα γίνουμ’ Ευρωπαίοι επισήμως
δεν θα κοιτάζουμε τους άλλους πονηρά
κι οι συνεταίροι θα μας φέρονται εντίμως

Εμείς θα στέλνουμε αγγούρια κρητικά
και θα εισάγουμε τα πάντα από τη Δύση
θα ’ρθούνε ήθη κάπως πιο ελαστικά
και δεν θα φτάνει στο κακούργημα η χρήση

Τώρα θα πεις πώς ονομάζεται κοινή
κι αυτή η λέξη εξηγείται πολυτρόπως
μα αφού δε γίνεται να ζήσουμε ορφανοί
με την κοινή θα βολευτούμε όπως-όπως

Πόσα πρέπει (Άκης Πάνου)

Πόσα πρέπει

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης, Λίτσα Διαμάντη & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Να ’χα τη δύναμη να κάνω κάποιο λάθος
και στο φινάλε να μην ντρέπομαι γι’ αυτό
να ’χα τη δύναμη να κάνω κάποιο λάθος
και να μη θέλω απ’ τον κόσμο να κρυφτώ

Να ’χα τη δύναμη να κάνω το δικό μου
στον εαυτό μου να μη λέω «μη και μη»
να χαστουκίσω μια φορά το λογικό μου
και ας πληρώσω σ’ οποιαδήποτε τιμή

Να ’χα τη δύναμη να πω «έτσι μ’ αρέσει»
χωρίς να σκέφτομαι την κρίση του αλλουνού
παλιοζωή, με πόσα πρέπει μ’ έχεις δέσει
με πόσα πρέπει μου παράλυσες το νου

Δυο γυναίκες αγαπώ (Άκης Πάνου)

Δυο γυναίκες αγαπώ

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης & Λίτσα Διαμάντη
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Μου ’κανες ζημιά, αχ βρε έρωτα σατράπη
μ’ άναψες φωτιά που με καίει, ποποπό
έχω μια καρδιά που χωράει μια αγάπη
πού να βάλω δυο, δυο γυναίκες π’ αγαπώ

Φίλος μου η μια κι η άλλη ταραχή μου
τρέλα μου η μια και η άλλη ο καημός
ποια να στερηθώ, ποια να βγάλω απ’ τη ζωή μου
τρέλα μου η μια κι η άλλη ο καημός

Αμαρτωλός είμαι κι εγώ (Άκης Πάνου)

Αμαρτωλός είμαι κι εγώ

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Όλοι ρωτάνε πώς μπορώ και την κρατώ ακόμα
όλοι ρωτάνε πώς μπορώ και τη φιλώ στο στόμα
είναι ντροπή το φίλημα και πέτρινη η καρδιά της
γλυκό το κατρακύλημα μέσα στην αγκαλιά της

Όλοι ρωτάνε πώς μπορώ και την κρατώ ακόμα
όλοι ρωτάνε πώς μπορώ και τη φιλώ στο στόμα
δεν είμαι αναμάρτητος για να δικάζω λάθη
αμαρτωλός είμαι κι εγώ, με τα δικά μου πάθη

Δάκρυ (Άκης Πάνου)

Δάκρυ

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης, Λίτσα Διαμάντη & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Παίρνω τα μάτια μου, μάτια μου, και φεύγω
φεύγω και πάω στ’ ουρανού τα μάκρη
Δάκρυ, δάκρυ, δάκρυ, μαύρο δάκρυ
ήταν η αγάπη σου και πίκρα δίχως άκρη
Παίρνω τα μάτια μου, μάτια μου, και φεύγω
φεύγω και πάω στ’ ουρανού τα μάκρη

Παίρνω τα μάτια μου, μάτια μου, και φεύγω
φεύγω και πάω στ’ ουρανού τα μάκρη
Φτάνει, φτάνει, δεν αντέχω, φτάνει
μ’ έλιωσε η αγάπη σου, κουρέλι μ’ έχει κάνει
Παίρνω τα μάτια μου, μάτια μου, και φεύγω
φεύγω και πάω στ’ ουρανού τα μάκρη

Δάκρυ, δάκρυ, δάκρυ, μαύρο δάκρυ
ήταν η αγάπη σου και πίκρα δίχως άκρη
Φτάνει, φτάνει, δεν αντέχω, φτάνει
μ’ έλιωσε η αγάπη σου, κουρέλι μ’ έχει κάνει

Το λάθος έχει γίνει (Άκης Πάνου)

Το λάθος έχει γίνει

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης, Λίτσα Διαμάντη & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Είναι πολύ αργά, το λάθος έχει γίνει
κι εσύ δεν είσ’ εκείνη κι εγώ δεν είμ’ αυτός
που θέλαμε η ζωή αμόλυντη να μείνει
είναι πολύ αργά, το λάθος έχει γίνει

Είναι πολύ αργά, το λάθος έχει γίνει
ποιος τάχα θα ξεπλύνει την πίκρα του αλλουνού
βλεπόμαστε κι οι δυο χωρίς εμπιστοσύνη
είναι πολύ αργά, το λάθος έχει γίνει

Σεισμός (Άκης Πάνου)

Σεισμός

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Γιατί να ζήσω φρόνιμα
τα χρόνια μου τα γόνιμα
ένας σεισμός και χάνεσαι
και παύεις να αισθάνεσαι

Γιατί να κάνω όνειρα
πιο πέρα από το σήμερα
ένας σεισμός και φύγαμε
κι άιντε να βρεις που πήγαμε

Γιατί να χτίσω μέγαρα
με είκοσι πατώματα
ένας σεισμός και πέφτουνε
και τρώει η μούρη χώματα

Το άλογο (Γιάννης Μαρκόπουλος & Κώστας Βίρβος)

Γιάννης Μαρκόπουλος & Κώστας Βίρβος, Θεσσαλικός κύκλος (1974)

Πρόκειται για τον πλέον «πολύχρωμο» δίσκο του Γιάννη Μαρκόπουλου, ένα πανηγύρι γεμάτο ελληνικούς ρυθμούς, παιγνιώδη διάθεση, αιχμηρά τραγούδια, ολοζώντανες εικόνες από μια επαρχία που δεν είχε ακόμη «πλουτίσει» -των αρχών του 20ού αιώνα, μέσα από το μεγάλο χάρισμα του Κώστα Βίρβου να κάνει υψηλή τέχνη με τα πιο καθαρά υλικά μιας λαϊκότητας ζωντανής και πλούσιας.

Ο Μαρκόπουλος, σε μια σπάνια στιγμή «απελευθέρωσης» από μουσικές και εκφραστικές συμβάσεις, γράφει μια σειρά τραγουδιών πολλαπλών χρήσεων: με αυτά τραγουδάς, γελάς, μελαγχολείς, νανουρίζεις, ξεδίνεις, σκέφτεσαι. Ο «Θεσσαλικός κύκλος» κυκλοφόρησε σε διπλό βινύλιο, με ερμηνευτές ορισμένους από τους βασικούς συνεργάτες του συνθέτη – συν τον Παύλο Σιδηρόπουλο, ο οποίος δίπλα στον συνθέτη διέγραψε ως ερμηνευτής μια παράλληλη πορεία με εκείνη που τον έκανε ευρέως γνωστό.

Ο «Αρκουδιάρης», ο «Δάσκαλος», το «Παζάρι» είναι ορισμένα από τα τραγούδια που ακούστηκαν αρκετά στον καιρό τους και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να ακούγονται. Στον πρόλογο του δίσκου ακούγεται η φωνή του Βασίλη Τσιτσάνη, που εύχεται καλή επιτυχία στον Γιάννη Μαρκόπουλο και τον Κώστα Βίρβο.

Ο συνθέτης στην πρώτη έκδοση του έργου, το 1974 σε LP, γράφει: «Στον “Θεσσαλικό κύκλο”, τη μουσική παράσταση, υπάρχουν δύο δυνάμεις. Ο τσιφλικάς και ο κολίγος. Οι εξαθλιωμένοι αγρότες των αρχών του αιώνα στη Θεσσαλία δεν έκαναν μια επανάσταση σαν αυτή του ’21. “Πέρασαν” όμως αρχές ελευθερίας και ισότητας εκβιάζοντας πάνω στο πιο αναγκαίο της ζωής: το ψωμί. Θα μπορούσατε να ακούσετε τον “Θεσσαλικό” σαν μικρά παιδιά, αφού ο τσιφλικάς και ο κολίγος είναι οι παππούδες μας…» Ο. Ι.
[Πηγή: εφημερίδα Καθημερινή]

Το άρθρο της εφημερίδας και ο συνθέτης τα λένε όλα. Αναμφίβολα με το έργο αυτό ξαναζούμε μερικές από τις ωραιότερες στιγμές του Γιάννη Μαρκόπουλου μα και όλης της ελληνικής δισκογραφίας ως σήμερα.

Ο Μαρκόπουλος συνθέτει, ενορχηστρώνει, διευθύνει μια λαμπρή ορχήστρα που αποτελείται από την αφρόκρεμα των Ελλήνων μουσικών και τραγουδιστών, και ταυτόχρονα σκηνοθετεί μια λαϊκή θεατρική παράσταση με κέφι, με ζωντάνια, με χιούμορ, πάνω στα εξαίρετα κείμενα του Κώστα Βίρβου που καυτηριάζει όλα τα κακώς κείμενα της εποχής του Κιλελέρ, τα οποία φευ ουδέποτε διορθώθηκαν σε βάθος.

Μην αφήσουμε να μας ξεγελάσει ο «σαματάς» που σκοπίμως κάνουν οι μουσικοί και οι τραγουδιστές σε πολλά από τα τραγούδια. Ο Μαρκόπουλος ξέρει ακριβώς τι μουσικό αποτέλεσμα θέλει να «εισπράξει» ο ακροατής ανά πάσα στιγμή, οι μουσικοί παίζουν με συνεχή μικρά και μεγαλύτερα σόλο όλων των οργάνων που κατά στιγμές σου κόβουν την ανάσα λόγω της αρτιότητας της εκτέλεσης ενίοτε ανορθόδοξων ή, καλύτερα, ασυνήθιστων μουσικών θεμάτων και οι τραγουδιστές βγάζουν τον καλύτερό τους εαυτό.

Παίζουν, λοιπόν, οι εξής σημαντικότατοι σολίστες μας:

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος, Θανάσης Πολυκανδριώτης & Λάκης Χαλκιάς
Βιολί: Παντελής Δεσποτίδης
Σαντούρι: Αριστείδης Μόσχος
Κιθάρα κλασική: Βασίλης Τενίδης
Κιθάρα απλή: Νίκος Σαμπαζιώτης
Κιθάρα δωδεκάχορδη & μπαγλαμάς: Τώνης Άγας
Κοντραμπάσο: Ανδρέας Ροδουσάκης & Νίκος Κεχαγιάς
Κρουστά: Σπύρος Λιβιεράτος & Γιώργος Λαβράνος
Τρομπέτες: Κώστας Καριώτης
Τούμπα: Γιάννης Ζουγανέλης
Κλαρίνο: Γιάννης Κούφαλης
Κλαρίνο λαϊκό: Τάσος Χαλκιάς
Τρομπόνι: Τάσος Κλαβανίδης
Όρθιο πιάνο: Χρήστος Χαλκιάς
Κρητική λύρα: Χαράλαμπος Γαργανουράκης

Ερμηνεύουν οι εξής σημαντικοί τραγουδιστές μας:

Βίκη Μοσχολιού, Λιζέτα Νικολάου, Χαράλαμπος Γαργανουράκης, Παύλος Σιδηρόπουλος, Λάκης Χαλκιάς

Σε ορισμένα τραγούδια τραγουδά και ο Γιάννης Μαρκόπουλος και σε ένα ο Αριστείδης Μόσχος.

Αφιερώνω την παρουσίαση του δίσκου στη μνήμη του Παύλου Σιδηρόπουλου που έφυγε σαν σήμερα, στα 42 του, πριν από 21 χρόνια. Έκπληξη ήταν η συμμετοχή του σ’ αυτόν τον δίσκο. Ένας ροκάς τραγούδησε μέχρι και παραδοσιακά τραγούδια. Αλλά μήπως κι ο δίσκος ολόκληρος δεν ήταν μια πρώτου μεγέθους έκπληξη για την ελληνική δισκογραφία;

Πάμε, λοιπόν, ν’ ακούσουμε «το πιο πολύχρωμο έργο του Γιάννη Μαρκόπουλου» «σαν μικρά παιδιά, αφού ο τσιφλικάς και ο κολίγος είναι οι παππούδες μας…» Καλή μας ακρόαση!

Γιάννης Μαρκόπουλος & Κώστας Βίρβος, Το άλογο

Ερμηνεία: Χαράλαμπος Γαργανουράκης

Μάνα, με τ’ άλογο που ύφαινες
στον αργαλειό σου τόσα βράδια
σεργιάνι κλέφτικο με πήγαινες
μες στα κακόβραχα λιβάδια

Και νάνι του στην αγκαλιά
νανούριζες το γιο
«Να δω αφέντη τώρα για
και με δικό του βιο
Και νάνι του και νάνι του
γλυκά στην αγκαλιά
να ονειρευτώ να ονειρευτώ
τη λευτεριά»

Όταν αγκάθια με κυκλώνουνε
τ’ άλογο, μάνα μου, κοιτάζω
τα παραμύθια σου μ’ αντρειώνουνε
και τότε νιώθω πως σου μοιάζω

Και νάνι του στην αγκαλιά
νανούριζες το γιο
«Να δω αφέντη τώρα για
και με δικό του βιο
Και νάνι του και νάνι του
γλυκά στην αγκαλιά
να ονειρευτώ να ονειρευτώ
τη λευτεριά»

Γιάννης Μαρκόπουλος & Κώστας Βίρβος, Ο λόγος (παραμύθι)

Γιάννης Μαρκόπουλος & Κώστας Βίρβος, Θεσσαλικός κύκλος (1974)

Πρόκειται για τον πλέον «πολύχρωμο» δίσκο του Γιάννη Μαρκόπουλου, ένα πανηγύρι γεμάτο ελληνικούς ρυθμούς, παιγνιώδη διάθεση, αιχμηρά τραγούδια, ολοζώντανες εικόνες από μια επαρχία που δεν είχε ακόμη «πλουτίσει» -των αρχών του 20ού αιώνα, μέσα από το μεγάλο χάρισμα του Κώστα Βίρβου να κάνει υψηλή τέχνη με τα πιο καθαρά υλικά μιας λαϊκότητας ζωντανής και πλούσιας.

Ο Μαρκόπουλος, σε μια σπάνια στιγμή «απελευθέρωσης» από μουσικές και εκφραστικές συμβάσεις, γράφει μια σειρά τραγουδιών πολλαπλών χρήσεων: με αυτά τραγουδάς, γελάς, μελαγχολείς, νανουρίζεις, ξεδίνεις, σκέφτεσαι. Ο «Θεσσαλικός κύκλος» κυκλοφόρησε σε διπλό βινύλιο, με ερμηνευτές ορισμένους από τους βασικούς συνεργάτες του συνθέτη – συν τον Παύλο Σιδηρόπουλο, ο οποίος δίπλα στον συνθέτη διέγραψε ως ερμηνευτής μια παράλληλη πορεία με εκείνη που τον έκανε ευρέως γνωστό.

Ο «Αρκουδιάρης», ο «Δάσκαλος», το «Παζάρι» είναι ορισμένα από τα τραγούδια που ακούστηκαν αρκετά στον καιρό τους και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να ακούγονται. Στον πρόλογο του δίσκου ακούγεται η φωνή του Βασίλη Τσιτσάνη, που εύχεται καλή επιτυχία στον Γιάννη Μαρκόπουλο και τον Κώστα Βίρβο.

Ο συνθέτης στην πρώτη έκδοση του έργου, το 1974 σε LP, γράφει: «Στον “Θεσσαλικό κύκλο”, τη μουσική παράσταση, υπάρχουν δύο δυνάμεις. Ο τσιφλικάς και ο κολίγος. Οι εξαθλιωμένοι αγρότες των αρχών του αιώνα στη Θεσσαλία δεν έκαναν μια επανάσταση σαν αυτή του ’21. “Πέρασαν” όμως αρχές ελευθερίας και ισότητας εκβιάζοντας πάνω στο πιο αναγκαίο της ζωής: το ψωμί. Θα μπορούσατε να ακούσετε τον “Θεσσαλικό” σαν μικρά παιδιά, αφού ο τσιφλικάς και ο κολίγος είναι οι παππούδες μας…» Ο. Ι.
[Πηγή: εφημερίδα Καθημερινή]

Το άρθρο της εφημερίδας και ο συνθέτης τα λένε όλα. Αναμφίβολα με το έργο αυτό ξαναζούμε μερικές από τις ωραιότερες στιγμές του Γιάννη Μαρκόπουλου μα και όλης της ελληνικής δισκογραφίας ως σήμερα.

Ο Μαρκόπουλος συνθέτει, ενορχηστρώνει, διευθύνει μια λαμπρή ορχήστρα που αποτελείται από την αφρόκρεμα των Ελλήνων μουσικών και τραγουδιστών, και ταυτόχρονα σκηνοθετεί μια λαϊκή θεατρική παράσταση με κέφι, με ζωντάνια, με χιούμορ, πάνω στα εξαίρετα κείμενα του Κώστα Βίρβου που καυτηριάζει όλα τα κακώς κείμενα της εποχής του Κιλελέρ, τα οποία φευ ουδέποτε διορθώθηκαν σε βάθος.

Μην αφήσουμε να μας ξεγελάσει ο «σαματάς» που σκοπίμως κάνουν οι μουσικοί και οι τραγουδιστές σε πολλά από τα τραγούδια. Ο Μαρκόπουλος ξέρει ακριβώς τι μουσικό αποτέλεσμα θέλει να «εισπράξει» ο ακροατής ανά πάσα στιγμή, οι μουσικοί παίζουν με συνεχή μικρά και μεγαλύτερα σόλο όλων των οργάνων που κατά στιγμές σου κόβουν την ανάσα λόγω της αρτιότητας της εκτέλεσης ενίοτε ανορθόδοξων ή, καλύτερα, ασυνήθιστων μουσικών θεμάτων και οι τραγουδιστές βγάζουν τον καλύτερό τους εαυτό.

Παίζουν, λοιπόν, οι εξής σημαντικότατοι σολίστες μας:

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος, Θανάσης Πολυκανδριώτης & Λάκης Χαλκιάς
Βιολί: Παντελής Δεσποτίδης
Σαντούρι: Αριστείδης Μόσχος
Κιθάρα κλασική: Βασίλης Τενίδης
Κιθάρα απλή: Νίκος Σαμπαζιώτης
Κιθάρα δωδεκάχορδη & μπαγλαμάς: Τώνης Άγας
Κοντραμπάσο: Ανδρέας Ροδουσάκης & Νίκος Κεχαγιάς
Κρουστά: Σπύρος Λιβιεράτος & Γιώργος Λαβράνος
Τρομπέτες: Κώστας Καριώτης
Τούμπα: Γιάννης Ζουγανέλης
Κλαρίνο: Γιάννης Κούφαλης
Κλαρίνο λαϊκό: Τάσος Χαλκιάς
Τρομπόνι: Τάσος Κλαβανίδης
Όρθιο πιάνο: Χρήστος Χαλκιάς
Κρητική λύρα: Χαράλαμπος Γαργανουράκης

Ερμηνεύουν οι εξής σημαντικοί τραγουδιστές μας:

Βίκη Μοσχολιού, Λιζέτα Νικολάου, Χαράλαμπος Γαργανουράκης, Παύλος Σιδηρόπουλος, Λάκης Χαλκιάς

Σε ορισμένα τραγούδια τραγουδά και ο Γιάννης Μαρκόπουλος και σε ένα ο Αριστείδης Μόσχος.

Αφιερώνω την παρουσίαση του δίσκου στη μνήμη του Παύλου Σιδηρόπουλου που έφυγε σαν σήμερα, στα 42 του, πριν από 21 χρόνια. Έκπληξη ήταν η συμμετοχή του σ’ αυτόν τον δίσκο. Ένας ροκάς τραγούδησε μέχρι και παραδοσιακά τραγούδια. Αλλά μήπως κι ο δίσκος ολόκληρος δεν ήταν μια πρώτου μεγέθους έκπληξη για την ελληνική δισκογραφία;

Πάμε, λοιπόν, ν’ ακούσουμε «το πιο πολύχρωμο έργο του Γιάννη Μαρκόπουλου» «σαν μικρά παιδιά, αφού ο τσιφλικάς και ο κολίγος είναι οι παππούδες μας…» Καλή μας ακρόαση!

Γιάννης Μαρκόπουλος & Κώστας Βίρβος, Ο λόγος (παραμύθι)

Αφήγηση: Βίκη Μοσχολιού

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας δράκος απού ’χε χίλια δόντια σουβλερά.

Αυτός ο δράκος, παιδιά μου, είχε ρημάξει τον τόπο. Του άρεσε να τρώει σάρκες από παλικάρια κι από λυγερόκορμες παρθένες. Τον βάραγαν τα παλικάρια κατάσαρκα, αλλά τίποτας. Αντίς να σκοτώνεται ο δράκος, έσπαγαν τα σπαθιά των παλικαριών.

Και πέρναγαν τα χρόνια κι ο δράκος ρήμαζε τον τόπο και πρήζονταν η κοιλιά του. Σ’ ένα χωριό, όμως, γεννήθηκε ένας λεβέντης, ένα ρηγόπουλο, που δεν μπόραγε να βλέπει τον τόπο τ’ να τον ρημάζουν και το δράκο να τρώει τις σάρκες των παιδιών. Σκέφτηκε, λοιπόν, χίλιες νύχτες και βρήκε ένα φάρμακο που το ’λεγαν λόγο.

«Αυτό», είπε, «θα το σπείρω και, όταν θα καρπίσει, θα ’χει τέτοιο δηλητήριο που, όταν θα το τρώει ο δράκος, θα του πέφτουν ένα-ένα τα δόντια.»

Και έτσι έγινε. Ύστερις από πολλά χρόνια κάρπισε το δέντρο που έβγανε το φάρμακο που το λέγαν λόγο. Πήραν τα παλικάρια απ’ το λόγο και πασάλειψαν τα κορμιά τους κι όταν ο δράκος πάγαινε να τα κατασπαράξει, του έπεφταν τα δόντια ώσπου δεν του έμεινε κανένα δόντι.

Τότες τον έπιασαν, τον έσυραν δεμένο στην πλατεία του χωριού κι εκεί ο πιο λεβέντης του ’δωσε μια σπαθιά και τον σκότωσε. Έτσι ησύχασε ο τόπος απ’ τον δράκο και τα παλικάρια κι οι λυγερές, αντίς να πασχίζουν πώς να εξοντώσουν το δράκο, έσπερναν, θέριζαν και τραγούδαγαν.

Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Γιάννης Μαρκόπουλος, Νύχτα στον κάμπο (ορχηστρικό)

Γιάννης Μαρκόπουλος & Κώστας Βίρβος, Θεσσαλικός κύκλος (1974)

Πρόκειται για τον πλέον «πολύχρωμο» δίσκο του Γιάννη Μαρκόπουλου, ένα πανηγύρι γεμάτο ελληνικούς ρυθμούς, παιγνιώδη διάθεση, αιχμηρά τραγούδια, ολοζώντανες εικόνες από μια επαρχία που δεν είχε ακόμη «πλουτίσει» -των αρχών του 20ού αιώνα, μέσα από το μεγάλο χάρισμα του Κώστα Βίρβου να κάνει υψηλή τέχνη με τα πιο καθαρά υλικά μιας λαϊκότητας ζωντανής και πλούσιας.

Ο Μαρκόπουλος, σε μια σπάνια στιγμή «απελευθέρωσης» από μουσικές και εκφραστικές συμβάσεις, γράφει μια σειρά τραγουδιών πολλαπλών χρήσεων: με αυτά τραγουδάς, γελάς, μελαγχολείς, νανουρίζεις, ξεδίνεις, σκέφτεσαι. Ο «Θεσσαλικός κύκλος» κυκλοφόρησε σε διπλό βινύλιο, με ερμηνευτές ορισμένους από τους βασικούς συνεργάτες του συνθέτη – συν τον Παύλο Σιδηρόπουλο, ο οποίος δίπλα στον συνθέτη διέγραψε ως ερμηνευτής μια παράλληλη πορεία με εκείνη που τον έκανε ευρέως γνωστό.

Ο «Αρκουδιάρης», ο «Δάσκαλος», το «Παζάρι» είναι ορισμένα από τα τραγούδια που ακούστηκαν αρκετά στον καιρό τους και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να ακούγονται. Στον πρόλογο του δίσκου ακούγεται η φωνή του Βασίλη Τσιτσάνη, που εύχεται καλή επιτυχία στον Γιάννη Μαρκόπουλο και τον Κώστα Βίρβο.

Ο συνθέτης στην πρώτη έκδοση του έργου, το 1974 σε LP, γράφει: «Στον “Θεσσαλικό κύκλο”, τη μουσική παράσταση, υπάρχουν δύο δυνάμεις. Ο τσιφλικάς και ο κολίγος. Οι εξαθλιωμένοι αγρότες των αρχών του αιώνα στη Θεσσαλία δεν έκαναν μια επανάσταση σαν αυτή του ’21. “Πέρασαν” όμως αρχές ελευθερίας και ισότητας εκβιάζοντας πάνω στο πιο αναγκαίο της ζωής: το ψωμί. Θα μπορούσατε να ακούσετε τον “Θεσσαλικό” σαν μικρά παιδιά, αφού ο τσιφλικάς και ο κολίγος είναι οι παππούδες μας…» Ο. Ι.
[Πηγή: εφημερίδα Καθημερινή]

Το άρθρο της εφημερίδας και ο συνθέτης τα λένε όλα. Αναμφίβολα με το έργο αυτό ξαναζούμε μερικές από τις ωραιότερες στιγμές του Γιάννη Μαρκόπουλου μα και όλης της ελληνικής δισκογραφίας ως σήμερα.

Ο Μαρκόπουλος συνθέτει, ενορχηστρώνει, διευθύνει μια λαμπρή ορχήστρα που αποτελείται από την αφρόκρεμα των Ελλήνων μουσικών και τραγουδιστών, και ταυτόχρονα σκηνοθετεί μια λαϊκή θεατρική παράσταση με κέφι, με ζωντάνια, με χιούμορ, πάνω στα εξαίρετα κείμενα του Κώστα Βίρβου που καυτηριάζει όλα τα κακώς κείμενα της εποχής του Κιλελέρ, τα οποία φευ ουδέποτε διορθώθηκαν σε βάθος.

Μην αφήσουμε να μας ξεγελάσει ο «σαματάς» που σκοπίμως κάνουν οι μουσικοί και οι τραγουδιστές σε πολλά από τα τραγούδια. Ο Μαρκόπουλος ξέρει ακριβώς τι μουσικό αποτέλεσμα θέλει να «εισπράξει» ο ακροατής ανά πάσα στιγμή, οι μουσικοί παίζουν με συνεχή μικρά και μεγαλύτερα σόλο όλων των οργάνων που κατά στιγμές σου κόβουν την ανάσα λόγω της αρτιότητας της εκτέλεσης ενίοτε ανορθόδοξων ή, καλύτερα, ασυνήθιστων μουσικών θεμάτων και οι τραγουδιστές βγάζουν τον καλύτερό τους εαυτό.

Παίζουν, λοιπόν, οι εξής σημαντικότατοι σολίστες μας:

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος, Θανάσης Πολυκανδριώτης & Λάκης Χαλκιάς
Βιολί: Παντελής Δεσποτίδης
Σαντούρι: Αριστείδης Μόσχος
Κιθάρα κλασική: Βασίλης Τενίδης
Κιθάρα απλή: Νίκος Σαμπαζιώτης
Κιθάρα δωδεκάχορδη & μπαγλαμάς: Τώνης Άγας
Κοντραμπάσο: Ανδρέας Ροδουσάκης & Νίκος Κεχαγιάς
Κρουστά: Σπύρος Λιβιεράτος & Γιώργος Λαβράνος
Τρομπέτες: Κώστας Καριώτης
Τούμπα: Γιάννης Ζουγανέλης
Κλαρίνο: Γιάννης Κούφαλης
Κλαρίνο λαϊκό: Τάσος Χαλκιάς
Τρομπόνι: Τάσος Κλαβανίδης
Όρθιο πιάνο: Χρήστος Χαλκιάς
Κρητική λύρα: Χαράλαμπος Γαργανουράκης

Ερμηνεύουν οι εξής σημαντικοί τραγουδιστές μας:

Βίκη Μοσχολιού, Λιζέτα Νικολάου, Χαράλαμπος Γαργανουράκης, Παύλος Σιδηρόπουλος, Λάκης Χαλκιάς

Σε ορισμένα τραγούδια τραγουδά και ο Γιάννης Μαρκόπουλος και σε ένα ο Αριστείδης Μόσχος.

Αφιερώνω την παρουσίαση του δίσκου στη μνήμη του Παύλου Σιδηρόπουλου που έφυγε σαν σήμερα, στα 42 του, πριν από 21 χρόνια. Έκπληξη ήταν η συμμετοχή του σ’ αυτόν τον δίσκο. Ένας ροκάς τραγούδησε μέχρι και παραδοσιακά τραγούδια. Αλλά μήπως κι ο δίσκος ολόκληρος δεν ήταν μια πρώτου μεγέθους έκπληξη για την ελληνική δισκογραφία;

Πάμε, λοιπόν, ν’ ακούσουμε «το πιο πολύχρωμο έργο του Γιάννη Μαρκόπουλου» «σαν μικρά παιδιά, αφού ο τσιφλικάς και ο κολίγος είναι οι παππούδες μας…» Καλή μας ακρόαση!

Γιάννης Μαρκόπουλος, Νύχτα στον κάμπο (ορχηστρικό)

Μουσικοί: όλη η ορχήστρα

Ο φτεροπόδαρος (Γιάννης Μαρκόπουλος & Χαράλαμπος Γαργανουράκης)

Γιάννης Μαρκόπουλος & Κώστας Βίρβος, Θεσσαλικός κύκλος (1974)

Πρόκειται για τον πλέον «πολύχρωμο» δίσκο του Γιάννη Μαρκόπουλου, ένα πανηγύρι γεμάτο ελληνικούς ρυθμούς, παιγνιώδη διάθεση, αιχμηρά τραγούδια, ολοζώντανες εικόνες από μια επαρχία που δεν είχε ακόμη «πλουτίσει» -των αρχών του 20ού αιώνα, μέσα από το μεγάλο χάρισμα του Κώστα Βίρβου να κάνει υψηλή τέχνη με τα πιο καθαρά υλικά μιας λαϊκότητας ζωντανής και πλούσιας.

Ο Μαρκόπουλος, σε μια σπάνια στιγμή «απελευθέρωσης» από μουσικές και εκφραστικές συμβάσεις, γράφει μια σειρά τραγουδιών πολλαπλών χρήσεων: με αυτά τραγουδάς, γελάς, μελαγχολείς, νανουρίζεις, ξεδίνεις, σκέφτεσαι. Ο «Θεσσαλικός κύκλος» κυκλοφόρησε σε διπλό βινύλιο, με ερμηνευτές ορισμένους από τους βασικούς συνεργάτες του συνθέτη – συν τον Παύλο Σιδηρόπουλο, ο οποίος δίπλα στον συνθέτη διέγραψε ως ερμηνευτής μια παράλληλη πορεία με εκείνη που τον έκανε ευρέως γνωστό.

Ο «Αρκουδιάρης», ο «Δάσκαλος», το «Παζάρι» είναι ορισμένα από τα τραγούδια που ακούστηκαν αρκετά στον καιρό τους και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να ακούγονται. Στον πρόλογο του δίσκου ακούγεται η φωνή του Βασίλη Τσιτσάνη, που εύχεται καλή επιτυχία στον Γιάννη Μαρκόπουλο και τον Κώστα Βίρβο.

Ο συνθέτης στην πρώτη έκδοση του έργου, το 1974 σε LP, γράφει: «Στον “Θεσσαλικό κύκλο”, τη μουσική παράσταση, υπάρχουν δύο δυνάμεις. Ο τσιφλικάς και ο κολίγος. Οι εξαθλιωμένοι αγρότες των αρχών του αιώνα στη Θεσσαλία δεν έκαναν μια επανάσταση σαν αυτή του ’21. “Πέρασαν” όμως αρχές ελευθερίας και ισότητας εκβιάζοντας πάνω στο πιο αναγκαίο της ζωής: το ψωμί. Θα μπορούσατε να ακούσετε τον “Θεσσαλικό” σαν μικρά παιδιά, αφού ο τσιφλικάς και ο κολίγος είναι οι παππούδες μας…» Ο. Ι.
[Πηγή: εφημερίδα Καθημερινή]

Το άρθρο της εφημερίδας και ο συνθέτης τα λένε όλα. Αναμφίβολα με το έργο αυτό ξαναζούμε μερικές από τις ωραιότερες στιγμές του Γιάννη Μαρκόπουλου μα και όλης της ελληνικής δισκογραφίας ως σήμερα.

Ο Μαρκόπουλος συνθέτει, ενορχηστρώνει, διευθύνει μια λαμπρή ορχήστρα που αποτελείται από την αφρόκρεμα των Ελλήνων μουσικών και τραγουδιστών, και ταυτόχρονα σκηνοθετεί μια λαϊκή θεατρική παράσταση με κέφι, με ζωντάνια, με χιούμορ, πάνω στα εξαίρετα κείμενα του Κώστα Βίρβου που καυτηριάζει όλα τα κακώς κείμενα της εποχής του Κιλελέρ, τα οποία φευ ουδέποτε διορθώθηκαν σε βάθος.

Μην αφήσουμε να μας ξεγελάσει ο «σαματάς» που σκοπίμως κάνουν οι μουσικοί και οι τραγουδιστές σε πολλά από τα τραγούδια. Ο Μαρκόπουλος ξέρει ακριβώς τι μουσικό αποτέλεσμα θέλει να «εισπράξει» ο ακροατής ανά πάσα στιγμή, οι μουσικοί παίζουν με συνεχή μικρά και μεγαλύτερα σόλο όλων των οργάνων που κατά στιγμές σου κόβουν την ανάσα λόγω της αρτιότητας της εκτέλεσης ενίοτε ανορθόδοξων ή, καλύτερα, ασυνήθιστων μουσικών θεμάτων και οι τραγουδιστές βγάζουν τον καλύτερό τους εαυτό.

Παίζουν, λοιπόν, οι εξής σημαντικότατοι σολίστες μας:

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος, Θανάσης Πολυκανδριώτης & Λάκης Χαλκιάς
Βιολί: Παντελής Δεσποτίδης
Σαντούρι: Αριστείδης Μόσχος
Κιθάρα κλασική: Βασίλης Τενίδης
Κιθάρα απλή: Νίκος Σαμπαζιώτης
Κιθάρα δωδεκάχορδη & μπαγλαμάς: Τώνης Άγας
Κοντραμπάσο: Ανδρέας Ροδουσάκης & Νίκος Κεχαγιάς
Κρουστά: Σπύρος Λιβιεράτος & Γιώργος Λαβράνος
Τρομπέτες: Κώστας Καριώτης
Τούμπα: Γιάννης Ζουγανέλης
Κλαρίνο: Γιάννης Κούφαλης
Κλαρίνο λαϊκό: Τάσος Χαλκιάς
Τρομπόνι: Τάσος Κλαβανίδης
Όρθιο πιάνο: Χρήστος Χαλκιάς
Κρητική λύρα: Χαράλαμπος Γαργανουράκης

Ερμηνεύουν οι εξής σημαντικοί τραγουδιστές μας:

Βίκη Μοσχολιού, Λιζέτα Νικολάου, Χαράλαμπος Γαργανουράκης, Παύλος Σιδηρόπουλος, Λάκης Χαλκιάς

Σε ορισμένα τραγούδια τραγουδά και ο Γιάννης Μαρκόπουλος και σε ένα ο Αριστείδης Μόσχος.

Αφιερώνω την παρουσίαση του δίσκου στη μνήμη του Παύλου Σιδηρόπουλου που έφυγε σαν σήμερα, στα 42 του, πριν από 21 χρόνια. Έκπληξη ήταν η συμμετοχή του σ’ αυτόν τον δίσκο. Ένας ροκάς τραγούδησε μέχρι και παραδοσιακά τραγούδια. Αλλά μήπως κι ο δίσκος ολόκληρος δεν ήταν μια πρώτου μεγέθους έκπληξη για την ελληνική δισκογραφία;

Πάμε, λοιπόν, ν’ ακούσουμε «το πιο πολύχρωμο έργο του Γιάννη Μαρκόπουλου» «σαν μικρά παιδιά, αφού ο τσιφλικάς και ο κολίγος είναι οι παππούδες μας…» Καλή μας ακρόαση!

Γιάννης Μαρκόπουλος & Κώστας Βίρβος, Ο φτεροπόδαρος

Μουσικοί: όλη η ορχήστρα
Ερμηνεία: Χαράλαμπος Γαργανουράκης

Ο φτεροπόδαρος καλπάζει
τον κάμπο κουρνιαχτό σκεπάζει
κι ανάβει χίλιες πυρκαγιές
στων αφεντάδων τις σοδειές

Ο φτεροπόδαρος καλπάζει
τον κάμπο κουρνιαχτό σκεπάζει
και σαν Ολύμπιος θεός
μοιράζει γης, μοιράζει βιος

Κι όταν στου ήλιου κάποιο γέρμα
έσταξε το γλυκό του αίμα
τον κλαίν’ οι άντρες κι ορφανά
και τα γεράκια στα βουνά