Εγώ είμαι ξένος που περνά (Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου)

Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου, Εγώ είμαι ξένος που περνά (Ο δικαστής)

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Λουκιανός Κηλαηδόνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς & Τάνια Τσανακλίδου
Δίσκος: Τα λαϊκά (1974)

Έχει η αγάπη τον καημό
η ξενιτιά το δρόμο
ο στρατιώτης τ’ όπλο του
κι ο δικαστής το νόμο

Μα εγώ είμαι ξένος που περνά
γι’ αυτούς που με ξεχάσανε
κι αυτοί που με δικάσανε
πίνουν το αίμα μου ξανά

Όπου έχει μαύρη την ψυχή
έχει και το μαχαίρι
κι όπου το φίδι καρτερεί
εκεί είναι περιστέρι

Μα εγώ είμαι ξένος που περνά
γι’ αυτούς που με ξεχάσανε
κι αυτοί που με δικάσανε
πίνουν το αίμα μου ξανά

Ζωή μικρή (Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου)

Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου, Ζωή μικρή (Το σπίτι μου είναι μικρό)

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Λουκιανός Κηλαηδόνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς & Τάνια Τσανακλίδου
Δίσκος: Τα λαϊκά (1974)

Το σπίτι μου είναι μικρό
και δε χωράει η αγάπη μου
πες μου πού θά ’ρθω να σε βρω
το σπίτι μένει σκοτεινό
κι έχει τη νύχτα μοίρα του
και δε χωράει τον ουρανό

Ζωή μικρή, ζωή πικρή
πληγή με το μαχαίρι
φτώχεια φαρμάκι δάκρυα
χειμώνα καλοκαίρι

Τα παραθύρια είναι φωλιές
για τα πουλιά της άνοιξης
και για τις άδειες αγκαλιές
κι είν’ η καρδιά μου μοναχή
κι είναι το σπίτι που άφησες
σαν νύχτα με πολλή βροχή

Ζωή μικρή, ζωή πικρή
πληγή με το μαχαίρι
φτώχεια φαρμάκι δάκρυα
χειμώνα καλοκαίρι

Η πόρτα μου είναι ανοιχτή (Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου)

Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου, Η πόρτα μου είναι ανοιχτή

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Λουκιανός Κηλαηδόνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς & Τάνια Τσανακλίδου
Δίσκος: Τα λαϊκά (1974)

Η πόρτα μου είναι ανοιχτή
αν κάποτε γυρίσεις
εκτός κι αν θες να ξεχαστείς
και να με λησμονήσεις

Έχω νερό για να πλυθείς
κρεβάτι έχω στρωμένο
κι όταν πλυθείς και χτενιστείς
ξάπλωσε για να κοιμηθείς

Η πόρτα μου είναι ανοιχτή
και τα παράθυρά μου
μα πέρασε όλη μου η ζωή
κι είν’ άδεια η καρδιά μου

Έχω νερό για να πλυθείς
κρεβάτι έχω στρωμένο
κι όταν πλυθείς και χτενιστείς
ξάπλωσε για να κοιμηθείς

Σ’ αυτή τη γειτονιά (Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου)

Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου, Σ’ αυτή τη γειτονιά

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Λουκιανός Κηλαηδόνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς & Τάνια Τσανακλίδου
Δίσκος: Τα λαϊκά (1974)

Σ’ αυτή τη γειτονιά
και βράδυ και πρωί
περάσαμε και χάσαμε
ολόκληρη ζωή

Σ’ αυτή τη γειτονιά
μας πήραν οι καημοί
μας πήραν και μας πρόδωσαν
για μια μπουκιά ψωμί

Σ’ αυτή τη γειτονιά
μες στο μικρό στενό
χαθήκαμε και ζήσαμε
μακριά κι απ’ το Θεό

Το παλικάρι έχει καημό (Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου)

Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου, Το παλικάρι έχει καημό

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Λουκιανός Κηλαηδόνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς & Τάνια Τσανακλίδου
Δίσκος: Τα λαϊκά (1974)

Το παλικάρι έχει καημό
κι εγώ στα μάτια το κοιτώ
και το κοιτώ και δε μιλώ
απόψε απόψε
που έχει τον καημό

Βδομάδα πάει χωρίς δουλειά
κι έξω χιονίζει και φυσά
χωρίς τσιγάρο και δουλειά
απόψε απόψε
μου σκίζει την καρδιά

Το παλικάρι έχει καημό
και σε κανένα δε μιλά
μα όταν κοιτάει τον ουρανό
απόψε απόψε
το δάκρυ μου κυλά

Αχ έρωτα (Federico Garcia Lorca & Χρήστος Λεοντής)

Federico Garcia Lorca & Χρήστος Λεοντής, Αχ… έρωτα

Απόδοση στα Ελληνικά: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς & Τάνια Τσανακλίδου
Δίσκος: αχ… έρωτα (1974)

Στην πορτοκαλιά από κάτω
πλένει τα μπαμπακερά
πράσινα έχει τα μάτια
κι η φωνή της βιολετιά
αχ… έρωτα

Στην ανθισμένη την πορτοκαλιά από κάτω
αχ… έρωτα

Τρέχει το νερό στ’ αυλάκι
με τον ήλιο στην καρδιά του
τραγουδάει ένα σπουργίτι
πάνω στη μικρή ελιά
αχ… έρωτα

Στην ανθισμένη την πορτοκαλιά από κάτω
αχ… έρωτα

Κι όταν θα ’χει αποσώσει
όλο το σαπούνι η Λόλα
θά ’ρθουν οι μικροί Τορέρος
οι Τορέρος οι μικροί
αχ… έρωτα

Στην ανθισμένη την πορτοκαλιά από κάτω
αχ… έρωτα

Υ.Γ.: Ευχαριστώ πολύ τον Σταύρο Κεκέ, μαθητή του Κώστα Παπαδόπουλου και συνεργάτη του Χρήστου Λεοντή τα τελευταία χρόνια, για την πολύτιμη βοήθειά του στις δημοσιεύσεις των τραγουδιών αυτού του δίσκου.

Τέσσερις λεβέντες (Federico Garcia Lorca & Χρήστος Λεοντής)

Federico Garcia Lorca & Χρήστος Λεοντής, Τέσσερις λεβέντες

Απόδοση στα Ελληνικά: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς & Τάνια Τσανακλίδου
Δίσκος: αχ… έρωτα (1974)

Τέσσερις λεβέντες
έρχονται από πέρα
άι άι άι άι

Τρεις είν’ οι λεβέντες
κι έφτασαν στην στράτα
άι άι άι

Δυο είν’ οι λεβέντες
κι αγκαλιά βαδίζουν
άι άι

Ένας ο λεβέντης
κι ο αγέρας ένας
άι

Στις μυρτιές του δρόμου
δεν περνάει κανένας

Υ.Γ.: Ευχαριστώ πολύ τον Σταύρο Κεκέ, μαθητή του Κώστα Παπαδόπουλου και συνεργάτη του Χρήστου Λεοντή τα τελευταία χρόνια, για την πολύτιμη βοήθειά του στις δημοσιεύσεις των τραγουδιών αυτού του δίσκου.

Νανούρισμα (Federico Garcia Lorca & Χρήστος Λεοντής)

Federico Garcia Lorca & Χρήστος Λεοντής, Νανούρισμα

Απόδοση στα Ελληνικά: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Δίσκος: αχ… έρωτα (1974)

Ασημιά κουδούνια αντηχούν στο δρόμο
πούθε πας, μικρό μου ηλιοχιόνιστο

Πάω στις μαργαρίτες πέρα στο λιβάδι
πράσινο λιβάδι σα ζωγραφιστό

Πούθε πας, μικρό μου, διόλου δεν φοβάσαι
πέρα είν’ το λιβάδι, ώρες μακριά

Η δικιά μου αγάπη διόλου δεν φοβάται
τ’ ανοιχτό τ’ αγέρι, τη δενδροσκιά

Τότε να φοβάσαι, γιόκα μου, τον ήλιο
ακριβό μου αγόρι ηλιοχιόνιστο

Τα μαλλιά μου ο ήλιος τα ’καψε για πάντα
κι είμαι ασπρομάλλης δυο χρονών μωρό

Υ.Γ.: Ευχαριστώ πολύ τον Σταύρο Κεκέ, μαθητή του Κώστα Παπαδόπουλου και συνεργάτη του Χρήστου Λεοντή τα τελευταία χρόνια, για την πολύτιμη βοήθειά του στις δημοσιεύσεις των τραγουδιών αυτού του δίσκου.

Το φεγγάρι (Federico Garcia Lorca & Χρήστος Λεοντής)

Federico Garcia Lorca & Χρήστος Λεοντής, Το φεγγάρι

Απόδοση στα Ελληνικά: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς & Τάνια Τσανακλίδου
Δίσκος: αχ… έρωτα (1974)

Όταν βγαίνει το φεγγάρι
πέφτουν στη σιωπή οι καμπάνες
και τ’ αδιάβατα δρομάκια
φανερώνονται
Όταν βγαίνει το φεγγάρι
θάλασσα τη γη σκεπάζει
κι η καρδιά νησάκι νιώθει
μες στο άπειρο

Με το ολόγιομο φεγγάρι
δεν διψάς για πορτοκάλια
θέλεις παγωμένα φρούτα
καταπράσινα
Όταν βγαίνει το φεγγάρι
κλαίνε με λυγμούς στις τσέπες
πρόσωπα εκατό και ίδια
τ’ ασημόφραγκα

Υ.Γ.: Ευχαριστώ πολύ τον Σταύρο Κεκέ, μαθητή του Κώστα Παπαδόπουλου και συνεργάτη του Χρήστου Λεοντή τα τελευταία χρόνια, για την πολύτιμη βοήθειά του στις δημοσιεύσεις των τραγουδιών αυτού του δίσκου.

Λούζεται η αγάπη μου (Federico Garcia Lorca & Χρήστος Λεοντής)

Federico Garcia Lorca & Χρήστος Λεοντής, Λούζεται η αγάπη μου

Απόδοση στα Ελληνικά: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς, Τάνια Τσανακλίδου & χορωδία
Δίσκος: αχ… έρωτα (1974)

Λούζεται η αγάπη μου
στο Γουαδαλκιβίρ,
και τ’ άνθη παίρνουν ευωδιά
απ’ το γλυκό κορμί της

Τρέξε πέτα, χελιδόνι
φέρ’ της Βενετιάς βελόνι
να κεντήσει στο μαντίλι
τη χαρά της να μου στείλει

Μεταξωτά η αγάπη μου
μαντίλια μού κεντά
κι όλο φιλάει την κλωστή
και βυσσινιά τη βάφει

Τρέξε πέτα, χελιδόνι
φέρ’ της Βενετιάς βελόνι
να κεντήσει στο μαντίλι
τη χαρά της να μου στείλει

Υ.Γ.: Ευχαριστώ πολύ τον Σταύρο Κεκέ, μαθητή του Κώστα Παπαδόπουλου και συνεργάτη του Χρήστου Λεοντή τα τελευταία χρόνια, για την πολύτιμη βοήθειά του στις δημοσιεύσεις των τραγουδιών αυτού του δίσκου.

Μέρα γεμάτη θλίψη (Federico Garcia Lorca & Χρήστος Λεοντής)

Federico Garcia Lorca & Χρήστος Λεοντής, Μέρα γεμάτη θλίψη

Απόδοση στα Ελληνικά: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου & Μανώλης Μητσιάς
Δίσκος: αχ… έρωτα (1974)

Μέρα γεμάτη θλίψη στη Γρανάδα
κλαίνε κι οι πέτρες της ακόμα
σαν βλέπουν να πεθαίνει στην κρεμάλα
γιατί δεν πρόδωσε η όμορφη Μαριάννα

Κοντραμπαντιέρης είμαι εγώ
κι όπου μ’ αρέσει πάω
τα βάζω με τον αρχηγό
κανέναν δεν ρωτάω

Χάι χάι χάι
στήστε χορό κορίτσια
χάι χάι χάι
στήστε χορό
χάι χάι…

Μέρα γεμάτη θλίψη στη Γρανάδα
κλαίνε κι οι πέτρες της ακόμα
σαν βλέπουν να πεθαίνει στην κρεμάλα
γιατί δεν πρόδωσε η όμορφη Μαριάννα

Υ.Γ.: Ευχαριστώ πολύ τον Σταύρο Κεκέ, μαθητή του Κώστα Παπαδόπουλου και συνεργάτη του Χρήστου Λεοντή τα τελευταία χρόνια, για την πολύτιμη βοήθειά του στις δημοσιεύσεις των τραγουδιών αυτού του δίσκου.

Ορέστης Αλεξάκης, Νύχτα

Κική Δημουλά, Ο πληθυντικός αριθμός
(ερμηνεία: Τάνια Τσανακλίδου, πιάνο: Τάκης Φαραζής / δίσκος: Το μαγικό κουτί (1998))

νύχτα

Με τρομάζουν οι μνήμες
περπατάνε

με βήματα ηχηρά πάνω στη στέγη

Από τη συλλογή Η λάμψη (1983) του Ορέστη Αλεξάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ορέστης Αλεξάκης

Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Στο λιβάδι

Federico Garcia Lorca & Χρήστος Λεοντής, Νανούρισμα
(απόδοση στα Ελληνικά: Λευτέρης Παπαδόπουλος, τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου / δίσκος: αχ… έρωτα (1974))

Στο λιβάδι

Ευτύχησα να δω έστω κρυφά
Από μια τρύπα σκοτεινή
Το σπίτι που όλο γέλια
Πήγε εκδρομή σ’ εκείνο το λιβάδι

Θαρρώ ήταν χειμώνας κι ίσως γι’ αυτό
Έλαμπε γυμνό μες στην εικόνα του

Πουλιά και σαύρες τρέχανε
Στην κεραμοσκεπή σαν σε κυνηγητό
Και μια δεκαοχτούρα πίσσα μαύρη
Περιπαίζοντας το γελαδάρη έλεγε
Δέκα-οχτώ δέκα-οχτώ χρονώ
Σ’ αγάπησα τρελά

Απ’ τα μαλλιά πιανότανε τα ζούδια
Αστεία κορμιά με χάχανα σα να ’ταν
Βασιλιάδες με κεραίες στ’ αυτιά
Κι αχ τι γελοία τραγούδια τι ψέματα
Φωνάζανε στην μπόχα του μεσημεριού
Που των αλόγων νέμονταν τη χαίτη και την ουρά
Αλογόμυγες και τσιμπούρια μέχρι αίματος

Και το σπίτι της εκδρομής
Έζησε για πάντα κάτω στο λιβάδι
Μέχρι τους τάφους βαθιά κι ακόμα
Η δεκαοχτούρα περιπαίζει το γελαδάρη
Δέκα-οχτώ δέκα-οχτώ χρονώ σ’ αγάπησα τρελά

Από τη συλλογή Σεντόνια της αγρύπνιας (2006) της Μαρίας Κέντρου-Αγαθοπούλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου

Δήμητρα Γαλάνη & Τάνια Τσανακλίδου: Δήμητρα-Τάνια

Δήμητρα-Τάνια

Μουσική: Δήμητρα Γαλάνη
Στίχοι: Τάνια Τσανακλίδου
Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη & Τάνια Τσανακλίδου
Δίσκος: Δήμητρα-Τάνια (ζωντανή ηχογράφηση του ομότιτλου προγράμματος το 2004)

Εμένα με συμφέρει να βγαίνει το φεγγάρι
της θάλασσας το κύμα να έχω μαξιλάρι
και όταν τραβιούνται τα νερά
παλίρροια όταν πιάνει
να κλέβω χρώμα της καρδιάς
να σε ρωτάω αν μ’ αγαπάς

Αλλιώτικες ημέρες, τσιγάρα και καφέδες
αδιέξοδοι είναι οι πόθοι για κείνον που το νιώθει
πως τη μεγάλη τη χαρά τη κυβερνά η λύπη
μα αν είσαι εδώ κι αν είμαι εδώ τίποτα δε θα λείπει

Φωτιά κι ανάσταση
καλή παράσταση
Δήμητρα-Τάνια με μαύρα φουστάνια
μετά από χρόνια εδώ
Φωτιά κι ανάσταση
καλή παράσταση
πόσα τραγούδια μας φέρνουν απόψε εδώ
Δεν ξέρω αν σ’ το ’πα, σ’ αγαπώ

Τι να λησμονήσω…
πόσο μακρύς ο δρόμος ως εδώ
κανονικά τυραννικά
τσιγάρο, φίλε, και φωτιά

Φωτιά κι ανάσταση
καλή παράσταση
Δήμητρα-Τάνια με μαύρα φουστάνια
μετά από χρόνια εδώ
Φωτιά κι ανάσταση
καλή παράσταση
πόσα τραγούδια μας φέρνουν απόψε εδώ
Δεν ξέρω αν σ’ το ’πα, σ’ αγαπώ

Γιώργος Θέμελης, Μαθητεία

Γιώργος Ανδρέου, Το τραγούδι του Ανδρέα
(τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου / δίσκος: Τραγούδια του παράξενου κόσμου (1995))

[Ενότητα Το Δίχτυ των ψυχών II]

Μαθητεία

Μαθαίνεται η Αγάπη,
Μαθαίνεται από μέσα, αποστηθίζεται.

Όπως η θλίψη, όπως η έκσταση.

Τ’ άφωνα ψάρια δεν πηγαίνουν
Σχολείο να μάθουν τη σιωπή,
Την εκθαμβωτική θαλάσσια αγάπη
Μες σε βαθιά κρησφύγετα.

Τα ερωτικά πουλιά δε μελετούν
Μαθήματα αγάπης∙ δε γράφουν
Τις τέσσερις πράξεις της
Στις πλάκες τους οι πεταλούδες.

Ίσως μονάχα οι Άγγελοι να μαθαίνουν
Λέξεις, ονόματα, κομμένες συλλαβές,
Συλλαβίζοντας τον έρωτα μες στην ουράνιαν ερημία.

Ίσως να ξέρουν καλά τη σιωπή της Αγάπης,
Τη γλώσσα της σιωπής, τον ανεκλάλητον έρωτα των πραγμάτων.

Αυτή τη γλώσσα, αυτή τη Μουσική,
Αυτή μαθαίνουν τα δάχτυλά μου.

Τα δάχτυλά μου, τα χείλη μου, τα έκπληχτα μάτια.

Από τη συλλογή Το Δίχτυ των ψυχών (1965) του Γιώργου Θέμελη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Θέμελης