Πάτωμα (Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου)

Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Πάτωμα

Ενορχήστρωση: Νίκος Κούρος
Μουσική διεύθυνση: Νίκος Κούρος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Πιάνο, keyboards, ακορντεόν, τσέμπαλο, μεταλλόφωνο, βιμπράφωνο: Νίκος Κούρος
Κόντρα μπάσο, άρκο, ηλεκτρικό μπάσο: Χρήστος Χήρας
Ηλεκτρική, ακουστική & κλασική κιθάρα: Σταύρος Αραπίδης
Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Δίσκος: Μαμά γερνάω (1988)

Κοντά στα κύματα
θα χτίσω το παλάτι μου
θα βάλω πόρτες
μ’ αλυσίδες και παγώνια
και μες στη θάλασσα
θα ρίξω το κρεβάτι μου
γιατί κι οι έρωτες
μου φάγανε τα χρόνια

Να κοιμηθώ στο πάτωμα
να κλείσω και τα μάτια
γιατί υπάρχουν κι άτομα
που γίνονται κομμάτια

Ξυπνάω μεσάνυχτα
κι ανοίγω το παράθυρο
κι αυτό που κάνω
ποιος σου το ’πε αδυναμία
που λογαριάζω
το μηδέν μου με το άπειρο
και βρίσκω ανάπηρο
τον κόσμο στα σημεία

Να κοιμηθώ στο πάτωμα
να κλείσω και τα μάτια
γιατί υπάρχουν κι άτομα
που γίνονται κομμάτια
να κοιμηθώ…

Πληροφορίες για τον δίσκο:

Το 1988 ο Σταμάτης Κραουνάκης, η Λίνα Νικολακοπούλου και η Τάνια Τσανακλίδου συναντιούνται για πρώτη φορά για να φτιάξουν έναν ολοκληρωμένο δίσκο και μας δίνουν ένα υπέροχο αποτέλεσμα, τη συλλογή Μαμά γερνάω. Σε τρία από τα τραγούδια αυτού του δίσκου στην πλειάδα των εκλεκτών μουσικών που συμμετέχουν προστίθεται ο Κώστας Παπαδόπουλος. Φυσικά, θα τ’ ακούσουμε και τα τρία, γιατί είναι εξαιρετικά τραγούδια, προτού περάσουμε στον επόμενο δίσκο που θα μας γυρίσει σε προηγούμενη σπουδαία δεκαετία του ελληνικού τραγουδιού. Καλή ακρόαση!

Τσιφτετέλι (Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου)

Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Τσιφτετέλι

Ενορχήστρωση: Σταμάτης Κραουνάκης & Νίκος Κούρος
Μουσική διεύθυνση: Νίκος Κούρος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Βιολί: Λευτέρης Ζέρβας
Φλογέρα & τούρκικα ζίλια: Σπύρος Καζιάνης
Πιάνο, keyboards, ακορντεόν, τσέμπαλο, μεταλλόφωνο, βιμπράφωνο: Νίκος Κούρος
Κόντρα μπάσο, άρκο, ηλεκτρικό μπάσο: Χρήστος Χήρας
Ηλεκτρική, ακουστική & κλασική κιθάρα: Σταύρος Αραπίδης
Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Γραφομηχανή: Λίνα Νικολακοπούλου 🙂
Δίσκος: Μαμά γερνάω (1988)

Απ’ έξω σκοτεινιάζει
σχολάει του κόσμου η τάξη
μα εμένα τι με νοιάζει
το σκοτάδι να με φτιάξει
τι λες που θα πεθάνω
και που θ’ αυτοκτονήσω
το δρόμο μου θα πάρω
και το δρόμο μου θ’ αφήσω

Έπεσα έπεσα
μέσα στη φωτιά
έπαιξα έπαιξα
μ’ όλα τα χαρτιά
πλήγωσα πλήγωσα
τον εγωισμό
κλείδωσα κλείδωσα
κάθε γυρισμό

Απ’ έξω σκοτεινιάζει
τραβάει ο κόσμος ζόρι
μα εμένα τι με νοιάζει
με το μαύρο μεσοφόρι
θα πάω στον καθρέφτη
το φρύδι θα σηκώσω
στο γόητρο που πέφτει
μια γραμμή θα διορθώσω

Έπεσα έπεσα
μέσα στη φωτιά
έπαιξα έπαιξα
μ’ όλα τα χαρτιά
πλήγωσα πλήγωσα
τον εγωισμό
κλείδωσα κλείδωσα
κάθε γυρισμό

Απ’ έξω σκοτεινιάζει
σχολάει του κόσμου η τάξη
μα εμένα τι με νοιάζει…

Πληροφορίες για τον δίσκο:

Το 1988 ο Σταμάτης Κραουνάκης, η Λίνα Νικολακοπούλου και η Τάνια Τσανακλίδου συναντιούνται για πρώτη φορά για να φτιάξουν έναν ολοκληρωμένο δίσκο και μας δίνουν ένα υπέροχο αποτέλεσμα, τη συλλογή Μαμά γερνάω. Σε τρία από τα τραγούδια αυτού του δίσκου στην πλειάδα των εκλεκτών μουσικών που συμμετέχουν προστίθεται ο Κώστας Παπαδόπουλος. Φυσικά, θα τ’ ακούσουμε και τα τρία, γιατί είναι εξαιρετικά τραγούδια, προτού περάσουμε στον επόμενο δίσκο που θα μας γυρίσει σε προηγούμενη σπουδαία δεκαετία του ελληνικού τραγουδιού. Καλή ακρόαση!

Μοίρες (Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου)

Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Μοίρες

Ενορχήστρωση: Σταμάτης Κραουνάκης
Μουσική διεύθυνση: Νίκος Κούρος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Πιάνο, keyboards, ακορντεόν, τσέμπαλο, μεταλλόφωνο, βιμπράφωνο: Νίκος Κούρος
Κόντρα μπάσο, άρκο, ηλεκτρικό μπάσο: Χρήστος Χήρας
Ηλεκτρική, ακουστική & κλασική κιθάρα: Σταύρος Αραπίδης
Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου & Σταμάτης Κραουνάκης
Δίσκος: Μαμά γερνάω (1988)

Την ώρα που γεννιόμουνα
σχολάγανε οι μοίρες
μονάχη μου καθόμουνα
κι απ’ τη ζωή κρατιόμουνα
κρατιόμουνα σ’ ένα καφάσι μπίρες
μονάχη μου καθόμουνα
κι απ’ τη ζωή κρατιόμουνα
κι ονειρευόμουνα σ’ ένα καφάσι μπίρες

Τα λόγια σου τα ψεύτικα
φαρμάκι κι αγωνία
μονάχη μου παντρεύτηκα
σε βρήκα σ’ ερωτεύτηκα
παιδεύτηκα σ’ αυτή την κοινωνία
μονάχη μου παντρεύτηκα
σε βρήκα σ’ εμπιστεύτηκα
και ρεζιλεύτηκα στην παλιοκοινωνία

Φωτιά κι ανάσταση, καρδιά
πονάς και σπάσ’ τα εσύ
τα χρόνια που ’φτασα να ζω
φωτιά και δύναμη
καρδιά τρελή κι αδύναμη
στον κόσμο που ’ρθαμε
χορτάσαμε γκρεμό

Την ώρα που περπάτησα
μου φέραν και τα δώρα
μια νύχτα μόνο κράτησα
κι απάνω της ξεστράτισα
ξεστράτισα και μου ’λεγαν προχώρα
μια νύχτα μόνο κράτησα
κι απάνω της γονάτισα
και παραστράτησα στην πρώτη κατηφόρα

Φωτιά κι ανάσταση, καρδιά
πονάς και σπάσ’ τα εσύ
τα χρόνια που ’φτασα να ζω
φωτιά και δύναμη
καρδιά τρελή κι αδύναμη
στον κόσμο που ’ρθαμε
χορτάσαμε γκρεμό

Πληροφορίες για τον δίσκο:

Το 1988 ο Σταμάτης Κραουνάκης, η Λίνα Νικολακοπούλου και η Τάνια Τσανακλίδου συναντιούνται για πρώτη φορά για να φτιάξουν έναν ολοκληρωμένο δίσκο και μας δίνουν ένα υπέροχο αποτέλεσμα, τη συλλογή Μαμά γερνάω. Σε τρία από τα τραγούδια αυτού του δίσκου στην πλειάδα των εκλεκτών μουσικών που συμμετέχουν προστίθεται ο Κώστας Παπαδόπουλος. Φυσικά, θα τ’ ακούσουμε και τα τρία, γιατί είναι εξαιρετικά τραγούδια, προτού περάσουμε στον επόμενο δίσκο που θα μας γυρίσει σε προηγούμενη σπουδαία δεκαετία του ελληνικού τραγουδιού. Καλή ακρόαση!

Κρυστάλλινο ποτήρι (Χρυσούλα Βακιρτζή)

Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Μοίρες
(τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου / δίσκος: Μαμά γερνάω (1988))

Κρυστάλλινο ποτήρι

Τούτη η σιωπή μου απόψε, είναι
πολύτιμη, αιχμηρή, όπως
ένα παλιό κρυστάλλινο ποτήρι.

Διάφανη και αιχμηρή μοιάζει
η κάθε πιθανότητα στα χέρια μου,
έτσι που λάμπει στα χέρια μου
το γυαλί. Κι αν τύχει μεθύσω
κι αν κοπώ με βαθύ τραυματισμό,
η όλη μεταξύ μας οδύσσεια θα τεκμηριωθεί με τρόπο απόλυτο.

Έτσι, απόλυτα, όπως προστάζουν
οι μοίρες που ποτέ δεν πίστεψα-
το μαχαίρι εκείνο με το οποίο ποτέ
δεν μαχαιρώθηκα ή ένα παμπάλαιος
έφηβος έρωτας… Ναι, αυτός ο
πεισματάρης νεαρός, που γκριζάρει πια στα γέρικα μαλλιά του,

σαν την ασφαλτο της νέας
Εγνατίας Οδού και μου
χαμογελά ακόμα. Πόσο ανέκφραστοι παραμένουν εν τέλει,
οι πιο φρικτοί εφιάλτες μας.

Ή η πενιχρή ευτυχία, που δε μέθυσε,
δεν έκοψε ακαριαία τις φλέβες
των ήδη νεκρών χεριών μου.

Αδημοσίευτο ποίημα της Χρυσούλας Βακιρτζή

Χρυσούλα, σ’ ευχαριστώ πολύ που μου εμπιστεύτηκες το ποίημα. Όπως σου υποσχέθηκα, είναι η πρώτη δημοσίευση σε τούτο το ιστολόγιο για το 2011.

Καλή χρονιά σε όλους μας!

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Χρυσούλα Βακιρτζή

Έχει ο Θεός (Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου)

Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου, Έχει ο Θεός

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Λουκιανός Κηλαηδόνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς & Τάνια Τσανακλίδου
Δίσκος: Τα λαϊκά (1974)

Εδώ δεν είναι το Πασαλιμάνι
μήτε χαρά για ν’ ακουστεί
σα μια φωνή ο κόσμος σου με φτάνει
από παλιά κι αξέχαστη γιορτή

Μου λες πως πέρασε ο καιρός
κι όλο πως έχει, πως έχει ο Θεός
πως έχει και δε μας ξεχνάει
την κάθε πρώτη του μηνός

Εδώ δεν έχει πόρτα να χτυπήσεις
μήτε κορίτσια να μιλάς
κι ο δρόμος που σε λίγο θα γνωρίσεις
θέλει κι αυτός να τον παρακαλάς

Μου λες πως πέρασε ο καιρός
κι όλο πως έχει, πως έχει ο Θεός
πως έχει και δε μας ξεχνάει
την κάθε πρώτη του μηνός

Εγώ είμαι ξένος που περνά (Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου)

Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου, Εγώ είμαι ξένος που περνά (Ο δικαστής)

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Λουκιανός Κηλαηδόνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς & Τάνια Τσανακλίδου
Δίσκος: Τα λαϊκά (1974)

Έχει η αγάπη τον καημό
η ξενιτιά το δρόμο
ο στρατιώτης τ’ όπλο του
κι ο δικαστής το νόμο

Μα εγώ είμαι ξένος που περνά
γι’ αυτούς που με ξεχάσανε
κι αυτοί που με δικάσανε
πίνουν το αίμα μου ξανά

Όπου έχει μαύρη την ψυχή
έχει και το μαχαίρι
κι όπου το φίδι καρτερεί
εκεί είναι περιστέρι

Μα εγώ είμαι ξένος που περνά
γι’ αυτούς που με ξεχάσανε
κι αυτοί που με δικάσανε
πίνουν το αίμα μου ξανά

Ζωή μικρή (Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου)

Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου, Ζωή μικρή (Το σπίτι μου είναι μικρό)

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Λουκιανός Κηλαηδόνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς & Τάνια Τσανακλίδου
Δίσκος: Τα λαϊκά (1974)

Το σπίτι μου είναι μικρό
και δε χωράει η αγάπη μου
πες μου πού θά ’ρθω να σε βρω
το σπίτι μένει σκοτεινό
κι έχει τη νύχτα μοίρα του
και δε χωράει τον ουρανό

Ζωή μικρή, ζωή πικρή
πληγή με το μαχαίρι
φτώχεια φαρμάκι δάκρυα
χειμώνα καλοκαίρι

Τα παραθύρια είναι φωλιές
για τα πουλιά της άνοιξης
και για τις άδειες αγκαλιές
κι είν’ η καρδιά μου μοναχή
κι είναι το σπίτι που άφησες
σαν νύχτα με πολλή βροχή

Ζωή μικρή, ζωή πικρή
πληγή με το μαχαίρι
φτώχεια φαρμάκι δάκρυα
χειμώνα καλοκαίρι

Η πόρτα μου είναι ανοιχτή (Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου)

Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου, Η πόρτα μου είναι ανοιχτή

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Λουκιανός Κηλαηδόνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς & Τάνια Τσανακλίδου
Δίσκος: Τα λαϊκά (1974)

Η πόρτα μου είναι ανοιχτή
αν κάποτε γυρίσεις
εκτός κι αν θες να ξεχαστείς
και να με λησμονήσεις

Έχω νερό για να πλυθείς
κρεβάτι έχω στρωμένο
κι όταν πλυθείς και χτενιστείς
ξάπλωσε για να κοιμηθείς

Η πόρτα μου είναι ανοιχτή
και τα παράθυρά μου
μα πέρασε όλη μου η ζωή
κι είν’ άδεια η καρδιά μου

Έχω νερό για να πλυθείς
κρεβάτι έχω στρωμένο
κι όταν πλυθείς και χτενιστείς
ξάπλωσε για να κοιμηθείς

Σ’ αυτή τη γειτονιά (Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου)

Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου, Σ’ αυτή τη γειτονιά

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Λουκιανός Κηλαηδόνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς & Τάνια Τσανακλίδου
Δίσκος: Τα λαϊκά (1974)

Σ’ αυτή τη γειτονιά
και βράδυ και πρωί
περάσαμε και χάσαμε
ολόκληρη ζωή

Σ’ αυτή τη γειτονιά
μας πήραν οι καημοί
μας πήραν και μας πρόδωσαν
για μια μπουκιά ψωμί

Σ’ αυτή τη γειτονιά
μες στο μικρό στενό
χαθήκαμε και ζήσαμε
μακριά κι απ’ το Θεό

Το παλικάρι έχει καημό (Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου)

Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου, Το παλικάρι έχει καημό

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Λουκιανός Κηλαηδόνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς & Τάνια Τσανακλίδου
Δίσκος: Τα λαϊκά (1974)

Το παλικάρι έχει καημό
κι εγώ στα μάτια το κοιτώ
και το κοιτώ και δε μιλώ
απόψε απόψε
που έχει τον καημό

Βδομάδα πάει χωρίς δουλειά
κι έξω χιονίζει και φυσά
χωρίς τσιγάρο και δουλειά
απόψε απόψε
μου σκίζει την καρδιά

Το παλικάρι έχει καημό
και σε κανένα δε μιλά
μα όταν κοιτάει τον ουρανό
απόψε απόψε
το δάκρυ μου κυλά

Αχ έρωτα (Federico Garcia Lorca & Χρήστος Λεοντής)

Federico Garcia Lorca & Χρήστος Λεοντής, Αχ… έρωτα

Απόδοση στα Ελληνικά: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς & Τάνια Τσανακλίδου
Δίσκος: αχ… έρωτα (1974)

Στην πορτοκαλιά από κάτω
πλένει τα μπαμπακερά
πράσινα έχει τα μάτια
κι η φωνή της βιολετιά
αχ… έρωτα

Στην ανθισμένη την πορτοκαλιά από κάτω
αχ… έρωτα

Τρέχει το νερό στ’ αυλάκι
με τον ήλιο στην καρδιά του
τραγουδάει ένα σπουργίτι
πάνω στη μικρή ελιά
αχ… έρωτα

Στην ανθισμένη την πορτοκαλιά από κάτω
αχ… έρωτα

Κι όταν θα ’χει αποσώσει
όλο το σαπούνι η Λόλα
θά ’ρθουν οι μικροί Τορέρος
οι Τορέρος οι μικροί
αχ… έρωτα

Στην ανθισμένη την πορτοκαλιά από κάτω
αχ… έρωτα

Υ.Γ.: Ευχαριστώ πολύ τον Σταύρο Κεκέ, μαθητή του Κώστα Παπαδόπουλου και συνεργάτη του Χρήστου Λεοντή τα τελευταία χρόνια, για την πολύτιμη βοήθειά του στις δημοσιεύσεις των τραγουδιών αυτού του δίσκου.