Γιάννης Καρατζόγλου, Οι γλάροι της Σμύρνης

Απόστολος Καλδάρας & Πυθαγόρας, Η Σμύρνη
(τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας / δίσκος: Μικρά Ασία (1972))

Οι γλάροι της Σμύρνης

[Ενότητα Σκαλομαρία στη μνήμη]

Δεν ήμασταν εμείς που φεύγαμε, μα η ακτογραμμή απέναντί μας: το πλοίον «Πελοπόννησος» έμενε σταθερό ενώ όλοι ατενίζαμε ανεβασμένοι στο άλμπουρο τση πλώρης, πώς μια πατρίδα χάνεται, πώς κρύβεται μες στους καπνούς και ξεθωριάζει η Αγια-Φωτεινή, πώς τα τραγούδια γίνονται βουβές κραυγές κι οι γλάροι της Σμύρνης περιστρέφονται ακολουθώντας τους αφρούς τής έλικας για λίγο κι ύστερα επιστρέφουνε στο Quais τους, πώς σβήνουνε στις στάχτες τα αρώματα από τις τριανταφυλλιές, πώς οι αυλές και οι ταράτσες όπου γλεντήσαμε ανέμελα μια κούφια προσωρινή ελευθερία, γίνονται ίσκιοι, στίγματα και ίχνη, φανταστικά οράματα στην καταχνιά…

Την ίδια ώρα πίσω από τα βουνά, σε ατέλειωτη πορεία ο θείος Αναστάσης για πάντα αιχμάλωτος αμίλητος να τρώει τα χιλιόμετρα της πέτρας, να υπομένει σιωπηλός τη μεγάλη των αιωνίων εχθρών εκδίκηση και να πορεύεται στα βάθη της Ανατολής, δίχως καμιά ελπίδα επιστροφής, με μόνη βεβαιότητα εκείνη του τέλους.

Στην άλλη άκρη της θάλασσας πια, στην άλλη Ελλάδα, στις νέες πόλεις που χτίστηκαν πάνω σε έρημα χωράφια, στη Νέα Σμύρνη, στη Νέα Φιλαδέλφεια, στη Νέα Μενεμένη, στο Νέο Κορδελιό, κάθε σπίτι είχε έναν θείο Αναστάση που τον σταύρωναν κάθε πρωί και κάθε βράδυ οι γιαγιές με τα μαύρα τσεμπέρια μες σ’ ένα σύννεφο καπνών του λιβανιού κάτω απ’ το εικονοστάσι, μπας και γυρίσει, μπας και τες φανερώσει κάποιο σημείο ζωής… μα οι Αναστάσηδες αφανέρωτοι.

Δεκάδες χρόνια αργότερα διοργανώνονται εκδρομές με πούλμαν πολυτελή στα «μέρη μας», τα σύνορα ανοιχτά για κάθε «ξένο» με δολάρια, ξενοδοχεία πέντε αστέρων θεμελιωμένα πάνω στα χωνεμένα κόκαλα των Αναστάσηδων, δρόμοι ταχείας κυκλοφορίας πατάνε στα παλιά τους κουρασμένα βήματα και οι γιαγιές εκείνες οι μαυρομαντιλούσες χους ήσαν και εις χουν απήλθον, προ πολλού.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009) του Γιάννη Καρατζόγλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιάννης Καρατζόγλου

Απόστολος Καλδάρας & Πυθαγόρας, Η προσφυγιά

Η προσφυγιά

Μουσική: Απόστολος Καλδάρας
Στίχοι: Πυθαγόρας
Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Δίσκος: Μικρά Ασία (1972)

Πάνε κι έρχονται καράβια
φορτωμένα προσφυγιά
βάψαν τα πανιά τους μαύρα
τα κατάρτια τους μαβιά

Σε ποια πέτρα σε ποιο χώμα
να ριζώσεις τώρα πια
κι απ’ το θάνατο ακόμα
πιο πικρή είσαι προσφυγιά

Πού να βρίσκεται ο πατέρας
ψάχνει η μάνα για παιδιά
μας εσκόρπισε ο αγέρας
σ’ άλλη γη σ’ άλλη στεριά

Σε ποια πέτρα σε ποιο χώμα
να ριζώσεις τώρα πια
κι απ’ το θάνατο ακόμα
πιο πικρή είσαι προσφυγιά

Γιάννης Καρατζόγλου, Συμβόλαιο

Γιάννης Σπανός & Πυθαγόρας, Θα σε θυμάμαι
(τραγούδι: Γιάννης Πάριος / δίσκος: Πού θα πάει πού (1974))

Συμβόλαιο

Θα περάσουνε μήνες και χρόνια στη μνήμη
ροζακιά καλοκαίρια στις πεδιάδες
βραχνοί σιωπηλοί χειμώνες
κι εγώ θα γυρίζω στην δική σου φωνή.

Θ’ αναβοσβήσουν ήλιοι στη ζωή μου
αιμορραγία σε λέξεις και αισθήματα
σωματικό απεγνωσμένο πήγαινε-έλα
μα εγώ θα γυρίζω στα δικά σου χείλη.

Θα ξυπνήσω μια νύχτα μες στον πυρετό
για να θερίσω ό,τι χρόνια έχω σπείρει
και δεν θα βρω παρά τα βήματά σου
να με γυρίζουν στην δικιά μας αγάπη.

Από τη συλλογή Ένα καλοκαίρι (1970) του Γιάννη Καρατζόγλου

Το ποίημα περιλαμβάνεται στην ενότητα Ο καιρός των ερώτων στη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009) του Γιάννη Καρατζόγλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιάννης Καρατζόγλου

Μαρία Νικολάου, Ναυάγιο

Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας, Κάθε λιμάνι και καημός
(τραγούδι: Πάνος Γαβαλάς & Ρία Κούρτη, 1964)

Ναυάγιο

Περνούν τα χρόνια
Μα τα λιμάνια μένουν πάντα εκεί
Σύμβολο στην άκρη του μόλου
Σημαία λευκή
Παροδική εγκατάλειψη
Ψυχής
Σιωπή σε κάθε απρόσιτο ναυάγιο

Από τη συλλογή Σκοτεινές πορείες βροχής (2008) της Μαρίας Νικολάου

Τον αγαπώ, τον αγαπώ (Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας)

Τον αγαπώ, τον αγαπώ

Σύνθεση: Γιώργος Κατσαρός
Στίχοι: Πυθαγόρας (Παπασταματίου)
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού [πρώτη εκτέλεση από την ίδια σε δίσκο 45 στροφών το 1969]
Δίσκος: 14 χρυσές επιτυχίες της Βίκυ Μοσχολιού (1977)

Τον αγαπώ, τον αγαπώ, τον αγαπώ
αυτό είναι το δράμα μου
και τα παράπονα που έχω να του πω
τα κάνω κλάμα μου

Να ’χα τα φτερά σου, περιστέρι μου
να ’χα την καρδιά σου, αετέ
θα ’βγαζα τη βέρα απ’ το χέρι μου
και δεν ξαναγύριζα ποτέ
ποτέ ποτέ ποτέ

Τον αγαπώ, τον αγαπώ, τον αγαπώ
δεν ξέρω πώς αισθάνομαι
είν’ η ζωή μου κρεμασμένη σε γκρεμό
κι αν φύγω χάνομαι

Να ’χα τα φτερά σου, περιστέρι μου
να ’χα την καρδιά σου, αετέ
θα ’βγαζα τη βέρα απ’ το χέρι μου
και δεν ξαναγύριζα ποτέ
ποτέ ποτέ ποτέ

Καρδιά μου ανέστη (Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας)

Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας, Καρδιά μου ανέστη

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Αφροδίτη Μάνου
Δίσκος: Μικρές ώρες (1972)

Το σπίτι αγάπη μύρισε
κι η καμαρούλα μας στοργή
ο χρόνος πίσω γύρισε
απόψε που ’μαστε μαζί

Για να πατήσεις τα σκαλιά μου
δάκρυ τα πέρασα κι ασβέστη
κεράκια καίν’ τα δάχτυλά μου
η καρδιά μου ανέστη

Ο κόσμος δε με χώρεσε
γιατί σε πλήγωσα βαθιά
κι απόψε με συγχώρεσε
η σταυρωμένη σου καρδιά

Για να πατήσεις τα σκαλιά μου
δάκρυ τα πέρασα κι ασβέστη
κεράκια καίν’ τα δάχτυλά μου
η καρδιά μου ανέστη

Τελευταία ζωή (Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας)

Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας, Τελευταία ζωή

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Σταμάτης Κόκοτας
Δίσκος: Μικρές ώρες (1972)

Τελευταία νύχτα είναι αυτή μαζί σου
σε κοιτώ στα μάτια και δε μου μιλάς
τώρα σ’ έναν άλλον δίνεις τη ζωή σου
θα ’ναι ειρωνεία το στερνό φιλί σου
φύγε φύγε φύγε και μη με φιλάς

Κλείσε μου την πόρτα
κλείσε κλείσε κλείσε
κι άσε να με πάρει το πρωί
κι ούτε να θυμάσαι πως για μένα είσαι
τελευταία νύχτα, τελευταία ζωή

Τελευταία νύχτα είναι αυτή κοντά σου
κι όμως νιώθω μόνος κι έρημο πουλί
τώρα κάποιος άλλος πήρε την καρδιά σου
τρέμω και παγώνω μες στην αγκαλιά σου
φύγε φύγε φύγε κι ώρα σου καλή

Κλείσε μου την πόρτα
κλείσε κλείσε κλείσε
κι άσε να με πάρει το πρωί
κι ούτε να θυμάσαι πως για μένα είσαι
τελευταία νύχτα, τελευταία ζωή

Τα μάθατε τα νέα (Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας)

Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας, Τα μάθατε τα νέα

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Βούλα Γκίκα
Δίσκος: Μικρές ώρες (1972)

Μάγια μού ’χει κάνει μια μελαχρινή
πήγα να τα λύσω στην Κομοτηνή
στο Μπεϊρούτ να πάω και στην Αραπιά
δε θα σβήσει ο πόνος που ’χω στην καρδιά

Τα μάθατε τα νέα
τρεχάτε, βρε παιδιά
του φίλου σας τ’ Αντρέα
λαβώνουν την καρδιά

Δώστε μου τσιγάρο από τα βαριά
για να βρω κουράγιο και παρηγοριά
κι όπως το καπνίζω έτσι να καεί
να καεί να σβήσει και να ξεχαστεί

Τα μάθατε τα νέα
τρεχάτε, βρε παιδιά
του φίλου σας τ’ Αντρέα
λαβώνουν την καρδιά

Την ξέχασα (Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας)

Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας, Την ξέχασα

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Σταμάτης Κόκοτας
Δίσκος: Μικρές ώρες (1972)

Έκλεισε η πόρτα τ’ ουρανού
πίσω απ’ τα βήματά της
σαν άστρο έσβησε απ’ το νου
κι εκείνη κι η καρδιά της

Την ξέχασα την ξέχασα, αλλά
το δάκρυ μου για κείνηνε κυλά
απ’ τη ζωή μου έφυγε η σκιά της
μ’ ακόμα ψιθυρίζω τ’ όνομά της

Γι’ άλλες αγάπες τραγουδώ
κι ανοίγω τα φτερά μου
κι έχω καιρό να τηνε δω
μέσα στα όνειρά μου

Την ξέχασα την ξέχασα, αλλά
το δάκρυ μου για κείνηνε κυλά
απ’ τη ζωή μου έφυγε η σκιά της
μ’ ακόμα ψιθυρίζω τ’ όνομά της

Πότε θα φανεί (Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας)

Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας, Πότε θα φανεί

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & χορωδία
Δίσκος: Μικρές ώρες (1972)

Πότε θα φανεί πότε θα φανεί
πότε θα φανεί βάρκα με πανί
βάρκα με πανί μες στο Αιγαίο
να μας φέρει το μεγάλο νέο

Πότε θα φανεί πότε θα φανεί
πότε θα φανεί βάρκα με πανί

Πότε θα φανεί πότε θα φανεί
πότε θα φανεί κόρη γαλανή
κόρη γαλανή στο παραθύρι
να μας πει για τον καραβοκύρη

Πότε θα φανεί πότε θα φανεί
πότε θα φανεί κόρη γαλανή

Πότε θα φανεί πότε θα φανεί
πότε θα φανεί βάρκα με πανί
βάρκα με πανί και με τιμόνι
να μας έρθεις πετροχελιδόνι

Πότε θα φανεί πότε θα φανεί
πότε θα φανεί βάρκα με πανί

Μακρυγιάννης-Παλαμάς (Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας)

Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας, Μακρυγιάννης-Παλαμάς

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & χορωδία
Δίσκος: Μικρές ώρες (1972)

Απ’ τη μια μεριά ο Χάρος
κι απ’ την άλλη όλο θάρρος
ο μεγάλος μας λαός
μες στα κρίνα μες στον Μάη
με τα δόντια πολεμάει
το σκοτάδι με το φως

Τράβα, Χάρε, το δρεπάνι
αν μπορείς και αν τολμάς
δεν νικάς τον Μακρυγιάννη
δεν πεθαίνει ο Παλαμάς

Το σκοτάδι είν’ ο Χάρος
κι απ’ την άλλη όλο θάρρος
ο μεγάλος μας λαός
μες στα μαρμαρένια αλώνια
όπως τα παλιά τα χρόνια
νικητής είναι το φως

Τράβα, Χάρε, το δρεπάνι
αν μπορείς και αν τολμάς
δεν νικάς τον Μακρυγιάννη
δεν πεθαίνει ο Παλαμάς

Το συμφέρον σου (Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας)

Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας, Το συμφέρον σου

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Σταμάτης Κόκοτας & Βούλα Γκίκα
Δίσκος: Μικρές ώρες (1972)

Φύτεψα δυο κυπαρίσσια
στο πικρό το σταυροδρόμι
τράβα εσύ το δρόμο ίσια
και δε θέλω ούτε συγγνώμη

Το συμφέρον σου προτίμα
και δεν σε παρεξηγώ
κάνε εσύ το πρώτο βήμα
και το τελευταίο εγώ

Ό,τι σε συμφέρει κάνε
μ’ ένα τυπικό αντίο
απ’ τους δυο που αγαπάνε
ένας κλαίει για τους δύο

Το συμφέρον σου προτίμα
και δεν σε παρεξηγώ
κάνε εσύ το πρώτο βήμα
και το τελευταίο εγώ

Τα ναυάγια της ζωής (Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας)

Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας, Τα ναυάγια της ζωής

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Δίσκος: Μικρές ώρες (1972)

Έχει ναυάγια κι η ζωή
καράβια τσακισμένα
άντρες που πίνουνε κρασί
και ψάχνουν σαν κι εμένα

Για να βρούμε
μες στη νύχτα ένα φάρο
ή να πούμε
«καλώς όρισες» στο χάρο

Πήγαμε κόντρα στη ζωή
μα η ζωή δεν παίζει
όλους μάς έβαλε γραμμή
τριγύρω στο τραπέζι

Για να βρούμε
μες στη νύχτα ένα φάρο
ή να πούμε
«καλώς όρισες» στο χάρο

Γιατί ανοίξαμε πανιά (Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας)

Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας, Γιατί ανοίξαμε πανιά

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Αφροδίτη Μάνου
Δίσκος: Μικρές ώρες (1972)

Γιατί ανοίξαμε πανιά
στο πέλαγο να μπούμε
και κινδυνεύουμε συχνά
στην πρώτη την κακοκαιριά
οι δυο μας να πνιγούμε

Αφού το ξέραμε πως διαφέραμε
και στο μυαλό και στην καρδιά
γιατί ανοίξαμε πανιά;

Κακός καιρός μάς έχει βρει
ραγίζει το καράβι
κατάντησε η ζωή πικρή
κι ένας τον άλλον δεν μπορεί
να τονε καταλάβει

Αφού το ξέραμε πως διαφέραμε
και στο μυαλό και στην καρδιά
γιατί ανοίξαμε πανιά;

Ένα αντίο βιαστικό
πρέπει λοιπόν να πούμε
είναι πικρό, είναι κακό
όμως, αγόρι μου γλυκό
εμείς δεν συμφωνούμε

Αφού το ξέραμε πως διαφέραμε
και στο μυαλό και στην καρδιά
γιατί ανοίξαμε πανιά;

Δεκανέα δεκανέα (Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας)

Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας: Δεκανέα δεκανέα

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Δίσκος: Μικρές ώρες (1972)

Δεκανέα δεκανέα
πάλι μελαγχόλησες
Το κορίτσι απ’ τον Περαία
δεκανέα δεκανέα
να θυμάσαι κόλλησες

Θα σου παίξω μαντολίνο
και το λόγο μου σου δίνω
να σου φτιάξω την καρδιά
για τη Μαριγώ θα λέμε
μα κι εσύ απάλλαξέ με
Σάββατο Κυριακή και Δευτέρα απ’ τη σκοπιά

Δεκανέα δεκανέα
κύλησε ένα δάκρυ σου
είναι άσκημα τα νέα
δεκανέα δεκανέα
από την αγάπη σου

Θα σου παίξω μαντολίνο
και το λόγο μου σου δίνω
να σου φτιάξω την καρδιά
για τη Μαριγώ θα λέμε
μα κι εσύ απάλλαξέ με
Σάββατο Κυριακή και Δευτέρα απ’ τη σκοπιά

Θυμήσου και μένα (Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας)

Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας, Θυμήσου και μένα

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Σταμάτης Κόκοτας
Δίσκος: Μικρές ώρες (1972)

Όταν τα βλέφαρά σου
θα γείρουν κουρασμένα
μέσα στα όνειρά σου
θυμήσου και μένα

Θυμήσου και μένα
που ήρθα και πέρασα
αφήνοντας πίσω
φτερά τσακισμένα
Καρδιά είχα μία
και σου την εκέρασα
θυμήσου και μένα
θυμήσου και μένα

Φύγαν οι αναμνήσεις
πουλιά κυνηγημένα
μα αν τύχει και δακρύσεις
θυμήσου και μένα

Θυμήσου και μένα
που ήρθα και πέρασα
αφήνοντας πίσω
φτερά τσακισμένα
Καρδιά είχα μία
και σου την εκέρασα
θυμήσου και μένα
θυμήσου και μένα

Έσβησε το κερί, Μαρία (Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας)

Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας: Έσβησε το κερί, Μαρία

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Δίσκος: Μικρές ώρες (1972)

Έσβησε το κερί, Μαρία
το μαύρο φόρεμά σου βάλε
κάθε ωραία ιστορία
έχει κι ένα πικρό φινάλε

Και σκότωσέ με και σκότωσέ με
μες στην καρδιά σου τη χρυσή
Πως ήταν όνειρο θα λέμε
η αγάπη μας η αγάπη μας εγώ κι εσύ

Έσβησε το κερί, Μαρία
πέφτει σκοτάδι μεταξύ μας
Με θλίψη και μ’ αδιαφορία
δίνουμε το στερνό φιλί μας

Και σκότωσέ με και σκότωσέ με
μες στην καρδιά σου τη χρυσή
Πως ήταν όνειρο θα λέμε
η αγάπη μας η αγάπη μας εγώ κι εσύ

Μια φορά αγαπάμε (Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας)

Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας, Μια φορά αγαπάμε

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού [σε δίσκο 45 στροφών του 1970]
Δίσκος: Γρηγόρης Μπιθικώτσης – Βίκυ Μοσχολιού… από τους θησαυρούς των 45 στροφών (1994)

Όταν γυρίσουν τα χελιδόνια
πάρε το δρόμο του γυρισμού
πέρασαν μήνες πέρασαν χρόνια
μα δεν ανήκω εγώ αλλού

Μια φορά μονάχα αγαπάμε
μια φορά, ας μη γελιόμαστε
με κλειστά τα μάτια όταν φιλάμε
τη χαμένη αγάπη μας θυμόμαστε

Όταν αράζουν τ’ άσπρα καράβια
σε περιμένω σα να ’ναι χθες
τα μάτια βλέπουν χιλιάδες μάτια
μα δεν αλλάζουν ποτέ οι καρδιές

Μια φορά μονάχα αγαπάμε
μια φορά, ας μη γελιόμαστε
με κλειστά τα μάτια όταν φιλάμε
τη χαμένη αγάπη μας θυμόμαστε

Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας, Απελπισία

Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας, Απελπισία

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού [σε δίσκο 45 στροφών του 1970]
Δίσκος: Γρηγόρης Μπιθικώτσης – Βίκυ Μοσχολιού… από τους θησαυρούς των 45 στροφών (1994)

Άνοιξα πάλι το παράθυρό μου
μήπως και τύχει να με θυμηθείς
μα όπως σβήνουνε οι φωνές του δρόμου
σβήνουν κι οι ελπίδες μου να ξαναρθείς

Απελπισία να σ’ αγαπάω χωρίς ελπίδα
απελπισία τα βήματά σου να καρτερώ
είμαι δεμένη στο παρελθόν μας με αλυσίδα
κι απελπισμένη κι απελπισμένη θα σ’ αγαπώ

Έρχεσαι πάλι μες στην κάμαρά μου
σαν ένας ίσκιος κι όλο με κοιτάς
κι όλα θαμπώνουνε απ’ τα δάκρυά μου
ας ήταν ν’ άκουγα πως μ’ αγαπάς

Απελπισία να σ’ αγαπάω χωρίς ελπίδα
απελπισία τα βήματά σου να καρτερώ
είμαι δεμένη στο παρελθόν μας με αλυσίδα
κι απελπισμένη κι απελπισμένη θα σ’ αγαπώ

Απελπισία (Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας)

Γιώργος Κατσαρός & Πυθαγόρας, Απελπισία

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Βίκη Μοσχολιού
Δίσκος: Βίκυ Μοσχολιού (1969)

Άνοιξα πάλι το παράθυρό μου
μήπως και τύχει να με θυμηθείς
μα όπως σβήνουνε οι φωνές του δρόμου
σβήνουν κι οι ελπίδες μου να ξαναρθείς

Απελπισία να σ’ αγαπάω χωρίς ελπίδα
απελπισία τα βήματά σου να καρτερώ
είμαι δεμένη στο παρελθόν μας με αλυσίδα
κι απελπισμένη κι απελπισμένη θα σ’ αγαπώ

Έρχεσαι πάλι μες στην κάμαρά μου
σαν ένας ίσκιος κι όλο με κοιτάς
κι όλα θαμπώνουνε απ’ τα δάκρυά μου
ας ήταν ν’ άκουγα πως μ’ αγαπάς

Απελπισία να σ’ αγαπάω χωρίς ελπίδα
απελπισία τα βήματά σου να καρτερώ
είμαι δεμένη στο παρελθόν μας με αλυσίδα
κι απελπισμένη κι απελπισμένη θα σ’ αγαπώ