Γιώργος Λ. Οικονόμου: Χούντα 1967

Σπύρος Μουστακλής

Χούντα 1967

Το χέρι αυτό
που όλο το βράδυ
έδερνε
έξω από την εκκλησιά
θα κάνει τον σταυρό του
και φτάνοντας στο σπίτι
ένα χάδι θα δώσει στα παιδιά
που ξεκινούν
για το σχολείο.
Ματωμένα αυτά
μπαίνουν στην αίθουσα διδασκαλίας
μα το εξασκημένο μάτι της δασκάλας
αναγνωρίζει πάνω τους
το αίμα του Σπύρου Μουστακλή.

Από τη συλλογή για το Άλφα της στέρησης (2019) του Γιώργου Λ. Οικονόμου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Λ. Οικονόμου

Γιώργος Λ. Οικονόμου, Φίλος

Φίλος

Γυάλινα τα μάτια του.
Από πάνω μέχρι κάτω
προσεκτικά με εξερευνούν
ψάχνουν πέρασμα
για παραπέρα.
Διακρίνω ένα μείγμα περιέργειας
ίσως και αδιακρισίας
με εκνευρίζει αυτό,
απομακρύνομαι ενστικτωδώς.
Κι αν τον κρατώ ακόμα φίλο μου
είναι γιατί σε ανύποπτη στιγμή
είδα αυτά
τα γυάλινα τα μάτια του
να δακρύζουν.

Από τη συλλογή για το Άλφα της στέρησης (2019) του Γιώργου Λ. Οικονόμου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Λ. Οικονόμου

Γιώργος Λ. Οικονόμου, Το τελευταίο μας βράδυ

Το τελευταίο μας βράδυ

Έλα να παίξουμε ένα τελευταίο παιχνίδι.
Θα με ρωτάς πόσο σ’ αγαπώ
κι εγώ θα κάνω πως δεν ξέρω
θα σε ρωτώ πόσο μ’ αγαπάς κι εσύ
με το δάχτυλο θα δείχνεις τον ουρανό
τότε εγώ θα βάζω τα γέλια
και θα υψώνω και το δικό μου δάχτυλο
θα χλιμιντρίζουμε σαν άσπρα άλογα ερωτευμένα
έλα να παίξουμε μια τελευταία παρτίδα
το τελευταίο μας βράδυ
κι όποιος αγαπάει περισσότερο
να φύγει πρώτος
γιατί αυτός που θα μείνει
θα πονέσει λιγότερο

Από τη συλλογή για το Άλφα της στέρησης (2019) του Γιώργου Λ. Οικονόμου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Λ. Οικονόμου

Γιώργος Λ. Οικονόμου, Στο κομμωτήριο

Στο κομμωτήριο

Δεν βάφω τα μαλλιά μου
ούτε τα νύχια μου
ένα κούρεμα μόνο 8 ευρώ
να ζήσουν κι αυτοί

έτσι
χωρίς ραντεβού
περιμένω τη σειρά μου
και κρυφακούω
τις υπέροχες ιστορίες
των κοριτσιών
με τα κουρασμένα βλέφαρα.

Από τη συλλογή για το Άλφα της στέρησης (2019) του Γιώργου Λ. Οικονόμου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Λ. Οικονόμου

Γιώργος Λ. Οικονόμου, Στο καφενείο

Στο καφενείο

Γερνούν οι καρέκλες στο καφενείο
μαζί με τους θαμώνες του
ξεθωριάζουν οι φωτογραφίες
σπάνε ποτήρια
ραγίζουν φλιτζάνια.
Μόνο τα τραγούδια
μένουν το ίδιο λαμπερά
όπως την πρώτη μέρα.

Από τη συλλογή για το Άλφα της στέρησης (2019) του Γιώργου Λ. Οικονόμου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Λ. Οικονόμου

Γιώργος Λ. Οικονόμου, Σιωπή

Σιωπή

Βρέθηκε κρεμασμένος
στα χείλη της.
Για σκοινί, η σιωπή της.

Από τη συλλογή για το Άλφα της στέρησης (2019) του Γιώργου Λ. Οικονόμου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Λ. Οικονόμου

Γιώργος Λ. Οικονόμου, Πρώτη φορά

Πρώτη φορά

Θυμάμαι τη μέρα που σε είδα πρώτη φορά να καπνίζεις τσιγάρο.
Πήρα το αυτοκίνητο κι έκανα μια μεγάλη βόλτα,
είχα μεγάλη στενοχώρια. Κάπνιζα κι εγώ απ’ τα είκοσι,
δεν ήμουν άμαθος, γιατί λοιπόν τώρα το πήρα τόσο βαριά;
Η βόλτα τέλειωσε με μια στάση στο περίπτερο.
«Τα δικά μου και του γιου μου», είπα διστακτικά
«Καιρός του είναι! Είκοσι χρονών παιδί»
μου απάντησε γελώντας ο περιπτεράς,
που ποιος ξέρει πόσο καιρό το κρατούσε μυστικό.
Γύρισα στο σπίτι κι άναψα δυο τσιγάρα.
Ένα για μένα κι ένα για τον γιο που δεν είχα…

Από τη συλλογή για το Άλφα της στέρησης (2019) του Γιώργου Λ. Οικονόμου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Λ. Οικονόμου

Γιώργος Λ. Οικονόμου: Πρόσεχε!

Πρόσεχε!

Σε σημαδεύουν τα μάτια μου.
Θα ’ναι αργά
όταν βάλω τα κλάματα.

Από τη συλλογή για το Άλφα της στέρησης (2019) του Γιώργου Λ. Οικονόμου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Λ. Οικονόμου

Γιώργος Λ. Οικονόμου, Πολλά ακόμη

Πολλά ακόμη

Ένα γαρίφαλο
στα χέρια του Μπελογιάννη
ο τελευταίος σπασμός
στο κορμί
του «δράκου του Σέιχ-Σου»
του Αριστείδη Παγκρατίδη

μια ακόμα ανάσα
πριν να σωπάσουν
όσοι πέθαναν για την πατρίδα

φιλί ζωής
για όσους δεν είχαν την
τύχη ν’ αγαπηθούν
και ν’ αγαπήσουν

πολλά ακόμα μπορώ
να γίνω
μέσα σ’ αυτό το ποίημα
μα νύσταξα και συχωράτε με
που σαν μωρό
προτιμώ να κοιμηθώ
παρά να γράφω ποιήματα.

Από τη συλλογή για το Άλφα της στέρησης (2019) του Γιώργου Λ. Οικονόμου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Λ. Οικονόμου

Γιώργος Λ. Οικονόμου: Περπατούσε…

Περπατούσε…

Περπατούσε
κι είχε μια κούραση στα μάτια
από τα βάθη του αιώνα
απ’ τον βυθό της θάλασσας
περπατούσε μέσα στο φως και το σκοτάδι
με την πλάτη γυρισμένη στο μέλλον
γιατί ήταν σημαδεμένος
από τα χρόνια της απουσίας

Από τη συλλογή για το Άλφα της στέρησης (2019) του Γιώργου Λ. Οικονόμου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Λ. Οικονόμου

Γιώργος Λ. Οικονόμου, Παράλληλες πορείες

Παράλληλες πορείες

Συμμαθητές στην Γ’ Γυμνασίου. Αυτός κι αυτή.
Σε λίγο οι δρόμοι τους χωρίζουν.
Το αγόρι, μαζί με τον πατέρα του
θα μάθει την τέχνη του ελαιοχρωματιστή.
Το κορίτσι θα συνεχίσει το σχολείο, μέχρι να γίνει δασκάλα.
Χρόνια μετά, οι δυο τους θα συναντηθούν στην ίδια κολόνα.

Η αγγελία του γράφει πως βάφει δωμάτια με 25 ευρώ.
Η αγγελία της λέει πως παραδίδει μαθήματα με 7 ευρώ την ώρα.

Από τη συλλογή για το Άλφα της στέρησης (2019) του Γιώργου Λ. Οικονόμου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Λ. Οικονόμου

Γιώργος Λ. Οικονόμου, Όπου υπάρχει αγάπη

Όπου υπάρχει αγάπη

Όπου υπάρχει αγάπη, συμβαίνουν θαύματα.
Σε θυμάμαι μια φορά να περπατάς στα νερά!
Τόση ήταν η λαχτάρα σου απ’ τα μάτια μη με χάσεις.
Σε θυμάμαι μια μέρα να περπατάς στα νερά!

Από τη συλλογή για το Άλφα της στέρησης (2019) του Γιώργου Λ. Οικονόμου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Λ. Οικονόμου

Γιώργος Λ. Οικονόμου: Ούζο 12

Ούζο 12

Πίσω απ’ την εστία
να κυνηγάω την μπάλα
που δεν βρίσκει δίχτυα
την ώρα που το αχ της κερκίδας
γεμίζει το γήπεδο.
Στην μπλούζα μου γράφει
ούζο 12
μα είμαι μικρός ακόμα
δεν ξέρω από τέτοια
μόνο τον Γιώργο Κούδα ξέρω
μόνο τον Κούδα
με το νούμερο 10.

Από τη συλλογή για το Άλφα της στέρησης (2019) του Γιώργου Λ. Οικονόμου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Λ. Οικονόμου

Γιώργος Λ. Οικονόμου, Όλα τα θυμάμαι

Όλα τα θυμάμαι

Ήταν μια μέρα σαν όλες τις άλλες.
Τίποτα δεν προμηνούσε το κακό που θα μας βρει.
Τράβηξε ο καθένας μας δρόμο χωριστό.
Έμεινε το σπίτι έρημο, σε χέρια ξένων.
Όλα τα θυμάμαι, μόνο πες μου:
Τα μάτια μας,
πότε συναντήθηκαν
για τελευταία φορά τα μάτια μας;

Από τη συλλογή για το Άλφα της στέρησης (2019) του Γιώργου Λ. Οικονόμου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Λ. Οικονόμου

Γιώργος Λ. Οικονόμου, Οι φίλοι μου

Οι φίλοι μου

Γεμάτοι κουσούρια οι φίλοι μου
γεμάτοι πληγές
με δόντια στραβά και μαλλιά πεσμένα
πάχυναν γιατί έτρωγαν σκουπίδια
πέθαναν γιατί πίστεψαν στην πατρίδα
πήραν τα μάτια τους και πίσω δε γυρίσανε
γιατί υπήρξαν πάντα υπάκουοι στις εντολές
εμένα οι φίλοι μου στον δρόμο βρίσκουν παρηγοριά
ώρες ατέλειωτες κάνουν κύκλους στο ίδιο τετράγωνο
κυνηγώντας τη σκιά της δασκάλας

Πρίγκηπος Νικολάου μπροστά στην Αγια-Σοφιά
μα αυτή ό,τι ήταν να πει το είπε

δεν το φοβούνται το σκοτάδι
είχαν πατέρα τυφλό που τους έμαθε χρώματα.
Βιβλία οι φίλοι μου που δεν γράφτηκαν ακόμα
γιατί περιμένουν να μάθει γράμματα
ένα γυφτάκι απ’ τη Βουλγαρία που γεννήθηκε προχτές
σ’ ένα υπόγειο της Ξηροκρήνης.

Από τη συλλογή για το Άλφα της στέρησης (2019) του Γιώργου Λ. Οικονόμου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Λ. Οικονόμου

Γιώργος Λ. Οικονόμου: Ο ποιητής της γενιάς του ’70

Ο ποιητής της γενιάς του ’70

Μόλις ο πατέρας τελειώνει το κούρεμα
Έρχεται η σειρά του
Μ’ ένα μαύρο βουρτσάκι
Καθαρίζει το σβέρκο
Και τα ρούχα του πελάτη.
Παίρνει γι’ ανταμοιβή
Μια δυο δεκάρες.
Δεν ξοδεύει καμιά τους.
Όταν μεγαλώσει
Μ’ αυτές τις δεκάρες
Θα γράφει
Δακρυσμένα ποιήματα.

Από τη συλλογή για το Άλφα της στέρησης (2019) του Γιώργου Λ. Οικονόμου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Λ. Οικονόμου

Γιώργος Λ. Οικονόμου, Ο Κώστας Ριτσώνης

Ο Κώστας Ριτσώνης

Ήρθε στο όνειρο
ο Κώστας ο Ριτσώνης.
Βρίσκω χώμα πολύ
να γράψω τις λέξεις μου
μα τώρα χρειάζομαι νερό
αν θέλω ν’ ανθίσουν, είπε
κι έβαλε τα κλάματα.
Έτσι –έστω και στον ύπνο μου–
είδα από κοντά
πώς γράφεται ένα ποίημα.

Από τη συλλογή για το Άλφα της στέρησης (2019) του Γιώργου Λ. Οικονόμου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Λ. Οικονόμου