Ειρήνη Ιωαννίδου, Ωραία κοιμωμένη

Paul Gauguin: A Return to France and Second Voyage to Tahiti (by the Seattle Art Museum)

Ωραία κοιμωμένη

Κοιτάς το ηλεκτρονικό ξυπνητήρι
είσαι η ωραία κοιμωμένη
σ’ ένα δάσος με τριανταφυλλιές

Ακουμπάς το πόδι σου στο δάπεδο
Διαπιστώνεις ότι το χώμα είναι
ένα σκούρο καφέ [λάμινεϊτ το λένε]
ασορτί με τις πόρτες
Καμία που να γράφει

Έξοδος Κινδύνου

Μόνο ένα αντίγραφο του Γκογκέν στον απέναντι τοίχο
Άλλωστε, και η δική του Ταϊτή ψεύτικη ήταν

Από τη συλλογή Σώμα δρομολόγιο (2016) της Ειρήνης Ιωαννίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ειρήνη Ιωαννίδου

Ειρήνη Ιωαννίδου, Χειρουργική

Χειρουργική

Στρίβεις στο τρίτο στενό αριστερά
Η μαρμάρινη σκάλα μπροστά
οδηγεί στη Χειρουργική.
Το αριστερά σε καθορίζει:
όπως το αριστερό σου χέρι
η αριστερή πλευρά του θώρακα
η μέρα που γεννήθηκες

Μια σκουριασμένη πόρτα
Ο ουρανός
ξεχειλίζει
αδειάζει τα σπλάχνα του
πάνω σου

Ένα δύο βήματα ασταθή
κομμάτια δέρμα, ξερό αίμα
μάσκα οξυγόνου

Αστρικό σώμα

Μια δεύτερη ευκαιρία
ο πολυέλαιος με τα κρύσταλλα
στο κέντρο του δωματίου

Από τη συλλογή Σώμα δρομολόγιο (2016) της Ειρήνης Ιωαννίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ειρήνη Ιωαννίδου

Ειρήνη Ιωαννίδου, Φοβού τους λωτοφάγους

Φοβού τους λωτοφάγους

Η μνήμη απωλέσθη
καρπός ώριμος και γευστικός
Έγκαιρα από κοπτήρες καταναλώθηκε
στα σπλάχνα πλέον
περιφέρεται

Η γνώση και αυτή θα υποκύψει
η γλώσσα θα πλαταγίζει άσκοπα
αναζητώντας την εκφορά

εκεί που τώρα άνθη φύονται

Από τη συλλογή Σώμα δρομολόγιο (2016) της Ειρήνης Ιωαννίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ειρήνη Ιωαννίδου

Ειρήνη Ιωαννίδου: [φλεγόμενη βάτος]

[φλεγόμενη βάτος]

Καταφύγιο πυρπολημένο
το μισό πρόσωπο
τοπίο εντός των τειχών
φλεγόμενη βάτος
όσο το άγγιγμα διαρκεί το επισφαλές
και μετά νηνεμία
ώσπου το κουπί να μην μπορεί
να διανύσει την απόσταση
από τα άκρα ως
τον πυρήνα
τον Λίθο

Από τη συλλογή Σώμα δρομολόγιο (2016) της Ειρήνης Ιωαννίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ειρήνη Ιωαννίδου

Ειρήνη Ιωαννίδου, Ύπαρξη

Ύπαρξη

Ευτυχώς τώρα έχεις χέρια
αντί για εκείνα τα φύλλα
με τις νευρώδεις παραχαράξεις
που ορίζουν τη μοίρα

Τώρα σου είναι
πιο εύκολο να τα μετατρέψεις
σε βατήρα εκτόξευσης
ή απλά σε ένα σχοινί για να κρατηθείς

Θα αναληφθείς όμως

Προς εκείνο το μη μετρήσιμο
Αναδεύοντας πλέον απαλά τα άκρα σου
τα αυτόνομα μέλη

καθόλου κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν
μόνο ως ύπαρξη
της οποίας ουκ έσται τέλος

Από τη συλλογή Σώμα δρομολόγιο (2016) της Ειρήνης Ιωαννίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ειρήνη Ιωαννίδου

Ειρήνη Ιωαννίδου, Υδρατμός σε ημίφως

Υδρατμός σε ημίφως

Φλύαρο στόμα
Θέλεις να φυτέψεις εκεί
τον πλατύφυλλο
– στον κήπο των προσδοκιών
Λέξεις σε βάθος και πλάτος
Τις μετράς
ένα στολίδι έπαρσης σε κάθε γραμμή

Κάθε φιλί στην κόψη
κι εγώ σου γλείφω την πληγή
Παράξενο πράγμα η επούλωση
με ένα τσάι και μια κουταλιά δάκρυα

Οι λέξεις γνωρίζουν να κολυμπούν
και ας μη σώζονται
Ήδη υδρατμός σε ημίφως

Από τη συλλογή Σώμα δρομολόγιο (2016) της Ειρήνης Ιωαννίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ειρήνη Ιωαννίδου

Ειρήνη Ιωαννίδου, Υδατογραφία

Υδατογραφία

Κάποτε ξύπνησα μετά από χρόνια
δίχως πόδια και χέρια
Ανάλαφρη σαν παιδική υδατογραφία
με κόκκινα χείλη από τη βυσσινάδα

Είχα μια σιδηροδρομική γραμμή
για σπονδυλική στήλη
Είχα ρυάκια πάνω μου
ήχους κελαρυστούς

Όταν λέω «στάση»
θα ανταμώνουμε
εγώ θα αλλάζω χρώματα
στο ουράνιο τόξο
την ώρα που θα περνάει
το τρένο από πάνω μας

Από τη συλλογή Σώμα δρομολόγιο (2016) της Ειρήνης Ιωαννίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ειρήνη Ιωαννίδου

Ειρήνη Ιωαννίδου, Τοπογραφία

Τοπογραφία

Αναμετρήθηκα με τη νύχτα
Με το στόμα σου στο στόμα μου
Με τη γλώσσα μου στο μυαλό σου
Έφτιαξα μια τοπογραφία
εντός
και την ιχνηλατώ σαν μετανάστης
στο διηνεκές

Το χώμα σου θα ακολουθεί το δικό μου

Από τη συλλογή Σώμα δρομολόγιο (2016) της Ειρήνης Ιωαννίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ειρήνη Ιωαννίδου

Ειρήνη Ιωαννίδου, Τοπίο

Τοπίο

Όλη νύχτα ούρλιαζε
ο αέρας
κάρφωνε την ακοή στο ψιλόβροχο
Να βγεις έξω ξυπόλητος
δίχως ανάσα
Να μαζέψεις τα φύλλα χούφτες
να τα φορέσεις

Δυο φορές γύρισε
γύρω από τον λαιμό του το λουρί
– Άτιμο σκυλί
την άλλη φορά θα σε αφήσω
Να μάθεις
να ελέγχεις τους φόβους

Έτσι είναι η ζωή
δεν γλιστράνε τα βήματα
αλυσίδες σέρνουν
χλιμιντρίζουν μόλις τεντωθεί το σχοινί
Μέχρι να βγεις απέναντι
σε τόπο

Τοπίο αναγεννησιακό
Γαλάζια συννεφάκια και τα συναφή

Από τη συλλογή Σώμα δρομολόγιο (2016) της Ειρήνης Ιωαννίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ειρήνη Ιωαννίδου

Ειρήνη Ιωαννίδου, Σώμα

Σώμα

Σε υφαίνω
με λέξεις
σε φοράω

Ανίσχυρο
έτσι σε θέλω
απ’ τα μαλλιά να κρέμεσαι

Σε εκείνο το δωμάτιο
επί πληρωμή
Δεσμό γόρδιο
να σε λύνω

να σε κόβω

Από τη συλλογή Σώμα δρομολόγιο (2016) της Ειρήνης Ιωαννίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ειρήνη Ιωαννίδου

Ειρήνη Ιωαννίδου, Σύμπαν

Σύμπαν

Κάθε που το μάτι στρέφεται
μην και χαθεί το αυθαίρετο της ύπαρξης
Ίσαμε να πιεις μια γουλιά και να αφουγκραστείς
από πού αυτές οι αχτίνες φωτός
Το σύμπαν καταγράφεται

Το συναίσθημα της πρόωρης διεκπεραίωσης
καταγράφεται
με κάτι σκούρα πέταλα τριαντάφυλλου
εκφυόμενα τώρα στο τραπέζι, σκληρό υλικό
με ρίζες στο υπέδαφος

Από τη συλλογή Σώμα δρομολόγιο (2016) της Ειρήνης Ιωαννίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ειρήνη Ιωαννίδου