Φανή Αθανασιάδου, Κοινή έξοδος

Κοινή έξοδος

Ήταν η κοινή μας έξοδος
κάθε δεύτερη βδομάδα
Τρίτη, Πέμπτη
ή μια οποιαδήποτε άλλη μέρα
κατά προτίμηση βραδινές ώρες.
Στο τέλος, οι συναντήσεις μας καθιερώθηκε
να γίνονται σταθερά
κάθε πρώτη του μήνα.
Ανταλλάσσαμε μεταξύ μας χαμόγελα
αβρότητες και κομπλιμέντα
εν μέσω ζεστού ροφήματος
και ποικιλίας από σνακ
διαφορετικών γεύσεων τη φορά
φοβούμενες μην τυχόν
και τρυπώσει ανάμεσά μας
το ύπουλο μικρόβιο της συνήθειας
και κάνει αδιάφορες και ανούσιες
τις κοινές συνευρέσεις μας.

Από τη συλλογή Δελτίου καιρού (2010) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου: Κάποιος έρχεται…

Κάποιος έρχεται…

Κάποιος έρχεται∙
εν δυνάμει, εν κινήσει… δεν ξέρω…
Σημασία έχει πως κάτι κινείται
στο βάθος του ορίζοντα∙
ένας φάρος, μια φωτοβολίδα –προειδοποίηση πως
κάποιος κινδυνεύει– μια αστραπή∙
η φωνή χαμηλόφωνα διαβάζει στην ακτή
τον δέκατο στίχο από την Οδύσσεια του Ομήρου.
Αύριο αισίως φθάνουμε
στον πορθμό του Ευρίπου.

Από τη συλλογή Δελτίου καιρού (2010) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Ιούδας

Ιούδας

Το φιλί του Ιούδα
ένας σταυρωτός ασπασμός στο πρόσωπο
συνοδευόμενος
από αδελφικό –υποτίθεται– εναγκαλισμό
ενώ στο πίσω μέρος του μυαλού του
σκεφτόταν την αξία που έκλεισε τη συμφωνία
και τι κέρδος θα είχε∙
τότε κατάλαβε πως έγνεφε καταφατικά
στην ερώτηση του συνομιλητή του:
«Τα παιδιά; Η οικογένεια; Όλοι καλά;»
Πριν προχωρήσει στην τελευταία του κίνηση
που θα χαρακτηριζόταν πισώπλατη
σαν αστραπή πέρασε από μπροστά του
η εικόνα από την καινούρια διαφήμιση
που είδε στην τηλεόραση:
«Μεταφορά κεφαλαίων
στη νέα τράπεζα Νόβα
με χαμηλότερο επιτόκιο».

Από τη συλλογή Δελτίου καιρού (2010) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Ημέρες ανθρώπων

Ημέρες ανθρώπων

Τίποτα το συναρπαστικό
δε θα συνέβαινε σήμερα∙
το ’χε το ωροσκόπιό της
κι ας είπε τ’ όνομά του
μέσα στη νύχτα τρεις φορές
–η επανάληψη δε σημαίνει πάντα κάτι καλό–
της το ’χαν μάθει από μικρή∙
κι εκείνο το κόκκινο
σημάδι για κάτι το γρήγορο
το βιαστικό το αναπάντεχο…
δεν κοίταξε τίποτα γύρω του
ούτε την επόμενη στάση
ούτε το λεωφορείο
που τον προσπέρασε.

Από τη συλλογή Δελτίου καιρού (2010) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Εσπερινός

Εσπερινός

Σκόνταψε η μοναξιά
σε κείνο το παραθυρόφυλλο
που πάντα εμπόδιζε τη σκέψη μου∙
θυμιατό εσπερινό η άνοιξη
διέφυγε της διανοίας μου∙
τότε είδα τη σφραγίδα του αρνιού στο μέτωπο
σημάδι για τα γεγονότα
που θα επακολουθούσαν ερήμην μου.

Από τη συλλογή Δελτίου καιρού (2010) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Έρωτας

Έρωτας

Σαν προσευχή
ψίθυρος στα χείλη
μια φευγαλέα ανάμνηση
που ’ρθε και κάθισε απρόσκλητη
στο περβάζι της σκέψης∙
κάποιο βλέμμα ή μια διάθεση περαστική
τον άφησε στα μέρη μας
όταν βαρέθηκε να τον πολιορκεί
η μανία του ανέμου.

Από τη συλλογή Δελτίου καιρού (2010) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Επιθυμία

Επιθυμία

Θα ’θελα να μείνουμε
ανάμεσα σε δύο διαδρομές
αντάμα να κοιτιόμαστε
κι η μέρα να σβήνει ερήμην μας
πίσω απ’ το απέναντι βουνό∙
άραγε πώς θα ’ναι
κάτω από τους ίσκιους των δένδρων;
Πόσο φιλόξενα θα μας προσφέρουν
τη δροσιά τους;
Πόσο οι ήχοι θα απαντούν στις σιωπές μας;
Κι ύστερα, ύστερα πάλι
πόσο έτοιμοι θα νιώθουμε
πόσο έτοιμοι θα είμαστε
για την επόμενη μέρα;

Από τη συλλογή Δελτίου καιρού (2010) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Επέτειος

Επέτειος

Έστησε τη φιέστα
μπροστά στο μνημείο των πεσόντων
διανέμοντας σε τιμή ευκαιρίας
εμφιαλωμένα πλαστικά∙
λίγο πιο κει
στο κτήριο της μέριμνας κυριών
συνεδρίαζε το συμβούλιο
για τη δίκαιη κατανομή του φιλοπτώχου
την ίδια ώρα
που ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανακοίνωνε
τις συνεχείς παραβιάσεις του εναέριου χώρου
από ιπτάμενα αντικείμενα
αγνώστου εθνικότητας.

Από τη συλλογή Δελτίου καιρού (2010) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Έπεα πτερόεντα

Έπεα πτερόεντα

«Έπεα πτερόεντα» οι φίλοι∙
μακρινά ταξίδια που κομπάζουν
πως έκαναν τον γύρο της γης
κι ας μην κινήθηκαν
ούτε μια σπιθαμή παραπέρα∙
υπόγειες στάσεις σε μετρό
άγνωστων πόλεων
γλιστεροί δρόμοι τη νύχτα
μετά την μπόρα
πώς μοιάζουν κάποιες φορές
με ξαφνικό ξύπνημα από όνειρο
μια υπενθύμιση
στην καθημερινή λίστα των υποχρεώσεων
προκειμένου να ανακοινώσουν
με άλλη φωνή
το πέρας της διαδρομής.

Από τη συλλογή Δελτίου καιρού (2010) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Ένα όνειρο

Ένα όνειρο

Ήταν η μόνιμη διάθεση
ενός ονείρου
τοποθετημένου με την πλάτη
στον τοίχο
που χώριζε το χολ
απ’ το κυρίως δωμάτιο∙
έτσι τις ανέμελες μέρες
–που σπάνιζαν όλο και περισσότερο–
κρεμούσε κάδρα με πολύχρωμες ζωγραφιές
και τοπία σπάνιας ομορφιάς
για να μπορεί να σπάει λίγο
τη μονοτονία του γκρι.

Από τη συλλογή Δελτίου καιρού (2010) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Εκτέλεση

Εκτέλεση

Σε μια εκτέλεση
που κρατάει μόνο μια στιγμή
όχι περισσότερο∙
κι ας προετοιμαζόταν μια ολόκληρη ζωή
μέσα απ’ τους μύθους και τις παραδόσεις∙
και η αλήθεια ένας πικρός αντικατοπτρισμός
σαν τη θέα απ’ το αντικρινό παράθυρο
που βλέπει στη θάλασσα του γείτονα
όχι τη δικιά μας
εκεί μονάχα θ’ αποσώσουμε, θα προβλέψουμε,
θα ρισκάρουμε και θα σωθούμε…
γιατί εκεί μονάχα μπορούμε να καθρεφτιζόμαστε
μαζί με τα εξαπτέρυγα
που κρατάνε οι ναύτες
την ώρα του εσπερινού.

Από τη συλλογή Δελτίου καιρού (2010) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Εκεχειρία

Εκεχειρία

Θέλω να βγω έξω
να περπατήσω στη βροχή
να σταθώ κάτω από σικέ ομπρέλες
να αναλογιστώ
κάτω απ’ τον συννεφιασμένο ουρανό
την πρώτη φορά
που μου ’πες σ’ αγαπώ
αν ήταν άνοιξη ή φθινόπωρο
αν τα δένδρα ήταν γυμνά από φύλλα
αν στεκόσουν στο απέναντι παγκάκι
όπως και τώρα
φορώντας τη μακριά καμπαρντίνα
και την τριμμένη ρεπούμπλικα του πατέρα.

Από τη συλλογή Δελτίου καιρού (2010) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Εκδοχές

Εκδοχές

Τα ταξίδια
σαν νοερές μετουσιώσεις
με απομάκρυναν
από τις κουραστικές πορείες
των μεταπτώσεών μου
έτσι αποφάσισα να κάνω συχνά
αυτού του είδους τις διαδρομές
ήταν ανέξοδες και το κυριότερο
με προστάτευαν επιμελώς
από τη σκοτεινή πλευρά των παθών μου
κυρίως όταν αυτή έπαιζε
τον ρόλο πρακτορείου
σε στιγμές τουριστικής αιχμής.

Από τη συλλογή Δελτίου καιρού (2010) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Εις μνήμην

Εις μνήμην

Απαριθμούσε τους μήνες
και στον καθένα έδινε το όνομα
των νευμάτων της∙
πώς την συνεπαίρναν
οι αδέξιες κινήσεις των δαχτύλων
όταν μπλέκαν αναπάντεχα με τα δικά του χέρια!
Τότε ήταν που ’χαναν τον λογαριασμό
και μετρούσαν τον χρόνο
σαν ένα αιώνιο έφηβο καλοκαίρι.

Από τη συλλογή Δελτίου καιρού (2010) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου: Δύναται…

Δύναται…

Ανάμεσά τους
αποσιώπησε τις κραυγές
που ήθελε να σημαδέψουν τη μνήμη της∙
ξένοι τόποι γι’ αυτήν, όμως και τόσο οικείοι
που λίγο έτσι δα ν’ άπλωνε το χέρι
και θ’ άγγιζε το κορμί του
μακρινή κατάληξη όμως…
Έψαχνε να βρει τα κατάλληλα λόγια
να δικαιολογήσει αυτήν της τη θυσία
πρώτα στον εαυτό της
και μετά σ’ εκείνον…
Γρήγορος χωρισμός
όπως-όπως φροντίστηκε το σώμα
μην τυχόν και καταλάβει τις βιαστικές αλλαγές
και μεταλλαχτεί σε έρωτα.

Από τη συλλογή Δελτίου καιρού (2010) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Διαφορά

Διαφορά

Έξω από το χρώμα∙
φόρεσε το πανωφόρι που της είχαν ετοιμάσει
από ζεστό μαλακό ύφασμα
λίγο μεγαλύτερο στο μέγεθος
για να μπορεί
να ξεχωρίζει στο πλήθος
ένα σημάδι διαχωριστικό
όπως το κίτρινο αστέρι των Εβραίων
που φορούσαν τον καιρό του πολέμου
για να μπορούν να ξεχωρίζουν απ’ το πλήθος.
Έτσι και σ’ αυτήν φόρεσαν
το μακρύ ζεστό πανωφόρι
για να μπορεί να ξεχωρίζει απ’ το πλήθος.

Από τη συλλογή Δελτίου καιρού (2010) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Για την ειρήνη

Για την ειρήνη

Ένα ψαράκι∙
ένα ήμαρτον
μες στη σημαία
σαν σχήμα ή σαν σύμβολο
δεν ξέρω…
Όταν ξεχύθηκε το μανιασμένο πλήθος
στους δρόμους
δεν μπόρεσε να ξεχωρίσει
δεν μπόρεσε να διακρίνει∙
κι έτσι έσχισε μ’ απροσεξία
ένα κομμάτι ύφασμα
που κάποιοι περαστικοί έλεγαν
πως συμβόλιζε την ειρήνη.

Από τη συλλογή Δελτίου καιρού (2010) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Αφύπνιση

Αφύπνιση

Η συνάντηση
τοποθέτησε τις ρίζες
σε ευθεία γραμμή∙
η παρακοή, στην ηλικία της,
ετιμωρείτο αυστηρά∙
ήτο η εποχή της υποταγής.
Όταν μετά από χρόνια
της ανετέθη η ίδια διεργασία
για μια μελλοντική συνάντηση
η κόρη παρήκουσε του ρόλου της
και διαυγής ως ήτο στη σκέψη
ανέτρεψε τη διαδικασία της σποράς
χαράζοντας πάνω στις ρίζες
το έμβλημα της πατροκτόνου αρχής.

Από τη συλλογή Δελτίου καιρού (2010) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Αύγουστος

Αύγουστος

Η συνάντηση∙
απώλεσε εαυτόν
κι ας γυρεύει τώρα τα εγκόσμια
σε κάποιον άλλο πλανήτη∙
κι ας ψάχνει επιμελώς
παλιά τετράδια και σημειώσεις
ό,τι αναφέρεται σε βιβλιογραφία
για τον Νεύτωνα και τον Αϊνστάιν
αν συμμετείχε στο πείραμα της Φιλαδέλφειας
ή σε κάποιο άλλο τυχαίο πυρηνικό ατύχημα
στην έρημο της Νεβάδας
πριν αποφασίσει να μετοικήσει
οριστικά στο φεγγάρι
την πανσέληνο του Αυγούστου.

Από τη συλλογή Δελτίου καιρού (2010) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου