Φανή Αθανασιάδου, Επιστροφή

Επιστροφή

Αναμέτρηση
η φιλήδονη περίοδος της σιωπής
ανατρέπει την ισορροπία
των μάχιμων ψευδαισθήσεων
ανακατατάξεις εσωτερικού χώρου
και ο διάκοσμος
αναμένει στον διάδρομο
τον ερχομό της επόμενης ρήσης
οι βίαιες προθέσεις
αντικαθιστούν το γελαστό πρόσωπο
οι προθέσεις νικάνε
και παρασύρουν στον βυθό
η ύλη με μαγεύει
και πλάθω σε αναλογίες που θέλω
τα είδωλα
στις όχθες των ισχνών προσφορών
με ακολουθούν παροδικές φιλοφρονήσεις
η πορεία συνεχίζεται,
πίσω από την πλάτη,
στα νώτα
εξελίσσεται η ιστορία της επιστροφής.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου: «Επινίκια»

«Επινίκια»

Άφιξη…
στο οδοιπορικό
ο διαχωρισμός του «γίγνεσθαι»
και μετά η αφαίμαξη
πολυετής διαμελισμός σε τεμάχια
(χρονικά ή μη) δεν έχει σημασία
ο ρόγχος δεν αποσιωπά
μονάχα αφουγκράζεται
και εξερευνά
τη νυχτερινή πάλη
των ένοχων ασωμάτων.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Επαναπροσδιορισμός

Επαναπροσδιορισμός

Προσφώνηση
απαγγέλλω: την ετυμηγορία του Νόμου
καταδιώκω: τον όρκο της σιωπής
καταδικάζω
το όνειρο της αποχής
στη διάρκεια μηδενικών αναφορών
επανεξετάζομαι
είναι το «γνώθι σαυτόν»
που με αποκαλύπτει
πίσω από βαρείς σιδερένιους λοστούς
υποχωρώ, υποκύπτω, συνθλίβομαι.

…………………

Στην Ιωλκό η επαγρύπνηση συνεχίζεται.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου: «Είδωλο»

«Είδωλο»

Αγκυλωτοί σταυροί
με καρφώνουν
και το βλέμμα σου
διεστραμμένη άνοιξη που καλπάζει
την ώρα της αφαίμαξης.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου: Δούναι – λαβείν

Δούναι – λαβείν

Φθηνή εξαγορά
και καμαρώνει ανάσκελα
για το κατόρθωμά του
ούτε που το κατάλαβε
πως έληξε η εποχή των εκπτώσεων.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου: «Δίλημμα»

«Δίλημμα»

Επανασύνδεση
οι λέξεις και οι σιωπές
τι μου καταμαρτυρούν;
Ένα καλοκαιρινό ανάγνωσμα
σε επανάληψη
η διαφορά έγκειται
αυτή τη φορά
στην απόφαση του αναγνώστη.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου: «Διαρροή»

«Διαρροή»

Μυστικές παραχωρήσεις
ψίθυροι σε υπόγειες διαβάσεις
διοχετεύουν
τη δύναμη του όρκου.

Αποπομπή των ενοχών
οι επαναλαμβανόμενες απομιμήσεις
δεν πείθουν πια
το νόημα κατάσχεται
από τους άλλους,
εκείνους των «εκτός».

Το εμπόρευμα καταχωρήθηκε
σιωπηρές οι συμφωνίες
την ώρα της συναλλαγής
αντιπερισπασμός και παράδοση
γρηγορείτε οι υπόλοιποι.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Διαδρομή

Διαδρομή

Διήνυσα
την αλλόκοτη εποχή των παθών μου,
παρατηρώντας εκ του μακρόθεν
τη σιβυλλική άρνηση
του έρωτός σου,
εκλεκτή ιέρεια
της παραπομπής μου στο έρεβος.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Αποκάλυψη

Αποκάλυψη

Απόσταση
η κυρίαρχη άμυνα
καραδοκεί να ανατρέψει
την υπάρχουσα ισορροπία.
Διαβάζω
αποκαλύπτω και αποκαλύπτομαι
ή κλείνομαι ερμητικά στον κόσμο μου
κοροϊδεύοντας την ασφάλεια της φυγής
πορεύομαι
να πορευτώ πού;
Η αγωνία αναπολεί εκ του ασφαλούς
η θέση μου
κράτα καλά τη θέση μου
είμαι καλά εκεί που είμαι
εκεί που κάθομαι
βλέπεις, δεν διακινδυνεύω τίποτα
μόνο τον εαυτό μου
αυτόν τον προσφέρω βορά
στους ελιγμούς
των ανελέητων «πρέπει».

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Απεικόνιση

Απεικόνιση

Χαραγμένη
η εύθραυστη διαφάνεια
του σιωπηλού ειδώλου
θρύμματα στιγμών και εικόνων
το μοναδικό ευτυχισμένο βλέμμα
τεθλασμένο σημάδι πορείας
πάνω στην αγκυλωτή επιφάνεια.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Αναμέτρηση

Αναμέτρηση

Διαπίστωση
η έκρηξη του εγώ
απομυζά τον ιστό του λόγου
μετάθεση ενοχών
(ομολογώ ή υπερισχύω)
διαλεγόμαστε
καταθέτοντας
έναν ακόμα «φόρο τιμής»
με την πάγια τακτική
μιας ανώδυνα ειπωμένης συγγνώμης.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου: 21.7.95

21.7.95

Τα πρώτα βήματα
πίσω από παρμένους λογισμούς
αλλοπαρμένες μινιατούρες
οι φοβισμένες ύαινες
του χρόνου και του λόγου
προσφέρω τις χοές μου
σα νόμισμα επιστροφής
σε ανταλλάξιμο είδος αναζήτησης
επιβεβαίωση ενός ρηθέντος
πως «όλα εδώ πληρώνονται».

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Γιάννης Ποδιναράς, Χωρίς νόημα

[Μέρος Α’]

Χωρίς νόημα

Το παιδί ρώτησε πάλι τους μεγάλους
αν εφέτος ο Αϊ-Βασίλης
θα του μιλήσει
σαν ακούσει το μεγάλο ευχαριστώ
για τα πλούσια δώρα του.

Η απόκρισή μας
ένα μουρμουρητό χωρίς νόημα.
Το παιδί τεντώνει την ψυχή
να συλλάβει την αρμονία των ήχων…

Ορθά τα μάτια
μαχαιρώνουν το λόγο
κι επίμονα μας πολιορκούν:

«Ποιος σέρνει το έλκηθρο
μέσα στα χιόνια;»

Από τη συλλογή Ένα Πράσινο Θολό (1996) του Γιάννη Ποδιναρά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιάννης Ποδιναράς

Κλείτος Κύρου, Το λίγο του χρόνου

[Ενότητα Επιμύθιο]

Το λίγο του χρόνου

Κάτι βαθιές σιωπές παράξενες ηχούν

Παραμερίζεις τα κλαδιά βλέπεις τώρα τα πράγματα πιο σφαιρικά ωστόσο πάλι δεν κατανοείς τα σημαίνοντα του κόσμου ετούτου τελικά δεν ήμασταν γι’ αυτήν εδώ τη ζωή σίγουρα μας κράτησαν λάθος τραπέζι

Τώρα πλέον έχεις κατανοήσει
Το λίγο του χρόνου έχεις κατανοήσει
Σε ποια οριακά σημεία βρίσκονται
Τα φιλιά
Και τα λόγια

Από τη συλλογή Ο πρωθύστερος λόγος (1996) του Κλείτου Κύρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κλείτος Κύρου

Κλείτος Κύρου, Πύργος της Βαβέλ

Πύργος της Βαβέλ

Χρόνια αγωνίζεσαι χτίζοντας

Τα υλικά παράταιρα οι λέξεις
Τρύπιες χωρίς εμβέλεια
Πλήθος τα χάσματα των συνειρμών
Κι εσύ ένας αδιόρθωτος
Τελειομανής να σκέφτεσαι
Κάθε φορά την ιστορία
Του γνωστού εκείνου Πύργου

Κάποτε όμως ακούγονται
Κρότοι ανεξήγητοι
Και παράξενοι
Μες στο σκοτάδι
Πάνω σου απειλητικός
Ένας ουρανός μια υγρή
Οροφή ετοιμόρροπη

Είναι η ώρα που οι άγγελοι
Γυρίζουν στα σπίτια τους

Από τη συλλογή Ο πρωθύστερος λόγος (1996) του Κλείτου Κύρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κλείτος Κύρου

Κλείτος Κύρου, Προσθαφαιρέσεις

Προσθαφαιρέσεις

Μετρούσε τα χρόνια

Τόσα

Αφαιρούσε
Τα χρόνια του ύπνου
Εκείνα του κάτεργου
Τη χαμένη δεκαετία
Τόσους θανάτους
Τόσα σφάλματα
Αναμονές
Τι μένει

Υπάρχουν βέβαια
Οι προσαυξήσεις
Τ’ αναδρομικά
Τόσοι φίλοι
Χέρια φωνές
Εσύ

Το αποτέλεσμα
Δεν φαίνεται
Να είναι ζημιογόνο

Από τη συλλογή Ο πρωθύστερος λόγος (1996) του Κλείτου Κύρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κλείτος Κύρου

Κλείτος Κύρου, Ο κύκλος

Διονύσης Σαββόπουλος, Μας βαράνε ντέφια (δίσκος: Τραπεζάκια έξω (1983))

Ο κύκλος

Κι αν καταφεύγεις σε διαιτησίες
Ή αναζητείς αυτόπτες
Χαμένος κόπος

Δεν υπάρχει πλέον
Έννομο συμφέρον
Αυτό είναι αυταπόδεικτο

Απλούστατα ο έρως
Συμπλήρωσε την τροχιά του
Χωρίς αποκλίσεις

Από τη συλλογή Ο πρωθύστερος λόγος (1996) του Κλείτου Κύρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κλείτος Κύρου

Κλείτος Κύρου, Η απέναντι όχθη

Η απέναντι όχθη

Ο πατέρας μου έζησε 56 χρόνια στη γη
Η μητέρα μου 86 και δεν κουράστηκε
Αθροίζω τα χρόνια που έζησαν
Και τα διαιρώ διά του 2
Έτσι λοιπόν βγάζω τη σημερινή μου ηλικία

έχουμε ζήσει τόσο πιο πολύ απ’ όσο
μας μένει να ζήσουμε και παρ’ όλα
αυτά ακόμα δεν ξέρουμε ακόμα δεν
μάθαμε τα όρια των πραγμάτων που
μπορούμε να κάνουμε ή να ζήσουμε

Οι άνθρωποι συνήθως αργούν να καταλάβουν
Προσφεύγουν σ’ επιχειρήματα κάποιων άλλων εποχών
Αγωνίζονται για κοινωνικές ή όποιες άλλες απελευθερώσεις
Δεν υποπτεύονται πως η ελευθερία είναι κατά βάθος μια δουλεία δίχως αντιπαροχή
Μίση αβυσσαλέα που κάποτε θα ξεχαστούν
Η φωνή μου περνώντας μέσ’ από τους φωταγωγούς
Και τα θυροτηλέφωνα φτάνει βραχνή κι απρόσωπη
Στ’ αυτιά σας μέσα σ’ αυτά τ’ αποφόρια που βλέπετε
Αναπηδούσαν κάποτε θηρία ανήμερα
Το δυναμικό της ζωής κάθε στιγμή αφανίζει
Δεν τελειώνει ποτέ

Στην έξοδο συνωστισμός

(1992)

Από τη συλλογή Ο πρωθύστερος λόγος (1996) του Κλείτου Κύρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κλείτος Κύρου

Κλείτος Κύρου, Έρωτας της ενοχής

Έρωτας της ενοχής

Έρωτας της ενοχής
Ή μήπως
Ενοχή του έρωτα

Όταν κατανικήσεις
Τη δειλία της παραδοχής
Θα λες τα πράγματα
Με τ’ όνομά τους

Θα βρεις τον τρόπο
Να στηρίξεις επιτέλους
Μία δίκαιη θέση

Από τη συλλογή Ο πρωθύστερος λόγος (1996) του Κλείτου Κύρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κλείτος Κύρου