Φανή Αθανασιάδου, Τυμβωρύχοι

Τυμβωρύχοι

Περιστασιακές αναλαμπές
και η ευδαιμονία ταριχεύεται
περιμένοντας ν’ αναστηθεί
την επόμενη μέρα
από τους καιροσκόπους τυμβωρύχους.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Advertisements

Φανή Αθανασιάδου: «Το χάος είναι μια παρτιτούρα που πάνω της γράφεται η αλήθεια»

«Το χάος είναι μια παρτιτούρα που πάνω της γράφεται η αλήθεια»

(Χένρι Μίλερ)

Η ισχύς των οριζόντων
ανομολόγητη πορεία
επικρίνει τους απόλυτους ορισμούς
της πορείας μου.
Ακροβατώ σε ύψη δυσανάλογα
των απαντήσεων
όμως δεν παραμένω εκεί
προχωρώ και αποβάλλομαι
στις όχθες του χάους
εκχωρούμαι νοερά
αποκαλύπτοντας την αρχή
ενός «έτερου» εαυτού.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Το μπλε λυκόφως του Ιβ Κλάιν

Το μπλε λυκόφως του Ιβ Κλάιν

Ρευστές περιπλανήσεις
στα ανώγεια μονοπάτια
διαρκείς φυγαδεύσεις
των ήδη δρομολογηθεισών ενοράσεων
ψευδής αναζήτηση
των σκοτεινών ουσιών
εκείνων που συνθέτουν το τοπίο
της απόλυτης συνεύρεσης
εγκατάλειψη ή αναχώρηση
το εύρος
στην κραταιά διάσταση
του ανέφικτου
ισχυρή μετατόπιση των όρων
στον χάρτη
της υπολογισμένης ακρίβειας
η ένδειξη
της επικείμενης αναχώρησης
«ως μοιραία ανακάλυψη»
κινεί τα νήματα
της εκ προοιμίου κατάληξης.

Μνήμες – μουσικό ταξίδι – προορισμός
Απογείωση
Κατευθύνσεις – Αποκλίσεις
λέει: «Δεν τελειώνουμε έτσι εύκολα εμείς»
λέω: «Έρωτας εγώ κι εσύ πού είσαι»
Απόψε: Μνήμες εν χορώ.
Μνήμες εν αναλγησία.

Υπάρχω, είπες, και με κοίταξες.
Ενδίδω. Ενδοτικός συλλάβισα
όχι. Είπα
απόψε απορρίπτω γιατί οι λέξεις πάντα
με πρόδιδαν.

Διαδρομή
Συναντώ – Φεύγω
εικόνες παλλόμενες
ηχητικές παρουσίες στη διαπασών
εναλλασσόμενα σημεία – σημάδια
στίγματα – κουκκίδες
απομακρύνομαι
σε άγνωστους γεωγραφικούς παραλλήλους.

Συνάντηση
Ο γνώριμος δρόμος
είναι κάπου εδώ
κάπου εδώ λοιπόν αφήνομαι
στους διχαλωτούς διαδρόμους
των επιλογών σου.

Πάλι, πες το πάλι
ανάγνωση από την αρχή
τόνιζε τις λέξεις καλά – μία μία με σημασία
ανάγνωσέ με
κατάλαβέ με.

Συνεχίζω να αναλώνομαι
σε εξηγήσεις και επεξηγήσεις
κι όπως πάντα
κατορθώνεις να με ξεγελάς
έτσι ξεχνώ να γράφω
πάνω στα βιβλία
τις ημερομηνίες λήξεως
των απολογιών μου.

Ρέω – καταρρέω
ανυπεράσπιστη ομολογία είναι
–είπε η φίλη μου–
έτσι δεν θα καταγραφεί στα αρχεία
η φλόγα, ο καπνός –χωρίς τη στάχτη–
ανομολόγητα όλα
τα πήρε ο άνεμος μαζί του αυτή τη φορά
είναι μέσα στο σχέδιο των αναμνήσεων
… ανεμικές απόψεις.

Χάνομαι
γιατί σε βρίσκω ξανά
σε βρήκα κάπου ξεχασμένο
σε μία μνήμη περασμένη
που δεν καταχωρήθηκε ποτέ
γι’ αυτό φοβάμαι.

Παρουσία απουσία
άσπρο φύλλο
έρωτας φιλία
πάντα παίζαμε με τις λέξεις
όπως στα παιδικά μας χρόνια
άνοιξη – φθινόπωρο
χρονικό περιθώριο
που δεν έληξε ποτέ.

Γράφω, περιγράφω και διαγράφω
εξιστορώ αυτά που δεν θέλω
και διηγούμαι μύθους
αυτά που θέλουν οι άλλοι για μένα
όμως στο τέλος
ό,τι κρατήσω για μένα
αυτό θα έχει σημασία.

Συνεχίζω λοιπόν
και ποντάρω.
Για να ξεφύγω
ίσως λέω, ίσως αυτό να γίνει
στον επόμενο κύκλο
δεν ξέρω το παιχνίδι παίζεται ακόμα
ο κύκλος δεν έκλεισε
βλέπεις οι τροχιές δεν μας προδίδουνε ποτέ.

Μνήμες, μουσικό ταξίδι
προορισμός
προσγείωση χωρίς τέλος
είπε: Αγάπη σημαίνει πολλά
είπα: Δεν ξέρω, δεν έμαθα να διαβάζω
τα μάτια σου,
ίσως γιατί δε μ’ άφησες
να τα δω ποτέ.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Σύνθεση

Σύνθεση

Σαν θλιβερό κατάλοιπο
αποτυχημένης προσπάθειας
εναπόθεσα το σεντόνι των αναμνήσεων,
με τη μακριά ουρά ενός νυφικού
μοναδικό σημείο επαφής
να συνδέει το παρόν με το παρελθόν.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Συναλλαγή

Συναλλαγή

Έκρυθμη αναφορά
στους γυρολόγους
των απωθημένων σιωπών μου,
καταμετρώ το εμπόρευμα
πριν ενδώσω στις προσφορές τους.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου: «Προσέγγιση»

«Προσέγγιση»

Οι αποχρώσεις
–δεν ξέρω–
όταν ξεθάβω
τις μοιραίες συναντήσεις
τα όνειρα κινούνται περιπαικτικά
εντοπίζουν τον χώρο της μνήμης
και σχηματίζουν περίεργες συνευρέσεις
ύστερα αποχωρούν διακριτικά
αφήνοντας πίσω τη σιωπή
σαν υπόσχεση χρέους.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Πολεμική αναφορά

Πολεμική αναφορά

(Περσικός 1991)

Αθέατο πεδίο
από κάλυκες ανθισμένων όπλων
γυμνή επιλογή
άνευ λόγων,
απόφαση γραμμένη
σε δόρατα δράκων
το σημάδι, ηγεμών των αιώνων,
έκρηξη
στην έκλειψη πλανητών
«ακριβής συμμετρία»
παρουσία των μεγάλων όρκων
η θυσία,
ως πρόβατον επί σφαγήν οδηγείται
για τη συνέχεια.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Παρατήρηση

Παρατήρηση

Θεάτρια των αντιποίνων
η επί ίσοις όροις αντιμετώπιση
ερευνάται σε εργαστήρια πειραμάτων
χρονίων παθήσεων.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Παραπλάνηση

Παραπλάνηση

Δέσμια
της απαγορευμένης ζώνης
και το σκότος ανατέλλει
εν είδει φωτός
εις τας τρυφεράς παρειάς της νεάνιδος.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Μαρτυρία

Μαρτυρία

Κόλακες από ατλάζι
οι εχθροί μάς κυκλώνουν
και συ
ακέφαλη πορεία
κείτεσαι καταμεσής του δρόμου.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Λήθη

Λήθη

Απωθημένη μνήμη
στην κοντινή μεταμεσονύχτια ώρα
της πάλης,
γραμμή σύνδεσης επιζητώ
με τη λήθη.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Καταγραφή

Καταγραφή

Σημαία και σημαίες
λάβαρα και λάθη,
ενοχές και ένοπλες συρράξεις
δρόμοι και δάδες
πύρινα λόγια και πράξεις
ταξίδι και τάξη στον κόσμο: παραλογισμός
κρυφτό με τα όπλα
πόλεμος, παραδόσεις
στιγμές και στάσεις με παύσεις
αναπολώ: έρωτες,
εκρήξεις και ευχές: αίμα
σημεία στίξης σε μηνύματα
σεισμός και λάβα ηφαιστείου,
γλοιώδη υποστρώματα και γυρολόγοι, ξεπουλούν
ζωή χωρίς απάντηση ζητώ
ζοφερή νύχτα κυλά και ρέει
απόσταση και ερώτηση: πού είναι;
τι, ποιος, γιατί…
Έκσταση…
φουσάτα φροϋδικά
νευρωτικές αποχρώσεις του νου
υστερία και υστερόγραφο: το τέλος.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Καμουφλάζ

Καμουφλάζ

Ελίσσομαι προσεκτικά
ανάμεσα στους παγωμένους κύβους
της συνεχούς άνω δρομικής πορείας
ύφαλοι και σκόπελοι
ύπουλα τοποθετημένοι καθ’ οδόν
στημένα εμπόδια
κατάλληλα καμουφλαρισμένα
για την καθιερωμένη παραπλάνηση
του τοπίου.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Ιστορίες εν πλω

Ιστορίες εν πλω

Ταξίδια μακρόχρονων σιωπών
ιστορίες εν πλω
στην παράκτια συγκοινωνία απαντώ
τους κοινωνούς
των κρυφών συναντήσεών μας.

Αγέρι, δρόμος μακρινή οπτασία
η τόλμη εν αναμονή
για το τελευταίο βήμα
πριν την απόφαση
θα ταξιδεύω μαζί σου
έστω κι αν είναι η φαντασία
ο δρόμος της φυγής.

Θα φύγω, είπε
και δε θα γυρίσω
ποτέ πίσω
αποκρίθηκα, δεν ξέρω, δε θυμάμαι
ο λόγος ξαπόσταινε πάντα
ανάμεσά μας
«μοναδικό εμπόδιο»
ο δισταγμός του νου.

Αγνάντευα πάντα
από απόκρημνα σημεία
«ήταν τα αγαπημένα μου»
τις αναχωρήσεις των πλοίων
των τρένων, των ανθρώπων
καθώς και οι αποχαιρετισμοί ξεμάκραιναν
άφηνα τους ασκούς των αναμνήσεων
να με πνίγουν.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Ιστορία

Ιστορία

Εκμυστηρεύσεις
και τα είδωλα σιωπούν είναι αυτό που λέμε
με τ’ αγάλματα τις νύχτες,
ιστορία.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου: Ημερολογιακά ή στου χρόνου τα γυρίσματα (Γ’)

Ημερολογιακά ή στου χρόνου τα γυρίσματα (Γ’)

Καταιγισμός
από τα πυρά της φυγής.
Αναχώρηση
η αβάσταχτη ελαφρότητα του «είσαι»,
υποχώρηση
στο στρατόπεδο της ασφάλειας
«φυλάγονται καλύτερα έτσι τα νώτα»
όπως και να το κάνουμε
συνολική επίθεση των οργασμών
αναμένω,
στις κατά προτίμηση δική σου
ημέρες επιλογής
αναπολώ
ξανά και ξανά
το είδος της φυγής
είναι η επίσπευση
πριν την ημερομηνία λήξεως της αντοχής.
Καταιγισμός
από ήχους και σιωπές ένοχες
με ζωές παράλληλες
και μη συναντώμενες
στο γνωστό σημείο επαφής,
γίνεται αυτό που λέμε
ένας διαρκείας φόνος «εξ επαφής».
Καταιγισμός,
η καταιγίδα σάρωσε τα πάντα
κάτω από τη ροή της
η συνάντηση δεν διεσώθη
δεν διαφύγαμε του πόνου
αβρόχοις ποσί.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου: Ημερολογιακά ή στου χρόνου τα γυρίσματα (Β’)

Ημερολογιακά ή στου χρόνου τα γυρίσματα (Β’)

Μειδιώ
για να τονίσω την τελευταία μαρμαρυγή.
Σπασμοί κατά περιόδους
στα άνω και κάτω άκρα
σημαδεύουν τι; αναρωτιέμαι
περίσκεψη, διάγνωση,
επανάληψη, αναμονή
προσφιλείς και συχνά συναντώμενες λέξεις
απαριθμώ
από το άλφα ως το ωμέγα
τίποτα δεν είναι τυχαίο
επιμένει η φίλη μου
και προσπαθώ να με πείσω
τίποτα, ψελλίζω
μακάρι μακάρι, αναφωνώ
ξέρεις, δεν αντέχω
τα εντελώς τυχαία
(με εκτροχιάζουν
από τον αυτοέλεγχό μου).

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου: Ημερολογιακά ή στου χρόνου τα γυρίσματα (Α’)

Ημερολογιακά ή στου χρόνου τα γυρίσματα (Α’)

Η ιστορία μας τελείωσε.
Η επιστολή ονείρων αποτεφρώθηκε.
Τα εν οίκω μη εν δήμω, ψιθύρισα
και η ηχώ της φωνής μου
συμφώνησε ξέπνοα
είναι που παραπαίω
αυτό φταίει
επανέλαβα μέχρι να εξουθενωθώ
επανάληψη; όχι, δεν νομίζω
εξιλέωση; ίσως, ναι.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Εσπέρα έρωτος

Εσπέρα έρωτος

Κιοτεύουν
οι φλεγόμενοι οφθαλμοί
λιποτακτούν
σε μυστικά σύνορα διαφυγής
αναχωρούν,
δεν αποχαιρετούν
λησμονούν… οι δειλοί.

Σιωπές,
ήχοι
αναστεναγμοί
ξεμπαρκάρουν στην εύκολη συνουσία
οικειοποιούμενοι
τις κτητικές αντωνυμίες
μέχρι την επόμενη λιποταξία.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Φανή Αθανασιάδου, Επιστροφή

Επιστροφή

Αναμέτρηση
η φιλήδονη περίοδος της σιωπής
ανατρέπει την ισορροπία
των μάχιμων ψευδαισθήσεων
ανακατατάξεις εσωτερικού χώρου
και ο διάκοσμος
αναμένει στον διάδρομο
τον ερχομό της επόμενης ρήσης
οι βίαιες προθέσεις
αντικαθιστούν το γελαστό πρόσωπο
οι προθέσεις νικάνε
και παρασύρουν στον βυθό
η ύλη με μαγεύει
και πλάθω σε αναλογίες που θέλω
τα είδωλα
στις όχθες των ισχνών προσφορών
με ακολουθούν παροδικές φιλοφρονήσεις
η πορεία συνεχίζεται,
πίσω από την πλάτη,
στα νώτα
εξελίσσεται η ιστορία της επιστροφής.

Από τη συλλογή Εκ των έσω (1996) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου