Γιώργος Χρονάς, Όχι δεν πρέπει

Μέρος του ποιήματος μελοποιήθηκε τη δεκαετία του 1970 από τον Γιάννη Μαρκόπουλο και η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού ανήκει στον Θέμη Ανδρεάδη.
Στο βίντεο τραγουδούν ο Μάριος Φραγκούλης και ο Γιώργος Περρής (από την εκπομπή της ΝΕΤ «Στην υγειά μας»).

Όχι δεν πρέπει

[Ενότητα Οι Εβραίοι τής Νέας Υόρκης]

Όχι δεν πρέπει να συναντηθούμε
Πριν από τη δύση του ήλιου
Στο δάσος με τις άδειες κονσέρβες
Γιατί οι επιθυμίες μας είναι πλοία
Που θ’ αράξουν μια νύχτα τού χειμώνα
Απέναντι στη Σαλαμίνα ενώ εμείς
Θα ζητάμε τις νυχτερινές βάρδιες
Της Βηρυτού, της Όστιας

Όχι δεν πρέπει να συναντηθούμε
Πριν από τη δύση του ήλιου
Στο δάσος με τις πεταμένες καπότες
Γιατί οι επιθυμίες μας είναι ταβέρνες πρόστυχες
Στο Πέραμα
Που τις νύχτες διαιωνίζουν το είδος με ζεϊμπέκικο
Ενώ εμείς ναύτες σιωπηλοί και δυνατοί
Της θάλασσας παιδιά και του έρωτα
Κατεβαίνουμε αργά τα σκαλιά τού πλοίου

Στις μέσα κάμαρες εκεί που περνούν
Οι υπόνομοι των νεκρών επιθυμιών
Στις μέσα κάμαρες εκεί που περνούν
Οι υπόνομοι της Νέας Υόρκης
Στις μέσα κάμαρες εκεί που περνούν
Η μάνα σου, η μάνα μου στα μαύρα
Στις μέσα κάμαρες εκεί που οι χαμένοι
Παίζουν στην πρέφα και στο τάβλι
Για ένα τσιγάρο
Για έναν καφέ
Τις νεκρές επιθυμίες τους

Εγώ διαλύομαι
Εγώ τεμαχίζομαι
Και συ με καλείς με πρόσκληση
Ανάμεσα σε επισήμους
Να παρακολουθήσω από την εξέδρα
Την κηδεία μου
Το δείπνο
Με τα μέλη τα διάσπαρτα του σώματός μου

Όχι προτιμώ να μην πάω στο δάσος
Με τις άδειες κονσέρβες
Όχι δε θα πάω στο δάσος
Με τις πεταμένες καπότες
Θα μείνω στις μέσα κάμαρες
Εκεί που αδιάκοπα περνούν
Οι υπόνομοι
Οι υπόνομοι της Νέας Υόρκης
Η μάνα σου, η μάνα μου στα μαύρα
Όχι δε θα πάω στο δάσος

Μπορείς λοιπόν
Απόψε να βγεις με τους Εβραίους της Νέας Υόρκης.

Από την ποιητική συλλογή Βιβλίο 1 (1973) του Γιώργου Χρονά

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Γιώργος Χρονάς, Τα ποιήματα (1973-2008) [εκδ. Οδός Πανός, Αθήνα, 2008]

Γιώργος Χρονάς, Τετάρτη

Τετάρτη

[Ενότητα Αρνητικά ειδώλων]

Την πρώτη φορά αγαπηθήκαμε
Σε έρημους δρόμους
Πάνω από ένα σκεπασμένο ποτάμι
Βρώμικο
Σε ακατανόητους χωματόλοφους
Των οδών Καισαρείας, Περιστάσεως, Κοζάνης
Και των λοιπών.

Την πρώτη φορά αγαπηθήκαμε
Σε άδειους δρόμους
Πάνω από την παλίρροια των επιθυμιών μας
Σε γωνίες σκοτεινές
Πίσω από τρίκυκλα
Πίσω από φορτηγά
Σχολικά λεωφορεία
Και μπουλντόζες.

Ήταν Τετάρτη.

Από την ποιητική συλλογή Βιβλίο 1 (1973) του Γιώργου Χρονά

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Γιώργος Χρονάς, Τα ποιήματα (1973-2008) [εκδ. Οδός Πανός, Αθήνα, 2008]

Γιώργος Χρονάς, Ίβυκος

Ίβυκος

[Ενότητα Αρνητικά ειδώλων]

Όπως η ψυχή τον πέταξε σαν ανάσα σε πνευστό
από τα χείλη στα δέντρα που πράσινα στο χώμα της Κορίνθου
τη μουσική από μόνα τους τριγύρω έφτιαναν
τους γερανούς στον ουρανό βαριά είδες να πετούν σαν άστρα
όταν το μαχαίρι μπαίνοντας βαθιά άνοιγε ζωή στο θάνατο.

Οι μέρες πέρασαν αφήνοντας τα κουμπιά ανοιχτά στο πουκάμισο
Οι γερανοί του Ιβύκου — είπαν
Τους γερανούς βαριά στον ουρανό να πετούν σαν είδαν.
Οι μέρες πέρασαν. Μα το πουκάμισο έμενε ανοιχτό.

Από την ποιητική συλλογή Βιβλίο 1 (1973) του Γιώργου Χρονά

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Γιώργος Χρονάς, Τα ποιήματα (1973-2008) [εκδ. Οδός Πανός, Αθήνα, 2008]

Γιώργος Χρονάς, Πάντα είναι Αύγουστος

Πάντα είναι Αύγουστος

[Ενότητα Αρνητικά ειδώλων]

Πάντα είναι Αύγουστος
Το χώρισμα ανάμεσα στα δωμάτια
Ξύλο μαυρισμένο.
Πάντα η φωτογραφία στον κίτρινο τοίχο
Δείχνει τη συνάντηση στο ποτάμι
Την ώρα που ο ήλιος μετέωρος ανάμεσα
Από δέντρα και άμμο ναρκισσεύεται
Στο νερό.
Πάντα φτάνει το τραίνο στο σταθμό
Οι πρώτες φωνές στους διαδρόμους, το πρώτο τσιγάρο, τα μεγάφωνα
Οι απίστευτες ματιές της Κυριακής για ένα ταξίδι στη μυθολογία
Το πλήθος, τα χέρια, τα μέλη, τα μάτια των υπνωτιστών.
Πάντα είναι Αύγουστος
Η μητέρα σου στο διπλανό δωμάτιο ξερνάει και συ αγωνίζεσαι
Για τη μετατόπιση ανάμεσα από λίμνες, έλη, νεκρούς
Σε βιβλία χημείας και φυσικής που τα οφείλεις τον Σεπτέμβρη
Σε σώματα απέραντα ανέπαφων
Που διατηρούνται στη ζωή
Με τη μυθολογία του Αυγούστου

– Ο πατέρας σου υπέγραψε πριν από λίγο
Δεν μπορείς να φύγεις
Είναι Αύγουστος.

Από την ποιητική συλλογή Βιβλίο 1 (1973) του Γιώργου Χρονά

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Γιώργος Χρονάς, Τα ποιήματα (1973-2008) [εκδ. Οδός Πανός, Αθήνα, 2008]

Γιώργος Χρονάς, Πέραμα

Πέραμα

[Ενότητα Αρνητικά ειδώλων]

Κάθε φορά που η αίσθηση της παρουσίας
μέσα στην ανώνυμη κάμαρα προσπαθεί να συλλάβει
στο κλάσμα του δευτερολέπτου την ηδονή
ξεπροβάλλει σπαραχτικά μόνο το Πέραμα
όπως το είδαν τα παιδιά εκείνη την Κυριακή
που ο φωτογράφος έξω από τις ταβέρνες
με τα γραμμόφωνα και τον τραγουδιστή
με τη χωρίστρα στη μέση
στις επτά το πρωί φωτογράφιζε τη μάνα
του Νέρωνα και του Αλκιβιάδη
με φόντο τη Σαλαμίνα, τα καρνάγια
και τις βάρκες που σαπίζαν στα νερά.

Από την ποιητική συλλογή Βιβλίο 1 (1973) του Γιώργου Χρονά

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Γιώργος Χρονάς, Τα ποιήματα (1973-2008) [εκδ. Οδός Πανός, Αθήνα, 2008]

Λεία Χατζοπούλου-Καραβία, Η αιτία που σωπαίνω

Η αιτία που σωπαίνω

Η αιτία που σωπαίνω
είναι πως μιλάτε τόσο όμορφα
Πάμπλο Νερούντα
Γιάννη Ρίτσο
Λάνγκστον Χιουζ.
Ωστόσο απόψε κάνω εξαίρεση
γιατί εσείς δεν είδατε τον καλό μου
γυμνόστηθο στο φεγγάρι
με ώμους από μάρμαρο
μπράτσα από σκληρό φως
αυχένα κύκνου
εσείς δεν ακούσατε
τον τρυφερό στεναγμό του
να πλαταίνει θώρακα μυθικό
ετοιμοπόλεμο
κι είναι μα την αλήθεια κρίμα
να μείνει ανύμνητη
τόση λεβεντιά.

Από τη συλλογή Το σημάδι (1973) της Λείας Χατζοπούλου-Καραβία

Πηγή: ανθολογία Η δεύτερη μεταπολεμική ποιητική γενιά (1950-1970) του Ανέστη Ευαγγέλου (εκδ. Παρατηρητής, 1994)

Μαρία Κυρτζάκη, Ας μιλήσουμε

[Ενότητα Ανίχνευση (1968-1971)]

Ας μιλήσουμε

Οι καιροί που φτάσαμε
Οι καιροί που δεν προλάβαμε την αντοχή τους
Όλα αυτά μαζί κι ο φόβος
Μαζί κι ο θάνατος
Και το χέρι που δεν άγγιξε το άλλο χέρι
Και τα μάτια του νεκρού που έμειναν μέχρι τέλους
Όρθια
Όσο να πεις όλα αυτά
Και τα άλλα
Στις συνοικίες και τα χωριά
Στις λέξεις και τα σχολεία
Στον εγκέφαλο και τα νοσοκομεία
Όπου προλαβαίνουμε τον αυτοκτονούντα
Με μία πλύση στομάχου
Και χάνονται οι αισθήσεις
Και στις μικρές αγγελίες πλεονάζουν τα «ζητούνε»
Όσο να πεις
Ό,τι να πεις
Ας μιλήσουμε λοιπόν.
Ας δούμε μαζί την αισιόδοξη πλευρά
Του πράγματος. Των πραγμάτων την τιμή
Και το αίμα.
Παντού

Από τη συλλογή Οι λέξεις (1973) της Μαρίας Κυρτζάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κυρτζάκη

Μαρία Κυρτζάκη, Το ουράνιο τόξο

[Ενότητα Ανίχνευση (1968-1971)]

Το ουράνιο τόξο

Ψάχνοντας για οποιοδήποτε τόξο
«Το κυνήγι δεν τέλειωσε» είπες
Και τα μάτια χάθηκαν
Το μαύρο ανιχνεύοντας.
«Το ουράνιο τόξο» είπες και γαλήνεψα.
Περνούν οι μέρες
«Τα γεγονότα», είπες, «αναμφισβήτητα».
Κι όμως, σε άφησαν πίσω τα γεγονότα
Σε λησμόνησαν
Οι μέρες έγιναν χρόνια
Και τώρα πια είναι ζήτημα επιβίωσης
Τώρα μετράς στα πέντε σου δάχτυλα
Μετράς κι απορείς
Πώς έγινε, είπες, και σκούριασαν οι κλειδώσεις
Πώς έγινε
Και δεν φύσηξε άνεμος στην πλευρά μας
Δεν το παίξαμε το παιχνίδι μας
Δεν το παίξαμε
Δε γινόταν αλλιώς

Τα κιβώτια βαριά στη μεταφορά
Εύφλεκτα
Κι απορώ κι απορείς κι απορούμε
Στις οικογενειακές συγκεντρώσεις τα βράδια
Πώς η τόση αγάπη εξατμίστηκε
Πώς οι χαρταετοί έπαψαν –τρυπημένοι στο μέρος
της καρδιάς– το παιχνίδι

Από τη συλλογή Οι λέξεις (1973) της Μαρίας Κυρτζάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κυρτζάκη

Μαρία Κυρτζάκη, Ο καιρός

Νίκος Αντύπας & Χάρις Αλεξίου, Φθινόπωρο
(τραγούδι: Χάρις Αλεξίου / δίσκος: Δι’ ευχών (1992))

[Ενότητα Ανίχνευση (1968-1971)]

Ο καιρός

Σαν φθινόπωρο ο καιρός
Ο καιρός σαν φθινόπωρο
Ο αέρας
Που πέφτουν τα φύλλα
Που πέφτουν οι βροχές
Σαν φθινόπωρο
Ο καιρός
Που πέφτουν τα στόρια στα παράθυρα
Που πέφτουν οι άνθρωποι από τα παράθυρα
Που πέφτουν τα ανδραγαθήματα
Ο καιρός μας
Με τα μάτια στην πλάτη
Με τα καφενεία στις γωνίες
Με το τηλεσκόπιο στα καφενεία
Σαν φθινόπωρο ο καιρός
Που κρύβεις το πρόσωπο
Που αλλάζεις τον δρόμο σου
Που υποπτεύεσαι και σε υποπτεύονται
Με την ταχυπαλμία στο πρώτο κουδούνισμα
Με την ανακούφιση στο τρίτο
Με την αγωνία στα μάτια σου
Με την απόφαση στα μάτια σου
Με τον ερμαφροδιτισμό σου
Σαν μπάσταρδο
Ο καιρός
Ο δικός μου
Ο δικός σου
Ο δικός μας καιρός
Σαν μπάσταρδο.
Με το κουμπωμένο σακάκι
Με τη ντροπή

Από τη συλλογή Οι λέξεις (1973) της Μαρίας Κυρτζάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κυρτζάκη

Μαρία Κυρτζάκη, Το μαυσωλείο

Φίλιππος Πλιάτσικας (σύνθεση) & Μαρία Κυρτζάκη, Φίλιππος Πλιάτσικας, Νάντια Λούη (στίχοι), Το μαυσωλείο
(τραγούδι: Φίλιππος Πλιάτσικας / δίσκος: Ένα βροχερό ταξί (2002))

[Ενότητα Ανίχνευση (1968-1971)]

Το μαυσωλείο

Στις αποθήκες μαζεύονται τα ονόματα
Καλλιγραφημένα Αναλυτικά
Στις αποθήκες τα σώματα
Περίτεχνα κατεργασμένα

Σ’ αυτό το μαυσωλείο
Επικίνδυνα έγιναν τα χρώματα
Τη θάλασσα τη μπούκωσαν
Τα φύκια

Από τη συλλογή Οι λέξεις (1973) της Μαρίας Κυρτζάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κυρτζάκη

Μαρία Κυρτζάκη, Το τσίρκο

Σταύρος Ξαρχάκος & Γιώργος Ζερβουλάκος, Κόκκινη κλωστή δεμένη
(τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης / δίσκος: Νίκος Ξυλούρης, συλλογή (1974))

[Ενότητα Ανίχνευση (1968-1971)]

Το τσίρκο

Σε βλέπω μέσα από καθρέφτες παραμορφωτικούς
Σε βλέπω στο τεντωμένο σκοινί
Κι από πάνω σου οι δράκοντες με τα φλογισμένα εντόσθια
Κι από πάνω τα νύχια της κακιάς μάγισσας
Τα σύρματα γύρω σου να σφίγγουν.
Να μπήγονται στη σάρκα σου
Και να πέφτει το αίμα
Ν’ απολαμβάνουν το θέαμα οι θεατές.
Με το εισιτήριο στο χέρι
Με την ικανοποίηση.
Κι εσύ δεν πιστεύεις πια στα παραμύθια
Και καλά κάνεις.
Μια και τώρα δεν υπάρχουνε νεράιδες
Που αφανίζουνε τις μάγισσες
Που αλλάζουνε το αίμα σε ρουμπίνια
Που μεταμορφώνουν τα υπόγεια σε κήπους
Μια και τώρα δεν ωφελεί η εγκαρτέρηση
Και σένα δεν σου έπρεπαν οι μασκαράτες.
Σε γέλασαν
Άσκημα σε ξεγέλασαν
Τα σύρματα που σε σφίγγουν να σου τα πούνε δίχτυα σωτηρίας

Από τη συλλογή Οι λέξεις (1973) της Μαρίας Κυρτζάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κυρτζάκη

Μαρία Κυρτζάκη, Ο ύποπτος

[Ενότητα Ανίχνευση(1968-1971)]

Ο ύποπτος

Της πόρτας το γρατζούνισμα
Ο ύποπτος στο στενό
Η λάμπα το κέντρο βάρους
Και στο κεφάλι σου να βουίζουν κοπάδια μύγες
Ποτάμια να κατρακυλούν
Κοτρόνες
Τρέμω σαν φύλλο σαν φτερό
Γυρισμένη η μέσα έξω
Ανάποδα κρεμασμένη
Η λάμπα το κέντρο βάρους
Η λάμπα
Η λάμπα
Κι από κάτω τα έντομα οι σαύρες
Τα ποντίκια
Κι από πάνω η λάμπα
Και στη μέση εγώ
Η σκιά μου       Εγώ
Ο ύποπτος
Της πόρτας
Η λάμπα

Από τη συλλογή Οι λέξεις (1973) της Μαρίας Κυρτζάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κυρτζάκη

Μαρία Κυρτζάκη, Τα μάτια σου

Peter Gabriel, In your eyes (album: So (1986))

[Ενότητα Ανίχνευση (1968-1971)]

Τα μάτια σου

Τόσοι νεκροί
Τόσες χειραψίες
Τόσα λόγια πνιγμένα
Στο χαρτί μια άτσαλη γραμμή
Ο δρόμος
Σχεδιασμένος δήθεν με φροντίδα

Τα μάτια σου που απόφυγαν την πλάνη
Που ήθελαν να αποφύγουν την πλάνη
Τα μάτια σου που βούλιαξαν
Κι έμεινες τώρα σαν τη γάτα
Στη μέση της ασφάλτου

Από τη συλλογή Οι λέξεις (1973) της Μαρίας Κυρτζάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κυρτζάκη

Μαρία Κυρτζάκη, Ψάχνοντας ακόμη

[Ενότητα Ανίχνευση (1968-1971)]

Ψάχνοντας ακόμη

Την άνοιξή σου σκέφτομαι
Το βόλεμά σου
Τα δημιουργήματα του Θεού

Η εταιρεία χρεοκόπησε
Δανειστές να σε κυνηγούν
Τα λεφτά σου να γυρεύεις
Στον ανεμοστρόβιλο του Λούνα Παρκ
Πτώχευση.
Κι ύστερα οι συμβουλές
Τα τεστ της εφημερίδας
Να ψάχνεις το σταθερό σου κέντρο
Κι ύστερα οι μικρές αγγελίες των ανιάτων.

Κατρακυλώντας οι πέτρες στη θάλασσα
Τ’ αγριοπούλια πήρανε τον άλλο δρόμο
Κι εσύ με το βλέμμα στην άσπρη γραμμή τ’ ουρανού
Ξεχνώντας το αεροπλάνο
Την ανυπαρξία των φυσικών φαινομένων
Παράσιτο των ραδιοφωνικών εκπομπών
Άτυχος επενδύτης
Ψάχνοντας ακόμη στα τεστ
Για μια συνισταμένη

Από τη συλλογή Οι λέξεις (1973) της Μαρίας Κυρτζάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κυρτζάκη

Μαρία Κυρτζάκη, Επενδύσεις

[Ενότητα Ανίχνευση (1968-1971)]

Επενδύσεις

Συγκρούσεις
Καθημερινές και ανεξάντλητες
Συγκρούσεις αποφάσεων
Πράξεων λέξεων
Συγκρούσεις αυτοκινήτων

Και οι επενδύσεις να χάνονται στην ομίχλη
Να καταρρέουν
Οι επενδύσεις κινητών
Και ακινήτων
Η πίκρα του τσιγάρου μόνο στο στόμα
Επένδυση των σχημάτων

Από τη συλλογή Οι λέξεις (1973) της Μαρίας Κυρτζάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κυρτζάκη

Μαρία Κυρτζάκη, Συναλλαγή

Κώστας Χατζής & Σώτια Τσώτου, Λεωφορείο ο κόσμος (δίσκος: Στις γειτονιές του κόσμου (1969))

[Ενότητα Ανίχνευση (1968-1971)]

Συναλλαγή

Όπως και να ’χει το πράγμα
Όπως και να ’χει
Περικυκλώνει ο φόβος
Όπως και να ’χει
Η επικοινωνία εκτελείται.
Αστικά λεωφορεία εντός πόλεως
Υπεραστικά εκτός
Και οφείλεις να ’χεις στο χέρι το αντίτιμο
Της διαδρομής
Της εγκαρδιότητας
Της οικειότητας
Της συνουσίας

Αυτόματος μετρητής
Αυτόματος πωλητής

Για να μην υποπτεύεσαι
Για να μη σε υποπτεύονται
Να μη σε φοβίζουν οι σκιές
Ο φόβος
Ο φόβος
Τίμιος στη συναλλαγή
Για να μη γίνονται σύμβολα οι ασπασμοί
Να μη μπερδεύεσαι
Να μη μπερδεύεσαι
Να μη μπερδεύονται

Από τη συλλογή Οι λέξεις (1973) της Μαρίας Κυρτζάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κυρτζάκη

Μαρία Κυρτζάκη, Σαπίζουν

[Ενότητα Ανίχνευση (1968-1971)]

Σαπίζουν

Μούχλιασαν οι στενοχώριες τα άγχη
Μούχλιασαν στη βροχή και τη λάσπη
Στην παραδοχή.
Σαπισμένα τα πόδια
Τα κεφάλια κρεμασμένα στους τοίχους
Τώρα που δεν υπάρχουν οι πλατείες για τις ζητωκραυγές
Τώρα που δεν υπάρχουν τα είδωλα
Και τα δωμάτια προσφέρονται μόνο για νεκρολογίες
Μουχλιάσαμε στον αστέγαστο κύκλο
Η υγρασία παραμονεύει
Παραμονεύει και δε σε λογαριάζει
Δε σε περιμένει
Σαπίζουν στα βαθιά πηγάδια τα σώματα

Παιδιά
Είκοσι χρονών

Από τη συλλογή Οι λέξεις (1973) της Μαρίας Κυρτζάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κυρτζάκη

Μαρία Κυρτζάκη, Εθισμός

Ορφέας Περίδης, Τσιγάρα (δίσκος: Αχ ψυχή μου φαντασμένη (1993))

[Ενότητα Ανίχνευση (1968-1971)]

Εθισμός

Τσουβαλιάζεις την τύψη σου
Να τη ρίξεις στη θάλασσα
Να την πάρει το κύμα.
Τακτοποιείς τα χαρτιά στους φακέλους
Το γραφείο     Το δωμάτιο
Στον σκουπιδοτενεκέ τ’ αποτσίγαρα
Ησυχάζεις.
Στη γωνία δεν σε ενοχλούν τώρα οι τύποι
Τους συνήθισες
Ανταλλάζεις την καλημέρα τους
Ίσως και κανένα τσιγάρο.

Μόνο που δεν έζησαν όλοι καλά
Και μεις δεν ζήσαμε καλύτερα

Από τη συλλογή Οι λέξεις (1973) της Μαρίας Κυρτζάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κυρτζάκη

Μαρία Κυρτζάκη, Δεν κατάλαβες

Μάνος Χατζιδάκις, Κάπου υπάρχει η αγάπη μου (με τη Νάνα Μούσχουρη)

[Ενότητα Ανίχνευση (1968-1971)]

Δεν κατάλαβες

Δεν κατάλαβες  Τίποτε δεν κατάλαβες  Ροκανίζεις τα λόγια σου  Σπάζουν οι λέξεις  Κομμάτια πέφτουν  Ηφαίστεια ανοίγονται  Δεν κατάλαβες το σύστημα  Το σύστημα να παίζεις ΠΡΟ-ΠΟ  Το σύστημα δεν κατάλαβες  Και είναι τώρα οι νύχτες όμορφες λες  Είναι όμορφη η μοναξιά λες  Η απομόνωση  Στο κάτω κάτω η απομόνωση  Ναι η απομόνωση Η φυλακή ναι  Όχι αυτή η μαρμάρινη χειραψία  Όχι αυτό το πλαστικό λουλούδι  Στο κάτω κάτω η φυλακή ναι  Να μη χαθείς  Χανόμαστε να μη χαθείς  Ο λαβύρινθος  Η φυλακή  Ποιος είναι ποιος  Το σύστημα του συστήματος  Το τσιγάρο που γίνεται πιο πικρό  Η αγωνία σου που γίνεται φιλολογική  Η διαδήλωση που έγινε τέχνη. Οι νύχτες είναι όμορφες λες

Τώρα που είναι  Άνοιξη

Από τη συλλογή Οι λέξεις (1973) της Μαρίας Κυρτζάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κυρτζάκη

Μαρία Κυρτζάκη, Αναβολή

[Ενότητα Ανίχνευση (1968-1971)]

Αναβολή

Στον Γ. Διαμαντίδη

Η χάραξη στα χέρια σου
Το χάραγμα
Παιδεύεις τις λέξεις
Τις λέξεις που σε περνούν
Χαραυγή χαρά λες
Τις λέξεις     Τις λέξεις
Ποια η κραυγή σου
Στις ρωγμές      Ποια η φωνή σου
Το φως και το σκοτάδι
Αυτό ή το άλλο
Το δωμάτιο      Η θαλπωρή
Η μουσική σου
Δεν τους μπορώ λες
Τους ανθρώπους
Δεν τους μπορώ λες
Άσ’ τα για αύριο
Αύριο πάντα
Αύριο η μνήμη
Αύριο ο θάνατος
Εξαρτάται απ’ τη διάθεση
Απ’ τον καιρό
Γλιστρά ο δρόμος
Μαζεύονται οι πόρνες
Μαζεύονται οι μασκαράτες
Μαζεύεσαι στο καβούκι σου
Η εφημερίδα λες
Τα νέα της ημέρας
Αύριο
Αύριο η μνήμη
Ποια μνήμη και πώς
Να συλλογιστείς
Να πεις
Στο κάτω κάτω το δάκρυ
Ο θάνατος
Αύριο
Αύριο, λες

Από τη συλλογή Οι λέξεις (1973) της Μαρίας Κυρτζάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κυρτζάκη

Μαρία Κυρτζάκη, Κύκλος

[Ενότητα Ανίχνευση (1968-1971)]

Κύκλος

Η τελευταία στιγμή δεν είναι η πρώτη   Είναι ο κύκλος που στενεύει   Το σκοινί που σφίγγει και δεν το νιώθεις    Γιατί το αίμα σε άνισα διαστήματα   Σταμάτησε    Η κυκλοφορία του αίματος λέω     Η κυκλοφορία πεζών και τροχοφόρων    Σ’ ένα χώρο που «ασφυκτιά»    Που «αλλοτριώνεται» καθώς λένε   Που σε τελευταία ανάλυση μάθαμε    Όπως το σκοινί και την αλυσίδα    Όπως την αμφισβήτηση όπως και τόσα άλλα   Παραδείγματος χάριν το ποδόσφαιρο   Το βράδυ της Κυριακής στο ραδιόφωνο   Τη Δευτέρα η κλήρωση του Λαϊκού    Ποια η πρώτη και ποια η τελευταία στιγμή

Από τη συλλογή Οι λέξεις (1973) της Μαρίας Κυρτζάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κυρτζάκη

Μαρία Κυρτζάκη, Το παιχνίδι

[Ενότητα Ανίχνευση (1968-1971)]

Το παιχνίδι

Οι συμπτώσεις μάς έκαναν ήρωες   Το άθροισμα της απάτης   Το άθροισμα των συλλήψεων   Και οι γειτονιές να βλέπουν στη θάλασσα – Δεν βλέπουν πια – Και τα παιδιά να παίζουν στις αυλές – Δεν παίζουν πια – Κι ο ουρανός που σκοτείνιασε   Και τα παιδιά που ήρθαν απ’ τα νησιά   Η «σύμπτωσις» διδάσκουν οι δάσκαλοι    Όνομα ουσιαστικό    Όνομα ανύπαρχτο τ’ όνομά μας   Και οι χειραψίες    Και οι φίλοι που χάθηκαν στο διπλανό δωμάτιο   Και τα κλειδιά που σκούριασαν στην κλειδαριά   Ένας άνθρωπος μόνος   Τι είναι   Ποιος είναι   Και παίζουμε το παιχνίδι
– Των συνειδήσεων, είπε
– Των συμπτώσεων, ο άλλος
– Της αναγκαιότητας, ο τρίτος

Ένας άνθρωπος μόνος

Από τη συλλογή Οι λέξεις (1973) της Μαρίας Κυρτζάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κυρτζάκη