Νίκος Γρηγοριάδης, Μίλησέ μου

Goran Bregovic, Kalashnikof (film «Underground» (1995) by Emir Kusturica)

Μίλησέ μου

Μίλησέ μου, θέλω να σ’ ακούσω να μου μιλάς.
Είκοσι χρόνια σκούζαν γύρω μου λύκοι.
Μόλις που θυμάμαι όταν φώναζε η μητέρα παιδί μου.

Ύστερα μπήκαν ανάμεσά μας οι κραυγές.
Γδούποι από σώματα που πέφταν, ριπές πολυβόλων.

Βλέπεις πως στέκω ακόμη κι επιμένω.
Μίλησέ μου, ν’ ακούσω ανθρώπινη φωνή.

Από τη συλλογή Το βάθος της ληκύθου (1963)

Πηγή: συγκεντρωτική έκδοση Νίκος Γρηγοριάδης, ποιήματα 1963-2005 (εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα, 2007)

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Νίκος Γρηγοριάδης

Advertisements

Κλείτος Κύρου, Μετουσίωση

Νίκος Παπάζογλου & Μιχάλης Πασιαρδής, Σάββατο
(τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου / δίσκος: Όταν κινδυνεύεις παίξε την πουρούδα (1995))

Μετουσίωση

Τ’ αστέρια διαγράφαν το χαμό τους σε θριαμβικές τροχιές
Οι ψαράδες χτυπούσαν τη θάλασσα με τη λαπούτα
Σε οκνά διαστήματα
Ταράζοντας τα ψάρια
Η πανάρχαιη νύχτα ξεδίπλωνε τον αμείλιχτο πέπλο της
Η υδάτινη σιωπή που ενσαρκώναν τα φύκια
Ενίσχυε τη θέλησή μας

Κι ήμασταν εμείς που θραφήκαμε μόνο με παρελθόν
Αποδιώχναμε το μέλλον όμοια όπως διώχνουμε μια μέλισσα που πάει να μας κεντρίσει
Καταδικάζαμε τη μετάνοια
Λατρεύαμε την τομή της σελήνης με το κλωνάρι της ροδακινιάς
Βαραίναμε πιότερο ύστερα από μιαν ανώφελη και μάταιη συνουσία
Τρομάζαμε στη σκέψη ενός έρωτα μελλούμενου
Παραδεχόμασταν με θάρρος το ξεφάντωμα της συντριβής

Μπορεί να ξεφτίσει μια τέτοια μνήμη;
Σαββάτο βράδυ
Δεν μιλούσαμε
Φιλούσα μόνο τα χυτά σου μαλλιά

Από τη συλλογή Αναζήτηση – Αναμνήσεις μιας αμφίβολης εποχής (1949) του Κλείτου Κύρου

Πηγή: Κλείτος Κύρου, Εν όλω / Συγκομιδή 1943-1997 (1997)

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κλείτος Κύρου

Παντελής Θαλασσινός & Ηλίας Κατσούλης, Εισιτήριο στην τσέπη σου

Αγαπώ πολύ αυτόν τον τραγουδοποιό της γενιάς μου για πολλούς λόγους αλλά, πρωτίστως, για τα όμορφα τραγούδια που μας έχει χαρίσει ως τώρα. Είχα καιρό να ακούσω τα τραγούδια του Παντελή Θαλασσινού και σήμερα τον θυμήθηκα γιατί:

το ποίημα «Στης Κορώνης το κάστρο» του Παναγιώτη Αργυρόπουλου μου θύμισε το προηγούμενο τραγούδι κι αυτό που θ’ ακούσουμε τώρα είναι νοηματικά κοντά στο μικρό ποίημα της Μαρίας Αρχιμανδρίτου από τη συλλογή «Πορφυρό ασμάτιο».

Εισιτήριο στην τσέπη σου

Μουσική: Παντελής Θαλασσινός
Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης
Τραγούδι: Παντελής Θαλασσινός
Δίσκος: Νύχτας κύματα (1995)

Ήθελα να ’μαι η αφή στην άκρη των δακτύλων σου
ό,τι αγγίζεις να ’χει κάτι κι από μένα
να ’μαι τη νύχτα η φωνή χαμένων φίλων σου
που λεν τραγούδια παλιά κι αγαπημένα

Ήθελα να ’μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σ’ εμένα ταξιδεύει η σκέψη σου

Ήθελα να ’μαι η σκιά στην άκρη των βλεφάρων σου
η μόνη λέξη στο παραμιλητό σου
να ’μαι η πρώτη ρουφηξιά απ’ το τσιγάρο σου
κι η τελευταία η γουλιά απ’ το ποτό σου

Ήθελα να ’μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σ’ εμένα ταξιδεύει η σκέψη σου

Ήθελα να ’μαι αστραπή που σβήνει μες στο βλέμμα σου
πάνω στο χέρι η τυχερή γραμμή σου
να ’μαι κρυμμένος πυρετός μέσα στο αίμα σου
για να ξυπνάω τις φωτιές μες στο κορμί σου

Ήθελα να ’μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σ’ εμένα ταξιδεύει η σκέψη σου

Χάρις Αλεξίου, Μινοράκι

Μινοράκι

Μουσική & στίχοι: Χάρις Αλεξίου
Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Δίσκος: Οδός Νεφέλης ’88 (1995)

Σ’ ένα μινοράκι σ’ έβαλα κρυφά
πάλι η μουσική θα κάνει θαύματα
γιατί σε θέλω

Της ψυχής μου ο ήχος είναι αυτός που ακούς
σε παραπλανώ με στίχους ψεύτικους
γιατί σε θέλω

Έτσι βγαίνουν τα τραγούδια, μάτια μου
σε γνωρίζει ο πόνος και έρχεται κοντά σου
ακουμπάει το χέρι πάνω στα μαλλιά σου
κι έτσι κάνεις κουράγιο και τραγούδι άγιο

Το τραγούδι μου γλυκό λυπητερό
Καρυάτιδα να γίνω δεν μπορώ
για να με θέλεις

Μια φωτογραφία μου παλιά κρατάς
δεν της μοιάζω πια γι αυτό δε μ’ αγαπάς
αχ, δε με θέλεις

Έτσι βγαίνουν τα τραγούδια, μάτια μου
σε γνωρίζει ο πόνος και έρχεται κοντά σου
ακουμπάει το χέρι πάνω στα μαλλιά σου
κι έτσι κάνεις κουράγιο και τραγούδι άγιο

Χίλιες νύχτες κι άλλες τόσες σ’ αγαπώ
με θυμό με τρέλα με παράπονο
πόσο σε θέλω

Μες στο μινοράκι κλείστηκα και γω
στης μειοψηφίας το μικρόκοσμο
γιατί σε θέλω

Έτσι βγαίνουν τα τραγούδια, μάτια μου
σε γνωρίζει ο πόνος και έρχεται κοντά σου
ακουμπάει το χέρι πάνω στα μαλλιά σου
κι έτσι κάνεις κουράγιο και τραγούδι άγιο

Γιώργος Θέμελης, Μαθητεία

Γιώργος Ανδρέου, Το τραγούδι του Ανδρέα
(τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου / δίσκος: Τραγούδια του παράξενου κόσμου (1995))

[Ενότητα Το Δίχτυ των ψυχών II]

Μαθητεία

Μαθαίνεται η Αγάπη,
Μαθαίνεται από μέσα, αποστηθίζεται.

Όπως η θλίψη, όπως η έκσταση.

Τ’ άφωνα ψάρια δεν πηγαίνουν
Σχολείο να μάθουν τη σιωπή,
Την εκθαμβωτική θαλάσσια αγάπη
Μες σε βαθιά κρησφύγετα.

Τα ερωτικά πουλιά δε μελετούν
Μαθήματα αγάπης∙ δε γράφουν
Τις τέσσερις πράξεις της
Στις πλάκες τους οι πεταλούδες.

Ίσως μονάχα οι Άγγελοι να μαθαίνουν
Λέξεις, ονόματα, κομμένες συλλαβές,
Συλλαβίζοντας τον έρωτα μες στην ουράνιαν ερημία.

Ίσως να ξέρουν καλά τη σιωπή της Αγάπης,
Τη γλώσσα της σιωπής, τον ανεκλάλητον έρωτα των πραγμάτων.

Αυτή τη γλώσσα, αυτή τη Μουσική,
Αυτή μαθαίνουν τα δάχτυλά μου.

Τα δάχτυλά μου, τα χείλη μου, τα έκπληχτα μάτια.

Από τη συλλογή Το Δίχτυ των ψυχών (1965) του Γιώργου Θέμελη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Θέμελης