Georges Moustaki, En Méditerranée

Maria del Mar Bonet & Georges Moustaki (Palma de Mallorca, 2002)

Georges Moustaki & Giorgos Dalaras (Paris, 1996)

En Méditerranée

Dans ce bassin où jouent
Des enfants aux yeux noirs
Il y a trois continents
Et des siècles d’histoire
Des prophètes des dieux
Le Messie en personne
Il y a un bel été
Qui ne craint pas l’automne
En Méditerranée

Il y a l’odeur du sang
Qui flotte sur ses rives
Et des pays meurtris
Comme autant de plaies vives
Des îles barbelées
Des murs qui emprisonnent
Il y a un bel été
Qui ne craint pas l’automne
En Méditerranée

Il y a des oliviers
Qui meurent sous les bombes
Là où est apparue
La première colombe
Des peuples oubliés
Que la guerre moissonne
Il y a un bel été
Qui ne craint pas l’automne
En Méditerranée

Dans ce bassin, je jouais
Lorsque j’étais enfant
J’avais les pieds dans l’eau
Je respirais le vent
Mes compagnons de jeux
Sont devenus des hommes
Les frères de ceux-là
Que le monde abandonne
En Méditerranée

Le ciel est endeuillé
Par-dessus l’Acropole
Et liberté ne se dit plus
En espagnol
On peut toujours rêver
D’Athènes et Barcelone
Il reste un bel été
Qui ne craint pas l’automne
En Méditerranée

Source: http://www.creatweb.com/moustaki/

Le Métèque (1971)

Μάνος Λοΐζος & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Αχ χελιδόνι μου

Αχ χελιδόνι μου

Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Δίσκος: Ο μέτοικος (1971)

Αχ χελιδόνι μου, πώς να πετάξεις
σ’ αυτόν τον μαύρο τον ουρανό
αίμα σταλάζει το δειλινό
και πώς να κλάψεις
αχ χελιδόνι μου

Αχ παλικάρι μου, τα τρένα φύγαν
δεν έχει δρόμο για μισεμό
κι όσοι μιλούσαν για λυτρωμό
πες μου πού πήγαν
αχ παλικάρι μου

Άχου καρδούλα μου φυλακισμένη
δε βγαίνει ο ήλιος που καρτεράς
μόνο ο τελάλης της αγοράς
σε ξεκουφαίνει
άχου καρδούλα μου

Έγκλειστες συναντήσεις (2008): ελπίδα

Μάνος Χατζιδάκις & Νίκος Γκάτσος, Άσπρο περιστέρι
(τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη / δίσκος: Της γης το χρυσάφι (1971))

ελπίδα

Με το στήθος στην πάλη
Στον αγώνα
Στον πόλεμο της ζωής
Στον ΕΡΩΤΑ
Άσπρο περιστέρι το αύριο

Από τη συλλογή έγκλειστες συναντήσεις (2008) ανήλικων κρατουμένων στις δικαστικές φυλακές Διαβατών Θεσσαλονίκης

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανήλικοι κρατούμενοι στις δικαστικές φυλακές Διαβατών Θεσσαλονίκης

Εύα Λιάρου-Αργύρη, Σημείο αναχώρησης

Γιάννης Σπανός & Αλέξης Αλεξόπουλος, Σαν με κοιτάς
(τραγούδι: Αφροδίτη Μάνου & Γιάννης Φέρτης / δίσκος: Εκείνο το καλοκαίρι (1971))

Σημείο αναχώρησης

[Ενότητα α’]

Με κοιτάς και ανοίγουν οι θησαυροί των άστρων
Μου μιλάς και σωπαίνει η πικρή λαλιά της αηδόνας
Με φιλάς και οι φλέβες σταυρώνουν το αίμα μας

Τότε βγαίνω και μοιράζω την ψυχή μου στους δρόμους
Για το σήμερα και το αύριο
Για τη μέρα και τη νύχτα
Για το ψωμί και το νερό

Για όλους αυτούς που σκέπασαν
Με στάχτες τη φωτιά
Ξοδεύοντας τις τέσσερις εποχές της ζωής τους
Για να σοδιάζουνε το φως

Που αναχωρούν και επιστρέφουν

Ένας πυρίτης στην ψυχή

Για να εκραγεί μέσα μας

Από τη συλλογή L’ autre voix [Η άλλη φωνή] (2000) της Εύας Λιάρου-Αργύρη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Εύα Λιάρου-Αργύρη

Jerry Bock & Sheldon Harnick, Do you love me? (από την ταινία «Ο βιολιστής στη στέγη»)

Do you love me?

Μουσική: Jerry Bock
Στίχοι: Sheldon Harnick
Τραγούδι: Chaim Topol & Norma Crane
Ταινία: Fiddler on the roof | Ο βιολιστής στη στέγη (1971) του Norman Jewison

Tevye: Love… Golde, do you love me?
Golde: Do I what?
Tevye: Do you love me?

Golde: Do I love you?
With our daughters getting married and this trouble in the town,
you’re upset. You want out. Go inside. Go lie down.
Maybe it’s indigestion.

Tevye: Golde, I’m asking you a question. Do you love me?
Golde: You’re a fool!
Tevye: I know. But do you love me?

Golde: Do I love you?
For twenty-five years, I’ve washed your clothes,
Cooked your meals, cleaned your house,
Given you children, milked the cow.
After twenty-five years, why talk about love right now?

Tevye: The first time I met you was on our wedding day. I was scared.
Golde: I was shy.
Tevye: I was nervous.
Golde: So was I.

Tevye: But my father and my mother said we’d learn to love each other.
And now I’m asking, Golde…
Do you love me?
Golde: I’m your wife!
Tevye: I know. But do you love me?

Golde: Do I love him?
For twenty-five years, I’ve lived with him,
Fought with him, starved with him.
For twenty-five years, my bed is his.
If that’s not love, what is?

Tevye: Then you love me?
Golde: I suppose I do.
Tevye: And I suppose I love you, too.
Together: It doesn’t change a thing, but even so,
After twenty-five years, it’s nice to know

Κλείτος Κύρου, Κυριακή απόγεμα

Χρήστος Λεοντής & Σώτια Τσώτου, Έρημο πουλί
(τραγούδι: Μαρινέλλα / δίσκος: 12 παρά 5 (1971))

Κυριακή απόγεμα

Παραθαλάσσιο κέντρο
Καρέκλες και τραπέζια ξέχειλα από κόσμο
Μουσική χειροκροτήματα
Ο μαέστρος υποκλίνεται ευγενικά
Τα παιδιά τρέχουν
Στη θάλασσα σέρνονται φώτα
Τραγούδια
(Σκέφτεσαι αμέσως Καρυωτάκη)

Στους δρόμους διαβαίνουν κορίτσια
Βραδιάζει
Οι εκδρομείς επιστρέφουν
Με λουλούδια
Με λιοκαμένα πρόσωπα
Χαρούμενοι
(Θλίβεσαι που έχασες μια Κυριακή)

Άγγλοι αντιπαθητικοί
Ένα ζευγάρι όμορφες γάμπες
Μέσα σ’ ένα βιαστικό λεωφορείο
Άλλος και φεύγουμε!
Λάμπες ασετυλίνης
Οι δρόμοι αδειάζουν
Κορμιά κολλημένα στους τοίχους
Λαχανιασμένοι ψίθυροι
(Νιώθουμε ξένοι
Νιώθουμε μόνοι πολύ μόνοι)

Ποιος θα μας σώσει
Ποιος θα μας ξεκουράσει
Κατά πού να γυρίσουμε
(Είμαστε νικημένοι
Και τόσες Κυριακές μπροστά μας)

Από τη συλλογή Αναζήτηση (1949) του Κλείτου Κύρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κλείτος Κύρου

Γιώργος Θέμελης, Αγαπώ την ώρα

Μάνος Χατζιδάκις & Νίκος Γκάτσος, Άσπρο περιστέρι
(τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη / δίσκος: Της γης το χρυσάφι (1971))

[Ενότητα Στα ίχνη των πουλιών]

Αγαπώ την ώρα

Αγαπώ την ώρα που έρχεσαι
Σαν ανοιχτή γαλάζια ημέρα
Μ’ ένα στόμα σαν κρίνο

Τα δάκρυα ανοίγουν στο πρόσωπο
Όπως ένα ποτάμι
Τ’ απέραντα μάτια

Τα χέρια σου ταξιδεύουν
Σα λευκά περιστέρια

Δώσ’ μου τη δύναμη να κοιτάζω τον ήλιο
Να βλέπω το πρόσωπό σου

Άστρα στολίζουν το μέτωπο
Βυθισμένο στο κύμα της εικόνας σου
Μακρινό καθρεφτισμένο πρωινό

Είναι ένα αίνιγμα
Ένα
Μυστικό

Από τη συλλογή Άνθρωποι και πουλιά (1947) του Γιώργου Θέμελη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Θέμελης

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Φιληδονία

Άκης Πάνου, Ήπια τα χείλη σου και χάνομαι
(τραγούδι: Γιώργος Μαρίνος / δίσκος 45 στροφών (1971))

Φιληδονία

Η πιο φιλήδονη κίνηση στην ομιλία σου,
είναι όταν φέρνεις την γλώσσα
ανάμεσα στα χείλη,
για να εκφράσεις
απόρριψη ή θαυμασμό.

Κάποτε θα ήθελα να αποσπάσω
την πιο φιλήδονη κίνηση
του σώματός σου στην επαφή.

Από τη συλλογή Το γυμνό ζευγάρι και άλλα ποιήματα (1990) της Αλεξάνδρας Μπακονίκα

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αλεξάνδρα Μπακονίκα

Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου, Ανάμνηση καλοκαιριού

Γιάννης Σπανός & Αλέξης Αλεξόπουλος, Ένα καλοκαίρι
(τραγούδι: Αφροδίτη Μάνου / δίσκος: Εκείνο το καλοκαίρι (1971))

[Eνότητα Αισθηματική ηλικία (1946-1949)]

Ανάμνηση καλοκαιριού

Καμιά φωνή δεν ακουγόταν στο πεζούλι
εκτός απ’ το καθρέφτισμα του ουρανού
οι περιπατητές είχαν πια φύγει
μικρές φωτιές ανάψανε στα σπίτια
και η άδεια πλατεία της βροχής
άφηνε φωνογράφους μες στη νύχτα

Κι είχα ένα μικρό τρεμούλιασμα
που έπαιζε μες στα γυάλινα φανάρια

Από τη συλλογή Δύσκολος θάνατος (1954) του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου

Πηγή: συγκεντρωτική έκδοση Ο δύσκολος θάνατος (Αθήνα, εκδ. Νεφέλη, 1985) του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου

Γιάννης Ποδιναράς, Έγερση

Μάνος Χατζιδάκις & Νίκος Γκάτσος, Άσπρο περιστέρι
(τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη, ενορχήστρωση: Γιάννης Σπανός / δίσκος: Της γης το χρυσάφι (1971))

[Μέρος Α’]

Έγερση

Μορφές, σχήματα και επιθυμίες
στο υγρό πέπλο της αυγής.
Λευκά περιστέρια φέραν το μήνυμα
και τ’ απιθώσαν στο πεζούλι.
Τα παράθυρα μια χαραμάδα…
Λιωμένο χρυσάφι δρασκελά
παίζοντας με το βάρος
που κράτησε τα βλέφαρα κλειστά.
Άγγιξε τους μαύρους κύκλους.
Στάζει βαθύ χρυσό
στους αρμούς της μνήμης
και απαλά, διακριτικά,
–σχεδόν ανεπαίσθητα–
προλειαίνει την έγερσή μας.

Από τη συλλογή Ένα Πράσινο Θολό (1996) του Γιάννη Ποδιναρά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιάννης Ποδιναράς