Κώστας Κινδύνης, Κομμάτι-κομμάτι

Κομμάτι-κομμάτι

[Ενότητα Αναψηλάφηση]

Κομμάτι-κομμάτι
πουλήσαμε όλη τη θάλασσα.

Τώρα κουβαλάμε τα νησιά μας
κάτω απ’ τη χλαίνη μας.
Μη ρωτήσουν τα παιδιά μας
Αμολάμε τον αϊτό τους
φεύγοντας συνένοχα.

Χωρίζουμε ολομόναχοι
εσύ από δω
εγώ από κει.
Στον άλλο πόλεμο
θα σου δώσω τουφέκι
χωρίς καθυστέρηση.
Θα συναντηθούμε παζαρεύοντας
την καινούργια μας ζωή.
Θα ’χεις την πληγή σου
πυξίδα στην πορεία σου.

Κομμάτι-κομμάτι
πουλήσαμε ακριβά τη θάλασσα.
Ό,τι ρευστό πήραμε
το ρίξαμε βαθιά
στο αίμα μας.
Μας φτάνει είχαμε πει
για ένα ταξίδι
κι από τότε ταξιδεύουμε.

Μας φτάνει είχαμε πει
για ένα κέρδος
κι από τότε
δε γνωριζόμαστε.

Θ’ αναγνωριστούμε
στον άλλο μας πόλεμο.
Σημαίες οι πληγές μας απλωμένες.
Και θα ’μαι ο εχθρός σου
που θ’ αγαπήσεις παράφορα
και θα ’μαι ο πεταλωτής
του αλόγου σου
να συνεχίσεις πιο κάτω.

Άνοιξα τα στήθια μου
σκοτάδι
τίποτα
δε με τυραννάει περισσότερο
απ’ την ανώφελη πατρίδα.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Τα ποιήματα [1971-1977] (2007) του Κώστα Κινδύνη

Κώστας Κινδύνης, [Δεν σκέφτηκα πριν μιλήσω…]

[Ενότητα Σημειώσεις ανατομίας]

Δεν σκέφτηκα πριν μιλήσω
άπλωσα τη ροδιά μου
να γλιστρήσει
ως τη ρίζα που δίψαγε το φως.
Ανάμεσα στα δέντρα
περίμεναν άγρυπνα μάτια

Δεν σκέφτηκα πριν κοιτάξω
την απέραντη θάλασσα.
Στις αμμόπετρες τα χέρια μου
χαλάρωσαν

γυμνά τα πόδια
του ποιητή

Αγκάθι της φωτιάς
το παρόν.
Δεν σκέφτηκα το κατόπιν.
Άνοιξα πόρτα
σε τέσσερα τριαντάφυλλα
ν’ ανθίσουν.
Εφτά τα περιστέρια να πετάξουν
μακριά από το σημάδι

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Τα ποιήματα [1971-1977] (2007) του Κώστα Κινδύνη

Κώστας Κινδύνης, [Ο σεβασμός στρατιώτης…]

[Ενότητα Ντοκουμέντο]

Ο σεβασμός στρατιώτης.
Ο λαός εξαπτέρυγο.
Κάμπιες τα λόγια, προχωράνε
στο τρίφυλλο διάστημα.

Θα ’ρθουν άλλοι μισαλλόδοξοι
μονοπωλώντας τον αγώνα.
Ενδείκνυται στον στόχο
η φρονιμάδα

Παραμερίστε τη ρίμα
Ο λόγος ψάχνει τον γρανίτη του
κανόνας του ρυθμού.
Μεταξύ μας βρίσκεται ο προδότης
της ηθικής ο ρόλος του

Τους ξέρω ποιοι
θα μου πετάξουνε τη λάσπη
δεν τους φοβάμαι,
τους χρειάζομαι.
Θέλω να κτίσω.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Τα ποιήματα [1971-1977] (2007) του Κώστα Κινδύνη

Κώστας Κινδύνης, Μεγάλες λέξεις σχεδόν ονόματα

Μεγάλες λέξεις σχεδόν ονόματα

[Ενότητα Αναψηλάφηση]

Μεγάλες λέξεις σχεδόν ονόματα
στα χέρια του τοίχου.
Πότε τις απλώνει πάνω του
πάντα προσεχτικά μη σβήσει τα ψηφία
πότε τις κρύβει στον πιο παλιό του ασβέστη
σα να του εμπιστεύτηκαν
ένα μεγάλο μυστικό, μια μαρτυρία.

Φοβάται ο τοίχος το νέο παιδί
με την κιθάρα
που έρχεται νωρίς τα μεσημέρια
κι ακουμπά πάνω του την πλάτη
χωρίς να παίζει.

Μόνο μπροστά κοιτάει τη θάλασσα
μόνο βαθιά κοιτάει τη θάλασσα.

Σαν βαρεθεί και πάψει
στο γαλάζιο ν’ αγναντεύει
σαν βαρεθεί και πιάσει
να παίξει την κιθάρα
αυτό φοβάται ο τοίχος.

Σαν βαρεθεί τα εμπρός
και ξαφνικά γυρίσει
και πάνω του διαβάσει
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ
ή πάλι ένα τεράστιο
ΟΧΙ ή Κ.Κ.Ε.
ή Ε.Ρ.Ε. ή Ο ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ ΖΕΙ
ή Ο ΛΑΟΣ ΚΥΒΕΡΝΑ
και πάλι ένα μεγάλο Ζ
κι ύστερα εκλογές και δίπλα
ΑΝΕΝΔΟΤΟΣ ΑΓΩΝ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ –
και πάνω σ’ όλα αυτά σα μια προσπάθεια
μάταιη να τα σβήσει με μαύρα γράμματα
γραμμένο 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ κι αριστερά
ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ και ΠΡΟΔΟΤΕΣ.

Φοβάται ο τοίχος ποια μορφή, ποιαν έννοια
θα πάρουν μέσα του αγοριού αυτές οι λέξεις.

Κι ύστερα απ’ αυτές, ποιαν ερμηνεία θα ’χει
ο νέος στο τραγούδι του ποια ευθύνη.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Τα ποιήματα [1971-1977] (2007) του Κώστα Κινδύνη