Βασίλης Ιωαννίδης, [Έστρωσε η μέρα…]

Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Φιλί αμέθυστο
(τραγούδι: Μελίνα Κανά / δίσκος: Της αγάπης γερακάρης (1996))

Έναστρη νύχτα
αντίδωρο,
της πικραμένης
μέρας

Από τη συλλογή Μικρά ερωτικά (1998) του Βασίλη Ιωαννίδη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Ιωαννίδης

Advertisements

Έγκλειστες συναντήσεις (2008): αναζήτηση (σελίδα 11)

Στάμος Σέμσης & Μιχάλης Μπουρμπούλης: Αχ, να περάσει ο πυρετός
(τραγούδι: Μελίνα Κανά / δίσκος: Γενναίοι έρωτες (1997))

αναζήτηση (σελίδα 11)

Ένας τόπος χωρίς ελπίδα
Λίγα δέντρα
Αγριεμένα κύματα
Πουλιά ματωμένα στον ουρανό
Αγωνίζομαι
Χρόνια σκοτεινά
Τον εαυτό μου αγγίζω
Μαθαίνω τη ζωή
Ταξιδεύω
Αποζητώ τη σκιά

Από τη συλλογή έγκλειστες συναντήσεις (2008) ανήλικων κρατουμένων στις δικαστικές φυλακές Διαβατών Θεσσαλονίκης

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανήλικοι κρατούμενοι στις δικαστικές φυλακές Διαβατών Θεσσαλονίκης

Σταύρος Ζαφειρίου, Αδράνεια

Νίκος Μαμαγκάκης & Αθηνά Καραταράκη, Πόθος
(τραγούδι: Μελίνα Κανά / δίσκος: Τραγούδια για τη Μελίνα (2003))

Αδράνεια

Βγαίνουν με τ’ ακατάστατα μαλλιά τους στον αέρα
Εραστές των τυχαίων σκιών
Έτσι καθώς μαλακώνει η πυκνότητα
Εικόνες γλιστρούν απ’ την ίριδα μέσα τους
Σώματα μνήμες συναντούνε τον πόθο

Τοίχο-τοίχο βουλιάζοντας
Αισθήσεις απρόοπτες αποτεφρώνουν το λόγο

Κι όταν η νύχτα αστράψει στην καύτρα
Χωρίς μάγια και θαύματα κι αυτή τη φορά
Είναι οι ίδιοι
Που ρίχνουν το βλέμμα τους σαν μαχαιριά
Χωρίζουν τα σκέλια των γυναικών
Κι ακουμπούν ελαφρά το μυαλό τους
Στη ζεστή υγρασία των εσωρούχων

Από τη συλλογή Ζεστή πανσέληνος (1988) του Σταύρου Ζαφειρίου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Σταύρος Ζαφειρίου

Τάσος Κόρφης, Αποστολή διασώσεως

Κώστας Καλδάρας, Απ’ τα κρυμμένα να σωθείς
(τραγούδι: Μελίνα Κανά / δίσκος: Τραγούδια από το παράθυρο (1998))

Αποστολή διασώσεως

[Ενότητα Ημερολόγιο 4]

Πρέπει να πλεύσουμε στη νύχτα και να διασώσουμε κάποιον, κάποιον που κάνει το σταυρό του, παίρνει τη θεία μετάληψη και περιμένει ένα καράβι, ένα γιατρό, ένα χέρι να του κλείσει τα μάτια.

Τα σήματα μας ξεσήκωσαν από τον ύπνο, από τον απογευματινό μας καφέ, από το σώμα της γυναίκας μας. Τα χέρια χούφτωναν το τιμόνι. Τα μάτια επαγρυπνούν. Όλα τίθενται εν επιφυλακή.

Πρέπει να πλεύσουμε στη νύχτα και να διασώσουμε κάποιον, κάποιον –ίσως τον εαυτό μας– που κινδυνεύει, ανάμεσα σ’ αγγίγματα φτηνά, αισθήματα ξεπερασμένα, κύκλους ομόκεντρους, ένα δεσμώτη των μορφών, των διαγραμμάτων που δεν μπορεί ν’ αυτοσχεδιάσει πια.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Ημερολόγιο (1971) του Τάσου Κόρφη

Πηγή: ανθολογία Η δεύτερη μεταπολεμική ποιητική γενιά (1950-1970) του Ανέστη Ευαγγέλου (εκδ. Παρατηρητής, 1994)

Αναστασία Γκίτση, Γλυκό του κουταλιού από καιρό φυλαγμένο

Στάμος Σέμσης & Μιχάλης Μπουρμπούλης, Είσαι γλυκό του κουταλιού
(τραγούδι: Μελίνα Κανά / δίσκος: Γενναίοι έρωτες (1997))

Γλυκό του κουταλιού από καιρό φυλαγμένο

Αχνάρια σμιλεύουν τα όνειρα μας
πρωινές έγνοιες μας ταλανίζουν
τα βράδια σαν γείρουμε ακάλεστοι
στην πικρία της νύχτας.

Με γλυκό του κουταλιού βιώσαμε
την ευτυχία κόντρα στο απόλυτο σκοτάδι
που αναδύουν κάτι παλιά σκονισμένα
στις σελίδες τους βιβλία.

Παραμάσχαλα θα σε πάρω κόσμε
να σου μάθω να χαμογελάς
στα πιο δύσκολα.

Ελπίζω μοναχά
να φτάσει το γλυκό του κουταλιού
π’ από καιρό σου ’χω φυλάξει.

Από τη συλλογή Ξέρω! Είναι κάπως αργά… (2000) της Αναστασίας Γκίτση

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αναστασία Γκίτση

Στάμος Σέμσης & Μιχάλης Μπουρμπούλης, Τα φώτα στο διάστημα (με τη Μελίνα Κανά)

Τα φώτα στο διάστημα

Μουσική: Στάμος Σέμσης
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Τραγούδι: Μελίνα Κανά
Δίσκος: Γενναίοι έρωτες (Lyra, 1997)

Τα φώτα στο διάστημα
εσύ τα λες πλανήτες
κι εγώ τα λέω άνθρωπους
που χάσανε το δρόμο τους
και γίνανε αλήτες

Φεγγαράκι μου λαμπρό
κάνε με να μην πονώ
δε γυρεύω θαύματα
μόνο μια αλοιφή
να μου σβήσει απ’ την ψυχή
της ζωής τα τραύματα

Όταν κοιτώ τον ουρανό
ντυμένος στολισμένος
ψάχνω για μια αδελφή ψυχή
να πάρω τη συγγνώμη της
να βγω συγχωρημένος

Φεγγαράκι μου λαμπρό
κάνε με να μην πονώ
δε γυρεύω θαύματα
μόνο μια αλοιφή
να μου σβήσει απ’ την ψυχή
της ζωής τα τραύματα

Στάμος Σέμσης & Μιχάλης Μπουρμπούλης, Το μυστήριο με μένα (με τη Μελίνα Κανά)

Το μυστήριο με μένα

Μουσική: Στάμος Σέμσης
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Τραγούδι: Μελίνα Κανά
Δίσκος: Γενναίοι έρωτες (Lyra, 1997)

Όσο ανεβαίνω, ουρανέ
τόσο εσύ μακραίνεις
κι όσο σ’ αδειάζω, θάλασσα
τόσο εσύ πληθαίνεις

Το μυστήριο με μένα
είναι πως δεν πιάνομαι
γιατί βρίσκω τα χαμένα
και μ’ αυτά αισθάνομαι

Όσο κοιτάζω τα βουνά
τόσο αυτά ψηλώνουν
κι όσο ανοίγω τα φτερά
αυτά με προσγειώνουν

Το μυστήριο με μένα
είναι πως δεν πιάνομαι
γιατί βρίσκω τα χαμένα
και μ’ αυτά αισθάνομαι

Στάμος Σέμσης & Μιχάλης Μπουρμπούλης, Τέσσερα φιλιά (με τη Μελίνα Κανά)

Τέσσερα φιλιά

Μουσική: Στάμος Σέμσης
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Τραγούδι: Μελίνα Κανά
Δίσκος: Γενναίοι έρωτες (Lyra, 1997)

Αν είμαι απόψε τρελή
κι αν μετράω καρδιά και κραυγή
φταίει η Σελήνη
Σάββατο βράδυ βυθός
Κυριακή των τρελών που διψούν
για ό,τι σβήνει

Αυτό το σώμα το γυμνό θα μου το πάρει
ο εραστής ο σκοτεινός κι ο άδειος ουρανός

Γυρίζω τρελή και φωνάζω για τέσσερα φιλιά
απόψε φοράω τακούνια, μετάξια και λούσα
το ξέρω πως παίζω γυμνή κι εγώ με τη φωτιά
μα είμαι φτιαγμένη από σάρκα και πάντα διψούσα

Λύνω τα μαύρα μαλλιά
τα κουμπιά μου ανοιχτά στη βροχή
μα δεν με νοιάζει
Σάββατο βράδυ αργά
Κυριακή των ψυχών που περνούν
καθώς χαράζει

Αυτό το σώμα το γυμνό θα μου το πάρει
ο εραστής ο σκοτεινός κι ο άδειος ουρανός

Γυρίζω τρελή και φωνάζω για τέσσερα φιλιά
απόψε φοράω τακούνια, μετάξια και λούσα
το ξέρω πως παίζω γυμνή κι εγώ με τη φωτιά
μα είμαι φτιαγμένη από σάρκα και πάντα διψούσα

Στάμος Σέμσης & Μιχάλης Μπουρμπούλης: Αχ! να περάσει ο πυρετός (με τη Μελίνα Κανά)

Αχ! να περάσει ο πυρετός

Μουσική: Στάμος Σέμσης
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Τραγούδι: Μελίνα Κανά
Δίσκος: Γενναίοι έρωτες (Lyra, 1997)

Μια ασπιρίνη και καφές
κι ύστερα δυο τσιγάρα
Κι απόψε πάνε οι ψυχές
στην ανηφόρα τρίζοντας
σαν σκουριασμένα κάρα

Αχ! να περάσει ο πυρετός
να ’ρθούνε και δυο φίλοι
κι αυτό που λένε «εαυτός»
απ’ το βυθό του ποτηριού να βγει
να βγει πάνω στα χείλη

Κινδυνεύει η καρδιά μας
από φίλους και εχθρούς
Πάλι ψάχνεις για τοξότες
πάλι ψάχνω για σκορπιούς

Αχ! να περάσει ο πυρετός
να ’ρθούνε και δυο φίλοι
κι αυτό που λένε «εαυτός»
απ’ το βυθό του ποτηριού να βγει
να βγει πάνω στα χείλη

Κινδυνεύει η καρδιά μας
από φίλους και εχθρούς
Πάλι ψάχνεις για τοξότες
πάλι ψάχνω για σκορπιούς

Στάμος Σέμσης & Μιχάλης Μπουρμπούλης, Είσαι γλυκό του κουταλιού (με τη Μελίνα Κανά)

Είσαι γλυκού του κουταλιού

Μουσική: Στάμος Σέμσης
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Τραγούδι: Μελίνα Κανά
Δίσκος: Γενναίοι έρωτες (Lyra, 1997)

Πώς με τρελαίνει ο νοτιάς
το σώμα που ιδρώνει
μ’ αναστατώνει της φωτιάς
το κόκκινο που απλώνει
το σώμα το κυκλάμινο
που μοιάζει με υψικάμινο

Είσαι γλυκό του κουταλιού
σε ασημένιο δίσκο
φιλί που αρωμάτισε
γλώσσα και ουρανίσκο

Πώς έρχονται όλα τα πουλιά
με φως στην κάμαρά σου
με δαιμονίζουν τα μαλλιά
το μπλε στα τσίνορά σου
το αιγαιοπελαγίτικο
το μπλε το κυκλαδίτικο

Είσαι γλυκό του κουταλιού
σε ασημένιο δίσκο
φιλί που αρωμάτισε
γλώσσα και ουρανίσκο

Στάμος Σέμσης & Μιχάλης Μπουρμπούλης, Αργοναύτες – πεζοναύτες (με τη Μελίνα Κανά)

Αργοναύτες – πεζοναύτες

Μουσική: Στάμος Σέμσης
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Τραγούδι: Μελίνα Κανά
Δίσκος: Γενναίοι έρωτες (Lyra, 1997)

Αργοναύτες και αλήτες στον καύσωνα
έφυγαν με τα φεγγάρια, Ιάσονα

Κι οι θεοί μας στο κορμί μας
μ’ ένα σίδερο καυτό γράψανε
Αργοναύτες – πεζοναύτες
τον Ορφέα αραχτό σφάξανε

Οδυσσέα, τα μαλλιά σου Σάββατο
στης Αγια-Σοφιάς τα κόβουν το άβατο

Κι οι θεοί μας στο κορμί μας
μ’ ένα σίδερο καυτό γράψανε
Αργοναύτες – πεζοναύτες
τον Ορφέα αραχτό σφάξανε

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Διάπλαση

Στάμος Σέμσης & Μιχάλης Μπουρμπούλης, Το μυστήριο με μένα
(ερμηνεία: Μελίνα Κανά / δίσκος: Γενναίοι έρωτες (1997))

Διάπλαση

Όπως στριμώχτηκαν στο ταξί
έβαλε το χέρι του στο γόνατό της.
Αλλά και στο δρόμο που περπάτησαν
το χέρι του έψαχνε τις καμπύλες της
στη μέση, στους γοφούς και στο στήθος
πάνω από τα ρούχα.
Σύγκορμος αγάλλονταν που του επέτρεψε
να την αγγίξει μέσα σε τόσους που τη διεκδικούσαν,
καθώς ήταν η μοναδική γυναίκα στην ανδροπαρέα τους,
έτσι όπως ξεκίνησαν και βρέθηκαν στην ξένη πόλη.
Αγάλλονταν όπως ένα παιδί που του αφήνουν πρόσβαση
σε απαγορευμένο θησαυρό, και φωναχτά
εκθείαζε τις καμπύλες της.
Υπήρχε έξαψη, συναγωνισμός και διαπάλη
ανάμεσά τους ποιος θα την αποκτήσει.
Μόνο που εκείνη με όλη την άνεσή της
δεν δόθηκε σε κανένα τους ποτέ.

Από τη συλλογή Μαυλιστικά (1997) της Αλεξάνδρας Μπακονίκα

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αλεξάνδρα Μπακονίκα

Σταύρος Ζαφειρίου: J’ai osé

Αλέξης Παπαδημητρίου & Εύη Δρούτσα, Τολμώ
(τραγούδι: Μαρινέλλα / δίσκος: Τολμώ (1988))

J’ai osé

Σκαρφαλώνοντας τις τεράστιες σκάλες
Φοβάμαι το μονότονο ήχο
Στο κέντρο του μυαλού
Ονόματα δεκάδες ονόματα
Δεκάδες στατιστικές
Τίποτε άλλο
Ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα
Τσαλακωμένο
Μες στην παλάμη μου
Μια χούφτα σκόνη
Τι να σου κρύψω γαμώτο μου
Τι να σου κρύψω
Ανάμεσα στην πτώση και τη φυγή
Δεν υπάρχει καιρός
Για ανατομία της μνήμης

Τόσο ήσυχα οι λέξεις απλώνουν
Πάνω στα χείλη σου
Κι εκτοξεύονται απρόσμενα
Διαλύοντας ό,τι απόμεινε

Τόσο ήσυχα γυρνώ και κοιτάζω
Αυτό που βυθίζεται στη μέση του δρόμου
Αυτό που γεννιέται και θηλάζει
Τις ενοχές της φαντασίας.

Από τη συλλογή … και να μπλοφάρουμε στο όνειρο (1984) του Σταύρου Ζαφειρίου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Σταύρος Ζαφειρίου

Γιάννης Ποδιναράς, Δίβουλη πρόνοια

Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Αερικό
(τραγούδι: Μελίνα Κανά / δίσκος: Λάφυρα (1998))

[Μέρος Β’]

Δίβουλη πρόνοια

Κάποιος τρελός μου το ψιθύρισε.
«Το ’ξερες; Ένα χνάρι μας
στην άγρια στέπα
παίρνει εκατό χρόνια να χαθεί.»

Βουλιάξαμε στις μυρμηγκοφωλιές
της δίβουλης πρόνοιας
των ασφαλών δρόμων.

Απ’ το κλειστό τζάμι
κοιτούμε με βουλιμία τη θύελλα
που έρχεται
για να μας προσπεράσει.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008) του Γιάννη Ποδιναρά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιάννης Ποδιναράς

Γιάννης Ποδιναράς, Το άνθος της άπειρης άμμου (V)

Ορφέας Περίδης, Αχ να σε δω
(τραγούδι: Ορφέας Περίδης, Λιζέτα Καλημέρη & Μελίνα Κανά στην εκπομπή της ΝΕΤ «Έχει γούστο» (2008)
/πρώτη εκτέλεση: Ορφέας Περίδης στον δίσκο Καλή σου μέρα αν ξυπνάς (1996))

[Μέρος Β’]

Το άνθος της άπειρης άμμου

V

Σε βρήκα και σε πήρα ένα πρωί
κομμάτι απ’ το βυθό
κι ήπια τη γεύση σου
που ήταν δική μου όλα τα χρόνια.
Ατόφιο μάλαμα αστραφτερό
χάραξε τη ζωή
και βγήκαν αράδα
ήλιοι μικροί χορεύοντας στο κύμα
γράφοντας με χρυσό
τον κόσμο που ανασύραμε.
Το πρόσωπό μας
που άφησε τη νύχτα.

Από τη συλλογή Ένα Πράσινο Θολό (1996) του Γιάννη Ποδιναρά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιάννης Ποδιναράς

Σταύρος Ζαφειρίου, Και οι ημικρανίες συνεχίζονται

Στάμος Σέμσης & Μιχάλης Γκανάς, Αχ! Να περάσει ο πυρετός
(τραγούδι: Μελίνα Κανά / δίσκος: Γενναίοι έρωτες (1997))

Και οι ημικρανίες συνεχίζονται

Παραγγέλνει καφέ κι ανάβει τσιγάρο.
Φυσά τον καπνό χαμηλά.
Μεθοδικά ξεπαστρεύει το λυρισμό της
και στη θέση του φυτρώνουν
μικρά τρωκτικά που ροκανίζουν
τις φυγές της. Ξετυλίγει τα σύρματα
που συγκρατούν το μυαλό της.

Προσπαθεί να μου πει
ότι όλα μεγαλώνουν γύρω της,
όλα ανεβαίνουν, σχηματίζουν
αλαφιασμένα τοπία, καταστρέφονται.

Ξαναφορά τα μάτια της – ανάποδα μάλλον –
χάνεται στριφογυρίζοντας,
αγκαλιάζοντας αποφασιστικά
τους μύθους των νευρικών εραστών.

Από τη συλλογή … και να μπλοφάρουμε στο όνειρο (1984) του Σταύρου Ζαφειρίου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Σταύρος Ζαφειρίου

Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Ξένη επέμβαση

Σωκράτης Μάλαμας & Γιάννης Τσατσόπουλος, Να βάλω τα μεταξωτά
(τραγούδι: Μελίνα Κανά / δίσκος: Της μέρας και της νύχτας (1992))

Ξένη επέμβαση

Όλες οι λέξεις έχουν ένα φαρμάκι πικρό
Αντίδοτο στην παρενέργεια της αγάπης που σκοτώνει
Όταν ανοίγεις το κουτί με τα χαπάκια
Χαπ χαπ πάνω στο τραπέζι χορεύουν αστεία
Κόκκινα διαολάκια κουρδίζουν το γραμμόφωνο
«Είναι μεσάνυχτα κι όλη η φύσις ησυχάζει» λέει το χαζό
Ο τροχός γυρίζει κι ακονίζει μαχαίρια και ψαλίδια
Στα χειρουργεία μια λάμπα θυέλλης οδηγεί τους σαμαρείτες
Όταν άνοιξες τα μάτια σου είχαν γεράσει οι λέξεις
Κι ώσπου να πεις νερό πιτσίλισε το ρο την μπλούζα του γιατρού

Γλίτωσες πάλι γλίτωσες από μια δόση θανάτου
Εδώ δεν ξέρουμε τι ποιείται τι συντελείται
Ποιες επεμβάσεις χρειάζεσαι ποια μέσα
Για να γυρίσεις στο σπίτι σου σώος και αβλαβής
Ιδού λοιπόν το νερό ιδού τα χαπάκια
Σαν τα λόγια είναι τα φάρμακα σώζουν ζωές
Και της ζωής τα όνειρα σκοτώνουν

Από τη συλλογή Σαλκίμ (2001) της Μαρίας Κέντρου-Αγαθοπούλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου