Σταμάτης Κραουνάκης, Νύχτα θεά

Νύχτα θεά

Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Τραγούδι: Μαρινέλλα
Δίσκος: Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες (2000, από την τηλεοπτική μεταφορά του ομότιτλου βιβλίου του Γιάννη Ξανθούλη)

Κυριακή τον γνώρισα, Κυριακή τον βρήκα
και του παραχώρησα και καρδιά και προίκα
μου ’λεγε η μαμά: Μαρή, φόρα καμιά χάνδρα
είναι τελικά βαρύ να πιστεύεις άνδρα
αχ, Μαρίκα, μαρή

Κυριακή τον γνώρισα, Κυριακή τον είδα
με μια καπνεμπόρισσα έξω απ’ τη Χαλκίδα
έκλαψα, έκανα σκηνές κι από τότε να ’μαι
κλάματα περγαμηνές έχω να θυμάμαι

Νύχτα, ψυχή μου, ανέβα, νύχτα θεά
απ’ του λαιμού τη φλέβα, νύχτα θεά
να λιώνουνε οι άντρες όλοι για με
νύχτα, φεύγα, μη μ’ ανάβεις καημέ
Νύχτα, γλυκιά μου ασπίδα, νύχτα θεά
τράβα στη βλεφαρίδα τη μολυβιά
να τραγουδάν για μένα τ’ αρσενικά
νύχτα, πέρνα, μη μ’ ανάβεις νταλγκά
Νύχτα, μάνα μου, σου μοιάζω
σαν και σένα μαύρα βάζω
όλα τα φιλιά σου τάζω για βεγγαλικά

Κυριακή τον γνώρισα, Κυριακή τον πήρα
κι εξ αρχής τον ζόρισα, είχα πλέον πείρα
μου ’λεγε η μαμά: Μαρή, άσ’ τα ζοριλίκια
θα τον χάσεις και μπορεί να πουλάς φιστίκια
αχ Μαρίκα, μαρή

Κυριακή παντρεύτηκα έναν προβολέα
και μ’ αυτόν πορεύτηκα και με μιαν αυλαία
κι όταν θέλω να φτιαχτώ, ρίχνω κάνα κλάμα
λέω εκείνο το σκοπό που ’λεγε κι η μάμα

Νύχτα, ψυχή μου, ανέβα, νύχτα θεά
απ’ του λαιμού τη φλέβα, νύχτα θεά
να λιώνουνε οι άντρες όλοι για με
νύχτα, φεύγα, μη μ’ ανάβεις καημέ
Νύχτα, γλυκιά μου ασπίδα, νύχτα θεά
τράβα στη βλεφαρίδα τη μολυβιά
να τραγουδάν για μένα τ’ αρσενικά
νύχτα, πέρνα, μη μ’ ανάβεις νταλγκά
Νύχτα, μάνα μου, σου μοιάζω
σαν και σένα μαύρα βάζω
όλα τα φιλιά σου τάζω για βεγγαλικά
νύχτα, μάνα μου γλυκιά

Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες

Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες

Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Τραγούδι: Μαρινέλλα
Δίσκος: Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες (2000, από την τηλεοπτική μεταφορά του ομότιτλου βιβλίου του Γιάννη Ξανθούλη)

Τα πρώτα θύματα, καλέ μου, που ’χα δει
δεν ήταν θύματα που λένε του πολέμου
ήταν τα ίδια μου τα αισθήματα γιατί
τον κόσμο ρούφηξα φωτιά στον ναργιλέ μου

Και φυσαλίδα τη φυσαλίδα
πως δεν ξημέρωνε πρωί εγώ το είδα
λες κι ήταν ζάχαρη η φυγή
καρδιά, που θέλησες
κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες…

Πως δεν αισθάνομαι ποτέ κι είμαι σκληρή
και πως για λόγια απ’ τα πικρά πετάω το γάντι
μπορεί και να ’ναι αλήθεια, αυτό παρηγορεί
που θες να κόβεις το γυαλί μ’ ένα διαμάντι

Και φυσαλίδα τη φυσαλίδα
πως δεν ξημέρωνε πρωί εγώ το είδα
λες κι ήταν ζάχαρη η φυγή
καρδιά, που θέλησες
κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες…

Σταμάτης Κραουνάκης, Ξέχασέ μας

Ξέχασέ μας

Μουσική & στίχοι: Σταμάτης Κραουνάκης
Τραγούδι: Μαρινέλλα
Δίσκος: Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες (2000, από την τηλεοπτική μεταφορά του ομότιτλου βιβλίου του Γιάννη Ξανθούλη)

Ξέχνα μας, πες πως δεν ήταν κανείς
φώτα, ρουμπίνια, ρούμπες, πιατίνια
ήρωες, πες, αφανείς

Ξέχνα μας, τους πωλητές της χαράς
όπου και να ’σαι, αν μας θυμάσαι
μόνο πληγές θα φοράς

Ξέχνα μας, όλα τα ταξίδια ήταν ψέματα
ξέχνα μας, χάρτινα φιλιά, κόκκινη μπογιά
για τα αίματα

Ξέχασέ μας
ξέχασέ μας και φεύγα
και ας κλαίει η ψυχή γοερά

Σκότωσέ μας
στα καλύτερα έργα
η αγάπη γεννάει συμφορά
Ξέχασέ μας…

Ξέχνα μας, ποτέ δεν ήμασταν, πες
ξέχνα τα πάντα, φώτα γιρλάντα
βράδια που κόβαν σιωπές

Ξέχνα τα, μη σε πλανεύει η χαρά
κράτα ένα φλούδι απ’ το τραγούδι
να το σφυράς τρυφερά

Ξέχνα μας
όλα τα παιχνίδια τα χάλασα

ξέχνα μας
σκόρπα την καρδιά

σ’ άλλη αμμουδιά σ’ άλλη θάλασσα

Ξέχασέ μας
ξέχασέ μας και φεύγα
και ας κλαίει η ψυχή γοερά

Σκότωσέ μας
στα καλύτερα έργα

η αγάπη γεννάει συμφορά
Ξέχασέ μας, αγόρι μου…

Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Το τραγούδι του Νείλου

Το τραγούδι του Νείλου

Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Τραγούδι: Γιώργος Μαρίνος
Δίσκος: Αυτός ο Γιώργος (1991)

Έπιασα το Νείλο φίλο, είπα τα μεράκια μου
χαιρετίσματα να στείλω στα πατριωτάκια μου
ρώτησα την πυραμίδα τι σημαίνει υπομονή
μου ’πε αυτή χαρά κι ελπίδα όπου να ’ναι θα φανεί

Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά, που σκληρά πολεμάτε…

Αχ Ελλάδα της ερήμου, με πληγώνεις και με καις
λευτεριά και φυλακή μου κάτω από τις φοινικιές
ετραγούδαγε η Σοφία, ετραγούδαγε ο Θεός
δεν θ’ αντέξει η Γερμανία μ’ όλο τούτο εδώ το φως

Καινούργια τώρα ζωή ας ξαναρχίσουμε οι δύο μας
κι ας πούμε πως με πρωτόειδες αυτό το πρωί
ας ξεχαστούν τα παλιά κι ας ξαναχτίσουμε πάλι
την γκρεμισμένη από χρόνια μικρή μας φωλιά…

Κι όπως έφτιαχνες στην άμμο πόρτες και παράθυρα
να γυρίσω στην Αθήνα σε μιαν ώρα θα ’θελα

Λόντρα, Παρίσι, Νιου Γιορκ, Βουδαπέστη, Βιέννη…

Και μεθυσμένοι τα βράδια κολόνα-κολόνα
να κοιμηθούνε πηγαίνουνε στον Παρθενώνα…

Ετραγούδαγε η Σοφία, ετραγούδαγε ο Θεός
Το ’γραψε κι η ιστορία, πάει κι αυτός ο πόλεμος

Σχεδόν 10 χρόνια αργότερα, το 2000, έρχεται η δεύτερη εκτέλεση από τη Μαρινέλλα για τη μουσική επένδυση της τηλεοπτικής σειράς Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες που ήταν μεταφορά του ομότιτλου βιβλίου του Γιάννη Ξανθούλη. Το τραγούδι ανήκει στο δίσκο με τα τραγούδια αυτής της τηλεοπτικής σειράς.

Ως αναγνώστρια και ακροάτρια, οφείλω να πω ότι το βιβλίο του Γιάννη Ξανθούλη, η τηλεοπτική του μεταφορά από τον Κώστα Κουτσομύτη και ο δίσκος που προέκυψε από τη μουσική επένδυση της σειράς, υπήρξαν από τις ευτυχέστερες στιγμές της ζωής μου. Νομίζω ότι ήταν και η τελευταία τηλεοπτική σειρά που παρακολούθησα ανελλιπώς.

Θα σημειώσω εδώ και κάτι που έχει σημασία για το συγκεκριμένο τραγούδι. Θεωρώ ότι η Λίνα Νικολακοπούλου είναι και πάλι σε μια εξαιρετική της στιγμή γιατί νιώθω το τραγούδι σαν ένα ντοκιμαντέρ που επιχειρεί μια ταχύτατη αναδρομή στην ιστορία της χώρας και στις ψυχές του απλού κόσμου από το ’40 και μετά. Άκουγα μέσα του τα τραγούδια που λέγανε οι γονείς μου, όταν μιλάγανε για τα χρόνια του πολέμου νοσταλγώντας τα νιάτα τους κι ας πέρασαν μέσα από τόσες κακοτοπιές.

Σπάνια δε μου έχει συμβεί να μ’ αρέσουν τόσο πολύ και η πρώτη και η δεύτερη εκτέλεση ενός τραγουδιού, αν και εδώ μάλλον ήταν αναμενόμενο γιατί αγαπώ πολύ τόσο τον Γιώργο Μαρίνο όσο και τη Μαρινέλλα.

Α, ναι, μην το ξεχάσω. Μου συνέβη κάτι πολύ περίεργο όταν διάβασα αυτό το βιβλίο του Γιάννη Ξανθούλη αμέσως μόλις κυκλοφόρησε, το 2000. Θυμάμαι ότι όσο διάβαζα τις πρώτες σελίδες συνεχώς πέρναγε απ’ το νου μου η εικόνα μιας γυναίκας. Αυτές τις 2-3 πρώτες σελίδες τις διάβασα ξανά και ξανά ίσαμε με 20 φορές. Και, ύστερα, έκλεισα τα μάτια και κατέληξα με απόλυτη σιγουριά στο συμπέρασμα ότι η Μαρίκα Σουέζ είναι φτυστή η Μαρινέλλα. Προς μεγάλη μου έκπληξη και ακόμη μεγαλύτερη ικανοποίηση, λίγους μήνες αργότερα διάβασα και είδα ότι ο Κώστας Κουτσομύτης την επέλεξε κατευθείαν για πρωταγωνίστρια στην τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου. Το ’νιωσα κάπως σαν δικαίωση της φαντασίας μου. 🙂

Κώστας Χατζής & Σώτια Τσώτου, Σύνορα η αγάπη δεν γνωρίζει

Σύνορα η αγάπη δεν γνωρίζει

Μουσική: Κώστας Χατζής
Στίχοι: Σώτια Τσώτου
Τραγούδι: Μαρινέλλα & Κώστας Χατζής
Δίσκος: Ρεσιτάλ (1976)

Άσε με να κάτσω πλάι σου
κι ό,τι θέλεις συλλογίσου
δεν θα σου μιλήσω, δεν θα σου μιλήσω
Μίλα με τους άλλους γύρω σου
για ν’ ακούω τη φωνή σου
σε παρακαλώ, σε παρακαλώ

Σύνορα η αγάπη δεν γνωρίζει
πόσο σ’ αγαπώ, πόσο σ’ αγαπώ
Γέρνεις και ο ίσκιος σου μ’ αγγίζει
κι εγώ ριγώ κι εγώ ριγώ

Άσε με απ’ το ποτήρι σου
μια γουλιά να πιω ακόμα
δίψασα πολύ, δίψασα πολύ
Φεύγει η ζωή και χάνεται
και τ’ αφίλητό μου στόμα
κλαίει για ένα φιλί, κλαίει για ένα φιλί

Σύνορα η αγάπη δεν γνωρίζει
πόσο σ’ αγαπώ, πόσο σ’ αγαπώ
Γέρνεις και ο ίσκιος σου μ’ αγγίζει
κι εγώ ριγώ κι εγώ ριγώ

Κατερίνα Καριζώνη, Ιστορία χωρίς όνομα

Γιώργος Χατζηνάσιος & Μιχάλης Μπουρμπούλης, Είσαι ποτάμι
(τραγούδι: Μαρινέλλα / δίσκος: Για σένα τον άγνωστο (1983))

Ιστορία χωρίς όνομα

Ήταν ένα ποτάμι κάποτε
που κοιμόταν στα χέρια σου
κι άλλοτε έφευγε σιωπηλό προς τη θάλασσα
αφήνοντας πίσω του
ένα φύλλο του φθινοπώρου.
Δεν ήξερα πως δίπλα στην καρδιά σου
χτυπούσε η καρδιά ενός ποταμού
πως ήσουν ποτάμι
πριν γίνεις η αγάπη μου
όπως εκείνα που κυλούν
πλάι στις σιδηροδρομικές γραμμές
που ενώνουν τις μεγάλες πρωτεύουσες
όπως η σιωπή τις μεγάλες σημασίες
κάτω απ’ τη μελαγχολική αυτοκρατορία της βροχής.

Ένα παιδί τρέχει πλάι στα τρένα που περνούν
γυρεύει κάποιο δικό του πρόσωπο
που ταξιδεύει.
Πάντοτε ταξιδεύουν οι αγαπημένοι μας
κι όταν ακόμη είναι κοντά μας ταξιδεύουν
μέσα στο φόβο μας μη χαθούν.

Πάντα μας ταξιδεύει η αγάπη.

Από τη συλλογή Τα παγόνια της μονής Βλατάδων (1992) της Κατερίνας Καριζώνη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κατερίνα Καριζώνη

Κατερίνα Καριζώνη, Η πρώτη φράση

Κώστας Χατζής & Σώτια Τσώτου, Σ’ αγαπώ
(τραγούδι: Μαρινέλλα & Κώστας Χατζής / πρώτη εκτέλεση στο δίσκο Ρεσιτάλ (1976))

Η πρώτη φράση

Την έβδομη μέρα της δημιουργίας
ήρθε μια γυναίκα
κρατώντας ένα κλουβί με καναρίνι
και το κρέμασε σ’ ένα ανθισμένο κλαδί του παραδείσου
ύστερα βάλθηκε να συγυρίζει
σκούπισε τα σκοτάδια από τα τζάμια τ’ ουρανού
τη λάσπη του κόσμου από τα υποδήματα των αγγέλων
έβαλε καπνό
στο ανοιγμένο πλευρό του άντρα
κι ένα περιδέραιο από δάκρυα
στο λαιμό της γυναίκας
τέλος μάζεψε όλες τις φωνές των λουλουδιών
και τις ακούμπησε στα χείλη τους.

Η πρώτη φράση που ακούστηκε στον κόσμο
ήταν «σ’ αγαπώ».

Από τότε πέρασαν αιώνες σιωπής.

Από τη συλλογή Τα παγόνια της μονής Βλατάδων (1992) της Κατερίνας Καριζώνη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κατερίνα Καριζώνη

Ντάντη Σιδέρη, Το σώμα

Κώστας Χατζής & Σώτια Τσώτου, Ιθάκη
(τραγούδι: Μαρινέλλα & Κώστας Χατζής / δίσκος: Συνάντηση (1987))

Το σώμα

απλώνεται
λιβάδι
το σώμα

ποικίλα τα βήματα
στην επιφάνειά του

η γαλάζια χλόη
της πρώτης επιθυμίας

ποια πουλιά
αδηφάγα
στις πτυχές του

επίμονα απ’ τη ζωή σου
τη μεγαλύτερη μοίρα
διεκδικεί

με θλίβει
έτσι ατελές
στις ανεξάντλητες
δυνατότητες
τις δικαίωσής του

στη συνεχή του
προσπάθεια
να επαληθεύσει
την πορεία του.

Από τη συλλογή Hinter dem Schlaf höre ich mich besser [Πίσω απ’ τους ύπνους με ακούω πιο καθαρά] (2001) της Ντάντης Σιδέρη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ντάντη Σιδέρη

Μανόλης Ξεξάκης, Η καρδιά του παιχνιδιού (4)

Μάριος Τόκας & Σαράντης Αλιβιζάτος, Σ’ αγαπώ
(τραγούδι: Μαρινέλλα & Αντώνης Καλογιάννης / δίσκος: Μικρά ερωτικά (1984))

[Ενότητα Η καρδιά του παιχνιδιού]

4

Ρακένδυτο βλέπω το μίσος μας του Ιουλίου
να κυλά και να σβηέται στα ρείθρα, Ελενίτσα.
Μια αναπνοή είν’ η αγάπη και χάνεται μέσα σε πλήθος άλλες.
Μετρώ τις αναπνοές και μου λείπεις.
Γυναίκα μου, έχεις σκόνη στα μάτια και κλαις.
Λένε πως βάφεσαι, πως ξενυχτάς την ομορφιά σου,
πως λαχταράς στον έρωτα και πως δεν έχεις μνήμες.
Τα νοσοκομεία του μυαλού σου τα γνωρίζω.
Ώσπου να με μουσκέψει ο θάνατος θα γράφω,
να πίνουν τα μικρά μου εφήμερα αισθήματα λύπες,
οι επιβάτες των καιρών, ρόδο μου, ρομφαία…
Μοναχός σαν ένα βιβλίο!
Ώου, ανθισμός πάλι!
Μυρίζει νάφθα και πετρέλαιο και μια σημαία στο πάρκο γυμνή.
Στους βυθούς μου τα πάντα διψούνε.
Έναν μικρό θάνατο, σαν πλοίο που ερωτεύτηκε το μουράγιο,
μια δόξα είχα κι έναν χορευτή.
Ελενίτσα, κεριά κι αποτυπώματα λαχτάρησες;

Από τη συλλογή Πλόες ερωτικοί (1980) του Μανόλη Ξεξάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μανόλης Ξεξάκης

Μίκης Θεοδωράκης & Τάσος Λειβαδίτης, Έχω μια αγάπη

Έχω μια αγάπη

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης
Μπουζούκι: Μανώλης Χιώτης
Τραγούδι: Μαρινέλλα & Στέλιος Καζαντζίδης
Δίσκος: Μίκη Θεοδωράκη «Πολιτεία Α’ & Πολιτεία Β’» (1961)

Έχω μια αγάπη ολοδική μου
τριαντάφυλλο άστρο μου κι αυγή μου
χίλιοι άντρες δεν θα το μπορούσαν
όπως εγώ να σ’ αγαπούσαν

Μέσα στα μάτια σου γλυκές
τ’ Αϊ-Γιάννη ανάβουν οι φωτιές

Στο στόμα σου σαν είμαι απάνω
πια δεν φοβάμαι να πεθάνω
στα χέρια σου σαν είμαι μέσα
τότε έγια μόλα έγια λέσα

Χωρίς καράβι και πανιά
άι ταξιδεύω τον ντουνιά

Έχεις τον ήλιο στα μαλλιά σου
και το φεγγάρι στην ποδιά σου
και ένα τζιτζίκι εκεί στα στήθια
που σου λέει παραμύθια

Απ’ τα δικά σου τα φιλιά
μάθαν τραγούδι τα πουλιά

Γιώργος Ζαμπέτας & Δημήτρης Χριστοδούλου, Με το βοριά

Γιώργος Ζαμπέτας & Δημήτρης Χριστοδούλου, Με το βοριά

Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας
Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου
Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης & Μαρινέλλα
Δίσκος: 45 στροφών του 1965

Βοριάς είν’ η αγάπη σου
και ποιος θα με γλυτώσει
νοτιάς φυσάει στα χείλη σου
και τα ’χω πελαγώσει

Με αγαπάς, σε αγαπώ
στο μαύρο κύμα πάνω
με το νοτιά σ’ αναζητώ
με το βοριά σε χάνω

Στην πρύμνη σου ’δωσα φιλί
στην πλώρη την ψυχή μου
την πλώρη πήρες κι έφυγες
κι έχασα τη ζωή μου

Με αγαπάς, σε αγαπώ
στο μαύρο κύμα πάνω
με το νοτιά σ’ αναζητώ
με το βοριά σε χάνω

Θεοδώρα Ντάκου, Μέχρι να σε ξαναδώ

Αλέξης Παπαδημητρίου & Ρόνη Σοφού, Είσαι παντού και πουθενά
(τραγούδι: Μαρινέλλα & Κώστας Χατζής / δίσκος: Η αγάπη μας (1987))

Μέχρι να σε ξαναδώ

Μέχρι να σε ξαναδώ
δε θα μπορώ ν’ ακούω μουσική
μήπως γλιστρήσει ο ήχος σου απ’ την καρδιά μου.

Δε θα γυρνώ στους δρόμους
γιατί θα θέλω να σε συναντήσω
μέσα σ’ όλα τα μάτια που περνούν.

Μέχρι να σε ξαναδώ, κάθε βράδυ
θα έχω την επέτειο των χεριών σου
την ίδια ώρα, την ίδια ακριβώς
– πίκρα μου και χαρά μου, πόσα χρόνια
σκαρώνεις ιστορίες πριν να κοιμηθείς.

Κι όταν σε ξαναδώ,
θα ψάχνω μέσα στις κινήσεις σου
μήπως και τάχα ξέρεις για τον πόνο μου.
Μέσα στ’ ανίδεο χαμόγελό σου
όλος ο κόσμος αναδεύεται∙
ούτε σαράντα χρόνια να το κυνηγώ
δε θα μπορώ να βρω το μερτικό μου.

Από τη συλλογή Η ηλικία του πανικού (1984) της Θεοδώρας Ντάκου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Θεοδώρα Ντάκου

Κλείτος Κύρου, Κυριακή απόγεμα

Χρήστος Λεοντής & Σώτια Τσώτου, Έρημο πουλί
(τραγούδι: Μαρινέλλα / δίσκος: 12 παρά 5 (1971))

Κυριακή απόγεμα

Παραθαλάσσιο κέντρο
Καρέκλες και τραπέζια ξέχειλα από κόσμο
Μουσική χειροκροτήματα
Ο μαέστρος υποκλίνεται ευγενικά
Τα παιδιά τρέχουν
Στη θάλασσα σέρνονται φώτα
Τραγούδια
(Σκέφτεσαι αμέσως Καρυωτάκη)

Στους δρόμους διαβαίνουν κορίτσια
Βραδιάζει
Οι εκδρομείς επιστρέφουν
Με λουλούδια
Με λιοκαμένα πρόσωπα
Χαρούμενοι
(Θλίβεσαι που έχασες μια Κυριακή)

Άγγλοι αντιπαθητικοί
Ένα ζευγάρι όμορφες γάμπες
Μέσα σ’ ένα βιαστικό λεωφορείο
Άλλος και φεύγουμε!
Λάμπες ασετυλίνης
Οι δρόμοι αδειάζουν
Κορμιά κολλημένα στους τοίχους
Λαχανιασμένοι ψίθυροι
(Νιώθουμε ξένοι
Νιώθουμε μόνοι πολύ μόνοι)

Ποιος θα μας σώσει
Ποιος θα μας ξεκουράσει
Κατά πού να γυρίσουμε
(Είμαστε νικημένοι
Και τόσες Κυριακές μπροστά μας)

Από τη συλλογή Αναζήτηση (1949) του Κλείτου Κύρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κλείτος Κύρου

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Δεν εξαλείφεται

Βασίλης Δημητρίου, Μέσα σ’ ένα ταγκό
(τραγούδι: Μαρινέλλα / έργο: Η πρόβα του νυφικού (1995))

Δεν εξαλείφεται

Ακόμη σε ποθώ
κι ένα ξεμυάλισμα με πιάνει.
Χαρισματική η έντονη προσωπικότητά σου
πέρα από καθετί μέτριο και τετριμμένο.
Συνδύαζες εξωστρέφεια, δυναμισμό
και μια καίρια ευαισθησία.

Ένα ξεμυάλισμα με πιάνει.
Το παρελθόν δεν εξαλείφεται
ούτε χειραγωγείται.

Από τη συλλογή το τραγικό και το λημέρι των αισθήσεων (2012) της Αλεξάνδρας Μπακονίκα

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αλεξάνδρα Μπακονίκα

Ποιος δρόμος (Γιάννης Μαρκόπουλος & Δημήτρης Χριστοδούλου)

Ποιος δρόμος
[Από την ταινία Αδίστακτοι (1965) του Ντίνου Κατσουρίδη]

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιάννης Μαρκόπουλος
Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου
Μπουζούκι: Χρήστος Νικολόπουλος & Σπύρος Ευσταθίου
Ερμηνεία: Στέλιος Καζαντζίδης, Μαρινέλλα & Νίκος Κούρκουλος
Δίσκος: Γιάννης Μαρκόπουλος / Ανεξάρτητα + 7 κινηματογραφικά (2011)

Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός
να βγω να περπατήσω
να βρω τη μαύρη μοίρα μου
βαριά να της μιλήσω

Να κάτσουμε σε μια γωνιά
και να τα πούμε οι δυο μας
Ποιος είναι αυτός που έφτιαξε
το μαύρο ριζικό μας

Αν είναι η νύχτα μάστορης
κι ο χάρος είναι πέτρα
τις μέρες, κόσμε του καημού
στα δάχτυλά σου μέτρα

Να κάτσουμε σε μια γωνιά
και να τα πούμε οι δυο μας
Ποιος είναι αυτός που έφτιαξε
το μαύρο ριζικό μας

Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου: Μεγεθύνσεις, V

Γιώργος Κατσαρός & Γιάννης Πάριος, Και μου μιλάς για μοναξιά
(ερμηνεία: Μαρινέλλα / δίσκος: Σ’ αγαπώ (1979))

Μεγεθύνσεις

V

Όταν ανοίξεις το κλειστό
Περίβλημά μου
Μέσα είναι ένα φως
Που δεν αντέχεις

Μη μου κλείνεις την απογύμνωσή μου

Εγώ που ανάβω τους λύχνους
Της μοναξιάς σου

Τη νύχτα δεν υπάρχει άλλο παιχνίδι
Παίζουμε τη δική μας πράξη
Μπρος σε καθρέφτη
Μεγεθυντικό

Από τη συλλογή Μεγεθύνσεις (1971)

Πηγή: Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Επιλογές και σύνολα [Ποιήματα (1965-1995)] (2001)

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου

Συννεφιασμένη Κυριακή (Βασίλης Τσιτσάνης)

Βασίλης Τσιτσάνης, Συννεφιασμένη Κυριακή

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος, Στέλιος Μακρυδάκης & Λάκης Καρνέζης [στη φαντασία πριν από την εισαγωγή παίζει ο Βασίλης Τσιτσάνης]
Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης, Γιώτα Λύδια & Μαρινέλλα
Δίσκος 45 στροφών του 1959 [Στην άλλη πλευρά του δίσκου βρίσκεται το τραγούδι Τα καβουράκια του Βασίλη Τσιτσάνη με τους ίδιους ερμηνευτές.]

Συννεφιασμένη Κυριακή
μοιάζεις με την καρδιά μου
που έχει πάντα συννεφιά
Χριστέ και Παναγιά μου

Είσαι μια μέρα σαν κι αυτή
που ’χασα τη χαρά μου
συννεφιασμένη Κυριακή
ματώνεις την καρδιά μου

Όταν σε βλέπω βροχερή
στιγμή δεν ησυχάζω
μαύρη μού κάνεις τη ζωή
και βαριαναστενάζω

Πληροφορίες για το τραγούδι:

Συννεφιασμένη Κυριακή

Αργό ζεϊμπέκικο του 1943-1944 (πιθανότατα γράφτηκε στη Θεσσαλονίκη στην περίοδο της κατοχής (1943-44) αλλά ολοκληρώθηκε στην Αθήνα μετακατοχικά (1947-48)).
Μουσική & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Πρώτη φωνογράφηση: 11/8/1948 [H.M.V. Α.0.2834]
Πρώτη εκτέλεση: Πρόδρομος Τσαουσάκης, Σωτηρία Μπέλλου & Βασίλης Τσιτσάνης

[Πηγή: Translatum / Βασίλης Τσιτσάνης, περίοδος 1936-1954]

Τα καβουράκια (Βασίλης Τσιτσάνης)

Βασίλης Τσιτσάνης, Τα καβουράκια

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος, Στέλιος Μακρυδάκης & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γιώτα Λύδια, Στέλιος Καζαντζίδης & Μαρινέλλα
Δίσκος 45 στροφών του 1959 [Στην άλλη πλευρά του δίσκου βρίσκεται το τραγούδι Συννεφιασμένη Κυριακή του Βασίλη Τσιτσάνη με τους ίδιους ερμηνευτές.]

Στου γιαλού τα βοτσαλάκια κάθονται δυο καβουράκια
έρμα, παραπονεμένα, κι όλο κλαίνε τα καημένα
Κι η μαμά τους, η κυρία καβουρίνα
πάει τσάρκα με το σπάρο στη Ραφήνα
Κι όλο κλαίνε τα καβουράκια
στου γιαλού, στου γιαλού τα βοτσαλάκια

Πάει ο κάβουρας το βράδυ, βρίσκει το τσαρδί ρημάδι
Ψάχνει για τη φαμελιά του και τραβάει τα μαλλιά του
Βάζει πλώρη κούτσα-κούτσα στη Ραφήνα
να πετύχει την κυρία καβουρίνα
Κι όλο κλαίνε τα καβουράκια
στου γιαλού, στου γιαλού τα βοτσαλάκια

Το ξημέρωμα ροδίζει και ο κάβουρας γυρίζει
δίχως τη συμβία πάλι, κούτσα-κούτσα στ’ ακρογιάλι
Με το σπάρο τον ξενύχτη στη Ραφήνα
παίζει τώρα στα ρηχά η καβουρίνα
Κι όλο κλαίνε τα καβουράκια
στου γιαλού, στου γιαλού τα βοτσαλάκια

Πληροφορίες για το τραγούδι και τις πιο σημαντικές εκτελέσεις του τη δεκαετία του 1950:

Τα καβουράκια

Αλέγρο ζεϊμπέκικο
Μουσική & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Πρώτη φωνογράφηση: 1951 [ODEON G.A. 7663]
Πρώτη εκτέλεση: Τάκης Μπίνης, Σωτηρία Μπέλλου, Βασίλης Τσιτσάνης & Γιάννης Τατασόπουλος

Μαρίκα Νίνου, Βασίλης Τσιτσάνης & Χαράλαμπος Μαυρίδης (1954) [ΑΤΗΕΝΕΕ 5053 & MELODY M.G. 13]
Μαρίκα Νίνου, Ζωντανή ηχογράφηση: «Στου Τζίμη του Χοντρού» (1955)
Ρένα Ντάλια & Ι. Παπαϊωάννου (1958) [U.S.A. 105]
Γιώτα Λύδια, Στέλιος Καζαντζίδης & Μαρινέλλα (1959) [H.M.V. Α.0.5546]

[Πηγή: Translatum / Βασίλης Τσιτσάνης, περίοδος 1936-1954]

Ξημέρωσε στις λαγκαδιές (Κώστας Παπαδόπουλος, Λάκης Καρνέζης & Πάνος Κοκκινόπουλος)

Κώστας Παπαδόπουλος, Λάκης Καρνέζης (σύνθεση) & Πάνος Κοκκινόπουλος (στίχοι), Ξημέρωσε στις λαγκαδιές

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης & Μαρινέλλα
Δίσκος 45 στροφών του 1961
[Στην άλλη πλευρά του δίσκου βρίσκεται το τραγούδι Για μια καλύτερη ζωή των Κώστα Παπαδόπουλου, Λάκη Καρνέζη (σύνθεση) και Κώστα Μάνεση (στίχοι).]

Ποια μάνα είναι μοναχή
κι έχει παιδί στα ξένα
αν κλάψει για το γιόκα της
ας κλάψει και για μένα

Ξημέρωσε στις λαγκαδιές
τ’ αστέρια σιγοκλαίνε
και τα βουνά στενάζουνε
και τον καημό μου λένε

Μονάχο κι έρημο δεντρί
νυχτώθηκα στις στράτες
νέκρα τριγύρω κι ερημιά
χάθηκαν κι οι διαβάτες

Ξημέρωσε στις λαγκαδιές
τ’ αστέρια σιγοκλαίνε
και τα βουνά στενάζουνε
και τον καημό μου λένε

Μανούλα, μένω ορφανός
στα ξένα ζω μονάχος
βαρκούλα μες στα κύματα
στην ερημιά μου βράχος