Ορέστης Αλεξάκης, Όσα δεν μάθαμε ποτέ για τα σκυλιά

Λάκης Παπαδόπουλος & Μαριανίνα Κριεζή, Πλατεία Αμερικής
(τραγούδι: Αρλέτα / δίσκος: Περίπου (1984))

Όσα δεν μάθαμε ποτέ για τα σκυλιά

Έχουν δική τους μοίρα τα σκυλιά
δικό τους πρόσωπο θεού λατρεύουν
δικό τους αγναντεύουν ουρανό
δίνουν δικό τους ορισμό για τους ανθρώπους
Κρατούν τη μνήμη τού
κατακλυσμού
το ρίγος για μια άγνωστη πατρίδα
ψάχνουν το δάσος κάτω από την πόλη
θέλουν να ξεψυχήσουν σ’ άλλους τόπους
Κάποτε μες στον ύπνο των σκυλιών
θρηνούν οι λύκοι
σαλεύει ο φόβος τα βαριά κλαδιά του
φίδι σφυρίζει η πείνα την οργή της
Ακούν στα βάθη την παλιά οιμωγή
της ερημιάς τον προσκλητήριο θρήνο
δαγκώνουν την αόρατη αλυσίδα
κόκκινο φως τα μάτια τους τυφλώνει

Θυμούνται φλόγες και
ξεριζωμό

Ξυπνά το αγρίμι μέσα τους
και κλαίει

Από τη συλλογή Ο ληξίαρχος (1989) του Ορέστη Αλεξάκη

Πηγή: συγκεντρωτική έκδοση Υπήρξε (1999) του Ορέστη Αλεξάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ορέστης Αλεξάκης

Λάκης Παπαδόπουλος & Μαριανίνα Κριεζή, Το τικ τακ του ρολογιού

Το τικ τακ του ρολογιού

Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος
Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή
Τραγούδι: Μαργαρίτα Ζορμπαλά & Λάκης Παπαδόπουλος
Δίσκος: Χαίρω πολύ (1990)

Μην ακούς από τους φίλους
παρηγοριές του ποδαριού
άκου μόνο το τικ τακ του ρολογιού
Με τον καιρό θα τον ξεχάσεις
και θα ξαναερωτευτείς
ο χρόνος όλα τα γιατρεύει
θα το δεις

Ο χρόνος όλα τα γιατρεύει
κι αν νιώθεις σήμερα κι εσύ
πως έχεις μέσα σου στεγνώσει και καεί
το καμένο χώμα βγάζει
έτσι και πέσει μια βροχή
τα ωραιότερα λουλούδια που ’χω δει

Όλοι έχουμε περάσει
καραμπινάτους χωρισμούς
και τώρα πια
τους έρωτές μας τους παλιούς

όταν τους βλέπουμε στο δρόμο
χαμογελάμε τυπικά
ο χρόνος όλα τα γιατρεύει τελικά

Ο χρόνος όλα τα γιατρεύει
κι αν νιώθεις σήμερα κι εσύ
πως έχεις μέσα σου στεγνώσει και καεί
το καμένο χώμα βγάζει
έτσι και πέσει μια βροχή
τα ωραιότερα λουλούδια που ’χω δει

Μην ακούς από τους φίλους
παρηγοριές του ποδαριού
άκου μόνο το τικ τακ του ρολογιού

Αφιερωμένο στη Νερένια και στη Μαρία. 🙂