Μαρία Πολυδούρη, Ήρθα μια μέρα

Ήρθα μια μέρα

Ήρθα μια μέρα, οδηγημένη απ’ την ιερή σου
αγάπη, εμπρός στο κύμα το γλαυκό
και μ’ άφησες τότε να ιδώ τη φλογερή σου
πληγή στο στήθος σου το νεανικό.

Τότε μου μίλαες με την ήσυχη φωνή σου
για τη ζωή σου, ατέλειωτο κακό
κι ως ένιωθες βαθιά πως φτάνω ως την ψυχή σου,
ανάβρυζε το δάκρυ σου γλυκό.

Κ’ ήταν χαράς χαρά να κλαίμε τραγουδώντας,
στην ίδια λύρα, μάντεμα πικρό
τη μοναξιά μας και σάμπως λησμονώντας,

με τη χαρά το μέτωπό σου να ραντίσω
με τον πικρό της θάλασσας αφρό,
πέρα τα κύματα έτρεχα να προϋπαντήσω.

Από τη συλλογή Τρίλλιες που σβήνουν (1928) της Μαρίας Πολυδούρη

Νεοέλληνες λυρικοί (επιμέλεια Γιώργου Θέμελη, εκδ. Αετός, 1954)

Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου: Μεγεθύνσεις, I

Μαρία Πολυδούρη & Σάββας Σάββα: Πάρτε το φως
(τραγούδι: Λία Βίσση / δίσκος: Στης νύχτας την ανάσα (2001))

Μεγεθύνσεις

I

Το ποίημα γεννιέται τη νύχτα
Είναι το φως που βγαίνει απ’ το σκοτάδι
Το φως το ιλαρό
Που στα κλεισμένα βλέφαρα των κοιμωμένων
Λάμπει
Στα όνειρά τους μέσα παίζει
Με τον καθρέφτη του

Το ποίημα που γεννιέται τη νύχτα
Τα σπλάχνα μου σπαθίζει
Και με πονά

Από τη συλλογή Μεγεθύνσεις (1971)

Πηγή: Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Επιλογές και σύνολα [Ποιήματα (1965-1995)] (2001)

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου