Κωστής Μοσκώφ: [Ο θόλος μαύρος…]

[Ενότητα 3 Εννέα σχόλια στον Σεφέρη]

Ο θόλος μαύρος
από το πολύ σου φως
Ο θάνατος
«αναστάσιμη οδύνη»…

Από τη συλλογή Για τον Έρωτα και την Επανάσταση (1989) του Κωστή Μοσκώφ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κωστής Μοσκώφ

Κωστής Μοσκώφ: [Μου έλειψε ο αχνιστός καφές σου…]

[Ενότητα 1]

Μου έλειψε ο αχνιστός καφές σου∙
από το όρος Χορτιάτη
αγναντεύω,
— σε ποια γη κρύφτηκες;
Δίχως εσένα όλα Άβυσσος…
Θα βλαστήσεις πάλι, άραγε,
την άνοιξη τούτη;

Από τη συλλογή Για τον Έρωτα και την Επανάσταση (1989) του Κωστή Μοσκώφ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κωστής Μοσκώφ

Κωστής Μοσκώφ: [Μέσα στη σπηλιά του νεκρού Έρωτα…]

Θάνος Μικρούτσικος & Άλκης Αλκαίος, Τα πλοία των ερώτων
(τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος / δίσκος: Στου αιώνα την παράγκα (1996))

[Ενότητα 1]

«… το καράβι του Έρωτα
συντρίφτηκε στα βράχια
της καθημερινότητας…»

Βλ. Μαγιακόφσκι

Μέσα στη σπηλιά του νεκρού Έρωτα
Είσαι
Ποιος θα μαζέψει τα συντρίμμια,
ποιος θα ετοιμάσει την πυρά
για να πυρποληθούμε;
Είμαι ακόμα μες στους ζωντανούς
τρεις χιλιάδες χρόνους
μετά την Απουσία…
Ποιος ουρλιάζει ότι ο Έρωτας
καρφώνει τον Καιρό στη Μνήμη;

Από τη συλλογή Για τον Έρωτα και την Επανάσταση (1989) του Κωστή Μοσκώφ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κωστής Μοσκώφ

Κωστής Μοσκώφ: [Μαύρες φτερούγες γέμισαν την κάμαρα…]

[Ενότητα 5 Ιερουσαλήμ]

«σκεπάσαμε με άγρια μνήμη
αυτό που, κάποτε,
ήταν σήμερα…»

(Y. Amicai — «Love Poems»)

Μαύρες φτερούγες γέμισαν την κάμαρα
Έλα
φορώντας τα ρούχα της δόξας Σου
όπως τότε∙
μύριζες έρωτα και βατόμουρα
σκόρπια τα μέλη μας
βιαζόμασταν
— να αγκαλιαστούμε…
Και ήρθε το πρωί, και η νύχτα πάλι∙
και το άλλο πρωί
τόσες Πρωτομαγιές…

Είκοσι αιώνες
δεν κοιμήθηκαν
τα Ιεροσόλυμα…

Από τη συλλογή Για τον Έρωτα και την Επανάσταση (1989) του Κωστή Μοσκώφ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κωστής Μοσκώφ

Κωστής Μοσκώφ: [«Μα εσύ βέβαια σκοτώθηκες νωρίς»…]

[Ενότητα 1]

«Μα εσύ βέβαια σκοτώθηκες νωρίς»
Άλλοι όμως επέζησαν∙
συγκατοικούμε χρόνια
— μαζί όσοι πάθαν και μάθαν
και όσοι
δεν πάθαν και δε μάθαν…
Η Επανάσταση
κρύφτηκε
Μέσα στην Άβυσσο
επέλεξα
να πορευτώ
ευθυτενής…

Φεύγοντας για την Ιερουσαλήμ
Απρίλης 1989
και η πανσέληνος
του Μάη…
Έμεινα μόνος,
στη σκοτεινή πλευρά
Εγώ και το βλέμμα Σου…
Σε ποια χοάνη μυστική,
σε ποιο θάνατο
να Σε γυρέψω;
Ξέρεις,
δε φοβήθηκα ποτέ
την πυρκαγιά…

Από τη συλλογή Για τον Έρωτα και την Επανάσταση (1989) του Κωστή Μοσκώφ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κωστής Μοσκώφ

Κωστής Μοσκώφ: [Κάτω από τη σελήνη…]

Νικόλας Άσιμος, Της επανάστασης (έργο: Γιατί φοράς κλουβί (1979))

[Ενότητα 1]

Κάτω από τη σελήνη
κοιμάται ωχρή
η Επανάσταση…
Ο θόρυβος του δήμου κόπασε,
οίκαδε, οίκαδε οδεύει
τώρα
η ιστορία…
Μήπως δεν έρθεις —το πρωί—
ηγεμόνας
ο ήλιος;

Από τη συλλογή Για τον Έρωτα και την Επανάσταση (1989) του Κωστή Μοσκώφ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κωστής Μοσκώφ

Κωστής Μοσκώφ: [Η ψυχή…]

[Ενότητα 3 Εννέα σχόλια στον Σεφέρη]

Η ψυχή
μάταια ανοιγοκλείνει
τα φτερά της∙
ο ποιητής θρυμματισμένος
«σπασμένο κανάτι»

Από τη συλλογή Για τον Έρωτα και την Επανάσταση (1989) του Κωστή Μοσκώφ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κωστής Μοσκώφ

Κωστής Μοσκώφ: [Η φλόγα…]

[Ενότητα 3 Εννέα σχόλια στον Σεφέρη]

Η φλόγα
τώρα
«δροσερή πικροδάφνη».
Εγώ όμως καίγομαι
— με πυρπολείς μες στον Καιρό…

Από τη συλλογή Για τον Έρωτα και την Επανάσταση (1989) του Κωστή Μοσκώφ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κωστής Μοσκώφ

Κωστής Μοσκώφ: [Η σελήνη περίμενε μάταια ως το πρωί…]

[Ενότητα 3 Εννέα σχόλια στον Σεφέρη]

Η σελήνη περίμενε μάταια ως το πρωί
λουσμένη στο πατσουλί
τον έρωτά σου…

Από τη συλλογή Για τον Έρωτα και την Επανάσταση (1989) του Κωστή Μοσκώφ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κωστής Μοσκώφ

Κωστής Μοσκώφ: [Η πυρά σου…]

[Ενότητα 5 Ιερουσαλήμ]

«δε θα σε ξεχάσω ποτέ
Ιερουσαλήμ…»

(Y. Amicai — «Love Poems»)

Η πυρά σου
δυο χιλιάδες χρόνια τώρα
δεν έσβησε∙
— όμως, ξέρεις, δε βγάζει πια καπνό…

Σου έδωσα την Ποίηση,
όλα τα αντίδωρα της ζωής
— και του θανάτου.
Σου έδειξα τις επτά αβύσσους, μέσα μου,
και τις άλλες επτά, εκτός μου.
Και Εσύ μου έδειξες το περίπτερο
απ’ όπου αγοράζεις τα αντισυλληπτικά…

Υπάρχουν έρωτες που δε γνωρίζουν τους τρόπους του θανάτου.
Πεισμώνουν, εμμένουν, δε σήπονται
διασχίζουν τους αιώνες
— γίνονται ο Θεός
μέσα από τον πολύ πόνο Τους…

Από τη συλλογή Για τον Έρωτα και την Επανάσταση (1989) του Κωστή Μοσκώφ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κωστής Μοσκώφ

Κωστής Μοσκώφ: [Έδυσε…]

[Ενότητα 1]

Έδυσε
και η πανσέληνος
του Μάη…
Έμεινα μόνος,
στη σκοτεινή πλευρά
Εγώ και το βλέμμα Σου…
Σε ποια χοάνη μυστική,
σε ποιο θάνατο
να Σε γυρέψω;
Ξέρεις,
δε φοβήθηκα ποτέ
την πυρκαγιά…

Από τη συλλογή Για τον Έρωτα και την Επανάσταση (1989) του Κωστή Μοσκώφ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κωστής Μοσκώφ