Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης: Τα ’δατε τα μάθατε (με την Ντόρα Γιαννακοπούλου)

Τα ’δατε τα μάθατε

Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης
Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Ντόρα Γιαννακοπούλου
Έργο: Μικρές Κυκλάδες (1963)

Ήταν μια θεία θέληση κι ενός αγίου τάμα
εμείς οι δυο να σμίξουμε και να γενεί το θάμα
οι βάρκες ν’ ανεβαίνουνε ως τα ψηλά μπαλκόνια
κι οι ορτανσίες να πετούν καθώς τα χελιδόνια

Ν’ ανάβουν οι Άγιοι κεριά στη χάρη των δυονώ μας
και τα ψαράκια να φιλούν την άκρη των ποδιών μας
Όλος ο κόσμος ν’ απορεί, μωρέ τι να ’ν’ κι ετούτο
με το μπουζούκι να λαλεί και το μικρό λαούτο

Τα ’δατε τα μάθατε μι’ αγάπη που εγεννήθη
άνθρωπος δεν την καρτερεί κι ο Άδης ενικήθη

Πώς και πώς περίμενα τη στιγμή που θα αξιωνόμουν να παρουσιάσω αυτό το έργο. Και να που έφτασε η ώρα. Στα δικά μου αφτιά είναι ένα από τα αρτιότερα ακούσματα/κληροδοτήματα του μουσικού μας πολιτισμού, η αποθέωση της μελωδίας που δένει απόλυτα με την πνοή των στίχων. Χωρίς την παραμικρή διάθεση να υποβαθμίσω όσους άλλους ερμηνευτές απέδωσαν τα συγκεκριμένα τραγούδια (άλλωστε με τους περισσότερους συνεργάστηκε στενά ο Κώστας Παπαδόπουλος), θα πρέπει να τονίσω ότι με συγκλονίζει -με όλη τη σημασία της λέξης- η ερμηνεία της Ντόρας Γιαννακοπούλου και νιώθω απίστευτα τυχερή και ακόμη περισσότερο συγκινημένη που έχω την ευκαιρία να παρουσιάσω τις «Μικρές Κυκλάδες» σ’ αυτή την άψογη εκτέλεση. Η απίστευτη δραματικότητα και ο αστείρευτος όγκος της φωνής της Γιαννακοπούλου μαζί «με το μπουζούκι να λαλεί» (καταπώς λέει ο Ελύτης σ’ ένα από τα 7 τραγούδια του έργου) δεν έχουν πάψει εδώ και δεκαετίες να μου φέρνουν δάκρυα στα μάτια κάθε φορά που τ’ ακούω, όπως άλλωστε και κάθε λαμπρή στιγμή της τέχνης που μας αγγίζει με την τελειότητά της. Καλή μας ακρόαση!

Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης: Τα Ελληνάκια (με την Ντόρα Γιαννακοπούλου)

Τα Ελληνάκια

Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης
Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Ντόρα Γιαννακοπούλου
Έργο: Μικρές Κυκλάδες (1963)

Το Μάρτη περικάλεσα
και το μικρό Νοέμβρη
τον Αύγουστο το φεγγερό
κακό να μην μας εύρει

Γιατ’ είμαστε μικρά παιδιά
είμαστε δυο Ελληνάκια
μες στα γαλάζια πέλαγα
και στ’ άσπρα συννεφάκια

Γιατ’ είμαστε μικρά παιδιά
κι η αγάπη μας μεγάλη
που αν τη χωρέσουμε απ’ τη μια
περσεύει από την άλλη

Ποιος έχει λόγια να την πει τέτοιαν αγάπη
ποιος ξέρει μάγια να την κάνει βουητό
μες στους αιώνες να χτυπάει σαν άγριο κύμα
και να μην έχει να μην έχει τελειωμό

Πώς και πώς περίμενα τη στιγμή που θα αξιωνόμουν να παρουσιάσω αυτό το έργο. Και να που έφτασε η ώρα. Στα δικά μου αφτιά είναι ένα από τα αρτιότερα ακούσματα/κληροδοτήματα του μουσικού μας πολιτισμού, η αποθέωση της μελωδίας που δένει απόλυτα με την πνοή των στίχων. Χωρίς την παραμικρή διάθεση να υποβαθμίσω όσους άλλους ερμηνευτές απέδωσαν τα συγκεκριμένα τραγούδια (άλλωστε με τους περισσότερους συνεργάστηκε στενά ο Κώστας Παπαδόπουλος), θα πρέπει να τονίσω ότι με συγκλονίζει -με όλη τη σημασία της λέξης- η ερμηνεία της Ντόρας Γιαννακοπούλου και νιώθω απίστευτα τυχερή και ακόμη περισσότερο συγκινημένη που έχω την ευκαιρία να παρουσιάσω τις «Μικρές Κυκλάδες» σ’ αυτή την άψογη εκτέλεση. Η απίστευτη δραματικότητα και ο αστείρευτος όγκος της φωνής της Γιαννακοπούλου μαζί «με το μπουζούκι να λαλεί» (καταπώς λέει ο Ελύτης σ’ ένα από τα 7 τραγούδια του έργου) δεν έχουν πάψει εδώ και δεκαετίες να μου φέρνουν δάκρυα στα μάτια κάθε φορά που τ’ ακούω, όπως άλλωστε και κάθε λαμπρή στιγμή της τέχνης που μας αγγίζει με την τελειότητά της. Καλή μας ακρόαση!

Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης: Του μικρού βοριά (με την Ντόρα Γιαννακοπούλου)

Του μικρού βοριά

Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης
Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Ντόρα Γιαννακοπούλου
Έργο: Μικρές Κυκλάδες (1963)

Του μικρού βοριά παράγγειλα να ’ναι καλό παιδάκι
μη μου χτυπάει πορτόφυλλα και στο παραθυράκι
γιατί στο σπίτι που αγρυπνώ η αγάπη μου πεθαίνει
και μες στα δάκρυα την κοιτώ που μόλις ανασαίνει

Γεια σας, περβόλια, γεια σας, ρεματιές
γεια σας, φιλιά, και γεια σας, αγκαλιές
γεια σας, οι κάβοι κι οι ξανθοί γιαλοί
γεια σας, οι όρκοι οι παντοτινοί

Με πνίγει το παράπονο γιατί στον κόσμο αυτόνα
τα καλοκαίρια τα ’χασα κι έφτασα στο χειμώνα
σαν το καράβι που άνοιξε τ’ άρμενα κι αλαργεύει
θωρώ να χάνουνται οι στεριές κι ο κόσμος λιγοστεύει

Γεια σας, περβόλια, γεια σας, ρεματιές
γεια σας, φιλιά, και γεια σας, αγκαλιές
γεια σας, οι κάβοι κι οι ξανθοί γιαλοί
γεια σας, οι όρκοι οι παντοτινοί

Πώς και πώς περίμενα τη στιγμή που θα αξιωνόμουν να παρουσιάσω αυτό το έργο. Και να που έφτασε η ώρα. Στα δικά μου αφτιά είναι ένα από τα αρτιότερα ακούσματα/κληροδοτήματα του μουσικού μας πολιτισμού, η αποθέωση της μελωδίας που δένει απόλυτα με την πνοή των στίχων. Χωρίς την παραμικρή διάθεση να υποβαθμίσω όσους άλλους ερμηνευτές απέδωσαν τα συγκεκριμένα τραγούδια (άλλωστε με τους περισσότερους συνεργάστηκε στενά ο Κώστας Παπαδόπουλος), θα πρέπει να τονίσω ότι με συγκλονίζει -με όλη τη σημασία της λέξης- η ερμηνεία της Ντόρας Γιαννακοπούλου και νιώθω απίστευτα τυχερή και ακόμη περισσότερο συγκινημένη που έχω την ευκαιρία να παρουσιάσω τις «Μικρές Κυκλάδες» σ’ αυτή την άψογη εκτέλεση. Η απίστευτη δραματικότητα και ο αστείρευτος όγκος της φωνής της Γιαννακοπούλου μαζί «με το μπουζούκι να λαλεί» (καταπώς λέει ο Ελύτης σ’ ένα από τα 7 τραγούδια του έργου) δεν έχουν πάψει εδώ και δεκαετίες να μου φέρνουν δάκρυα στα μάτια κάθε φορά που τ’ ακούω, όπως άλλωστε και κάθε λαμπρή στιγμή της τέχνης που μας αγγίζει με την τελειότητά της. Καλή μας ακρόαση!

Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης: Το τριζόνι (με την Ντόρα Γιαννακοπούλου)

Το τριζόνι

Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης
Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Ντόρα Γιαννακοπούλου
Έργο: Μικρές Κυκλάδες (1963)

Κοιμήθηκα κοιμήθηκα
στου γιασεμιού την ευωδιά
στην ερημιά του φεγγαριού
στο κυματάκι του γιαλού
Οι άνθρωποι μ’ αρνήθηκαν
κανείς δεν μου σιμώνει
μόνο μου κάνει συντροφιά
της νύχτας το τριζόνι

Έννοια σου, λέει, έννοια σου
κι εγώ είμαι εδώ κοντά σου
για συντροφιά στην έγνοια σου
και για παρηγοριά σου

Τρι και τρι και τρι και τρι
τι πικρή που ’ναι η ζωή
τι γλυκιά και τι πικρή
τρι και τρι και τρι και τρι

Κοιμήθηκα κοιμήθηκα
στων αρχαγγέλων τη σκιά
στων φύλλων το μουρμουρητό
στων άστρων το χρυσό γιαλό
Τι να ’φταιξα της μοίρας μου
κι έτσι με φαρμακώνει
μονάχα μου αποκρίνεται
της νύχτας το τριζόνι

Είμαι μικρό πολύ μικρό
μα είναι ο Θεός μεγάλος
αυτό ποτέ δε θα σ’ το πω
μήτε κανένας άλλος

Τρι και τρι και τρι και τρι
τι πικρή που ’ναι η ζωή
τι γλυκιά και τι πικρή
τρι και τρι και τρι και τρι

Πώς και πώς περίμενα τη στιγμή που θα αξιωνόμουν να παρουσιάσω αυτό το έργο. Και να που έφτασε η ώρα. Στα δικά μου αφτιά είναι ένα από τα αρτιότερα ακούσματα/κληροδοτήματα του μουσικού μας πολιτισμού, η αποθέωση της μελωδίας που δένει απόλυτα με την πνοή των στίχων. Χωρίς την παραμικρή διάθεση να υποβαθμίσω όσους άλλους ερμηνευτές απέδωσαν τα συγκεκριμένα τραγούδια (άλλωστε με τους περισσότερους συνεργάστηκε στενά ο Κώστας Παπαδόπουλος), θα πρέπει να τονίσω ότι με συγκλονίζει -με όλη τη σημασία της λέξης- η ερμηνεία της Ντόρας Γιαννακοπούλου και νιώθω απίστευτα τυχερή και ακόμη περισσότερο συγκινημένη που έχω την ευκαιρία να παρουσιάσω τις «Μικρές Κυκλάδες» σ’ αυτή την άψογη εκτέλεση. Η απίστευτη δραματικότητα και ο αστείρευτος όγκος της φωνής της Γιαννακοπούλου μαζί «με το μπουζούκι να λαλεί» (καταπώς λέει ο Ελύτης σ’ ένα από τα 7 τραγούδια του έργου) δεν έχουν πάψει εδώ και δεκαετίες να μου φέρνουν δάκρυα στα μάτια κάθε φορά που τ’ ακούω, όπως άλλωστε και κάθε λαμπρή στιγμή της τέχνης που μας αγγίζει με την τελειότητά της. Καλή μας ακρόαση!

Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης: Η Μάγια (με την Ντόρα Γιαννακοπούλου)

Η Μάγια

Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης
Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Ντόρα Γιαννακοπούλου
Έργο: Μικρές Κυκλάδες (1963)

Η Πούλια που ’χει εφτά παιδιά
μέσ’ απ’ τους ουρανούς περνά
κάποτε λίγο σταματά
στο φτωχικό μου και κοιτά

– Γεια σας, τι κάνετε, Καλά;
– Καλά. Πώς είναι τα παιδιά;
– Τι να σας πω εκεί ψηλά
τα τρώει τ’ αγιάζι κι η ερημιά

Γι’ αυτό πικραίνεσαι, κυρά;
Δε μου τα στέλνεις εδωνά;
Ευχαριστώ, μα ’ναι πολλά
θα σου τη φάνε τη σοδειά

– Δώσε μου καν την πιο μικρή
τη Μάγια την αστραφτερή
– Πάρ’ την κι έχε λοιπόν στο νου
πως θα ’σαι ο άντρας τ’ ουρανού

Είπε και πριν βγάλω μιλιά
μου την καρφώνει στα μαλλιά

Λάμπουνε γύρω τα βουνά
τα χέρια μου βγάνουν φωτιά
κι η Πούλια που ’χει εφτά παιδιά
φεύγει και μ’ αποχαιρετά

Πώς και πώς περίμενα τη στιγμή που θα αξιωνόμουν να παρουσιάσω αυτό το έργο. Και να που έφτασε η ώρα. Στα δικά μου αφτιά είναι ένα από τα αρτιότερα ακούσματα/κληροδοτήματα του μουσικού μας πολιτισμού, η αποθέωση της μελωδίας που δένει απόλυτα με την πνοή των στίχων. Χωρίς την παραμικρή διάθεση να υποβαθμίσω όσους άλλους ερμηνευτές απέδωσαν τα συγκεκριμένα τραγούδια (άλλωστε με τους περισσότερους συνεργάστηκε στενά ο Κώστας Παπαδόπουλος), θα πρέπει να τονίσω ότι με συγκλονίζει -με όλη τη σημασία της λέξης- η ερμηνεία της Ντόρας Γιαννακοπούλου και νιώθω απίστευτα τυχερή και ακόμη περισσότερο συγκινημένη που έχω την ευκαιρία να παρουσιάσω τις «Μικρές Κυκλάδες» σ’ αυτή την άψογη εκτέλεση. Η απίστευτη δραματικότητα και ο αστείρευτος όγκος της φωνής της Γιαννακοπούλου μαζί «με το μπουζούκι να λαλεί» (καταπώς λέει ο Ελύτης σ’ ένα από τα 7 τραγούδια του έργου) δεν έχουν πάψει εδώ και δεκαετίες να μου φέρνουν δάκρυα στα μάτια κάθε φορά που τ’ ακούω, όπως άλλωστε και κάθε λαμπρή στιγμή της τέχνης που μας αγγίζει με την τελειότητά της. Καλή μας ακρόαση!

Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης: Μαρίνα (με την Ντόρα Γιαννακοπούλου)

Μαρίνα

Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης
Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Ντόρα Γιαννακοπούλου
Έργο: Μικρές Κυκλάδες (1963)

Μαρίνα, πράσινο μου αστέρι
Μαρίνα, φως του αυγερινού
Μαρίνα μου, άγριο περιστέρι
και κρίνο του καλοκαιριού

Δώσε μου δυόσμο να μυρίσω
λουίζα και βασιλικό
μαζί μ’ αυτά να σε φιλήσω
και τι να πρωτοθυμηθώ
τη βρύση με τα περιστέρια
των αρχαγγέλων το σπαθί
το περιβόλι με τ’ αστέρια
και το πηγάδι το βαθύ
τις νύχτες που σε σεργιανούσα
στην άλλη άκρη τ’ ουρανού
και ν’ ανεβαίνεις σε θωρούσα
σαν αδελφή του αυγερινού

Μαρίνα, πράσινο μου αστέρι
Μαρίνα, φως του αυγερινού
Μαρίνα μου, άγριο περιστέρι
και κρίνο του καλοκαιριού

Πώς και πώς περίμενα τη στιγμή που θα αξιωνόμουν να παρουσιάσω αυτό το έργο. Και να που έφτασε η ώρα. Στα δικά μου αφτιά είναι ένα από τα αρτιότερα ακούσματα/κληροδοτήματα του μουσικού μας πολιτισμού, η αποθέωση της μελωδίας που δένει απόλυτα με την πνοή των στίχων. Χωρίς την παραμικρή διάθεση να υποβαθμίσω όσους άλλους ερμηνευτές απέδωσαν τα συγκεκριμένα τραγούδια (άλλωστε με τους περισσότερους συνεργάστηκε στενά ο Κώστας Παπαδόπουλος), θα πρέπει να τονίσω ότι με συγκλονίζει -με όλη τη σημασία της λέξης- η ερμηνεία της Ντόρας Γιαννακοπούλου και νιώθω απίστευτα τυχερή και ακόμη περισσότερο συγκινημένη που έχω την ευκαιρία να παρουσιάσω τις «Μικρές Κυκλάδες» σ’ αυτή την άψογη εκτέλεση. Η απίστευτη δραματικότητα και ο αστείρευτος όγκος της φωνής της Γιαννακοπούλου μαζί «με το μπουζούκι να λαλεί» (καταπώς λέει ο Ελύτης σ’ ένα από τα 7 τραγούδια του έργου) δεν έχουν πάψει εδώ και δεκαετίες να μου φέρνουν δάκρυα στα μάτια κάθε φορά που τ’ ακούω, όπως άλλωστε και κάθε λαμπρή στιγμή της τέχνης που μας αγγίζει με την τελειότητά της. Καλή μας ακρόαση!

Κλαμένη ήρθες μια βραδιά (Βασίλης Τσιτσάνης & Κώστας Μάνεσης)

Κλαμένη ήρθες μια βραδιά

Σύνθεση: Βασίλης Τσιτσάνης
Στίχοι: Κώστας Μάνεσης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Βούλα Γκίκα (ανέκδοτη εκτέλεση του 1970) [πρώτη φωνογράφηση με τη Σωτηρία Μπέλλου και τον Βασίλη Τσιτσάνη το 1949]
Δίσκος: Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγουδά Βασίλη Τσιτσάνη (HMV 034-4010651, 1987 / από τη σειρά της ΕΜΙΑΛ «Ο μουσικός θησαυρός της Columbia»)

Κλαμένη ήρθες μια βραδιά
μες στης ταβέρνας τη γωνιά
μα είναι αργά πολύ να ζωντανέψεις
τον έρωτα που σκότωσες

Δεv σε προσέχω σ’ ό,τι λες
δεν με πειράζει τι κι αν κλαις
μήπως εγώ για σε δεν έχω κλάψει
κι εσύ γελούσες, πονηρή

Μην περιμένεις τώρα πια
να ξαναζήσουν τα παλιά
όλα τελειώσανε πια μεταξύ μας
και δεν υπάρχει τίποτα

Τρικαλινή τσαχπίνα (Βασίλης Τσιτσάνης & Νίκος Λούπας)

Τρικαλινή τσαχπίνα

Σύνθεση: Βασίλης Τσιτσάνης
Στίχοι: Νίκος Λούπας
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Πόλυ Πάνου & Βασίλης Τσιτσάνης (εκτέλεση από δίσκο 45 στροφών του 1961) [πρώτη φωνογράφηση με τον Στελλάκη Περπινιάδη και τον Πάνο Χρυσίνη το 1937 (HMV A.0.2448)]
Δίσκος: Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγουδά Βασίλη Τσιτσάνη (HMV 034-4010651, 1987 / από τη σειρά της ΕΜΙΑΛ «Ο μουσικός θησαυρός της Columbia»)

Μη μου πληγώνεις σαν και πρώτα την καρδιά
τρικαλινή τσαχπίνα, όμορφη γλυκιά
ξέρεις για σένα έχω εγώ κρυφό καημό
μη με παιδεύεις αφού τόσο σ’ αγαπώ

Είμαι παιδάκι μάλαμα και ζηλευτό
μες στην Ελλάδα τ’ όνομά μου ξακουστό
τρικαλινή τσαχπίνα, γύρνα στα παλιά
τα περασμένα ξέχασε παντοτινά

Απ’ τον καημό ξεχείλισα (Βασίλης Τσιτσάνης)

Απ’ τον καημό ξεχείλισα

Σύνθεση & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος, Λάκης Καρνέζης & Βασίλης Τσιτσάνης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Βασίλης Τσιτσάνης & Χαρούλα Λαμπράκη (πρώτη εκτέλεση σε δίσκο 45 στροφών το 1966)
Δίσκος: Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγουδά Βασίλη Τσιτσάνη (HMV 034-4010651, 1987 / από τη σειρά της ΕΜΙΑΛ «Ο μουσικός θησαυρός της Columbia»)

Ξεχείλισα, ξεχείλισα
ξεχείλισα απ’ τον καημό ξεχείλισα
απ’ τον καημό ξεχείλισα
αχ μαύρη ζωή μπατίρισσα

Καλή είν’ η υπομονή
καλό και το κουράγιο
μα πρέπει να ’χεις κι άγιο

Χτυπούν βαριά, χτυπούν βαριά
χτυπούν βαριά δυο σήμαντρα
δυο σήμαντρα χτυπούν βαριά
αχ σαν τη δική μου την καρδιά

Καλή είν’ η υπομονή
καλό και το κουράγιο
μα πρέπει να ’χεις κι άγιο

Να γλίτωνα, να γλίτωνα
να γλίτωνα, να πέθαινα
να πέθαινα να γλίτωνα
αχ κι απ’ τον κακό μου γείτονα

Καλή είν’ η υπομονή
καλό και το κουράγιο
μα πρέπει να ’χεις κι άγιο

Μια Κυριακή σε γνώρισα (Βασίλης Τσιτσάνης)

Μια Κυριακή σε γνώρισα

Σύνθεση & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Βούλα Γκίκα (ανέκδοτη εκτέλεση του 1970) [πρώτη φωνογράφηση με τον Στράτο Παγιουμτζή και τον Στελλάκη Περπινιάδη το 1938]
Δίσκος: Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγουδά Βασίλη Τσιτσάνη (HMV 034-4010651, 1987 / από τη σειρά της ΕΜΙΑΛ «Ο μουσικός θησαυρός της Columbia»)

Μια Κυριακή σε γνώρισα
καθόσουν σ’ ένα πάγκο
και, στοίχημα, στην τσέπη σου
δεν είχες ένα φράγκο

Θυμάσαι εκείνο τον καιρό
φιλιά και καρδιοχτύπια
μαζί με την αγάπη σου
πόσα φαρμάκια ήπια

Τώρα σε βλέπω κι έρχεσαι
απ’ τη γωνιά του δρόμου
και σκίζεται η καρδούλα μου
και χάνω το μυαλό μου

Όταν συμβεί στα πέριξ (Βασίλης Τσιτσάνης)

Όταν συμβεί στα πέριξ

Σύνθεση & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Άννα Χρυσάφη & Βασίλης Τσιτσάνης (ανέκδοτη εκτέλεση του 1965) [πρώτη φωνογράφηση με τον Στράτο Παγιουμτζή και τον Στέλιο Κερομύτη το 1946 (Columbia DG6599)]
Δίσκος: Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγουδά Βασίλη Τσιτσάνη (HMV 034-4010651, 1987 / από τη σειρά της ΕΜΙΑΛ «Ο μουσικός θησαυρός της Columbia»)

Γιατί ρωτάτε να σας πω
αφού σας είναι πια γνωστό
όταν συμβεί στα πέριξ φωτιές να καίνε
γλεντούν οι μάγκες με καημό

Με τη σειρά μου θα τα πιω
τώρα σερβίρω το πιοτό
αυτοί τα πίνουνε κι εγώ σφυρίζω
το γνωστό μας το σκοπό

Στρώσε το στρώμα σου για δυο (Μίκης Θεοδωράκης & Ιάκωβος Καμπανέλλης)

Στρώσε το στρώμα σου για δυο

Σύνθεση: Μίκης Θεοδωράκης
Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Μιχάλης Ιωαννίδης
Δίσκος: 45 στροφών [HMV 7PG3413] του 1964 (στην άλλη πλευρά του δίσκου βρίσκεται το τραγούδι «Δόξα τω Θεώ» (Μ. Θεοδωράκη & Ι. Καμπανέλλη))

Ο δρόμος είναι σκοτεινός
ώσπου να σ’ ανταμώσω
ξεπρόβαλε μεσοστρατίς
το χέρι να σου δώσω

Στρώσε το στρώμα σου για δυο
για σένα και για μένα
ν’ αγκαλιαστούμε απ’ την αρχή
να ’ν’ όλα αναστημένα

Σ’ αγκάλιασα μ’ αγκάλιασες
μου πήρες και σου πήρα
χάθηκα μες στα μάτια σου
και στη δική σου μοίρα

Στρώσε το στρώμα σου για δυο
για σένα και για μένα
ν’ αγκαλιαστούμε απ’ την αρχή
να ’ν’ όλα αναστημένα

Δόξα τω Θεώ (Μίκης Θεοδωράκης & Ιάκωβος Καμπανέλλης)

Δόξα τω Θεώ

Σύνθεση: Μίκης Θεοδωράκης
Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Μιχάλης Ιωαννίδης
Δίσκος: 45 στροφών [HMV 7PG3413] του 1964 (στην άλλη πλευρά του δίσκου βρίσκεται το τραγούδι «Στρώσε το στρώμα σου για δυο» (Μ. Θεοδωράκη & Ι. Καμπανέλλη))

Απ’ το πρωί μες στη βροχή
και μέσα στο λιοπύρι
για μια μπουκιά κι ένα ποτήρι
και δόξα τω Θεώ

Πέτρα την πέτρα ολημερίς
χτίζω και δε σε φτάνω
ήλιε μου, πόσο είσαι πάνω
και δόξα τω Θεώ

Παράθυρο για τ’ όνειρο
κι αυλή για το σεργιάνι
ο ίσκιος σου να μη σε χάνει
και δόξα τω Θεώ

Δε σου χρωστάω τίποτα (Σταύρος Ξαρχάκος & Λευτέρης Παπαδόπουλος)

Δε σου χρωστάω τίποτα

Σύνθεση: Σταύρος Ξαρχάκος
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Μιχάλης Ιωαννίδης
Δίσκος: 45 στροφών [Columbia SCDG 3466] του 1964 (στην άλλη πλευρά του δίσκου βρίσκεται το τραγούδι «Παλικαράκι που ’λιωσα» (Στ. Ξαρχάκου & Λευτ. Παπαδόπουλου))

Δε σου χρωστάω τίποτα
με χτύπησαν αλύπητα
ζωή, οι κεραυνοί σου
μάνα και δεν ενοιάστηκες
σαν να το καταράστηκες
που λιώνει το παιδί σου

Μάνα και δεν ενοιάστηκες
ζωή, με καταράστηκες
ποτέ να μη γελάσω
να μη χαρώ τα νιάτα μου
και μαύρη να ’ν’ η στράτα μου
αντίκρυ θα περάσω

Πικρό το μεροκάματο
παρέα με το θάνατο
απ’ το πρωί ως το βράδυ
κλειστά παραθυρόφυλλα
το δάκρυ στα ματόφυλλα
και τ’ όνειρο ρημάδι

Δεν περιμένω τίποτα
με ματωμένο ίδρωτα
σωριάστηκα στο χώμα
κι ούτ’ ένα χέρι απλώθηκε
μαντίλι δεν ματώθηκε
στο πληγωμένο στόμα

Παλικαράκι που ’λιωσα (Σταύρος Ξαρχάκος & Λευτέρης Παπαδόπουλος)

Παλικαράκι που ’λιωσα

Σύνθεση: Σταύρος Ξαρχάκος
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Βίκη Μοσχολιού & Μιχάλης Ιωαννίδης
Δίσκος: 45 στροφών [Columbia SCDG 3466] του 1964 (στην άλλη πλευρά του δίσκου βρίσκεται το τραγούδι «Δε σου χρωστάω τίποτα» (Στ. Ξαρχάκου & Λευτ. Παπαδόπουλου))

Παλικαράκι που ’λιωσα
στο συναπάντημά σου
να ’ταν και να ’πιανε η ευχή
να διάβαζε η καρδιά σου
στ’ αχείλι μου τ’ αφίλητο
κάθε καημό μου αμίλητο

Να ’ταν κοντά σου νά ’ρχομουν
δούλα με θες, κυρά σου
να σου ’τοιμάζω το ψωμί
να πας για τη δουλειά σου
και να ρωτώ στην έννοια σου
στα μάτια τα μελένια σου

Να καρτερώ στην πόρτα μας
βραδιές και μεσημέρια
για μια δροσιά στο στόμα σου
στα κουρασμένα χέρια
πώς θα κρυφοκαμάρωνα
και θα σε γλυκομάλωνα

Σταύρος Ξαρχάκος & Λευτέρης Παπαδόπουλος: Σαββατόβραδο στην Καισαριανή

Σαββατόβραδο στην Καισαριανή

Σύνθεση: Σταύρος Ξαρχάκος
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Δίσκος: 45 στροφών [Columbia SCDG 3527] του 1965 (στην άλλη πλευρά του δίσκου βρίσκεται το τραγούδι «Θα ζήσουμε κι εμείς» (Στ. Ξαρχάκου & Λευτ. Παπαδόπουλου))

Το απομεσήμερο έμοιαζε να στέκει
σαν αμάξι γέρικο στην ανηφοριά
κάθε απομεσήμερο στο κρυφό μας στέκι
πίσω απ’ το μαγέρικο του Δεληβοριά

Όλα μοιάζαν ουρανός
και ψωμί σπιτίσιο
όλα μοιάζαν ουρανός
και γλυκό γλυκό ψωμί

[Γνώριζες τα βήματα ξέκρινα τους ήχους
και φωτιές ανάβαμε με σβηστή φωνή
τις βραδιές συνθήματα γράφαμε στους τοίχους
πέφταμε φωνάζοντας «Κάτω οι Γερμανοί»]*

Τάχα τι να ζήλεψαν στα χλωρά σου μάτια
που γιομάν τ’ απόβραδο γλύκα πρωινή
κι ήρθαν και βασίλεψαν τα βαθιά σου μάτια
κάποιο Σαββατόβραδο στην Καισαριανή

Κι όλα γίναν κεραυνός
πελαγίσια αλμύρα
κι όλα γίναν κεραυνός
και πικρό πικρό ψωμί

* Οι στίχοι κόπηκαν από την επιτροπή λογοκρισίας και δεν συμπεριλήφθηκαν στο τραγούδι κατά την πρώτη ηχογράφησή του.

Θα ζήσουμε κι εμείς (Σταύρος Ξαρχάκος & Λευτέρης Παπαδόπουλος)

Θα ζήσουμε κι εμείς

Σύνθεση: Σταύρος Ξαρχάκος
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Βούλα Γκίκα
Δίσκος: 45 στροφών [Columbia SCDG 3527] του 1965 (στην άλλη πλευρά του δίσκου βρίσκεται το τραγούδι «Σαββατόβραδο στην Καισαριανή» (Στ. Ξαρχάκου & Λευτ. Παπαδόπουλου))

Θα φέξει και για μας
η πίκρα θα τελειώσει
γλυκό θα ’ν’ το ψωμί
σαν λείψουν οι καημοί

Θα ζήσουμε κι εμείς
μας φτάνει μια παλάμη γης
μας κλέψαν τη χαρά
μα θά ’ρθει κι η σειρά
να ζήσουμε κι εμείς

Θα φέξει και για μας
το δάκρυ θα στεγνώσει
γλυκό θα ’ν’ το φιλί
στης φτώχειας την αυλή

Θα ζήσουμε κι εμείς
μας φτάνει μια παλάμη γης
μας κλέψαν τη χαρά
μα θά ’ρθει κι η σειρά
να ζήσουμε κι εμείς

Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Μιχάλης Παπανικολάου, Είχε κι εκείνος μιαν αγάπη

Είχε κι εκείνος μιαν αγάπη

Σύνθεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Στίχοι: Μιχάλης Παπανικολάου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Δίσκος: 45 στροφών [HMV 7PG3703] του 1967 (στην άλλη πλευρά του δίσκου βρίσκεται το τραγούδι «Κρίμα, ρε φίλε μου» (Γρ. Μπιθικώτση & Σωτ. Παπαϊωάννου))

Πυκνή ομίχλη στο λιμάνι
κι ο Παναγιώτης απ’ τη Μάνη
λιώνει στο κλάμα
σφυρίζουν στα βαθιά καράβια
σιωπή και νέκρα στα μουράγια
κι ούτε ένα γράμμα

Είχε κι εκείνος μιαν αγάπη
και την έχασε
γιατί τον ξέχασε
παντοτινά
είχε κι εκείνος μιαν αγάπη
και την έχασε
και μένει μόνος του
τα δειλινά

Μονάχος τώρα στην κουβέρτα
βαριά η καρδιά του σαν την πέτρα
μετράει τ’ αστέρια
κι ο νους του τρέχει στο νησί του
στην όμορφή του
την καλή του
τα μεσημέρια

Είχε κι εκείνος μιαν αγάπη
και την έχασε
γιατί τον ξέχασε
παντοτινά
είχε κι εκείνος μιαν αγάπη
και την έχασε
και μένει μόνος του
τα δειλινά