Κλείτος Κύρου, Κουρί

Γιάννης Βέλλας & Κώστας Κοφινιώτης, Αγαπώ μια γυναίκα
(τραγούδι: Φώτης Πολυμέρης & συγκρότημα Μποέμ / δίσκος του 1938)

Κουρί

Περπατούσαμε κι έλεγε η καλή μου φίλη στο πλευρό μου
Ξέρεις με δέρνει σκληρά η νοσταλγία του παλιού καιρού
Αγρυπνώ τις κατάλευκες βραδιές και θυμούμαι… θυμούμαι

Οι ματιές της γυάλιζαν γιατί η φίλη θυμούνταν
Κι η φωνή της ηδονίζονταν γιατί η φίλη αναπολούσε
Είν’ η νοσταλγία κάτι τ’ αναπόφευκτο απάντησα
Νοσταλγούμε για πευκοβέλονα για λικνιστικά βαδίσματα
Για χέρια αβρά για ηλιαχτίδες…

Περπατούσαμε κι ανοίγαμε θαρρετά το δρόμο με τ’ άρβυλά μας
Κάνοντας τα στάχυα να σφαδάζουν
Μερικά πιο τολμηρά μας χάιδευαν το πρόσωπο
Κι ο ήλιος ασωτεύονταν σε ταλαντέματα σπασμένης ζυγαριάς
Μικρή παιδούλα είχα κοτσίδες και κοκκινίζαν τα μάγουλα
Κι είχα ένα πλεχτό φουστάνι που το καλοκαίρι τ’ άλλαζα μ’ ένα θαλασσί
Κι ήμασταν αγόρια και κορίτσια κοντά στην ακρογιαλιά
Και σμίγαν τ’ άσπρα βότσαλα με τις επιθυμίες μας
Χασμουριόμασταν στην πανσέληνο γιατί ακόμα δεν μας είχε μιλήσει
Μονάχα οι πιο μεγάλοι αποτραβιόντανε για να ρεμβάσουν
Πράγματα που δεν πολυκαταλαβαίναμε

Σιγοτραγουδούσα Αγαπώ μια γυναίκα…
Κι ο σκοπός πνίγονταν στο κελάδημα της γειτονικής φωνής
Τα βράδια κοιμούμασταν όλοι μαζί
Και γελούσαμε στο σκάσιμο της μέρας
Κι η μεγάλη αδελφή ήταν τόσο μελαγχολική
Ανοίξαμε το συρτάρι της και νεμηθήκαμε τα γράμματά της
Ανήσυχος ύπνος ατροφικά όνειρα Ιούλιος Αύγουστος
Παρθένα αμμουδιά κι οι κρωγμοί των γλάρων
Κι ένα βράδυ ξαγρύπνησε ο καλός ξάδελφος
Με τη ματιά βυθισμένη στο ρολόι
Και με ξύπνησε την αυγή για ψάρεμα

Κάποτε ήταν παιδούλα ήμασταν όλοι παιδιά
Τι σημασία
Πλάι μου τώρα πορεύονταν μια τέλεια γυναίκα
Με ρυθμικούς κυματισμούς
Κι εγώ εξακολουθούσα να τραυματίζω τον ίδιο σκοπό
Αγαπώ μια γυν…

Από τη συλλογή Αναζήτηση – Αναμνήσεις μιας αμφίβολης εποχής (1949) του Κλείτου Κύρου

Πηγή: Κλείτος Κύρου, Εν όλω / Συγκομιδή 1943-1997 (1997)

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κλείτος Κύρου

Σταύρος Τζουανάκος & Κώστας Κοφινιώτης, Ένας διαβάτης (σόλο μπουζούκι & τραγούδι: Κώστας Παπαδόπουλος)

Ένας διαβάτης των Σταύρου Τζουανάκου & Κώστα Κοφινιώτη, 1949

Τραγούδι: Κώστας Παπαδόπουλος (στη μία και μοναδική του ηχογράφηση ως τραγουδιστής)

Αυτό το βράδυ το σκοτεινό
είμαι μονάχος και σε ζητώ
πού να γυρίζεις πού να γλεντάς
με ποιον τα πίνεις και με ξεχνάς

Με πνίγει απόψε η ερημιά
και παίρνω σβάρνα τα καπηλειά
τρέχω στους δρόμους εδώ κι εκεί
κανείς δεν ξέρει πού να ’σαι εσύ

Ένας διαβάτης είμαι κι εγώ
χωρίς να ξέρω για πού τραβώ
χωρίς ελπίδα μες στην καρδιά
ψάχνω για νάβρω παρηγοριά

Και το ίδιο τραγούδι ως ορχηστρικό με τον Κώστα Παπαδόπουλο σε σόλο μπουζούκι:

Σόλο μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Κιθάρες: Σταύρος Αραπίδης
Πιάνο: Παντελής Μπενετάτος
Κρουστά: Σπύρος Παναγιωτόπουλος
Μπαγλαμάς & τζουράς: Σπύρος Ιωαννίδης
Δίσκος: Κώστας Παπαδόπουλος, Σόλο μπουζούκι 1 (1995)