Εύα Λιάρου-Αργύρη, Λατρευτική Τέχνη

Kiki Lesendric & Λίνα Νικολακοπούλου, Άγγελοι
(τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς / δίσκος: Στο δρόμο με τα χάλκινα (1996))

Λατρευτική Τέχνη

Αν άκουσες ποτέ
των ηδονών το πλάνο κάλεσμα.
Αν έπεσες στη μέθη και τη μέθεξη
κάποτε του Ωραίου.

Τότε θα κατανοήσεις
τις παρεκτροπές των αγγέλων.

Της θέωσης μνηστήρες
και έρμαια του ύψους
έπεσαν από ένα λάθος του καθρέφτη,
που τυχαία σκόνη τον εσκέπαζε
και μνήμες των ερώτων εξεπλήττοντο.

Δίπλα τους ήταν και δύσκολο
να τους γνωρίζουν τους κατακριτές κριτές

Όμως όπου το πέταγμα
εκεί και συντριμμένα φτερά.

Και άπτεροι οι άγγελοι
πορεύονται στα Γόμορρα.

Από τη συλλογή Το μεταξύ των ζευγμάτων (1999) της Εύας Λιάρου-Αργύρη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Εύα Λιάρου-Αργύρη

Advertisements

Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Προφητικό

Kiki Lesendric & Λίνα Νικολακοπούλου, Άγγελοι (με τη Λίνα Νικολακοπούλου και τον Μανώλη Μητσιά)

Προφητικό

Κάποτε θα βρεθούμε
Στον ίδιον άξονα της ψυχής μας
Με τα πρόσωπα στραμμένα
Κατά την ανατολή του κόσμου
Όπου οι χαμένοι άγγελοι
Ασπάζονται ο ένας τον άλλο
Ανιστορώντας την περιπέτεια
Της σιωπής τους

Εκεί θ’ αγκαλιαστούμε
Ανείπωτα ωραία
Τα σώματά μας θα ’ναι απτά
Τέλεια ύλη
Άσπρα τα χέρια μας
Τα ίχνη μας άσπρα

Ασπαίροντας θα φύγει η μαύρη νύχτα

Από τη συλλογή Περίπτωση σιωπής (1967)

Πηγή: Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Επιλογές και σύνολα [Ποιήματα (1965-1995)] (2001)

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου

Kiki Lesendric & Λίνα Νικολακοπούλου, Το πάρτι

Το πάρτι

Μουσική: Kiki Lesendric
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Δίσκος: Στο δρόμο με τα χάλκινα (1996)

Να γράψω θέλω, σ’ αγαπώ πολύ
να πάψω θέλω γι’ αυτό θα πιω πολύ
παλιά κομμάτια που χόρευες θα βρω
ποια ξένα μάτια σε βλέπουν θησαυρό

Απόψε η νύχτα μοιάζει μ’ απειλή
μεγάλη νύχτα κι εγώ μικρός πολύ
λευκά σεντόνια ριγμένα στη καρδιά
για μένα χιόνια και γι’ άλλους μυρωδιά

Νύχτα, πάρ’ την, τη σκέφτομαι ξανά
κάνει πάρτι το χθες και με πονά
νύχτα, ζήτα με μπροστά της για χορό
γι’ αγάπη κλαίω μα δεν τη συγχωρώ

Στενά μπαλκόνια, δειλινά στενά
καρδιές μπαλόνια πετούν στο πουθενά
ποτάμι μαύρο στις φλέβες μου κυλάς
κι ας μην ξανάβρω τον τρόπο που φιλάς

Νύχτα, πάρ’ την, τη σκέφτομαι ξανά
κάνει πάρτι το χθες και με πονά
νύχτα, ρίξε με σαν άστρο στο κενό
γι’ αγάπη κλαίω μα δεν τη συγχωρώ