Στέλλα Τιμωνίδου, Τα πάντα ρει

Τα πάντα ρει

[Ενότητα Ι]

Σ’ αυτή τη χώρα που βουλιάζει κάτω
από την επιφάνεια της θάλασσας,
σ’ αυτό το φαινομενικά ήρεμο τοπίο
όπου οι αλλαγές των εποχών
δεν γίνονται πια τόσο αισθητές,
σ’ αυτό τον τόπο τον εκτεθειμένο
στους ανέμους όπου το φως είναι
λιγοστό και το νερό περίσσιο,
φυτρώνουν εδώ κι εκεί ολόλευκες
ανεμώνες που κρατούν διαρκώς
τα πέταλά τους ανοιχτά
έτοιμες να πετάξουν μακριά.

Το γκριζοπράσινο ποτάμι κυλάει
ήρεμα μέχρι εκεί που συναντάει
την παλίρροια της θάλασσας.
Τα σύννεφα από ψηλά αλλάζουν
συνεχώς χρώμα, σχήμα και πορεία.

Μέσα σ’ αυτή τη δίνη της φύσης
και της ζωής συμπαρασυρόμαστε
κι εμείς από το ένα μέρος στο άλλο.
Διευρύνουμε τον ορίζοντά μας
και ανταλλάσσουμε ιδέες.
Τις καταγράφουμε στο χαρτί.
Τις κάνουμε ποίηση που με τη σειρά της
μπαίνει κι αυτή στην αέναη κίνηση
για να φτάσει τελικά στην αρχική
ρήση: «τα πάντα ρει».

Richard van den Dool,
Σχέδιο εξωφύλλου του βιβλίου του Kees Klok,
In dit laagland (2005).

Από τη συλλογή ατελείωτες νύχτες (2008) της Στέλλας Τιμωνίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Στέλλα Τιμωνίδου