Μανόλης Αναγνωστάκης, Το σκάκι

Μανόλης Αναγνωστάκης & Δημήτρης Παπαδημητρίου, Το σκάκι
(τραγούδι: Γεράσιμος Ανδρεάτος / δίσκος: Λόγω τιμής (1996))

Το σκάκι

Έλα να παίξουμε.
Θα σου χαρίσω τη βασίλισσά μου
(Ήταν για μένα μια φορά η αγαπημένη
Τώρα δεν έχω πια αγαπημένη)
Θα σου χαρίσω τους πύργους μου
(Τώρα πια δεν πυροβολώ τους φίλους μου
Έχουν πεθάνει καιρό πριν από μένα)
Κι ο βασιλιάς αυτός δεν ήτανε ποτέ δικός μου
Κι ύστερα τόσους στρατιώτες τι τους θέλω;
(Τραβάνε μπρος, τυφλοί, χωρίς καν όνειρα)
Όλα, και τ’ άλογά μου θα σ’ τα δώσω
Μονάχα ετούτον τον τρελό μου θα κρατήσω
Που ξέρει μόνο σ’ ένα χρώμα να πηγαίνει
Δρασκελώντας τη μια άκρη ως την άλλη
Γελώντας μπρος στις τόσες πανοπλίες σου
Μπαίνοντας μέσα στις γραμμές σου ξαφνικά
Αναστατώνοντας τις στέρεες παρατάξεις.

Κι αυτή δεν έχει τέλος η παρτίδα.

Από τη συλλογή Η συνέχεια (1954) του Μανόλη Αναγνωστάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μανόλης Αναγνωστάκης

Advertisements

Γιώργος Ζήκας, Αχ φεγγαράκι μου (με τη Σοφία Παπάζογλου και τον Γεράσιμο Ανδρεάτο)

Αχ φεγγαράκι μου

Σύνθεση & στίχοι: Γιώργος Ζήκας
Ενορχήστρωση: Τάκης Μπουρμάς
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Γιώργος Κοντογιάννης
Κιθάρα: Τάκης Μπουρμάς
Ακορντεόν: Dasho Kurti
Κρουστά: Σωκράτης Γανιάρης
Μπάσο: Νίκος Ρούλος
Βιολί: Δημήτρης Γάσιας
Τραγούδι: Σοφία Παπάζογλου & Γεράσιμος Ανδρεάτος
Δίσκος: Πάμε νότια (1998) 

Αχ, φεγγαράκι μου, αθώο φεγγάρι
ήρθε κι απόψε να με πάρει
στέκεται από ψηλά και με κοιτάει
κι όλο για σένανε αχ μου μιλάει
σκύβει από πάνω μου, μαζί μου κλαίει
κι όλο για σένανε αχ όλο λέει

Σε νερά κολυμπάει
στα λιμάνια της γης
τα σημάδια του αφήνει
να τα βρεις αν χαθείς

Αχ, φεγγαράκι μου, αθώο φεγγάρι
ίδιο με σένανε λάμψη και χάρη
ψηλά στα σύννεφα με ταξιδεύει
μου λέει για σένανε και με μαγεύει
σκύβει από πάνω μου, μαζί μου κλαίει
κι όλο για σένανε αχ όλο λέει

Σε νερά κολυμπάει
στα λιμάνια της γης
τα σημάδια του αφήνει
να τα βρεις αν χαθείς

Ευχαριστώ πολύ τον Πάνο Καλοζούμη, εξαιρετικό φίλο και μαθητή του Κώστα Παπαδόπουλου, που μου έδωσε τον δίσκο.

Στο ένθετο του cd ο συνθέτης σημειώνει:

«Το «Πάμε νότια» είναι ένας κύκλος τραγουδιών που έχουν διάθεση να μας ταξιδέψουν, να μας θυμίσουν και να μας ψυχαγωγήσουν, πάνω απ’ όλα… Κοινός τόπος δράσης-αντίδρασης, το Αιγαίο, η άσπρη θάλασσα, όπως θα λέγανε παλιά οι ναυτικοί. Σημείο αναφοράς μια ερωτική ιστορία που δε λέει να τελειώσει. Τα τραγούδια αυτά γράφτηκαν από το 1986 («Αρμενάκι») μέχρι το 1998 («Αμάν, αμάν, αμάνι») και παρέμειναν στο συρτάρι μέχρι να βρεθεί η φωνή-ψυχή που θα μπορέσει να τα φορέσει. Η συνάντησή μου με τη Σοφία Παπάζογλου ήταν απρόσμενη και έγινε την τελευταία στιγμή, όταν ο κύκλος αυτών των τραγουδιών είχε κλείσει. Δεν έτυχε να την έχω ξανακούσει. Όταν όμως μου πρωτοτραγούδησε το «Αρμενάκι» κατάλαβα ότι ήταν ό,τι καλύτερο χρειαζόμουν γι αυτή τη δουλειά. Ήρθε σαν δώρο. Η προετοιμασία μέχρι την έκδοση του «Πάμε νότια» κράτησε 4 χρόνια περίπου. Βασικός συμπαραστάτης αυτής της δουλειάς είναι ο Τάκης Μπουρμάς, που μέσα από τις συναντήσεις μας τα 2 τελευταία χρόνια, μας δόθηκε η ευκαιρία να επεξεργαστούμε με ηρεμία αυτό το υλικό. Θέλω να τον ευχαριστήσω, γιατί με τις ιδέες του στόλισε τα τραγούδια μου και πάνω απ’ όλα τα αγάπησε. Η ορχήστρα που έπαιξε σ’ αυτή τη ζωντανή ηχογράφηση, είναι μια παρέα από μικρούς και μεγάλους αλλά υπέροχους μουσικούς. Θέλω να τους ευχαριστήσω όλους για την πολύ καλή τους διάθεση ξεκινώντας από τον Κώστα Παπαδόπουλο, που η παρουσία του σ’ αυτήν τη δουλειά προσθέτει αξιοπιστία, καθώς και τους φίλους μου: Γιώργο Κοντογιάννη, Dasho Kurti, Σωκράτη Γανιάρη, Νίκο Ρούλο και τον «βενιαμίν» της παρέας Δημήτρη Γάσια.

Τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Γεράσιμο Ανδρεάτο για τη συμμετοχή του στο «Φεγγαράκι» και τον Γιάννη Μπαξεβάνη για την καταλυτική του συμβολή. Αυτή η δουλειά, ίσως να μην είχε ολοκληρωθεί, εάν δεν είχαμε την αμέριστη συμπαράσταση της εταιρείας… Την αγάπη μου σε όλους.

Γιώργος Ζήκας»
[πηγή: www.ogdoo.gr]