Θάνος Μικρούτσικος & Κώστας Τριπολίτης, Ανεμολόγιο

Θάνος Μικρούτσικος & Κώστας Τριπολίτης, Ανεμολόγιο

Ακουστική & ηλεκτρική κιθάρα: Μπάμπης Λασκαράκης
Ηλεκτρική, κλασική, δωδεκάχορδη & ακουστική κιθάρα: Κώστας Νικολόπουλος
Τύμπανα: Ανδρέας Μουζάκης
Ηλεκτρικό μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Ακορντεόν: Νίκος Κούρος
Νταραμπούκα: Ανδρέας Παππάς
Όμποε: Βαγγέλης Χριστόπουλος
Κλαρινέτο: Βασίλης Σαλέας
Κόρνο: Βαγγέλης Σκούρας
Κρουστά: Νίκος Τουλιάτος
Τρομπόνι: Κώστας Αυγερινός
Τρομπέτα & φλικόρνο: Νίκος Σακελλαράκης
Ούτι: Χρήστος Ζέρβας
Τσέλο: Ντάνα Χατζηγεωργίου
Πλήκτρα: Κώστας Γανωσέλης
Πιάνο: Θάνος Μικρούτσικος
Τραγούδι, μπαγλαμάς & ακουστική κιθάρα: Γιώργος Νταλάρας
Δίσκος: Συγγνώμη για την άμυνα (1992)

Έβγαλε βρόμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε
είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα
και επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε
στο εξής θα παίζουμε σ’ αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα

Κάτω οι σημαίες στις λεωφόρους που παρελάσαμε
άλλαξαν λέει τ’ ανεμολόγια και οι ορίζοντες
μας κάνουν χάρη που μας ανέχονται και που γελάσαμε
τώρα δημόσια θα έχουν μικρόφωνο μόνο οι γνωρίζοντες

Βγήκαν δελτία και επισήμως ανακοινώθηκε,
είμαστε λάθος μες στο κεφάλαιο του λάθος λήμματος
ο σάπιος κόσμος εκεί που σάπιζε ξανατονώθηκε
κι οι εξεγέρσεις μας είναι εν γένει εκτός του κλίματος

Δήλωσε η τσούλα η ιστορία ότι γεράσαμε
τις εμμονές μας περισυλλέγουνε τα σκουπιδιάρικα
όνειρα ξένα ράκη αλλότρια ζητωκραυγάσαμε
και τώρα εισπράττουμε απ’ την εξέδρα μας βροχή δεκάρικα

Ξέσκισε η πόρνη η ιστορία αρχαία οράματα
τώρα για σέρβις μας ξαποστέλνει και για χαμόμηλο
την παρθενιά της επανορθώσαμε σφιχτά με ράμματα
την κουβαλήσαμε και μας κουβάλησε στον ανεμόμυλο

Advertisements

Χρήστος Γκάρτζος & Κώστας Κινδύνης: Θ’ αποφασίσω, ξενιτιά (με τον Κώστα Σμοκοβίτη)

[Πηγή: αρχείο Κώστα Σμοκοβίτη στο YouTube]

Θ’ αποφασίσω, ξενιτιά

Σύνθεση: Χρήστος Γκάρτζος
Στίχοι: Κώστας Κινδύνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Πιάνο: Χρήστος Γκάρτζος
Πλήκτρα: Κώστας Γανωσέλης
Φλάουτο, κλαρίνο: Φίλιππος Τσεμπερούλης
Ηλεκτρική κιθάρα: Μπάμπης Λασκαράκης
Μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Ντραμς: Γιώργος Τσουπάκης
Τραγούδι: Κώστας Σμοκοβίτης (πρώτη εκτέλεση)
Από συναυλία του Χρήστου Γκάρτζου στον Λυκαβηττό στις 5 Σεπτεμβρίου του 1984

Θ’ αποφασίσω, ξενιτιά
για πάντα να σ’ αφήσω
γιατί θυμώνει η θάλασσα
γιατί γκρινιάζουν τα βουνά
για να γυρίσω πίσω

Κανείς δεν είναι ορφανός
στον τόπο το δικό του
κι ο φίλος σου ο πιο φτωχός
σου δίνει απ’ το στέρημα
κι από το μερτικό του

Εδώ βροχή και σκοτεινιά
τ’ ανάθρεψε τα στάχυα
εγώ στο φως γεννήθηκα
κι είχα τον ήλιο γειτονιά
μες σ’ ένα στρέμμα βράχια

Κανείς δεν είναι ορφανός
στον τόπο το δικό του
κι ο φίλος σου ο πιο φτωχός
σου δίνει απ’ το υστέρημα
κι από το μερτικό του

Χρήστος Γκάρτζος & Κώστας Κινδύνης, Τριανταφυλλιές (με τον Κώστα Σμοκοβίτη)

[Πηγή: αρχείο Κώστα Σμοκοβίτη στο YouTube]

Τριανταφυλλιές

Σύνθεση: Χρήστος Γκάρτζος
Στίχοι: Κώστας Κινδύνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Πιάνο: Χρήστος Γκάρτζος
Πλήκτρα: Κώστας Γανωσέλης
Φλάουτο, κλαρίνο: Φίλιππος Τσεμπερούλης
Ηλεκτρική κιθάρα: Μπάμπης Λασκαράκης
Μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Ντραμς: Γιώργος Τσουπάκης
Τραγούδι: Κώστας Σμοκοβίτης (πρώτη εκτέλεση) [το τραγούδι ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά το 1985 στον δίσκο του Γιώργου Νταλάρα «Άπονα μάτια»]
Από συναυλία του Χρήστου Γκάρτζου στον Λυκαβηττό στις 5 Σεπτεμβρίου του 1984

Το πικρό ψωμί που τρώγαμε στο φως
τ’ αρμυρό νερό απ’ το δάκρυ σου θυμάμαι
άλλη τέχνη δε μας έμαθε ο Θεός
απ’ τα δύσκολα του κόσμου ν’ αγαπάμε

Τριανταφυλλιές μ’ αγκάθια, τριανταφυλλιές
είν’ του κόσμου τα σινάφια και οι αγκαλιές
τριανταφυλλιές μ’ αγκάθια, λόγια που μου λες
μ’ αγκαλιάζεις, με ματώνεις κι ύστερα με κλαις

Μεροκάματο κι ο ύπνος μας μισός
σ’ ένα όνειρο κι οι δυο μας να χωράμε
άλλα λούσα δε μας έδωσε ο Θεός
απ’ τα ρούχα της δουλειάς μας που φοράμε

Τριανταφυλλιές μ’ αγκάθια, τριανταφυλλιές
είν’ του κόσμου τα σινάφια και οι αγκαλιές
τριανταφυλλιές μ’ αγκάθια, λόγια που μου λες
μ’ αγκαλιάζεις, με ματώνεις κι ύστερα με κλαις

Χρήστος Γκάρτζος & Λάκης Τεάζης, Όποιος μαθαίνει να χτυπά (με τον Κώστα Σμοκοβίτη)

[Πηγή: αρχείο Κώστα Σμοκοβίτη στο YouTube]

Όποιος μαθαίνει να χτυπά

Σύνθεση: Χρήστος Γκάρτζος
Στίχοι: Λάκης Τεάζης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Πιάνο: Χρήστος Γκάρτζος
Πλήκτρα: Κώστας Γανωσέλης
Φλάουτο, κλαρίνο: Φίλιππος Τσεμπερούλης
Ηλεκτρική κιθάρα: Μπάμπης Λασκαράκης
Μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Ντραμς: Γιώργος Τσουπάκης
Τραγούδι: Κώστας Σμοκοβίτης [το τραγούδι ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά το 1978 στον δίσκο του Γιώργου Νταλάρα «Οι Μάηδες οι ήλιοι μου»]
Από συναυλία του Χρήστου Γκάρτζου στον Λυκαβηττό στις 5 Σεπτεμβρίου του 1984

Στη μαρμαρένια σου καρδιά
λιποθυμάει ο ήλιος
και στους καιρούς τους δύσκολους
η πόρτα σου κλειστή

Όποιος μαθαίνει να χτυπά
δε λογαριάζει φίλο
κρατάει μαχαίρι κοφτερό
και δεν ακούει θεό

Στη μαρμαρένια σου καρδιά
λουλούδι δε φυτρώνει
και μες στα χέρια σου η ζωή
κεράκι είναι και λιώνει

Όποιος μαθαίνει να χτυπά
δε λογαριάζει φίλο
κρατάει μαχαίρι κοφτερό
και δεν ακούει θεό

Γιώργος Χατζηνάσιος, Μια παρέα είμαστε (ορχηστρικό)

Μια παρέα είμαστε (ορχηστρικό)

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιώργος Χατζηνάσιος
Τρίχορδο μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τετράχορδο μπουζούκι & τζουράς: Γιάννης Μπιθικώτσης
Ακουστική κιθάρα: Γιάννης Δέδες
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Κρουστά: Νίκος Αντύπας
Κλασικό μπάσο: Νύσος Πανταζής
Ηλεκτρικό μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Μπαγλαμάς: Πάνος Ιατρού
Ακορντεόν: Γιώργος Καραθανάσης
Πιάνο: Γιώργος Χατζηνάσιος
Δίσκος: Τα συναξάρια (1981)

Γράφει ο Γιώργος Χατζηνάσιος στο εσώφυλλο του δίσκου:
Ο κύκλος τραγουδιών Τα συναξάρια είναι μια «πορεία» μέσα απ’ την καθημερινότητα την απλή και τόσο ανθρώπινη που γίνεται τραγούδι. Η αυθεντικά λαϊκή φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου πραγματοποίησε το αποτέλεσμα που είχα φανταστεί. Με αυτά τα τραγούδια θέλω να υπογραμμίσω την προσπάθεια που κάνει ο συνθέτης για να ξεφύγει απ’ την τυποποίηση και τους χαρακτηρισμούς όπως λαϊκός, ελαφρός, δυτικός, στρατευμένος κλπ. Που στιγματίζουν τη δουλειά του και περιορίζουν το έργο του. Αυτές τις σκέψεις τις εμπιστεύομαι σ’ αυτούς που θα ασχοληθούν με οποιοδήποτε τρόπο μ’ αυτόν τον δίσκο, έχοντας υπ’ όψη μου ότι πάντοτε βαραίνει το αποτέλεσμα. [πηγή: περιοδικό Όγδοο]

Μαυραγορίτης μάγκας (Γιώργος Χατζηνάσιος & Μιχάλης Μπουρμπούλης)

Μαυραγορίτης μάγκας

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιώργος Χατζηνάσιος
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Σόλο μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Ακουστική κιθάρα: Γιάννης Δέδες
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Κρουστά: Νίκος Αντύπας
Κλασικό μπάσο: Νύσος Πανταζής
Ηλεκτρικό μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Μπαγλαμάς: Πάνος Ιατρού
Ακορντεόν: Γιώργος Καραθανάσης
Πιάνο: Γιώργος Χατζηνάσιος
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα συναξάρια (1981)

Δυο χρόνια σ’ ένα σπίτι
δεν άναψ’ ένα φως
τον πήρανε μια Τρίτη
δεκάξι του μηνός

Μαυραγορίτης μάγκας
τσιράκι του βαλέ
τέτοιος λεβέντης άντρας
μες στο Γεντί Κουλέ
Φτωχιά Θεσσαλονίκη
Καλαμαριά πικρή
ο βίος καταδίκη
κι η φτώχεια φυλακή

Δυο τρεις χωροφυλάκοι
τον σέρναν από μπρος
κι ο Χάρος με σακάκι
πιο πίσω σαν γαμπρός

Μαυραγορίτης μάγκας
τσιράκι του βαλέ
τέτοιος λεβέντης άντρας
μες στο Γεντί Κουλέ
Φτωχιά Θεσσαλονίκη
Καλαμαριά πικρή
ο βίος καταδίκη
κι η φτώχεια φυλακή

Γράφει ο Γιώργος Χατζηνάσιος στο εσώφυλλο του δίσκου:
Ο κύκλος τραγουδιών Τα συναξάρια είναι μια «πορεία» μέσα απ’ την καθημερινότητα την απλή και τόσο ανθρώπινη που γίνεται τραγούδι. Η αυθεντικά λαϊκή φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου πραγματοποίησε το αποτέλεσμα που είχα φανταστεί. Με αυτά τα τραγούδια θέλω να υπογραμμίσω την προσπάθεια που κάνει ο συνθέτης για να ξεφύγει απ’ την τυποποίηση και τους χαρακτηρισμούς όπως λαϊκός, ελαφρός, δυτικός, στρατευμένος κλπ. Που στιγματίζουν τη δουλειά του και περιορίζουν το έργο του. Αυτές τις σκέψεις τις εμπιστεύομαι σ’ αυτούς που θα ασχοληθούν με οποιοδήποτε τρόπο μ’ αυτόν τον δίσκο, έχοντας υπ’ όψη μου ότι πάντοτε βαραίνει το αποτέλεσμα.

Τι λέει ο Μιχάλης Μπουρμπούλης για το τραγούδι «Μαυραγορίτης μάγκας»:
Το 1961 υπηρετούσα στρατιώτης στην Θεσσαλονίκη ως Ασυρματιστής στο 478 Τάγμα Διαβιβάσεων. Ήξερα καλά από τις ερασιτεχνικές αναγνώσεις μου την ιστορία της πόλης. Εκείνο που με έθλιβε όμως ήταν η ταχύτατη ανοικοδόμηση και τα αποτελέσματα αυτής: Το γκρέμισμα θαυμάσιων σπιτιών του παρελθόντος, καθώς και η εγκατάλειψη των υπαρχόντων μνημείων. Συντήρηση σχεδόν καμία. Μέρα με την ημέρα περίμενα να γκρεμίσουν και τον Λευκό Πύργο. Την διάθεση την είχαν οι εργολάβοι, αλλά δεν το τόλμησαν ευτυχώς γιατί φοβήθηκαν τα κεφάλια τους. Τότε άρχισα και τις επισκέψεις σε ό,τι είχε διασωθεί. Απόρησα γιατί οι γερμανοί δεν ισοπέδωσαν το Εβραϊκό Νεκροταφείο. Η απορία μου μένει ακόμη αναπάντητη. Όταν τελείωσα με τις εκκλησίες και ό,τι άλλο έκρυβε για μένα μυστήριο και ενδιαφέρον, άρχισα τις επισκέψεις στην Άνω Πόλη και ειδικά στο Επταπύργιο. Εκεί βρήκα αρκετά διασωσμένα σπίτια που έδιναν κάπως τον παλαιικό χαρακτήρα της συνοικίας. Μέσα στο Κάστρο υπήρχαν πολλοί φτωχοί που ζούσαν σε σχεδόν εγκαταλελειμμένα οικήματα. Ρωτούσα να μου εξηγήσουν το κάθε τι που έβλεπα. Γυναίκες με φτωχικά ρούχα, παιδιά αδύνατα μέσα στις λάσπες να παίζουν ανυποψίαστα. Άντρες κατσούφηδες, με εργαλεία στα χέρια, να πηγαινοέρχονται λες και ήταν επιστρατευμένοι. Εκεί είδα και γνώρισα, μιαν άλλη Θεσσαλονίκη. «Αλήθεια», σκέφτηκα, «ποια από τις δύο “Θεσσαλονίκες” είναι η πραγματική;».
Το Γεντί Κουλέ και η ιστορία που έκρυβε στα σπλάχνα του, μου τράνταξαν τα σωθικά. Ρώταγα, ρώταγα, κάποιοι μου είπαν ότι υπήρχαν ακόμη εν ζωή μερικοί που βίωσαν την φυλακή και πλησίασαν τον θάνατο. Μου τόνισαν πως δεν ήταν όλοι ήρωες, υπήρχαν και κάτι “καλόπαιδα” που κανονικά πλήρωσαν τις πράξεις τους.
Μετά ακολούθησε σιωπή, λες και μεταξύ τους συνεννοήθηκαν να μην με εμπιστεύονται. Ίσως για τον λόγο αυτό να έφταιγε η ύποπτη, κατ’ εκείνους, επιμονή μου και τα στρατιωτικά ρούχα που φορούσα. Μπήκα σε κάνα-δυο ταβερνεία, αλλά και εκεί άρχων Νόμος η σιωπή. Δεν σταμάτησα. Όταν το μυαλό μου φορτώθηκε και δεν άντεχε άλλο, δεν ξαναπήγα. Έμεινα με την σκιώδη ανάμνηση.
Να γιατί, όταν ο Γ. Χατζηνάσιος δημιουργούσε τα «Συναξάρια» με τον Δ. Μητροπάνο και ζήτησε την συμμετοχή μου, έγραψα το «Μαυραγορίτης μάγκας». Το θεωρούσα σαν μια συμβολική προσφορά για τα χρόνια, τους ανθρώπους και μιαν άλλη “φυλή” που στριμώχτηκε, έζησε ή πέθανε στα σκοτεινά μπουντρούμια εκείνης της κόλασης, για διάφορους λόγους, είτε ηθικούς, είτε εγκληματικούς. Το να προσπαθήσεις να ξεδιαλύνεις τους μεν από τους δε, είναι άλυτο πρόβλημα που επιμένει να ζει στον χώρο του μυστηρίου.
[πηγή: περιοδικό Όγδοο]

Πάει η ζωή μου άδικα (Γιώργος Χατζηνάσιος & Μιχάλης Μπουρμπούλης)

Πάει η ζωή μου άδικα

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιώργος Χατζηνάσιος
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Τρίχορδο μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τετράχορδο μπουζούκι & τζουράς: Γιάννης Μπιθικώτσης
Ακουστική κιθάρα: Γιάννης Δέδες
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Κρουστά: Νίκος Αντύπας
Κλασικό μπάσο: Νύσος Πανταζής
Ηλεκτρικό μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Μπαγλαμάς: Πάνος Ιατρού
Ακορντεόν: Γιώργος Καραθανάσης
Πιάνο: Γιώργος Χατζηνάσιος
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα συναξάρια (1981)

Είμαι φτωχός και ντρέπομαι
να ’ρθω να σου μιλήσω
αν ήξερα να τραγουδώ
θα ’χα έναν τρόπο να σου πω
«θέλω να σε φιλήσω»

Πάει η ζωή μου άδικα
και απ’ τ’ άδικο στο κρίμα
βουλιάζω στα ουζάδικα
σα ναυαγός στο κύμα

Τον έρωτά μου σου ’γραψα
κι απάντηση καμία
είσαι αγέρας που περνά
και τις ημέρες μου σκορπά
στα τέσσερα σημεία

Πάει η ζωή μου άδικα
και απ’ τ’ άδικο στο κρίμα
βουλιάζω στα ουζάδικα
σα ναυαγός στο κύμα

Γράφει ο Γιώργος Χατζηνάσιος στο εσώφυλλο του δίσκου:
Ο κύκλος τραγουδιών Τα συναξάρια είναι μια «πορεία» μέσα απ’ την καθημερινότητα την απλή και τόσο ανθρώπινη που γίνεται τραγούδι. Η αυθεντικά λαϊκή φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου πραγματοποίησε το αποτέλεσμα που είχα φανταστεί. Με αυτά τα τραγούδια θέλω να υπογραμμίσω την προσπάθεια που κάνει ο συνθέτης για να ξεφύγει απ’ την τυποποίηση και τους χαρακτηρισμούς όπως λαϊκός, ελαφρός, δυτικός, στρατευμένος κλπ. Που στιγματίζουν τη δουλειά του και περιορίζουν το έργο του. Αυτές τις σκέψεις τις εμπιστεύομαι σ’ αυτούς που θα ασχοληθούν με οποιοδήποτε τρόπο μ’ αυτόν τον δίσκο, έχοντας υπ’ όψη μου ότι πάντοτε βαραίνει το αποτέλεσμα. [πηγή: περιοδικό Όγδοο]

Θεσσαλονίκη, Σαββατόβραδο κι Απρίλης (Γιώργος Χατζηνάσιος & Κυριάκος Ντούμος)

Θεσσαλονίκη, Σαββατόβραδο κι Απρίλης

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιώργος Χατζηνάσιος
Στίχοι: Κυριάκος Ντούμος
Τετράχορδο μπουζούκι: Θανάσης Πολυκανδριώτης
Τετράχορδο μπουζούκι & τζουράς: Γιάννης Μπιθικώτσης
Ακουστική κιθάρα: Γιάννης Δέδες
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Κρουστά: Νίκος Αντύπας
Κλασικό μπάσο: Νύσος Πανταζής
Ηλεκτρικό μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Μπαγλαμάς: Πάνος Ιατρού
Ακορντεόν: Γιώργος Καραθανάσης
Πιάνο: Γιώργος Χατζηνάσιος
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα συναξάρια (1981)

Θεσσαλονίκη, Σαββατόβραδο κι Απρίλης
και να μου δίνεις τον καημό μ’ απλοχεριά
σε κάποια απόμερη γωνιά της Νέας Κρήνης
με το τζουκ μποξ να με γυρίζεις στα παλιά

Σ’ ένα ρεμπέτικο θα ρίξω την ψυχή μου
να ξεγελάσω το χαμένο τον καιρό
ήτανε κάποτε η άνοιξη δική μου
ήμουνα κάποτε Απρίλης σου εγώ

Θεσσαλονίκη κι απ’ το Κάστρο το βραδάκι
να σ’ αγναντεύω και να λιώνω σαν κερί
δεκαοχτώ χρονώ τρελό παλικαράκι
με το μεράκι σου να βγαίνω στη ζωή

Γράφει ο Γιώργος Χατζηνάσιος στο εσώφυλλο του δίσκου:
Ο κύκλος τραγουδιών Τα συναξάρια είναι μια «πορεία» μέσα απ’ την καθημερινότητα την απλή και τόσο ανθρώπινη που γίνεται τραγούδι. Η αυθεντικά λαϊκή φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου πραγματοποίησε το αποτέλεσμα που είχα φανταστεί. Με αυτά τα τραγούδια θέλω να υπογραμμίσω την προσπάθεια που κάνει ο συνθέτης για να ξεφύγει απ’ την τυποποίηση και τους χαρακτηρισμούς όπως λαϊκός, ελαφρός, δυτικός, στρατευμένος κλπ. Που στιγματίζουν τη δουλειά του και περιορίζουν το έργο του. Αυτές τις σκέψεις τις εμπιστεύομαι σ’ αυτούς που θα ασχοληθούν με οποιοδήποτε τρόπο μ’ αυτόν τον δίσκο, έχοντας υπ’ όψη μου ότι πάντοτε βαραίνει το αποτέλεσμα. [πηγή: περιοδικό Όγδοο]

Σαν κουρέλι (Γιώργος Χατζηνάσιος & Μάνος Ελευθερίου)

Σαν κουρέλι

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιώργος Χατζηνάσιος
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Τρίχορδο μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τετράχορδο μπουζούκι & τζουράς: Γιάννης Μπιθικώτσης
Ακουστική κιθάρα: Γιάννης Δέδες
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Κρουστά: Νίκος Αντύπας
Κλασικό μπάσο: Νύσος Πανταζής
Ηλεκτρικό μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Μπαγλαμάς: Πάνος Ιατρού
Ακορντεόν: Γιώργος Καραθανάσης
Πιάνο: Γιώργος Χατζηνάσιος
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα συναξάρια (1981)

Θέλει άλλαγμα η βελόνα
το τραγούδι είναι βραχνό
το παλιό γραμμόφωνό σου
παίζει άπονο σκοπό

Σαν κουρέλι πάνω στ’ άλλο
μπαλωμένη μια ζωή
πες μου ποιο σκοπό να βάλω
να μην κλαις τόσο πολύ

Το παλτό σου έχει λιώσει
κι έχουν σπάσει τα κουμπιά
όλα τα ’χεις πια σκοτώσει
κι ούτε που σε νοιάζει πια

Σαν κουρέλι πάνω στ’ άλλο
μπαλωμένη μια ζωή
πες μου ποιο σκοπό να βάλω
να μην κλαις τόσο πολύ

Γράφει ο Γιώργος Χατζηνάσιος στο εσώφυλλο του δίσκου:
Ο κύκλος τραγουδιών Τα συναξάρια είναι μια «πορεία» μέσα απ’ την καθημερινότητα την απλή και τόσο ανθρώπινη που γίνεται τραγούδι. Η αυθεντικά λαϊκή φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου πραγματοποίησε το αποτέλεσμα που είχα φανταστεί. Με αυτά τα τραγούδια θέλω να υπογραμμίσω την προσπάθεια που κάνει ο συνθέτης για να ξεφύγει απ’ την τυποποίηση και τους χαρακτηρισμούς όπως λαϊκός, ελαφρός, δυτικός, στρατευμένος κλπ. Που στιγματίζουν τη δουλειά του και περιορίζουν το έργο του. Αυτές τις σκέψεις τις εμπιστεύομαι σ’ αυτούς που θα ασχοληθούν με οποιοδήποτε τρόπο μ’ αυτόν τον δίσκο, έχοντας υπ’ όψη μου ότι πάντοτε βαραίνει το αποτέλεσμα. [πηγή: περιοδικό Όγδοο]

Στη μνήμη ενός παλιού ρεμπέτη (Γιώργος Χατζηνάσιος & Μιχάλης Μπουρμπούλης)

Στη μνήμη ενός παλιού ρεμπέτη

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιώργος Χατζηνάσιος
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Τετράχορδο μπουζούκι: Θανάσης Πολυκανδριώτης
Τετράχορδο μπουζούκι & τζουράς: Γιάννης Μπιθικώτσης
Ακουστική κιθάρα: Γιάννης Δέδες
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Κρουστά: Νίκος Αντύπας
Κλασικό μπάσο: Νύσος Πανταζής
Ηλεκτρικό μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Μπαγλαμάς: Πάνος Ιατρού
Ακορντεόν: Γιώργος Καραθανάσης
Πιάνο: Γιώργος Χατζηνάσιος
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα συναξάρια (1981)

Μια φορά κι ακόμα μία
χελιδόνι μου, πετάς
βγήκες στην παρανομία
και τις νύχτες περπατάς

Κι η φωνή σου ξεχασμένη
σ’ έναν μπαγλαμά κλεισμένη

Σ’ είχα δει στα συναξάρια
τα σβησμένα και παλιά
δάκρυ μέσα στα νταμάρια
να κυλάς Πρωτομαγιά

Και θυμήθηκα τα χρόνια
που ’χανε φωνή τ’ αηδόνια

Στα μεγάλα τα βαγόνια
η ζωή σου εδώ κι εκεί
χάλασες ωραία χρόνια
Βέλγιο κι Αμερική

Τώρα μέσα στο φλιτζάνι
βγάζεις τους καημούς σεργιάνι

Γράφει ο Γιώργος Χατζηνάσιος στο εσώφυλλο του δίσκου:
Ο κύκλος τραγουδιών Τα συναξάρια είναι μια «πορεία» μέσα απ’ την καθημερινότητα την απλή και τόσο ανθρώπινη που γίνεται τραγούδι. Η αυθεντικά λαϊκή φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου πραγματοποίησε το αποτέλεσμα που είχα φανταστεί. Με αυτά τα τραγούδια θέλω να υπογραμμίσω την προσπάθεια που κάνει ο συνθέτης για να ξεφύγει απ’ την τυποποίηση και τους χαρακτηρισμούς όπως λαϊκός, ελαφρός, δυτικός, στρατευμένος κλπ. Που στιγματίζουν τη δουλειά του και περιορίζουν το έργο του. Αυτές τις σκέψεις τις εμπιστεύομαι σ’ αυτούς που θα ασχοληθούν με οποιοδήποτε τρόπο μ’ αυτόν τον δίσκο, έχοντας υπ’ όψη μου ότι πάντοτε βαραίνει το αποτέλεσμα. [πηγή: περιοδικό Όγδοο]

Μια παρέα είμαστε (Γιώργος Χατζηνάσιος & Μιχάλης Μπουρμπούλης)

Μια παρέα είμαστε

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιώργος Χατζηνάσιος
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Τρίχορδο μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τετράχορδο μπουζούκι & τζουράς: Γιάννης Μπιθικώτσης
Ακουστική κιθάρα: Γιάννης Δέδες
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Κρουστά: Νίκος Αντύπας
Κλασικό μπάσο: Νύσος Πανταζής
Ηλεκτρικό μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Μπαγλαμάς: Πάνος Ιατρού
Ακορντεόν: Γιώργος Καραθανάσης
Πιάνο: Γιώργος Χατζηνάσιος
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος & χορωδία (Λία Βίσση, Νίτσα Ρούτη, Λιλή Τσιτριμπίνη, Γιάννης Πηλιούρης, Νίκος Βασσαράς, Δαμιανός Σερέφογλου)
Δίσκος: Τα συναξάρια (1981)

Κλείσανε τα κέντρα τα σινεμά και τα καφενεία
μια παρέα είμαστε που χωρίζει σε μια γωνία
Αύριο σκορπίζουμε σαν πουλιά στην κοσμοπλημμύρα
σαν τους πρόσφυγες που δεν έχουνε μες στον ήλιο μοίρα
Τρένα θα μας πάρουνε την αυγή και λεωφορεία
Γεια σου Στέλλα, γεια σου Αγγελική και μην κλαις, Μαρία
και μην κλαις, Μαρία

Είχαμ’ όνειρα όπως τα παιδιά όπως οι ανθρώποι
τώρα ένας φεύγει γι’ Αμερική κι άλλος για Ευρώπη
Αύριο σκορπίζουμε σαν πουλιά στην κοσμοπλημμύρα
σαν τους πρόσφυγες που δεν έχουνε μες στον ήλιο μοίρα
Τρένα θα μας πάρουνε την αυγή και λεωφορεία
Γεια σου Στέλλα, γεια σου Αγγελική και μην κλαις, Μαρία
και μην κλαις, Μαρία

Σύννεφα σκεπάσαν τον ουρανό, φεύγει η λιακάδα
ένας κρύος και έρημος σταθμός μοιάζει η Ελλάδα
Αύριο σκορπίζουμε σαν πουλιά στην κοσμοπλημμύρα
σαν τους πρόσφυγες που δεν έχουνε μες στον ήλιο μοίρα
Τρένα θα μας πάρουνε την αυγή και λεωφορεία
Γεια σου Στέλλα, γεια σου Αγγελική και μην κλαις, Μαρία
και μην κλαις, Μαρία

Γράφει ο Γιώργος Χατζηνάσιος στο εσώφυλλο του δίσκου:
Ο κύκλος τραγουδιών Τα συναξάρια είναι μια «πορεία» μέσα απ’ την καθημερινότητα την απλή και τόσο ανθρώπινη που γίνεται τραγούδι. Η αυθεντικά λαϊκή φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου πραγματοποίησε το αποτέλεσμα που είχα φανταστεί. Με αυτά τα τραγούδια θέλω να υπογραμμίσω την προσπάθεια που κάνει ο συνθέτης για να ξεφύγει απ’ την τυποποίηση και τους χαρακτηρισμούς όπως λαϊκός, ελαφρός, δυτικός, στρατευμένος κλπ. Που στιγματίζουν τη δουλειά του και περιορίζουν το έργο του. Αυτές τις σκέψεις τις εμπιστεύομαι σ’ αυτούς που θα ασχοληθούν με οποιοδήποτε τρόπο μ’ αυτόν τον δίσκο, έχοντας υπ’ όψη μου ότι πάντοτε βαραίνει το αποτέλεσμα. [πηγή: περιοδικό Όγδοο]

Νύχτα (Γιώργος Χατζηνάσιος & Μιχάλης Μπουρμπούλης)

Νύχτα

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιώργος Χατζηνάσιος
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Τρίχορδο μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τετράχορδο μπουζούκι & τζουράς: Γιάννης Μπιθικώτσης
Ακουστική κιθάρα: Γιάννης Δέδες
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Κρουστά: Νίκος Αντύπας
Κλασικό μπάσο: Νύσος Πανταζής
Ηλεκτρικό μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Μπαγλαμάς: Πάνος Ιατρού
Ακορντεόν: Γιώργος Καραθανάσης
Πιάνο: Γιώργος Χατζηνάσιος
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα συναξάρια (1981)

Νύχτα, χαρακώνει τη νύχτα
κάποιου τρένου η σφυρίχτρα
και του κόσμου η βουή
στάζει, το παράπονο στάζει
και τους δυο μας χαράζει
με σπασμένο γυαλί

Τα ωραία μας χρόνια και οι όμορφες μέρες
μας γαζώνουν σαν σφαίρες σ’ έναν τοίχο μπροστά
Νύχτα, θα ξανάρθει η νύχτα
και του τρένου η σφυρίχτρα θα μας βρει χωριστά

Πίκρα, πόση ήπιαμε πίκρα
ούτε εγώ δεν το βρήκα
ούτε εσύ δεν το λες
Βρέχει, μες στα μάτια σου βρέχει
κι η καρδιά δεν αντέχει να σε βλέπει να κλαις

Τα ωραία μας χρόνια και οι όμορφες μέρες
μας γαζώνουν σαν σφαίρες σ’ έναν τοίχο μπροστά
Νύχτα, θα ξανάρθει η νύχτα
και του τρένου η σφυρίχτρα θα μας βρει χωριστά

Γράφει ο Γιώργος Χατζηνάσιος στο εσώφυλλο του δίσκου:
Ο κύκλος τραγουδιών Τα συναξάρια είναι μια «πορεία» μέσα απ’ την καθημερινότητα την απλή και τόσο ανθρώπινη που γίνεται τραγούδι. Η αυθεντικά λαϊκή φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου πραγματοποίησε το αποτέλεσμα που είχα φανταστεί. Με αυτά τα τραγούδια θέλω να υπογραμμίσω την προσπάθεια που κάνει ο συνθέτης για να ξεφύγει απ’ την τυποποίηση και τους χαρακτηρισμούς όπως λαϊκός, ελαφρός, δυτικός, στρατευμένος κλπ. Που στιγματίζουν τη δουλειά του και περιορίζουν το έργο του. Αυτές τις σκέψεις τις εμπιστεύομαι σ’ αυτούς που θα ασχοληθούν με οποιοδήποτε τρόπο μ’ αυτόν τον δίσκο, έχοντας υπ’ όψη μου ότι πάντοτε βαραίνει το αποτέλεσμα. [πηγή: περιοδικό Όγδοο]

Μην παραπονιέσαι τώρα (Γιώργος Χατζηνάσιος & Μάνος Κουφιανάκης)

Μην παραπονιέσαι τώρα

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιώργος Χατζηνάσιος
Στίχοι: Μάνος Κουφιανάκης
Τετράχορδο μπουζούκι: Θανάσης Πολυκανδριώτης
Τετράχορδο μπουζούκι & τζουράς: Γιάννης Μπιθικώτσης
Ακουστική κιθάρα: Γιάννης Δέδες
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Κρουστά: Νίκος Αντύπας
Κλασικό μπάσο: Νύσος Πανταζής
Ηλεκτρικό μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Μπαγλαμάς: Πάνος Ιατρού
Ακορντεόν: Γιώργος Καραθανάσης
Πιάνο: Γιώργος Χατζηνάσιος
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα συναξάρια (1981)

Πάνω-πάνω και πιο πάνω
και πολύ πιο παραπάνω
σ’ είχα από μένανε
Κάτω-κάτω και πιο κάτω
ξέπεσες πιο παρακάτω
κρίμα, βρε, σ’ εσένανε

Μην παραπονιέσαι τώρα, μη μιλάς
φταις που τυραννιέσαι και παρακαλάς

Πάνω-πάνω και πιο πάνω
και πολύ πιο παραπάνω
σ’ είχα από μένανε
Κάτω-κάτω και πιο κάτω
ξέπεσες πιο παρακάτω
κρίμα, βρε, σ’ εσένανε

Ένα-ένα κι άλλο ένα
δίχως τελειωμό κανένα
μέτραγα τα λάθη σου
Πέρα-πέρα και πιο πέρα
δυο στενά πιο παραπέρα
ας πονάς μονάχη σου

Μην παραπονιέσαι τώρα, μη μιλάς
φταις που τυραννιέσαι και παρακαλάς

Ένα-ένα κι άλλο ένα
δίχως τελειωμό κανένα
μέτραγα τα λάθη σου
Πέρα-πέρα και πιο πέρα
δυο στενά πιο παραπέρα
ας πονάς μονάχη σου

Μην παραπονιέσαι τώρα, μη μιλάς
φταις που τυραννιέσαι και παρακαλάς

Πάνω-πάνω και πιο πάνω
και πολύ πιο παραπάνω
σ’ είχα από μένανε
Κάτω-κάτω και πιο κάτω
ξέπεσες πιο παρακάτω
κρίμα, βρε, σ’ εσένανε

Γράφει ο Γιώργος Χατζηνάσιος στο εσώφυλλο του δίσκου:
Ο κύκλος τραγουδιών Τα συναξάρια είναι μια «πορεία» μέσα απ’ την καθημερινότητα την απλή και τόσο ανθρώπινη που γίνεται τραγούδι. Η αυθεντικά λαϊκή φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου πραγματοποίησε το αποτέλεσμα που είχα φανταστεί. Με αυτά τα τραγούδια θέλω να υπογραμμίσω την προσπάθεια που κάνει ο συνθέτης για να ξεφύγει απ’ την τυποποίηση και τους χαρακτηρισμούς όπως λαϊκός, ελαφρός, δυτικός, στρατευμένος κλπ. Που στιγματίζουν τη δουλειά του και περιορίζουν το έργο του. Αυτές τις σκέψεις τις εμπιστεύομαι σ’ αυτούς που θα ασχοληθούν με οποιοδήποτε τρόπο μ’ αυτόν τον δίσκο, έχοντας υπ’ όψη μου ότι πάντοτε βαραίνει το αποτέλεσμα. [πηγή: περιοδικό Όγδοο]

Γύρνα το φύλλο (Γιώργος Χατζηνάσιος & Μάνος Ελευθερίου)

Γύρνα το φύλλο

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιώργος Χατζηνάσιος
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Τρίχορδο μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τετράχορδο μπουζούκι & τζουράς: Γιάννης Μπιθικώτσης
Ακουστική κιθάρα: Γιάννης Δέδες
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Κρουστά: Νίκος Αντύπας
Κλασικό μπάσο: Νύσος Πανταζής
Ηλεκτρικό μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Μπαγλαμάς: Πάνος Ιατρού
Ακορντεόν: Γιώργος Καραθανάσης
Πιάνο: Γιώργος Χατζηνάσιος
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος & χορωδία (Λία Βίσση, Νίτσα Ρούτη, Λιλή Τσιτριμπίνη, Γιάννης Πηλιούρης, Νίκος Βασσαράς, Δαμιανός Σερέφογλου)
Δίσκος: Τα συναξάρια (1981)

Στην πόρτα μου φυσάει βοριάς
κι εσύ καημούς φυλλομετράς

Γύρνα το φύλλο, γύρνα το
κι είμαι παιδάκι αδύνατο

Στο δρόμο μ’ ηύρες τ’ ουρανού
μαζί μ’ εκείνους που πονούν

Γύρνα το φύλλο, γύρνα το
κι είμαι παιδάκι αδύνατο

Και πέτρα-πέτρα έχτισες
τα βάσανα και μ’ έκλεισες

Γύρνα το φύλλο, γύρνα το
κι είμαι παιδάκι αδύνατο

Γράφει ο Γιώργος Χατζηνάσιος στο εσώφυλλο του δίσκου:
Ο κύκλος τραγουδιών Τα συναξάρια είναι μια «πορεία» μέσα απ’ την καθημερινότητα την απλή και τόσο ανθρώπινη που γίνεται τραγούδι. Η αυθεντικά λαϊκή φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου πραγματοποίησε το αποτέλεσμα που είχα φανταστεί. Με αυτά τα τραγούδια θέλω να υπογραμμίσω την προσπάθεια που κάνει ο συνθέτης για να ξεφύγει απ’ την τυποποίηση και τους χαρακτηρισμούς όπως λαϊκός, ελαφρός, δυτικός, στρατευμένος κλπ. Που στιγματίζουν τη δουλειά του και περιορίζουν το έργο του. Αυτές τις σκέψεις τις εμπιστεύομαι σ’ αυτούς που θα ασχοληθούν με οποιοδήποτε τρόπο μ’ αυτόν τον δίσκο, έχοντας υπ’ όψη μου ότι πάντοτε βαραίνει το αποτέλεσμα. [πηγή: περιοδικό Όγδοο]

Με ξέρουν Σταύρο (Γιώργος Χατζηνάσιος & Μιχάλης Μπουρμπούλης)

Με ξέρουν Σταύρο

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιώργος Χατζηνάσιος
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Τετράχορδο μπουζούκι & τζουράς: Γιάννης Μπιθικώτσης
Ακουστική κιθάρα: Γιάννης Δέδες
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Κρουστά: Νίκος Αντύπας
Κλασικό μπάσο: Νύσος Πανταζής
Ηλεκτρικό μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Μπαγλαμάς: Πάνος Ιατρού
Ακορντεόν: Γιώργος Καραθανάσης
Πιάνο: Γιώργος Χατζηνάσιος
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα συναξάρια (1981)

Εγώ δεν είμαι ήρωας
δε με πονάει κανείς
μικρός είμαι κι ασήμαντος
και όχι Διγενής

Με ξέρουν Σταύρο μοναχά
ο Σταύρος με τα άσπρα
κι ούτε καρδιές κατάκτησα
ούτε και πήρα κάστρα

Ούτε και συ μ’ αγάπησες
και ούτε με πονείς
για σένα είμαι ασήμαντος
και όχι Διγενής

Με ξέρουν Σταύρο μοναχά
ο Σταύρος με τα άσπρα
κι ούτε καρδιές κατάκτησα
ούτε και πήρα κάστρα

Γράφει ο Γιώργος Χατζηνάσιος στο εσώφυλλο του δίσκου:
Ο κύκλος τραγουδιών Τα συναξάρια είναι μια «πορεία» μέσα απ’ την καθημερινότητα την απλή και τόσο ανθρώπινη που γίνεται τραγούδι. Η αυθεντικά λαϊκή φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου πραγματοποίησε το αποτέλεσμα που είχα φανταστεί. Με αυτά τα τραγούδια θέλω να υπογραμμίσω την προσπάθεια που κάνει ο συνθέτης για να ξεφύγει απ’ την τυποποίηση και τους χαρακτηρισμούς όπως λαϊκός, ελαφρός, δυτικός, στρατευμένος κλπ. Που στιγματίζουν τη δουλειά του και περιορίζουν το έργο του. Αυτές τις σκέψεις τις εμπιστεύομαι σ’ αυτούς που θα ασχοληθούν με οποιοδήποτε τρόπο μ’ αυτόν τον δίσκο, έχοντας υπ’ όψη μου ότι πάντοτε βαραίνει το αποτέλεσμα. [πηγή: περιοδικό Όγδοο]

Η αγάπη χάθηκε (Γιώργος Χατζηνάσιος & Μιχάλης Μπουρμπούλης)

Η αγάπη χάθηκε

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιώργος Χατζηνάσιος
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Τρίχορδο μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τετράχορδο μπουζούκι & τζουράς: Γιάννης Μπιθικώτσης
Ακουστική κιθάρα: Γιάννης Δέδες
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Κρουστά: Νίκος Αντύπας
Κλασικό μπάσο: Νύσος Πανταζής
Ηλεκτρικό μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Μπαγλαμάς: Πάνος Ιατρού
Ακορντεόν: Γιώργος Καραθανάσης
Πιάνο: Γιώργος Χατζηνάσιος
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος & χορωδία (Λία Βίσση, Νίτσα Ρούτη, Λιλή Τσιτριμπίνη, Γιάννης Πηλιούρης, Νίκος Βασσαράς, Δαμιανός Σερέφογλου)
Δίσκος: Τα συναξάρια (1981)

Πες μου ποιος μας κυνηγάει
πες μου ποιος παλιός εχθρός
κι η αγάπη σου έχει γίνει
μια μικρή φωτιά που σβήνει
και λυπάμαι εγώ για σένα
και για μένα ο Θεός

Η αγάπη χάθηκε σαν ένα καράβι
ψάχνοντας για νάβρει κάπου μια στεριά
Η ζωή μας κύλησε κι έφτασε στο τέρμα
όπως ένα κέρμα στην κατηφοριά

Το απέναντι φεγγάρι
σαν ανθός λουλούδισε
Στόμα ήμουνα κλεισμένο
σ’ έναν κόσμο ξεχασμένο
στόμα ήμουνα κλεισμένο
που για σε τραγούδησε

Η αγάπη χάθηκε σαν ένα καράβι
ψάχνοντας για νάβρει κάπου μια στεριά
Η ζωή μας κύλησε κι έφτασε στο τέρμα
όπως ένα κέρμα στην κατηφοριά

Γράφει ο Γιώργος Χατζηνάσιος στο εσώφυλλο του δίσκου:
Ο κύκλος τραγουδιών Τα συναξάρια είναι μια «πορεία» μέσα απ’ την καθημερινότητα την απλή και τόσο ανθρώπινη που γίνεται τραγούδι. Η αυθεντικά λαϊκή φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου πραγματοποίησε το αποτέλεσμα που είχα φανταστεί. Με αυτά τα τραγούδια θέλω να υπογραμμίσω την προσπάθεια που κάνει ο συνθέτης για να ξεφύγει απ’ την τυποποίηση και τους χαρακτηρισμούς όπως λαϊκός, ελαφρός, δυτικός, στρατευμένος κλπ. Που στιγματίζουν τη δουλειά του και περιορίζουν το έργο του. Αυτές τις σκέψεις τις εμπιστεύομαι σ’ αυτούς που θα ασχοληθούν με οποιοδήποτε τρόπο μ’ αυτόν τον δίσκο, έχοντας υπ’ όψη μου ότι πάντοτε βαραίνει το αποτέλεσμα. [πηγή: περιοδικό Όγδοο]

Άκης Πάνου & Άννα Μπακιρτζή, Όταν σημάνει η ώρα (δίσκος: Επειγόντως)

Αντιγράφω από το ένθετο στον δίσκο:

Οι 15 εμφανίσεις του Άκη Πάνου μετά από 31 χρόνια απουσίας από τους χώρους ψυχαγωγίας, σίγουρα ήταν το ξεχωριστό καλλιτεχνικό γεγονός του 1989 και όχι μόνο.
Δύο από αυτές τις εμφανίσεις ηχογραφήθηκαν και κινηματογραφήθηκαν. Δεκαπέντε από τα τραγούδια του Άκη Πάνου, καινούργια και γνωστά, που ακούγονταν στο «Επειγόντως» από τις 12 ως τις 26 Απριλίου, μετά από επεξεργασία στο στούντιο περιλαμβάνονται σε αυτό το δίσκο. Έτσι έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε τον Άκη Πάνου και σαν τραγουδιστή και σαν μουσικό.
Οι εμφανίσεις στο «Επειγόντως» έγιναν μετά από πρόταση του Μανώλη Ρασούλη (που κάλυπτε το μισό πρόγραμμα) και οργανώθηκαν από τον Άκη Πάνου και τον Μανώλη Ρασούλη.
Ο Θοδωρής Μανίκας ανέλαβε την παραγωγή του δίσκου για λογαριασμό της MESS και ο ΣΕΙΡΙΟΣ την προβολή και διανομή του. Την κινηματογράφηση έκανε ο Γιώργος Πανουσόπουλος. Την καλλιτεχνική παρέα στο «Επειγόντως» αποτέλεσαν οι:

Άκης Πάνου: μουσική, στίχοι, ενορχήστρωση, τραγούδι, μπουζούκι
Μανώλης Ρασούλης: παρουσίαση, τραγούδι
Κώστας Παπαδόπουλος: μπουζούκι
Μάριος (Κώστογλου): τραγούδι, κιθάρα
Λάζαρος Κουλαξίζης: ακορντεόν
Δημήτρης Παπαδόπουλος: μπουζούκι
Θόδωρος Παπαδόπουλος: τραγούδι, μπουζούκι
Γιώργος Σαρρής: τραγούδι
Μαρίνα Σαμαρά: τραγούδι
Φαίδρα Πάλλα: τραγούδι
Λάμπρος Καρελάς: τραγούδι
Αργύρης Παπαγεωργίου: τραγούδι
Παναγιώτης Παπαδάτος: πιάνο
Γιώργος Γαβαλάς: φλάουτο
Νίκος Τσεσμελής: μπάσο
Άγγελος Ζηκόπουλος: κρουστά

Άκης Πάνου & Άννα Μπακιρτζή, Όταν σημάνει η ώρα

Τραγούδι: Άκης Πάνου, Μάριος Κώστογλου, Θόδωρος Παπαδόπουλος, Γιώργος Σαρρής, Μαρίνα Σαμαρά, Φαίδρα Πάλλα, Λάμπρος Καρελάς, Αργύρης Παπαγεωργίου
Δίσκος: Άκης Πάνου, Επειγόντως (1989)

Ξέρω πως θα φύγεις μακριά μου
μέσα από την αγκαλιά μου
θα πετάξεις σαν πουλί
ξέρω πως θα κλάψουμε κι οι δύο
στο πικρότερο αντίο
στο πικρότερο φιλί

Κι όταν σημάνει η ώρα
τότε, καρδιά μου χρυσή
τη μεγαλύτερη μπόρα
θα την περάσεις εσύ

Στάλα, δεν με ρώτησες μια στάλα
αν χωράν μαζί με τ’ άλλα
τα φαρμάκια τούτα δω
Πίσω, πότε θα γυρίσεις πίσω
πόσες νύχτες θα μετρήσω
ώσπου να σε ξαναδώ

Κι όταν σημάνει η ώρα
τότε, καρδιά μου χρυσή
τη μεγαλύτερη μπόρα
θα την περάσεις εσύ

Εγώ καλά σου τα ’λεγα (Άκης Πάνου)

Αντιγράφω από το ένθετο στον δίσκο:

Οι 15 εμφανίσεις του Άκη Πάνου μετά από 31 χρόνια απουσίας από τους χώρους ψυχαγωγίας, σίγουρα ήταν το ξεχωριστό καλλιτεχνικό γεγονός του 1989 και όχι μόνο.
Δύο από αυτές τις εμφανίσεις ηχογραφήθηκαν και κινηματογραφήθηκαν. Δεκαπέντε από τα τραγούδια του Άκη Πάνου, καινούργια και γνωστά, που ακούγονταν στο «Επειγόντως» από τις 12 ως τις 26 Απριλίου, μετά από επεξεργασία στο στούντιο περιλαμβάνονται σε αυτό το δίσκο. Έτσι έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε τον Άκη Πάνου και σαν τραγουδιστή και σαν μουσικό.
Οι εμφανίσεις στο «Επειγόντως» έγιναν μετά από πρόταση του Μανώλη Ρασούλη (που κάλυπτε το μισό πρόγραμμα) και οργανώθηκαν από τον Άκη Πάνου και τον Μανώλη Ρασούλη.
Ο Θοδωρής Μανίκας ανέλαβε την παραγωγή του δίσκου για λογαριασμό της MESS και ο ΣΕΙΡΙΟΣ την προβολή και διανομή του. Την κινηματογράφηση έκανε ο Γιώργος Πανουσόπουλος. Την καλλιτεχνική παρέα στο «Επειγόντως» αποτέλεσαν οι:

Άκης Πάνου: μουσική, στίχοι, ενορχήστρωση, τραγούδι, μπουζούκι
Μανώλης Ρασούλης: παρουσίαση, τραγούδι
Κώστας Παπαδόπουλος: μπουζούκι
Μάριος (Κώστογλου): τραγούδι, κιθάρα
Λάζαρος Κουλαξίζης: ακορντεόν
Δημήτρης Παπαδόπουλος: μπουζούκι
Θόδωρος Παπαδόπουλος: τραγούδι, μπουζούκι
Γιώργος Σαρρής: τραγούδι
Μαρίνα Σαμαρά: τραγούδι
Φαίδρα Πάλλα: τραγούδι
Λάμπρος Καρελάς: τραγούδι
Αργύρης Παπαγεωργίου: τραγούδι
Παναγιώτης Παπαδάτος: πιάνο
Γιώργος Γαβαλάς: φλάουτο
Νίκος Τσεσμελής: μπάσο
Άγγελος Ζηκόπουλος: κρουστά

Άκης Πάνου, Εγώ καλά σου τα ’λεγα

Τραγούδι: Γιώργος Σαρρής
Δίσκος: Άκης Πάνου, Επειγόντως (1989)

Εγώ καλά σου τα ’λεγα
και τ’ άκουγες παράλογα
Περπάτησε ανάλογα
Θυμάσαι που σου τα ’λεγα;
Εγώ καλά σου τα ’λεγα

Γιατί δε συμβιβάζεσαι;
Πού τρέχεις και τι βιάζεσαι;
Αμάρτησες; Κολάζεσαι
Αδίκως θυσιάζεσαι
Γιατί δε συμβιβάζεσαι;

Αφού το κρίμα κρίνεται
κι ο αίτιος ευθύνεται
το πίνεις και δεν πίνεται
εξαίρεση δε γίνεται
αφού το κρίμα κρίνεται

1-0 (Θάνος Μικρούτσικος & Κώστας Τριπολίτης)

Θάνος Μικρούτσικος & Κώστας Τριπολίτης, 1-0

Τρίχορδο μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Χρήστος Κωνσταντίνου
Ακουστική & ηλεκτρική κιθάρα: Μπάμπης Λασκαράκης
Ηλεκτρική, κλασική, δωδεκάχορδη & ακουστική κιθάρα: Κώστας Νικολόπουλος
Τύμπανα: Ανδρέας Μουζάκης
Ηλεκτρικό μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Ακορντεόν: Νίκος Κούρος
Νταραμπούκα: Ανδρέας Παππάς
Όμποε: Βαγγέλης Χριστόπουλος
Κλαρινέτο: Βασίλης Σαλέας
Κόρνο: Βαγγέλης Σκούρας
Κρουστά: Νίκος Τουλιάτος
Τρομπόνι: Κώστας Αυγερινός
Τρομπέτα & φλικόρνο: Νίκος Σακελλαράκης
Ούτι: Χρήστος Ζέρβας
Τσέλο: Ντάνα Χατζηγεωργίου
Πλήκτρα: Κώστας Γανωσέλης
Πιάνο: Θάνος Μικρούτσικος
Τραγούδι, μπαγλαμάς & ακουστική κιθάρα: Γιώργος Νταλάρας
Δίσκος: Συγγνώμη για την άμυνα (1992)

Ωραίο πράγμα ο έρωτας
μόνο που έχει μια δυσκολία
χρειάζονται το λιγότερο δύο
στη φαντασία του ενός

Έτσι που το 1-0 του άλλου
να ‘ναι 0-0 του μηδενός

Μεγάλο πράγμα το αίσθημα
μα έλα που έχει και λίγο ζόρι
χρειάζεται το λιγότερο έναν
για να υπάρξει γενικώς

Έτσι που το 1-0 του άλλου
να ‘ναι 0-0 του μηδενός