Κώστας Πλαστήρας, Μυστικοπάθεια μεσημεριού

Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ελένη Λιάκου, Το μεσημέρι καίει το μέτωπό σου (με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, 1969)

Μυστικοπάθεια μεσημεριού

Φως μεσημεριού ζώντας αισθήσεις αυξημένες που σκάζουν
στο σχιστολιθικό γαλάζιο του άσπρου
Καλλιεργώντας την ιστορία κι ας διχόνοια κι ας
βίαιες αντιδράσεις του περιβάλλοντος ακούς
Μια δύση –ρολόι ηλεκτρικό– αγγίζοντας φιγούρες
φευγαλέες
Διεργασία μυστική, λέξεις –νοήματα–
ενώνοντας άκρες δαχτύλων
Όπως στη θάλασσα κουβέντες λέγοντας σιγανά
μην ταραχθεί ο ύπνος των άλλων

Μην ταραχθεί η φαντασία

Από τη συλλογή Mark Alexander Loys συζητάς τα περασμένα (1995) του Κώστα Πλαστήρα

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κώστας Πλαστήρας

Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ελένη Λιάκου, Μια γυναίκα φεύγει (με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση)

Μια γυναίκα φεύγει

Σύνθεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Στίχοι: Ελένη Λιάκου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης [πρώτη εκτέλεση από τον ίδιο το 1969]
Δίσκος: Γρηγόρης Μπιθικώτσης, 1963-1971 (1981) 

Μαραμένα
μες στο βάζο τα λουλούδια
λυπημένα
σ’ ένα κάδρο αγγελούδια
δίπλα η βρύση
με ρυθμό στάζει φριχτό
τρίζει η πόρτα
κι είν’ το σπίτι ανοιχτό

Μια γυναίκα φεύγει
μια σωστή κυρία
τα βήματά της σβήνουν
μια θλιβερή ιστορία
Κάνει κρύο κι η βροχή
πάγωσε στη στέγη
μια γυναίκα φεύγει
μια γυναίκα φεύγει

Στο τραπέζι
ένα γράμμα πεταμένο
το ρολόι
στις οχτώ σταματημένο
φεύγει ο χρόνος
και το χθες είναι νεκρό
κλείνει η μοίρα
το ρομάντζο το πικρό

Μια γυναίκα φεύγει
μια σωστή κυρία
τα βήματά της σβήνουν
μια θλιβερή ιστορία
Κάνει κρύο κι η βροχή
πάγωσε στη στέγη
μια γυναίκα φεύγει
μια γυναίκα φεύγει

Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ελένη Λιάκου, Επίσημη αγαπημένη (με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση)

Επίσημη αγαπημένη

Σύνθεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Στίχοι: Ελένη Λιάκου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Δημήτρης Χιονάς
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης [πρώτη εκτέλεση από τον ίδιο το 1968]
Δίσκος: Γρηγόρης Μπιθικώτσης, 1963-1971 (1981) 

Ξύπνησα νύχτα
και μες στη σκέψη μου άναψαν φώτα
κι ήρθες εσύ
έτσι απροσκάλεστη στου νου την πόρτα
μες στην καρδιά μου
σε καλοδέχτηκα, αγαπημένη
μεγάλη επίσημη, που τόσα χρόνια ήσουν χαμένη

Ας ήτανε αληθινό
το όνειρο τ’ αποψινό
το όνειρο τ’ αποψινό
ας ήτανε αληθινό

Κοντά μου ήρθες
δειλά μου έδωσες τ’ άσπρο σου χέρι
και τα δυο χείλη σου
με τα δικά μου γίνανε ταίρι
ξύπνησα νύχτα
κι από κοντά μου ήσουν φευγάτη
κι ήμουνα μόνος μου
στην άδεια κάμαρα στ’ άδειο κρεβάτι

Ας ήτανε αληθινό
το όνειρο τ’ αποψινό
το όνειρο τ’ αποψινό
ας ήτανε αληθινό

Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ελένη Λιάκου, Το μεσημέρι καίει το μέτωπό σου (με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση)

Το μεσημέρι καίει το μέτωπό σου

Σύνθεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Στίχοι: Ελένη Λιάκου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης [πρώτη εκτέλεση από τον ίδιο το 1969]
Δίσκος: Γρηγόρης Μπιθικώτσης, 1963-1971 (1981) 

Μεγάλο της ζωής μας το ταξίδι
μας κούρασε και όμως προχωράμε
χαμένοι και οι δυο απ’ το παιχνίδι
στο ίδιο όνειρο πια δεν χωράμε

Το μεσημέρι καίει το μέτωπό σου
το βράδυ δεν αντέχω στο σκοτάδι
κάθε πρωί αλλάζεις τον σκοπό σου
κι έγινε σίδερο βαρύ το χάδι

Δύσκολο το παιχνίδι της αγάπης
εάν αυτή δεν είναι καθωσπρέπει
όταν ο ένας γίνεται σατράπης
κι ο άλλος τέτοια δεν τα επιτρέπει

Το μεσημέρι καίει το μέτωπό σου
το βράδυ δεν αντέχω στο σκοτάδι
κάθε πρωί αλλάζεις τον σκοπό σου
κι έγινε σίδερο βαρύ το χάδι

Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ελένη Λιάκου, Επίσημη αγαπημένη

Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ελένη Λιάκου, Επίσημη αγαπημένη

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Δημήτρης Χιονάς 
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης [σε δίσκο 45 στροφών του 1968]
Δίσκος: Γρηγόρης Μπιθικώτσης – Βίκυ Μοσχολιού… από τους θησαυρούς των 45 στροφών (1994)

Ξύπνησα νύχτα
και μες στη σκέψη μου άναψαν φώτα
κι ήρθες εσύ
έτσι απροσκάλεστη στου νου την πόρτα
μες στην καρδιά μου
σε καλοδέχτηκα, αγαπημένη
μεγάλη επίσημη, που τόσα χρόνια ήσουν χαμένη

Ας ήτανε αληθινό
το όνειρο τ’ αποψινό
το όνειρο τ’ αποψινό
ας ήτανε αληθινό

Κοντά μου ήρθες
δειλά μου έδωσες τ’ άσπρο σου χέρι
και τα δυο χείλη σου
με τα δικά μου γίνανε ταίρι
ξύπνησα νύχτα
κι από κοντά μου ήσουν φευγάτη
κι ήμουνα μόνος μου
στην άδεια κάμαρα στ’ άδειο κρεβάτι

Ας ήτανε αληθινό
το όνειρο τ’ αποψινό
το όνειρο τ’ αποψινό
ας ήτανε αληθινό

Πες μου πού πας (Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ελένη Λιάκου)

Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ελένη Λιάκου, Πες μου πού πας

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Λουίζα Γαΐτη & Βούλα Γεωργούτη
Δίσκος: Μια γυναίκα φεύγει (1969)

Η πόρτα άνοιξε
κι απόψε χάθηκαν
τα βήματά σου
μες στο σκοτάδι
τρέμει η ανάσα σου
στην κάμαρά μου
κι έμεινε ο ίσκιος σου
θαμπό σημάδι

Πες μου πού πας
πες μου πού πας
ποιο πάθος τώρα
σε παρασέρνει
ποια αμαρτία
κακιά σε δέρνει
συ που με λάτρεψες
και μ’ αγαπάς

Τα μάτια άνοιξα
η μέρα φώτισε
κρυφά κοντά μου
ήρθες το βράδυ
φωτιά η ανάσα σου
τρέμει στα χείλια σου
της προδοσίας
μαύρο σημάδι

Πες μου πού πας
πες μου πού πας
ποιο πάθος τώρα
σε παρασέρνει
ποια αμαρτία
κακιά σε δέρνει
συ που με λάτρεψες
και μ’ αγαπάς

Πόσο γελάστηκα (Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ελένη Λιάκου)

Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ελένη Λιάκου, Πόσο γελάστηκα

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Δίσκος: Μια γυναίκα φεύγει (1969)

Ένα καράβι αρμάτωσα
κι έστειλα τα όνειρά μου
να πάν’ ταξίδι στη ζωή
να φέρουν τη χαρά μου

Πόσο γελάστηκα
τα χρόνια πέρασαν
χάθηκαν
τα όνειρά μου τα καημένα
ήταν μια χίμαιρα
κι όμως με γέρασαν
και στην καρδιά μου
δεν απόμεινε κανένα

Πόσα καράβια αγνάντεψα
στο μαύρο ορίζοντά μου
και όλο εστένευε το φως
κι έχασα τη χαρά μου

Πόσο γελάστηκα
τα χρόνια πέρασαν
χάθηκαν
τα όνειρά μου τα καημένα
ήταν μια χίμαιρα
κι όμως με γέρασαν
και στην καρδιά μου
δεν απόμεινε κανένα

Το μεσημέρι καίει το μέτωπό σου (Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ελένη Λιάκου)

Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ελένη Λιάκου, Το μεσημέρι καίει το μέτωπό σου

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Δίσκος: Μια γυναίκα φεύγει (1969)

Μεγάλο της ζωής μας το ταξίδι
μας κούρασε και όμως προχωράμε
χαμένοι και οι δυο απ’ το παιχνίδι
στο ίδιο όνειρο πια δεν χωράμε

Το μεσημέρι καίει το μέτωπό σου
το βράδυ δεν αντέχω στο σκοτάδι
κάθε πρωί αλλάζεις τον σκοπό σου
κι έγινε σίδερο βαρύ το χάδι

Δύσκολο το παιχνίδι της αγάπης
εάν αυτή δεν είναι καθωσπρέπει
όταν ο ένας γίνεται σατράπης
κι ο άλλος τέτοια δεν τα επιτρέπει

Το μεσημέρι καίει το μέτωπό σου
το βράδυ δεν αντέχω στο σκοτάδι
κάθε πρωί αλλάζεις τον σκοπό σου
κι έγινε σίδερο βαρύ το χάδι

Η κουρελού (Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ελένη Λιάκου)

Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ελένη Λιάκου, Η κουρελού

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Βούλα Γεωργούτη
Δίσκος: Μια γυναίκα φεύγει (1969)

Θυμάμαι όταν ήμουνα
μικρό παιδί ακόμα
μια κουρελού πολύχρωμη
εδιάλεξα για στρώμα
και κάτω απ’την αστροφεγγιά
στη νύχτα, στα θεμέλια
τα όνειρά μου έχτιζα
κι ας ήτανε κουρέλια

Πέρασα μεσημέρια, βράδια
πόνους, καημούς και χτυποκάρδια
παρέα με την κουρελού
σήμερα δω κι αύριο αλλού

Μα πέρασαν χρόνια πικρά
κι είπα ζωή ν’ αλλάξω
την κουρελού δεν μπόρεσα
όμως να την πετάξω
γιατί κι αν έγινε παλιά
την έχω πάντα στρώμα
τους πόνους και τα βάσανα
σ’ αυτήν τα λέω ακόμα

Πέρασα μεσημέρια, βράδια
πόνους, καημούς και χτυποκάρδια
παρέα με την κουρελού
σήμερα δω κι αύριο αλλού

Κι αν σκίστηκε η κουρελού
απ’ της ζωής τη μπόρα
πρέπει να βρω υπομονή
να τη μπαλώσω τώρα
γιατί είναι από δάκρυα
κι από χαρά βαμμένη
κι έχω ολόκληρη ζωή
απάνω της πλεγμένη

Πέρασα μεσημέρια, βράδια
πόνους, καημούς και χτυποκάρδια
παρέα με την κουρελού
σήμερα δω κι αύριο αλλού

Μια γυναίκα φεύγει (Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ελένη Λιάκου)

Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ελένη Λιάκου, Μια γυναίκα φεύγει

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Δίσκος: Μια γυναίκα φεύγει (1969)

Μαραμένα
μες στο βάζο τα λουλούδια
λυπημένα
σ’ ένα κάδρο αγγελούδια
δίπλα η βρύση
με ρυθμό στάζει φριχτό
τρίζει η πόρτα
κι είν’ το σπίτι ανοιχτό

Μια γυναίκα φεύγει
μια σωστή κυρία
τα βήματά της σβήνουν
μια θλιβερή ιστορία
Κάνει κρύο κι η βροχή
πάγωσε στη στέγη
μια γυναίκα φεύγει
μια γυναίκα φεύγει

Στο τραπέζι
ένα γράμμα πεταμένο
το ρολόι
στις οχτώ σταματημένο
φεύγει ο χρόνος
και το χθες είναι νεκρό
κλείνει η μοίρα
το ρομάντζο το πικρό

Μια γυναίκα φεύγει
μια σωστή κυρία
τα βήματά της σβήνουν
μια θλιβερή ιστορία
Κάνει κρύο κι η βροχή
πάγωσε στη στέγη
μια γυναίκα φεύγει
μια γυναίκα φεύγει

Το παρελθόν σου θα γίνει καπνός (Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ελένη Λιάκου)

Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ελένη Λιάκου, Το παρελθόν σου θα γίνει καπνός

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Δημήτρης Χιονάς
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Χαρούλα Λαμπράκη
Δίσκος: Επίσημη αγαπημένη (1968)

Θα πάρω μια βάρκα
να πάμε μια τσάρκα
αγάπη χρυσή
κουπί θα τραβήξω
πανάκι θ’ ανοίξω
για φίνο νησί

Αγκάλιασέ με και φίλησέ με
να μείνω πλάι σου πιστός
Θα γίνω δικός σου
και το παρελθόν σου
θα γίνει καπνός

Στο κύμα ο μπάτης
του χρόνου διαβάτης
κορίτσι δειλό
τον πόνο θα πλύνει
κι η πίκρα θα μείνει
νεκρή στο γιαλό

Αγκάλιασέ με και φίλησέ με
να μείνω πλάι σου πιστός
Θα γίνω δικός σου
και το παρελθόν σου
θα γίνει καπνός

Θα βλέπει η πούλια
λευκά γλαροπούλια
αγάπης φιλιά
για σένα στ’ αστέρι
θα στήσω λημέρι
καινούργια φωλιά

Αγκάλιασέ με και φίλησέ με
να μείνω πλάι σου πιστός
Θα γίνω δικός σου
και το παρελθόν σου
θα γίνει καπνός

Επίσημη αγαπημένη (Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ελένη Λιάκου)

Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ελένη Λιάκου, Επίσημη αγαπημένη

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Δημήτρης Χιονάς
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Δίσκος: Επίσημη αγαπημένη (1968)

Ξύπνησα νύχτα
και μες στη σκέψη μου άναψαν φώτα
κι ήρθες εσύ
έτσι απροσκάλεστη στου νου την πόρτα
μες στην καρδιά μου
σε καλοδέχτηκα, αγαπημένη
μεγάλη επίσημη, που τόσα χρόνια ήσουν χαμένη

Ας ήτανε αληθινό
το όνειρο τ’ αποψινό
το όνειρο τ’ αποψινό
ας ήτανε αληθινό

Κοντά μου ήρθες
δειλά μου έδωσες τ’ άσπρο σου χέρι
και τα δυο χείλη σου
με τα δικά μου γίνανε ταίρι
ξύπνησα νύχτα
κι από κοντά μου ήσουν φευγάτη
κι ήμουνα μόνος μου
στην άδεια κάμαρα στ’ άδειο κρεβάτι

Ας ήτανε αληθινό
το όνειρο τ’ αποψινό
το όνειρο τ’ αποψινό
ας ήτανε αληθινό