Ευτέρπη Κωσταρέλη: Υπάρχεις;

Υπάρχεις;

«Σκοπός της ζωής μας είναι
το σεσημασμένο δέρας της υπάρξεώς μας»

Α. Εμπειρίκος

Το νόημα του πρωινού
κατάπιε λαίμαργα
η φλυαρία προβλέψεων.
Ξεψυχισμένες νότες παρόντος
ήχησαν σαν την κούπα του καφέ
που γλίστρησε από τα χέρια
ταράζοντας τη νοσηρή ονειροπόληση.
Κεράτινη επικάλυψη των αποφάσεων
η αμφιβόλου υγείας φιλοδοξία
χαρτογραφεί σκοπούς ή σκοπιμότητες;
Να νιώθεις ξεχωριστός
Να εστιάζεις μίλια μακριά απ’ τη θνητότητα
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ψευδαίσθηση…

Από τη συλλογή Βερντάντι (2013) της Ευτέρπης Κωσταρέλη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ευτέρπη Κωσταρέλη

Ευτέρπη Κωσταρέλη, Το νόημα

Το νόημα

Σε μπόρες μνήμη δεν απέκτησες
και από ομπρέλες
άγνοια είχες.
Τα μουσκεμένα πόδια
μένουν να σου θυμίζουν
πως δεν έχεις απάντηση:
Τι νόημα έχει η βροχή;

Από τη συλλογή Βερντάντι (2013) της Ευτέρπης Κωσταρέλη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ευτέρπη Κωσταρέλη

Ευτέρπη Κωσταρέλη, Σε τιμή απειρίας

Σε τιμή απειρίας

Θα έκανα τα πάντα
για να δαγκάσω λίγη ευτυχία
και να παραμείνει η γεύση της στα μάτια
ζωηράδα ικανοποίησης επί μακρώ.
Έστω… παραίσθηση αληθοφανής
να ξεγελά την ανία,
το φύσημα της τριβής
παρά το δικαίωμα της επιλογής.
Θα έκανα τα πάντα
για να έχω συντροφιά
ένα χαμόγελο βαθύ
μες στο δεξί μου χέρι
και μια ηλιαχτίδα που αναζητά
φυγής διάθλαση
να πλημμυρίσει όλο το χωροχρόνο.
Πώς να γδυθώ τη φθορά;
Το δέρμα μου χαρίζω
σε τιμή απειρίας
επώδυνη ελπίδα
για μιαν αναγέννηση.

Από τη συλλογή Βερντάντι (2013) της Ευτέρπης Κωσταρέλη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ευτέρπη Κωσταρέλη

Ευτέρπη Κωσταρέλη, Προλετάριοι του χειμώνα

Προλετάριοι του χειμώνα

Απομαγνητοφωνώ
τα κίνητρα αυτού του
–ηχορυπαντικού–
κόσμου,
αξίες και ιδανικά
ενός παγετώνα παρόντος.
Οι διάβολοι χορεύουν
ειρωνικά
στους ρυθμούς
της όποιας επιβίωσης.
Ακτινογραφώ τη λαϊκή οργή
σε πολιτείες με εξειδικευμένη σιωπή
και Πιλάτους με βιολογικά κρεμοσάπουνα
και αιθέρια έλαια δακρύων.
Ψυχές στερημένες από αέρα
βαλτωμένες στη χωνευμένη ανελευθερία
και τις πρόστυχες ανισότητες.
Δυο γενιές κομίζουν το βάρος μιας ελπίδας,
απασφαλισμένη βόμβα
στα θεμέλια κάποιου ακόμη κατεστημένου.
Κι η Άνοιξη;
Ίσως δέσει φτερά
σε όσες κάμπιες επέζησαν της έκρηξης.

Από τη συλλογή Βερντάντι (2013) της Ευτέρπης Κωσταρέλη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ευτέρπη Κωσταρέλη

Ευτέρπη Κωσταρέλη: Περίπατος (III)

Περίπατος

III

Κυλάει ο χρόνος
τα δρομολόγια των εποχών του
ξενέρωτοι Εγγλέζοι
στην ώρα τους ακριβώς.
Μα εσύ θα περπατάς ακόμα
πιστός στη δική σου πυξίδα
με ημερολόγιο τη διάθεση
ρολόι το σφυγμό σου
και προορισμό ένα όνειρο
σε χρόνο Παρατατικό ή Αόριστο.
Νοσταλγία ή σχιζοφρένεια;

Από τη συλλογή Βερντάντι (2013) της Ευτέρπης Κωσταρέλη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ευτέρπη Κωσταρέλη

Ευτέρπη Κωσταρέλη: Περίπατος (II)

Περίπατος

II

Αστράφτουν ακόμα τα χάδια του ήλιου
πάνω στην γκρίζα μάσκα του Θερμαϊκού
καλούν στα νυσταγμένα μάτια
δάκρυα πνιγμένα τάχα από ανδρεία
και στο κορμί τυφλώνουν
τις πύλες εισόδου των ερώτων
σαν να ήταν λιμάνια λαθρεμπορίου.

Ακίνητα όλα τα μόρια του νερού
τα σιγοψήνει η πλήξη της ελευθερίας
οι δούλοι που όταν τους χάρισες ταξίδι
λαχτάρησαν το σπίτι – νοσταλγία ή σχιζοφρένεια;

Είναι περασμένες έντεκα και δέκα
ανατολές θέρους.
Όχι εκεί έξω.
Εκεί έξω λένε πως είναι Νοέμβρης.
Μα εδώ αστράφτουν ακόμα τα χάδια του ήλιου
πάνω στην γκρίζα μάσκα του Θερμαϊκού
σε κάνουν να ποθείς λίγη ομίχλη
σκέπασμα των φάλτσων φθόγγων
και να κρατάς ρυθμό-τυμπανοκρούστης
5 χρόνοι να έρθει η δύση
4 χρόνοι λιοπύρι οι σκέψεις
3 χρόνοι παύσεις-παύσεις-παύσεις.

Βραστές οι πλάκες χάμω
φλυαρούν για χαρακιές, σπρέι, ονόματα και μέρες
ψευδαισθήσεις αιωνιότητας σε πουλημένο παιχνίδι
αθανασία παρελθόντος εδάφους – νοσταλγία ή σχιζοφρένεια;

Κι αν μέτρα τρέχουν, πεντάγραμμα, σελίδες
ακόμα ποθείς λίγη ομίχλη
να ζέψει τον ήλιο
και κρατάς ρυθμό-τυμπανοκρούστης
6 χρόνοι χωρίς βροχής
5 χρόνοι χωρίς ιδέες
4 χρόνιοι περιπλανήσεις χωρίς σκιά
3 χρόνοι παπούτσια χωρίς σόλες
2 χρόνοι παύσεις-παύσεις-παύσεις.

Κι αν χάθηκε ο ρυθμός
ξεκίνα απ’ την αρχή
4 χρόνοι, 3, 2, 1…
το χρονόμετρο να ψέλνει
καθώς αστράφτουν ακόμα τα χάδια του ήλιου
πάνω στην γκρίζα μάσκα του Θερμαϊκού
αφόρητα για βάδην.
Πάρ’ το απόφαση – θα σε παιδέψουν κι άλλο.
Είναι κορύφωση Αυγούστου.
Όχι εκεί έξω.
Εκεί έξω λέν’ πως είναι Γενάρης.
Μα εσύ θα περπατάς ακόμα.

Από τη συλλογή Βερντάντι (2013) της Ευτέρπης Κωσταρέλη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ευτέρπη Κωσταρέλη

Ευτέρπη Κωσταρέλη: Περίπατος (I)

Περίπατος

I

Μυρίζουνε ακόμα οι βρεγμένες φυλλωσιές
μαζί με τη μούχλα αυτής της πόλης
γεμίζουν τα πνευμόνια σου
θύμησες που δεν υπήρξαν
και στα δάχτυλά σου χορεύουνε ακόμα
τα όνειρα που μούσκεψαν
σαν να ’ταν φυλαγμένα κάτω από τρύπιες στέγες.

Πετούνε χελιδόνια κι ας έχει κρύο
είναι αυτά που τάχα ξέχασαν να φύγουν
τ’ ατίθασα που χάσανε το δρόμο
και μείνανε ρισκάροντας για μια επανάσταση.

Είναι περασμένες δώδεκα και τέσσερις
μοίρες χειμώνα.
Όχι εκεί έξω.
Εκεί έξω λένε πως είναι Μάρτης.
Μα εδώ μυρίζουνε ακόμα οι βρεγμένες φυλλωσιές
μαζί με τη μούχλα αυτής της πόλης
σε κάνουν να βαριανασαίνεις
και να μετράς αντίστροφα – φαντάρος
10 μέρες θ’ αργήσει η άνοιξη
9 μέρες με σκυμμένο το κεφάλι
8 μέρες με άδεια μάτια και ραγισμένα χείλη.

Ζυγώνουν δυο σύννεφα κι ας έχει ήλιο
είναι αυτά που προμηνύουν ατομική συσκότιση
υποτακτικοί στην υπηρεσία σου άνευ αιτήσεως
συνοδεύουν τη διαπόμπευση της διαφοροποίησης.

Κι αν πέρασε ώρα
ακόμα βαριανασαίνεις
και μετράς αντίστροφα – φαντάρος
7 μέρες με θλιμμένα χαμόγελα
6 μέρες με πληγωμένες φτέρνες
5 μέρες θα περπατάς ακόμα.
4 μέρες, 3, 2, 1…
κι αν τέλειωσε το μέτρημα
μυρίζουνε ακόμα οι βρεγμένες φυλλωσιές
μαζί με τη μούχλα αυτής της πόλης
αιχμαλώτισαν την άνοιξη.
Πάρ’ το απόφαση – δε θα ’ρθει.
Όχι εκεί έξω.
Εκεί έξω λέν’ πως είναι Απρίλης.
Μα εσύ θα περπατάς ακόμα.

Από τη συλλογή Βερντάντι (2013) της Ευτέρπης Κωσταρέλη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ευτέρπη Κωσταρέλη

Ευτέρπη Κωσταρέλη, Περί ματαιότητας

Περί ματαιότητας

Στενό το πέρασμα
από το «μάταιο»
στο «πλήρες»
κι οι Συμπληγάδες
που φυλάσσουν
το μυστικό της ευτυχίας
δεν φαίνονται διαλλακτικές.
Στα αριστερά αιχμηρή
η αμφισβήτηση
στα δεξιά προεξέχει
η απογοήτευση
κι ανάμεσα μια χαραμάδα
ικανοποίησης
να σέρνει με αγκίστρι
και πετονιά
τα όνειρα που τσίμπησαν
άνευ δολώματος.

Από τη συλλογή Βερντάντι (2013) της Ευτέρπης Κωσταρέλη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ευτέρπη Κωσταρέλη

Ευτέρπη Κωσταρέλη, Παιχνίδια με το νου

Παιχνίδια με το νου

I

Νεύματα ικανοποίησης κίβδηλα
«Ναι, είμαι καλά»
χαμόγελα περισπούδαστα
παιχνίδια στο φως
μιας εγωιστικής παντιέρας.
Πτυχίο κι αν δεν προσκόμισες
η Επίδαυρος σε καλοδέχτηκε.
Είναι το μεγαλείο της υποκριτικής σου
ασύλληπτο
από νου που ξέρει
πως η Χαρά
έχει τέσσερα γράμματα χρωματιστά
και αυτά που έχει η Λύπη
ηχούνε πάντα γκρίζα.

II

Δόρατα απειλούν
την επίπλαστη νηνεμία
αντίδοτο του λικνιστικού χορού
της ευφυΐας σου.
Οι συναντήσεις με την αλήθεια
στα απαγορευμένα μονοπάτια
του μυαλού,
παιχνίδια π’ αφήνουν
σημάδια στα γόνατα.
Αγέρωχη η φωνή
«Ναι, είμαι καλά»
μα ο ήχος
διστάζει να εισέλθει στα αυτιά
και το χαμόγελο ξύλινο
στα χείλη που προφασίζονται
τέσσερα γράμματα χαράς
ή μήπως λύπης;

III

Άσβεστη ηχώ το πείσμα
«Ναι, είμαι καλά»
παιχνίδι επιβολής στα έσω
πόθος να εμβαπτιστείς στο νερό της Στυγός.
Μα αν είχες μόνο αχίλλειο πτέρνα,
θα ήταν όλα «Ναι, καλά».
Εσύ είσαι ολόκληρη
ευάλωτες νησίδες
και τρέμεις μήπως κάποιο βλέμμα
ικανό
αντιληφθεί τα μπαλώματα
του ισορροπημένου προφίλ.
«Ναι, είμαι καλά»
χωρίς χαμόγελο
τελειώνει το παιχνίδι
τέσσερα γράμματα έχει η Χαρά
τέσσερα γράμματα κι η Λύπη
κι η Ευτυχία γι’ αυτό είναι ακριβή
κοστίζει τρία γράμματα παραπάνω.

Από τη συλλογή Βερντάντι (2013) της Ευτέρπης Κωσταρέλη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ευτέρπη Κωσταρέλη

Ευτέρπη Κωσταρέλη, Οι θνητοί έρωτες

Οι θνητοί έρωτες

Πειρατές σαρώσανε
τις νύχτες που ντυθήκαμε όνειρα
λεηλατημένη ύπαρξη
το έσω στέρνο σου
οι μνήμες από τα χάδια μου
νύχια που χαρακώνουν
βαθύτερα απ’ τη σάρκα.
Θυμάσαι ακόμα
το ηλιοβασίλεμα
που πλήρωνε
τις κόρες των ματιών σου
εύγεστο αύριο;
Θυμάσαι τη μουσική
των φευγαλέων σ’ αγαπώ
που δεν ψελλίσαμε ποτέ μας;
Ας είναι…
Καταταγήκαμε στο τάγμα
των ανέλπιδων
ένας ακόμη θνητός έρωτας
στη χαίτη του λέοντα χρόνου.

Από τη συλλογή Βερντάντι (2013) της Ευτέρπης Κωσταρέλη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ευτέρπη Κωσταρέλη

Ευτέρπη Κωσταρέλη, Εφιάλτης

Μίκης Θεοδωράκης & Κώστας Τριπολίτης, Αν
(τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη / δίσκος: Ο επιβάτης (1981))

Εφιάλτης

Αιμορραγούντα σώματα
σε δύσοσμες πόζες.
Ακρωτηριασμένες ελπίδες
σε τυφλά παιδικά μάτια.
Αγανάχτηση στημένη
μπρος στην αψήφηση του θανάτου.
Εικόνες
ενός ντόμινου φτιαγμένου
από σάλιο ραγιάδων
π’ άγγιξαν την ουδό
μιας εξατμισμένης ισότητας.
Μαζικότητα πόνου
πέρα από αριθμούς
πέρα από ξεκάθαρες απόψεις και στόχους.
Όχλος ή ήρωες
δεν έχει σημασία…
Άραγε αξίζει τόσες θυσίες
μια Δημοκρατία;
Όχι, μη βιαστείς
να επαναστατήσεις.
Δεν προσφιλώ καμιάν αλαζονική εξουσία,
καμιά ταξική συστηματική ανθρωπολογία.
Απλά, είναι μισοάδειο το ποτήρι
του ίσου προς ίσο
στις δήθεν εξανθρωπισμένες κοινωνίες μας.
Και, ξέρεις, φοβάμαι μήπως η Δημοκρατία
που διψούν να κληροδοτήσουν
είναι σαν τη δική μας:
Β’ διαλογής.

Από τη συλλογή Βερντάντι (2013) της Ευτέρπης Κωσταρέλη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ευτέρπη Κωσταρέλη

Ευτέρπη Κωσταρέλη: Επιστολές από το Βόρειο Σέλας (XII)

Επιστολές από το Βόρειο Σέλας

XII

Πολύ μακρινοί μοιάζουν κάποιοι προορισμοί
ακόμη και για τα όνειρά μου
τα όνειρά μου…
τα όνειρά μου…
ας σπάσουν στο ταξίδι
καιρός για λίγη πολική αλήθεια…

Από τη συλλογή Βερντάντι (2013) της Ευτέρπης Κωσταρέλη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ευτέρπη Κωσταρέλη

Ευτέρπη Κωσταρέλη: Επιστολές από το Βόρειο Σέλας (XI)

Επιστολές από το Βόρειο Σέλας

XI

Πληκτρολόγησα τις πιο ανήσυχες σκέψεις μου
στον κόρφο της ελπίδας
και χάραξα ανάστροφη την πορεία του ήλιου.
Δικός μου είσαι του φώναξα και θα έρθεις μαζί μου,
πιο βόρεια
στο ψυχρό μυαλό μου.
Αν κάνεις κατάληψη εκεί
κερδίζεις τα πάντα:
τον εκλογικευμένο εαυτό μου
και τα αποθέματα μιας άνανδρης αγάπης.

Από τη συλλογή Βερντάντι (2013) της Ευτέρπης Κωσταρέλη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ευτέρπη Κωσταρέλη

Ευτέρπη Κωσταρέλη: Επιστολές από το Βόρειο Σέλας (X)

Επιστολές από το Βόρειο Σέλας

X

Ντύθηκε η ανθρώπινη τρέλα
πνοή αλήθειας
το παράκοσμο
πήρε το θρόνο στην πλατεία
για να αποδείξει
σε γλώσσα
ελληνική ή μη
πόσο κάνει αν προσθέσεις
τη λογική στην αγάπη.

Από τη συλλογή Βερντάντι (2013) της Ευτέρπης Κωσταρέλη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ευτέρπη Κωσταρέλη

Ευτέρπη Κωσταρέλη: Επιστολές από το Βόρειο Σέλας (IX)

Επιστολές από το Βόρειο Σέλας

IX

Περισσότερο από όλες τις εποχές
μίσησα
τις ανύπαρκτες εναλλαγές
Είναι μέρα
ή περίπου μέρα
Κι η θάλασσα κάθε που νυχτώνει ή ξημερώνει
δεν ξεχωρίζεις που αγγίζει τον ουρανό
τρομάζεις το απροσδιόριστο…
κανένας ορίζοντας
κανένα φεγγάρι
είναι η νύχτα τόσο ασύνορη
όσο και η μοναξιά
όταν σε έχω δίπλα μου
κι είναι η καρδιά μου κρύα.

Από τη συλλογή Βερντάντι (2013) της Ευτέρπης Κωσταρέλη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ευτέρπη Κωσταρέλη