Αργύρης Μαρνέρος, Υποσχέσεις

Υποσχέσεις

Μιλάς στο όνομα
Ενός ανύπαρκτου λαού
Μιλάς στο όνομα
Ενός ανύπαρκτου θεού
Εμείς ακούγαμε
Γεμάτοι απορία
Στο τέλος ο πρώτος
Μας υποσχέθηκε ένα
Καλύτερο αύριο
Ενώ ο άλλος
Ένα αιώνιο αύριο
Για το τώρα κανείς
Δεν έκανε κουβέντα

Από τη συλλογή Αίθουσα αναμονής (2003) του Αργύρη Μαρνέρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αργύρης Μαρνέρος

Advertisements

Αργύρης Μαρνέρος, Το αχ των αγαλμάτων

Μάνος Χατζιδάκις & Άρης Δαβαράκης, Νυχτερινά αγάλματα
(τραγούδι: Νένα Βενετσάνου, Βασίλης Λέκκας, Ηλίας Λιούγκος, Έλλη Πασπαλά /
δίσκος: Οι μπαλάντες της οδού Αθηνάς (1983))

Το αχ των αγαλμάτων

Ο ποιητής που θα γυρίσει τις πλάτες
Στο θόρυβο και τις οσμές της αγοράς
Όσο και να βουτήξει την πένα του
Στον ουρανό το γαλάζιο απ’ τα ποιήματά του
Θα λείπει το άρωμα του ιδρώτα
Και εκείνο το ανθρώπινο αχ που
Το δανείζονται ακόμα και οι θεοί
Γιατί αλλιώς τα αγάλματά τους
Θα ήταν μόνο πέτρες σκαλισμένες.

Από τη συλλογή Αίθουσα αναμονής (2003) του Αργύρη Μαρνέρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αργύρης Μαρνέρος

Αργύρης Μαρνέρος, Της Αναλήψεως

Της Αναλήψεως

Σήμερα είναι της Αναλήψεως
Είπε ο γραμματέας στο Δεσπότη
Την ώρα που έφευγε βιαστικά
Καλά που μου το θύμισες παιδί μου
Πρέπει να φύγω αμέσως για την τράπεζα.

Από τη συλλογή Αίθουσα αναμονής (2003) του Αργύρη Μαρνέρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αργύρης Μαρνέρος

Αργύρης Μαρνέρος, Συστήματα παιδείας

Μη φοβάσαι, μίλα! (ταινία του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθήνας)

Συστήματα παιδείας

Κάποια μέρα σε μια σχολική γιορτή
Οι μαθητές ντύθηκαν παπαγάλοι
Και έλεγαν το μάθημα χωρίς να χάσουν λέξη
Και όλοι βαθμολογήθηκαν με άριστα
Και από τότε δεν ήταν μόνο σχολική γιορτή
Αλλά επίσημο πλέον σύστημα παιδείας.

Από τη συλλογή Αίθουσα αναμονής (2003) του Αργύρη Μαρνέρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αργύρης Μαρνέρος

Αργύρης Μαρνέρος, Συνταγή ευτυχίας

Συνταγή ευτυχίας

Μέσα στη βάρβαρη απλοποίηση των παραμυθιών
Οι μεν πιστοί κοιμούνται ευτυχισμένοι
Οι δε ποιμένες γλεντούνε τρισευτυχισμένοι.

Από τη συλλογή Αίθουσα αναμονής (2003) του Αργύρη Μαρνέρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αργύρης Μαρνέρος

Αργύρης Μαρνέρος, Μεθυσμένο μολύβι

Νίκος Παπάζογλου & Τάκης Σιμώτας, Χάρτινο καραβάκι
(τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου / δίσκος: Σύνεργα (1990))

Μεθυσμένο μολύβι

Άδικος κόπος όλη τη μέρα σήμερα
Να βρω τις λέξεις για να περιγράψω
Τα χρώματα των λουλουδιών
Το άρωμά τους με είχε μεθύσει
Τόσο πολύ που μόνο ευθείες
Και καμπύλες γραμμές ερωτεύονταν
Πάνω στα απορημένα χαρτιά μου.

Από τη συλλογή Αίθουσα αναμονής (2003) του Αργύρη Μαρνέρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αργύρης Μαρνέρος

Αργύρης Μαρνέρος, Ησυχία το μυαλό κοιμάται

Ησυχία το μυαλό κοιμάται

Η εξουσία δεν φοβάται τις μολότοφ
Που πέφτουν μέσα στο δρόμο και
Ούτε που τη νοιάζει αν η πόλη ξυπνήσει
Η εξουσία φοβάται τις μολότοφ που
Πέφτουν μέσα στο κεφάλι γιατί έτσι
Υπάρχει φόβος να ξυπνήσει το μυαλό.

Από τη συλλογή Αίθουσα αναμονής (2003) του Αργύρη Μαρνέρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αργύρης Μαρνέρος

Αργύρης Μαρνέρος, Η σκάλα του υπουργείου

Η σκάλα του υπουργείου

Μη χαίρεσαι για τα λίγα
Σκαλιά του υπουργείου
Όταν θα τελειώσει η δουλειά σου
Μέτρησε καλά πόσες φορές
Τα ανέβηκες και τα κατέβηκες
Και τότε θα δεις πόσο
Ψηλά κατοικούν οι υπουργοί.

Από τη συλλογή Αίθουσα αναμονής (2003) του Αργύρη Μαρνέρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αργύρης Μαρνέρος

Αργύρης Μαρνέρος, Η απάντηση της κλειδαριάς

Η απάντηση της κλειδαριάς

Κάθε φορά που γυρίζω
Στην πόρτα το κλειδί
Ψιθυρίζω στο αυτί της κλειδαριάς
Έχει πολύ δρόμο ακόμα
Το όρθιο θηλαστικό να γίνει άνθρωπος
Έχει πολύ δρόμο ακόμα
Να μοιάσει στους θεούς που έπλασε
Και όχι μόνο να τους φοβάται
Μου απαντάει η κλειδαριά.

Από τη συλλογή Αίθουσα αναμονής (2003) του Αργύρη Μαρνέρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αργύρης Μαρνέρος

Αργύρης Μαρνέρος, Επιστροφή απ’ το όνειρο

Λάκης Παπαδόπουλος, Δικαίωμα στο όνειρο (δίσκος: Πρόβα (1985))

Επιστροφή απ’ το όνειρο

Με τη χρυσή βελόνα του παραμυθιού
Κεντάει ο άνθρωπος τα όνειρά του
Μόνο που μερικές φορές τρυπάει
Βαθιά τη σάρκα του και τότε ο πόνος
Τον ξυπνάει και βλέπει κάτω την τρύπια
Κάλτσα του μέσα από εκεί που γλίστρησε
Το όνειρο και έφυγε και πάει.

Από τη συλλογή Αίθουσα αναμονής (2003) του Αργύρη Μαρνέρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αργύρης Μαρνέρος

Αργύρης Μαρνέρος, Εκεί ανάμεσα θα βρεις τον ποιητή

Εκεί ανάμεσα θα βρεις τον ποιητή

Στο χάσμα που ανοίγεται ανάμεσα
Στα γράμματα στις λέξεις στις προτάσεις
Εκεί ανάμεσα θα βρεις τον ποιητή
Ν’ ανθίζει εκεί να πελεκάει τις πέτρες
Τις πολύχρωμες για το ουράνιο γιοφύρι
Εκεί ανάμεσα ο θεμέλιος λίθος
Πάνω στο στήθος να πατάει τον ποιητή
Έτσι θα έχει ανθρώπινη ανάσα το γιοφύρι
Ανάμεσα στα γράμματα στις λέξεις στις προτάσεις.

Από τη συλλογή Αίθουσα αναμονής (2003) του Αργύρη Μαρνέρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αργύρης Μαρνέρος

Αργύρης Μαρνέρος, Δικαίωμα στην ευκαιρία

Δικαίωμα στην ευκαιρία

Δώστε και στους βλάκες
Επιτέλους μια ευκαιρία
Να κάνουν κάτι το έξυπνο
Γιατί δεν είναι λίγοι οι έξυπνοι
Που κάνουν τόσες βλακείες
Που θα ζήλευαν ακόμα και
Αυτοί οι ίδιοι οι βλάκες.

Από τη συλλογή Αίθουσα αναμονής (2003) του Αργύρη Μαρνέρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αργύρης Μαρνέρος

Ελένη Μερκενίδου, Του θέρους τιμωρία φθινόπωρο

Του θέρους τιμωρία φθινόπωρο

Φιλέρημος δακρυρροώ
κι αν ραπιστώ με κόλαφο τιμής,
καταιγισμό του πάθους σου,
νεαρόν ερώτων άθυρμα γάργαρο
του κορμιού σου, κι αν ραντιστώ τον σίελο
–στον άνυδρο βροχή ουρανών–

έσφαλα στις εκκρίσεις μου
στη ζέση και στην αρμογή μελών
υγρόφιλων κυρτών και κοίλων πόσο
τις δωρεές σπατάλησα αλόγιστα του θέρους
και του θαλλού που άνθισε
ρήμαξα τους καρπούς.

Του δρόμου πτυελοδόχος
ως Βρόμιος ταλαίπωρος σε ύπατη μανία
σε πανδαισία έξαλλη ας κερνώ
φιλώντας και χαϊδεύοντας
την πυρκαγιά των εποχών
στο σώμα σου τ’ αθέριστο
τη φθίση της οπώρας.

Από τη συλλογή Νύχτες μέσα στη νύχτα (2009) της Ελένης Μερκενίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ελένη Μερκενίδου

Ελένη Μερκενίδου, Έρως ενδοκρινής

Έρως ενδοκρινής

Είσαι
της φύσης η αποσιώπηση
στα σπλάχνα μου,
η υπόσχεση της άμπωτης
στη θάλασσα εντός μου,
στ’ απόγευμα του ασκητή
παράκρουση ενός φαύνου,
στην τραγωδία του πόθου μου
έλεος των αδένων
με βουλιμία εκκρίνοντας
σπονδή ωαρίων, σπέρματος
βίωμα επτά αστέρων,
σε ανδραγαθία ερωτική
αγλάισμα των κόλπων,
πολεμιστές ωοθηκών
σ’ αιχμαλωσία του πάθους.

Των ορμονών σου η έκρηξη
φωτίζει τα όνειρά μου.

Από τη συλλογή Νύχτες μέσα στη νύχτα (2009) της Ελένης Μερκενίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ελένη Μερκενίδου

Ελένη Μερκενίδου, Ένα άλλο καλοκαίρι

Το καλοκαίρι εκείνο
(μουσική: Χριστίνα Ντουβή, Τώνης Στρατής & Μενέλαος Σπάθης, στίχοι: Νίκος Αντωνίου & Τώνης Στρατής,
τραγούδι: Νίκος Αντωνίου / φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης 1968)

Ένα άλλο καλοκαίρι

Δεν ήμασταν εμείς που λιώσαμε
στο φως δεν ήμασταν εμείς τα μεσημέρια
μαζί δεν περπατήσαμε στα κάστρα
ούτε μας είδαν τα σοκάκια λάμποντας
που μιλήσαμε με μάτια χέρια χείλη
ποτέ δεν είδαμε το ηλιοβασίλεμα
ποτέ δεν σβήσαμε τη νύχτα
πνιγμένη στα όνειρα
με όσα δεν ζήσαμε αγριεμένη
– ή μήπως ζήσαμε.

Δεν ήμασταν εμείς που λιώσαμε
ο ένας μες στον άλλο το καλοκαίρι αυτό
κάνοντας παρουσία την απουσία
πέρασε άδειος ο καιρός χωρίς εμάς.
Μόνο μαζεύαμε στιγμή στιγμή τις ώρες
να φτιάξουμε ένα άλλο καλοκαίρι
πέρα μακριά σ’ έναν άλλο γαλαξία
πέρα απ’ τα χρόνια εσύ κι εγώ
εσύ ακόμα δεκαοκτώ χρονώ
κι εγώ αγιάτρευτα δεκάξι.

Από τη συλλογή Νύχτες μέσα στη νύχτα (2009) της Ελένης Μερκενίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ελένη Μερκενίδου

Ελένη Μερκενίδου, Ελένη Μερκενίδου, Αιδοίου αναίδεια

Αιδοίου αναίδεια

Ολέθριο σχήμα ζοφερό
προτάσσει στον αέρα
να εκτοπιστούν οι άπιστοι.
Διαθέτω σπάνια συλλογή
όψεων και μετώπων
συγκίνησης ορθόδοξης
πυρριχίας, με τον παλμό
του μέλλοντος.

Σφύζω τον πορθητόν σφυγμό
τον θρίαμβο των κνήστρων
κνίζω κνησμό σαν γλυκασμό
στων κνέωρων τη στύση.
Δοκίμασα τις μέρες
κι αλάτισα τις νύχτες.

Μεταμφιέζω τη στιγμή
που λαίμαργα θα τεντωθείς
ν’ αναρριχάται ο στεναγμός
την άνοιξη.

Από τη συλλογή Νύχτες μέσα στη νύχτα (2009) της Ελένης Μερκενίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ελένη Μερκενίδου

Δημήτρης Σέκερης, Η γοητεία της αίρεσης

Η γοητεία της αίρεσης

Θαρθούν ομίχλες να σε βρουν μονάχο σου
μέσα στον κάμπο της Μακεδονίας.
Αστέρι χάλκινο στη λάσπη του μυαλού σου
η άσπρη μνήμη του λαιμού της
κι από τις συναναστροφές
μόνο ένα θραύσμα στις κλειδώσεις.
Θαρθούν ομίχλες να σε συναντήσουν
εξαντλημένο από την παραχάραξη
να ομνύεις στη γοητεία της αίρεσης.

Τρόμος οι ώρες που ακροβατεί το ισοζύγιασμα της μέρας
σε μάτια κοριτσιών, στα δάχτυλα υπαλλήλων
στης Πασιφάης τα λαγόνια.
Τρόμος μην έρθουν και σε βρουν και σε λεηλατήσουν
μ’ ένα άγγιγμα
και μ’ ένα παρακαλετό
με κάποιο σόφισμα που θέλεις να ξεχάσεις.

Κ’ έτσι, όλο έπαρση
αναρωτιέσαι αν μοναχός σου δύνασαι
να επαληθεύεις τη ζωή σου.

1969

Από τη συλλογή Αγωγή (1972) του Δημήτρη Σέκερη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δημήτρης Σέκερης

Δημήτρης Σέκερης, Παραίνεση πρώτη

Παραίνεση πρώτη

Μέσα από τόσες μαρτυρίες και καταθέσεις
αλλοιωμένο το κορμί σου στέκει
ευδόκιμο στις παραινέσεις και στο φαρμάκι τους.
Αλλά δεν έχεις παρά τα ματωμένα κύματα
και μιαν έξαλλη πατρίδα
για να μην την εξευτελίζεις.

1965

Από τη συλλογή Αγωγή (1972) του Δημήτρη Σέκερη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δημήτρης Σέκερης

Δημήτρης Σέκερης, Τρεις εκδοχές

Τρεις εκδοχές

ο άντρας
Άνοιξα τότε το παράθυρο
έτσι χλωρός. Κι απ’ το παράπονο
πίσω η θάλασσα. Στην άκρη
άδεια τραπέζια φθινοπωρινά
όχι μαλάματα ή κρασί ή πυρετός.
Μόνο το φρύδι της λίγο γερτό
και κάτω ανήλεο το μάτι.

η γυναίκα
Έχεις πια πάρει την απόφασή σου.
Ώριμη στέκεσαι. Κ’ επάνω, ψηλότερα
φουντώνει το κόκκινο. Δειλινό όπως τότε
που σε φίλησε γέρνοντας σε τοίχο ασβεστωμένο.
Δειλινό και, η θάλασσα να χυμάει
εντός σου για να τον καταποντίσει
κι ούτε είδωλο πια. Την απόφασή σου την πήρες.

ο φίλος
Γενναίος κυρώθηκε — να μην πεις κυνικός.
Άδηλη μνήμη, βουρκωμένη ανάσα
που τραβάει πιο πέρα
με τον Αστυάνακτα νεκρό στα χέρια
κι ολοφύρεται. Προεξοφλήθηκε γενναίος.

υστερόγραφο
Στο στήθος του η μαρτυρία:
το φονικό εμβατήριο που κομπάζει
καθώς φυσάνε μέσα του οι βοριάδες
του κατατρεγμού. Για να μην πεις κυνικός.

1966

Από τη συλλογή Αγωγή (1972) του Δημήτρη Σέκερη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δημήτρης Σέκερης

Δημήτρης Σέκερης, Ένα υστερόγραφο για την Άνοιξη

Ένα υστερόγραφο για την Άνοιξη

Επιστολές υποστολές συμβούλια
και τα μαλλάκια σου άσωτα ερείπια.
Σαστισμένα όπλα στην πλατεία
κι η πολιτεία άλγος χωρίς ολολυγμούς.
Αυτός με τις έξαλλες λέξεις κι ο άλλος
ο παρακατιανός με την αιδημοσύνη
μας μίλησαν για τα κορίτσια, θυγατέρες
όχι της Ιφιγένειας με το μαχαίρι
αλλά της δούλας με τους σακατεμένους γοφούς
που ρήμαξε τα χέρια της
πλένοντας πόδια αυτοκρατόρων.
Όσο για κείνον με το θριαμβικό απόφθεγμα
της πράξης
απόηχος είναι της εξαργυρωμένης μας οργής
γιατί μηχανευτήκαμε ένα ολοφυρόμενο είδωλο
δίπλα στο φιλιατρό του ύπνου.

1967

Από τη συλλογή Αγωγή (1972) του Δημήτρη Σέκερη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δημήτρης Σέκερης

Δημήτρης Σέκερης, Τρεις δοκιμές για την Άνοιξη (γ’)

Τρεις δοκιμές για την Άνοιξη

γ’

Ανήθικος κ’ επιρρεπής στην ασωτία
μόλις που γύρισε από λιμάνια μπακιρένια
ο εσπερινός γλυκός σα μύθος
έτσι που να μη νιώθεις
το νύχι του ήλιου στο μηνίγγι σου.
Βέβαια τους πρόδωσε
πάντα αναχωρητής και καιροσκόπος
—λατρεύοντας τους φαύνους και φανατικούς—
όμως η άλλη του ζωή
αυτό το φάσμα από λέξεις όλο έπαρση
βούλιαξε στο βυθό που μας έχτισαν
έτσι που ανήθικος και καιροσκόπος
κατοχυρώνει την παραίτησή του
επιστρέφοντας.

1967

Από τη συλλογή Αγωγή (1972) του Δημήτρη Σέκερη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δημήτρης Σέκερης