Κουράστηκα να σε κρατώ (Μίκης Θεοδωράκης & Δημήτρης Χριστοδούλου)

Μίκης Θεοδωράκης & Δημήτρης Χριστοδούλου, Κουράστηκα να σε κρατώ (από τον Κύκλο Φαραντούρη)

Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου
Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Πιάνο: Γιάννης Διδίλης
Βιολοντσέλο: Σωτήρης Ταχιάτης
Κοντραμπάσο: Ανδρέας Ροδουσάκης
Φλάουτο: Σπύρος Ρέγγιος
Ερμηνεία: Μαρία Φαραντούρη
Έργο: The Ballad of Mauthausen & Six Songs (1966)

Κουράστηκα να σε κρατώ, πόνε, από το χέρι
το δρόμο να βαδίζουμε μαζί χωρίς χαρά
να ’χουμε για παρηγοριά ένα θλιμμένο αγέρι
πουλιά που τα ’δειρ’ η βροχή και χάσαν τα φτερά

Κάνε, φωνή μου, υπομονή
τραγούδι μου, κρατήσου
ξέχασε την παλιά πληγή
και παίξε την ψυχή σου

Βαρέθηκα τον πόνο μου να μου μιλάει για πόνο
δεν την αντέχω τη φωνή να λέει για την πληγή
να μου μιλάει για συμφορά και για τον πόνο μόνο
για τη μεγάλη ώρα μας που θα μας πάρει η γη

Κάνε, φωνή μου, υπομονή
τραγούδι μου, κρατήσου
ξέχασε την παλιά πληγή
και παίξε την ψυχή σου

Πληροφορίες για τον δίσκο:

Τα τέσσερα τραγούδια, που αποτελούν τη Μπαλάντα του Μαουτχάουζεν, βασίζονται σε γεγονότα, που βίωσε ο συγγραφέας Ιάκωβος Καμπανέλλης -ως πολιτικός κρατούμενος- στο αυστριακό στρατόπεδο συγκεντρώσεως και περιγράφει στο βιβλίο του Μαουτχάουζεν. Το έργο δεν αποτελεί μόνο μια καταδίκη στη βία και την αλλοφροσύνη του πολέμου, αλλά και έναν ύμνο στον έρωτα, που μπορεί ν’ ανθίσει ακόμη και σε ένα εφιαλτικό περιβάλλον και να κρατήσει ζωντανή την ελπίδα για ζωή.

Τα έξι τραγούδια, που συμπληρώνουν τον δίσκο, αποτελούν τον Κύκλο Φαραντούρη.
[Πηγή: ιστότοπος Μαρίας Φαραντούρη]

Γιάννης Ποδιναράς, Το άνθος της άπειρης άμμου (IV)

Γιάννης Μαρκόπουλος & Δημήτρης Χριστοδούλου, Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός
(πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Καζαντζίδης, Μαρινέλλα & Νίκος Κούρκουλος /ταινία: Οι αδίστακτοι (1965) του Ντίνου Κατσουρίδη) (1993))

[Μέρος Β’]

Το άνθος της άπειρης άμμου

IV

Πλαντάζει στις φλέβες μας ένας κόσμος.
Τα πρόσωπα της ζωής μας.
Το ριζικό που φάνηκε να ξεστρατίζει και να χάνεται
στα δέντρα που γύμνωσε η φωτιά.
Πλαντάζει…

Ένα σύννεφο στάθηκε
πάνω από το μισοκαμένο δάσος.

Από τη συλλογή Ένα Πράσινο Θολό (1996) του Γιάννη Ποδιναρά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιάννης Ποδιναράς

Βραδιάζει (Μίκης Θεοδωράκης & Δημήτρης Χριστοδούλου)

Μίκης Θεοδωράκης & Δημήτρης Χριστοδούλου, Βραδιάζει

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Δίσκος: Πολιτεία Β’ (1964)

Ξημέρωμα σε γύρεψα
το δειλινό σε βρήκα
με την καρδιά σου μίλησα
στη μαύρη μοίρα μπήκα

Βοριάς χτυπά την πόρτα μου
και στην ψυχή μου αγιάζι
και στα πικρά τα μάτια μου
στιγμή στιγμή βραδιάζει

Τα μάτια σου εγύρεψα
στο φως να περπατήσω
να γίνω όνειρο γλυκό
καημούς παλιούς ν’ αφήσω

Βοριάς χτυπά την πόρτα μου
και στην ψυχή μου αγιάζι
και στα πικρά τα μάτια μου
στιγμή στιγμή βραδιάζει

Γωνιά γωνιά (Μίκης Θεοδωράκης & Δημήτρης Χριστοδούλου)

Μίκης Θεοδωράκης & Δημήτρης Χριστοδούλου, Γωνιά γωνιά

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Δίσκος: Πολιτεία Β’ (1964)

Γωνιά γωνιά σε καρτερώ
γωνιά γωνιά σε ψάχνω
ψάχνω να βρω τα μάτια σου
κι απ’ τον καημό τα χάνω

Αλλού απλώνεται δροσιά
κι αλλού χιονιάς σφυρίζει
και τ’ όνειρο που χάνεται
πάει και δεν γυρίζει

Γωνιά γωνιά σε ζήτησα
γωνιά γωνιά σε βρήκα
σου φίλησα τα μάτια σου
και στους καημούς σου μπήκα

Αλλού απλώνεται δροσιά
κι αλλού χιονιάς σφυρίζει
και τ’ όνειρο που χάνεται
πάει και δεν γυρίζει

Βράχο βράχο / Ανατολικό Βερολίνο, 1987

Μίκης Θεοδωράκης & Δημήτρης Χριστοδούλου, Βράχο βράχο (τραγούδι: Θανάσης Μωραΐτης) [από το έργο «Πολιτεία (Α’)» (1961)]

Είναι βαριά η μοναξιά
είναι πικρά τα βράχια
παράπονο η θάλασσα
και μου ’πνιξε τα μάτια

Βράχο βράχο τον καημό μου
τον μετράω και πονώ
κι είναι το παράπονό μου
πότε μάνα θα σε δω

Πάρε με θάλασσα πικρή
πάρε με στα φτερά σου
πάρε με στο γαλάζιο σου
στη δροσερή καρδιά σου

Βράχο βράχο τον καημό μου
τον μετράω και πονώ
κι είναι το παράπονό μου
πότε μάνα θα σε δω

Πάρε με να μην ξαναδώ
τα βράχια και το χάρο
κάνε το κύμα όνειρο
και τη σιωπή σου φάρο

Βράχο βράχο τον καημό μου
τον μετράω και πονώ
κι είναι το παράπονό μου
πότε μάνα θα σε δω

Γίνε αστέρι κι ουρανός
γίνε καινούργιος δρόμος
να μην βαδίζω μοναχός
να μην πηγαίνω μόνος

Βράχο βράχο τον καημό μου
τον μετράω και πονώ
κι είναι το παράπονό μου
πότε μάνα θα σε δω

Το 1987, δύο χρόνια πριν από την πτώση του τείχους του Βερολίνου, ο Μίκης Θεοδωράκης δίνει συναυλία στο ανατολικό Βερολίνο.

Λόγω διαφοράς των τηλεοπτικών συστημάτων στις τότε δύο Γερμανίες, έχουμε το βίντεο της συναυλίας αυτής σε ασπρόμαυρο. Ας την παρακολουθήσουμε, γιατί έχει πλέον μεγάλη ιστορική αξία.

Συμμετέχουν:
Νίκος Αντύπας (ντραμς)
Βάνα Βερούτη (τραγούδι)
Γιάννης Ζερβίδης (πιάνο)
Μίκης Θεοδωράκης (διεύθυνση ορχήστρας, τραγούδι)
Σοφία Μιχαηλίδου (τραγούδι)
Θανάσης Μωραΐτης (τραγούδι)
Δημήτρης Παπαγγελίδης (κλασική κιθάρα)
Κώστας Παπαδόπουλος (μπουζούκι)
Γιάννης Σπάθας (ηλεκτρική κιθάρα)
Αντώνης Τουρκογιώργης (μπάσο)
Christian Boissel (συνθεσάιζερ, όμποε, αγγλικό κόρνο)

Γωνιά γωνιά (από το αφιέρωμα της ΝΕΤ στον Γρηγόρη Μπιθικώτση)

Μίκης Θεοδωράκης & Δημήτρης Χριστοδούλου, Γωνιά γωνιά (μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος, τραγούδι: Γιάννης Πάριος)

Στις 30 Ιανουαρίου του 2010 προβλήθηκε η δεύτερη εκπομπή της ΝΕΤ («Στην υγειά μας» με τον Σπύρο Παπαδόπουλο) στη μνήμη του Γρηγόρη Μπιθικώτση.

Μεταξύ άλλων, συμμετείχαν ο Κώστας Παπαδόπουλος, επί δεκαετίες στενός συνεργάτης και φίλος του Γρηγόρη Μπιθικώτση, και ο Γιάννης Πάριος.

Καημός (Μίκης Θεοδωράκης & Δημήτρης Χριστοδούλου)

Μίκης Θεοδωράκης & Δημήτρης Χριστοδούλου, Καημός

Διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη, Μίκης Θεοδωράκης, Παναγιώτης Καραδημήτρης & Δημήτρης Νικολούδης
[Συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη στο ΣΕΦ το 1995 για τη διάσωση του ιστορικού αρχείου του ΚΚΕ]

Πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Καζαντζίδης, Μαρινέλλα & Μανώλης Χιώτης σε ενορχήστρωση του Μάνου Χατζιδάκι (Μάρτης 1961, ηχογράφηση συναυλιών στο θέατρο «Κεντρικόν» με την ορχήστρα του ΕΙΡ)

Δεύτερη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης (1964)