Κώστας Καπλάνης & Χαράλαμπος Βασιλειάδης, Είμαι απόψε στα μεράκια (με τη Σωτηρία Μπέλλου)

Είμαι απόψε στα μεράκια (Φέρε μας, κάπελα, κρασί)

Σύνθεση: Κώστας Καπλάνης [πιθανότατα σύνθεση του Απόστολου Χατζηχρήστου, δώρο στον Κώστα Καπλάνη στα χρόνια της στρατιωτικής του θητείας]
Στίχοι: Χαράλαμπος Βασιλειάδης
Ενορχήστρωση, διεύθυνση ορχήστρας & μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Σωτηρία Μπέλλου [πρώτη εκτέλεση: Απόστολος Χατζηχρήστος, Μάρκος Βαμβακάρης & Γιάννης Σταμούλης (1946)]
Δίσκος: Σωτηρία Μπέλλου 11 «Πριν το χάραμα» (Lyra, 1984)

Φέρε μας, κάπελα, κρασί
με δυο ποτήρια και μισή
είμ’ απόψε στα μεράκια
και γουστάρω να τα πιω

Είν’ το κορίτσι μου εδώ
που είχα μέρες να το ειδώ
διάταξε ένα ζεϊμπεκάκι
να χορέψουμε κι οι δυο

Χόρεψε, βλάμισσα, τρελά
το πορτοφόλι να ’ν’ καλά
στην ταβέρνα σ’ έχω φέρει
για να σπάσουμε νταλγκά

Υ.Γ.: Ευχαριστώ πολύ τον Πάνο Καλοζούμη, μαθητή του Κώστα Παπαδόπουλου και φίλο ψυχής, που μου έδωσε τον δίσκο.

Γιώργος Λαύκας, Σπύρος Περιστέρης & Χαράλαμπος Βασιλειάδης, Σκαλοπάτι σκαλοπάτι (με τη Σωτηρία Μπέλλου)

Σκαλοπάτι σκαλοπάτι

Σύνθεση: Γιώργος Λαύκας
Στίχοι: Σπύρος Περιστέρης & Χαράλαμπος Βασιλειάδης
Ενορχήστρωση, διεύθυνση ορχήστρας & μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Σωτηρία Μπέλλου [πρώτη εκτέλεση από την Ανθούλα Αλιφραγκή το 1954]
Δίσκος: Σωτηρία Μπέλλου 11 «Πριν το χάραμα» (Lyra, 1984)

Σε καταραμένες στράτες μ’ έριξε η απελπισιά
σκαλοπάτι σκαλοπάτι έχω πέσει χαμηλά
μα δε βρέθηκε κανένας στη μεγάλη συμφορά

Με άφησες να λιώνω
στου χωρισμού τον πόνο

Τριγυρνώ σα νυχτερίδα με το βήμα μου βαρύ
σκαλοπάτι σκαλοπάτι αργοσβήνω απ’ τη ζωή
έδειξες αδιαφορία, τι κατάρα θα σε βρει

Με άφησες να λιώνω
στου χωρισμού τον πόνο

Με χτυπούνε χίλιες μπόρες κι όμως πού να στηριχτώ
σκαλοπάτι σκαλοπάτι διαρκώς κατρακυλώ
μέσα στον γκρεμό με σπρώχνει η καρδιά που αγαπώ

Με άφησες να λιώνω
στου χωρισμού τον πόνο

Υ.Γ.: Ευχαριστώ πολύ τον Πάνο Καλοζούμη, μαθητή του Κώστα Παπαδόπουλου και φίλο ψυχής, που μου έδωσε τον δίσκο.

Γεράσιμος Κλουβάτος & Χαράλαμπος Βασιλειάδης, Δεν κράτησα (με τη Σωτηρία Μπέλλου)

Δεν κράτησα

Σύνθεση: Γεράσιμος Κλουβάτος
Στίχοι: Χαράλαμπος Βασιλειάδης
Ενορχήστρωση, διεύθυνση ορχήστρας & μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Σωτηρία Μπέλλου [πρώτη εκτέλεση: Σούλα Καλφοπούλου, Τάκης Μπίνης & Γιάννης Σταμούλης σε δίσκο 78 στροφών το 1951 με τον τίτλο «Σάπιο σανίδι πάτησα»]
Δίσκος: Σωτηρία Μπέλλου 11 «Πριν το χάραμα» (Lyra, 1984)

Δεν κράτησα δεν κράτησα
στη ζάλη παραπάτησα
σάπιο σανίδι πάτησα
γι’ αυτό και παραστράτησα

Ζαλίστηκα ζαλίστηκα
μια νύχτα παρασύρθηκα
πως δεν το συλλογίστηκα
και σε γκρεμό γκρεμίστηκα

Θαμπώθηκα θαμπώθηκα
μια νύχτα παραδόθηκα
σε μιαν αγάπη δόθηκα
αγάπησα προδόθηκα

Υ.Γ.: Ευχαριστώ πολύ τον Πάνο Καλοζούμη, μαθητή του Κώστα Παπαδόπουλου και φίλο ψυχής, που μου έδωσε τον δίσκο.

Γιάννης Παπαϊωάννου & Χαράλαμπος Βασιλειάδης, Πριν το χάραμα (με τη Σωτηρία Μπέλλου)

Πριν το χάραμα

Σύνθεση: Γιάννης Παπαϊωάννου
Στίχοι: Χαράλαμπος Βασιλειάδης
Ενορχήστρωση, διεύθυνση ορχήστρας & μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Σωτηρία Μπέλλου [πρώτη εκτέλεση: Οδυσσέας Μοσχονάς και Στελλάκης Περπινιάδης το 1948]
Δίσκος: Σωτηρία Μπέλλου 11 «Πριν το χάραμα» (Lyra, 1984)

Πριν το χάραμα μονάχος εξεκίνησα
και στο πρώτο μας το στέκι την αυγούλα γύρισα

Κάποια άλλη μ’ είχε μπλέξει με καμώματα
σ’ αγαπώ κι ήρθα κοντά σου πριν τα ξημερώματα

Πριν ακόμα σβήσουν τ’ άστρα εξεπόρτισα
αχ να ξανάβρω τα δυο σου χείλη που ποτέ δε χόρτασα

Υ.Γ.: Ευχαριστώ πολύ τον Πάνο Καλοζούμη, μαθητή του Κώστα Παπαδόπουλου και φίλο ψυχής, που μου έδωσε τον δίσκο.

Απόστολος Χατζηχρήστος & Χαράλαμπος Βασιλειάδης, Ο αμαξάς (με Γρηγόρη Μπιθικώτση & Βασίλη Τσιτσάνη)

Ο αμαξάς (Η άμαξα μες στη βροχή)

Σύνθεση: Απόστολος Χατζηχρήστος
Στίχοι: Χαράλαμπος Βασιλειάδης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Βασίλης Τσιτσάνης [πρώτη εκτέλεση από τον Απόστολο Χατζηχρήστο και τον Γιάννη Σταμούλη το 1946]
Δίσκος 45 στροφών (1961) 

Η άμαξα μες στη βροχή
τράβα, αμαξά, μη μου βραχεί
το κορίτσι που ’ναι μέσα
όμορφο σαν πριγκιπέσα
μη μου βραχεί
το κορίτσι που ’ναι μέσα
όμορφο σαν πριγκιπέσα
μην τυχόν και μου βραχεί

Τράβα, αμαξά μου, να χαρείς
όσο πιο γρήγορα μπορείς
η βροχή όλο δυναμώνει
το κορίτσι μου κρυώνει
μη μου βραχεί
η βροχή όλο δυναμώνει
το κορίτσι μου κρυώνει
μην τυχόν και μου βραχεί

Έβγα στην άσφαλτο, αμαξά
και στρίψε πάλι απ’ τη γωνιά
να μας πας για το τσαρδί μας
στη φωλίτσα τη δική μας
τράβα, αμαξά
να μας πας για το τσαρδί μας
στη φωλίτσα τη δική μας
τράβηξε, βρε αμαξά

Τα δειλινά (Γιώργος Ζαμπέτας & Χαράλαμπος Βασιλειάδης)

Τα δειλινά

Σύνθεση: Γιώργος Ζαμπέτας
Στίχοι: Χαράλαμπος Βασιλειάδης (Τσάντας)
Μπουζούκι: Γιώργος Ζαμπέτας
Ερμηνεία: Βίκυ Μοσχολιού [πρώτη εκτέλεση από την ίδια σε δίσκο 45 στροφών το 1965]
Δίσκος: 14 χρυσές επιτυχίες της Βίκυ Μοσχολιού (1977)

Έφυγες και πήγες μακριά
σύννεφα σκεπάσαν την καρδιά
σβήσαν απ’ τα χείλη τα τραγούδια
γύρω μαραθήκαν τα λουλούδια
και τα δειλινά
μια φωνή μού ψιθυρίζει
μυστικά
δεν θα γυρίσεις πια

Στους μεγάλους δρόμους περπατώ
με το βλέμμα μου σ’ αναζητώ
λες κι αντιλαλούν τα βήματά σου
και ο πόνος με τραβάει κοντά σου
και τα δειλινά
μια φωνή μού ψιθυρίζει
μυστικά
δεν θα γυρίσεις πια

Στα κλαδιά σωπαίνουν τα πουλιά
έρημη η παλιά μας η φωλιά
φύτρωσε στην πόρτα μας χορτάρι
απ’ τα χέρια μου σ’ έχουνε πάρει
μα τα δειλινά
μια φωνή μού ψιθυρίζει
μυστικά
δεν θα γυρίσεις πια

Στον δίσκο αυτό με τις 14 πραγματικά χρυσές επιτυχίες της Βίκης Μοσχολιού υπάρχουν 2 τραγούδια του Γιώργου Ζαμπέτα στα οποία μπουζούκι παίζει ο ίδιος. Θα φιλοξενήσουμε και τα δύο αυτά τραγούδια ως ελάχιστο φόρο τιμής στον σπουδαίο αυτό παίκτη και συνθέτη μας. Το ένα είναι «Τα δειλινά» που ακούμε εδώ.

Ο μαθητής (Γιώργος Ζαμπέτας & Χαράλαμπος Βασιλειάδης)

Γιώργος Ζαμπέτας & Χαράλαμπος Βασιλειάδης, Ο μαθητής

Μπουζούκι: Μανώλης Χιώτης, Κώστας Παπαδόπουλος, Λάκης Καρνέζης, Γιάννης Καραμπεσίνης, Στέλιος Μακρυδάκης
Τραγούδι: Γιώργος Ζαμπέτας & χορωδία [πρώτη εκτέλεση από τον Μανώλη Καναρίδη το 1961 και πρώτη εγγραφή με τον Γιώργο Ζαμπέτα το 1964 σε δίσκους 45 στροφών]
Δίσκος: ο άραψ… και έτερα άσματα (1978)

Έναν καιρό που μ’ έστελνε
η μάνα μου σχολείο
κι ο δάσκαλός μου μ’ έβαζε
στο πρώτο το θρανίο

Ο πιο καλός ο μαθητής
ήμουνα γω στη τάξη
κι οι δάσκαλοί μου με είχανε
μη βρέξει και μη στάξει

Πάντοτε στο τετράδιο
βαθμό έπαιρνα δέκα
κι αν στη ζωή πήρα μηδέν
τα φταίει μια γυναίκα

Ο πιο καλός ο μαθητής
ήμουνα γω στη τάξη
κι οι δάσκαλοί μου με είχανε
μη βρέξει και μη στάξει

Στον έλεγχο διαγωγή
είχα κοσμιωτάτη
κι όμως οι συναναστροφές
μου βγάλανε το μάτι

Ο πιο καλός ο μαθητής
ήμουνα γω στη τάξη
κι οι δάσκαλοί μου με είχανε
μη βρέξει και μη στάξει

Πληροφορίες για τέσσερα από τα τραγούδια του δίσκου:

Η δεκαετία του ’60 για τον Ζαμπέτα ήταν «χρυσή». Έπαιζε, έγραφε, ταξίδεψε στο εξωτερικό, ήταν το «μπουζούκι» που ηγείτο στα λαϊκά κέντρα, ο καλλιτέχνης που εκτός από μάγκας-δεξιοτέχνης στο μπουζούκι ήταν και «περφόρμερ-ψυχή» του γλεντιού, ένας σύγχρονος αριστοφανικός ήρωας που όταν ήταν στο πάλκο, το πιάτο έφτανε -σε κομματάκια- μέχρι το ταβάνι. Όχι τραγουδιστής. Μπορεί να τραγουδούσε ενίοτε στα μαγαζιά, αλλά για να μπει στο στούντιο και να κάνει «φωνοληψία» της φωνής του ούτε λόγος. Αθυρόστομος, πλακατζής, «μούτρο» και παράλληλα άνθρωπος με ταλέντο, μπέσα και λαϊκή σοφία. Και φυσικά μεγάλος δεξιοτέχνης.
Τον «Αράπη» τον είχε γράψει χρόνια πριν και πρωτοηχογραφήθηκε ως «τσιφτετέλι οριεντάλ» και χωρίς τη σατιρική υπόσταση που απέκτησε αργότερα. Το 1961 ήταν η πρώτη εκτέλεση με τον Μανώλη Καναρίδη και το 1964 ο Αράπης μπήκε στο στούντιο ξανά με… μεγάλη παρέα.

Θυμάται ο Ζαμπέτας (στο βιβλίο που έκανε η Ιωάννα Κλειάσιου, «Και η βρόχα έπιπτε στρέιτ θρου», Εκδ. Ντέφι): «Στα «Ξημερώματα» το ’64 έρχονταν σαν πελάτες πολλές φορές ο Τάκης Λαμπρόπουλος και ο Χιώτης με τη Μαίρη Λίντα. Με γούσταρε ο Χιώτης να με ακούει και το ’λεγε σε όλους, δεν είχε κόμπλεξ. Μου έρχονται πάλι μια μέρα μαζί με τον Ξαρχάκο. Οπότε μου λέει ο Λαμπρόπουλος, «Ζαμπέτα το Σάββατο στις 9 το πρωί, όλα αυτά τα γράφουμε». «Και ποιος θα τα πει», ρωτάω. «Εσύ ο ίδιος» μου λέει. «Όχι ρε», του λέω, «τι είναι αυτά». Γέλαγα κι έκανα πλάκα. «Τι γελάς ρε», φώναζε αυτός, «εσύ θα τα πεις, δεν μπορεί κανείς να τα πει καλύτερα από σένα και θα τα πεις και μάγκικα με τον τρόπο που τα λες στο μαγαζί». «Ναι, ναι», φώναζε ο Χιώτης, «εσύ θα τα πεις και θα παίξω εγώ μπουζούκι και θα τραγουδήσουμε μαζί». Με το πες πες με πείθουνε τελικά».

Και έρχεται εκείνο το Σαββατόβραδο και ο Ζαμπέτας μπαίνει με χτυποκάρδι πρωτάρη στην Columbia. Αλλά δεν ήταν μόνος. Τότε οι ηχογραφήσεις πήγαιναν μέχρι πρωίας και εκείνο το βράδυ ειδικά, τα ’φερε η τύχη και ξενυχτούσαν γράφοντας πολλοί. Ο Χιώτης βέβαια και η Μαίρη Λίντα είχαν δηλώσει από πριν συμμετοχή. Ο Μανώλης Αγγελόπουλος, όμως, ο Διονυσίου, η Γιώτα Λύδια, η Πόλυ Πάνου, ο Μπιθικώτσης, ο Πάνος Γαβαλάς και η Ρία Κούρτη έτυχε να είναι εκεί. Ηχολήπτης ήταν ο Νίκος Κανελλόπουλος αλλά όταν υπήρχε σοβαρός λόγος πέρναγε από εκεί και ο Λαμπρόπουλος κι εκείνο το βράδυ έφτασε όταν είχε αρχίσει η ηχογράφηση…

«Λέω τον «Αράπη» στην αρχή, παίζει ο Χιώτης. Πέντε μπουζούκια παίζανε, Χιώτης, Καρνέζης, Κώστας Παπαδόπουλος, Στέλιος Μακρυδάκης και Γιάννης Καραμπεσίνης. Και πάνω στην ηχογράφηση και στην πλάκα φωνάζω όλους που ήτανε εκεί κι αρχίζουμε να φωνάζουμε «όοοααα» και τέτοια και τους φτιάχνω χορωδία. Μεγάλη πλάκα έγινε στο στούντιο, πολύ μεγάλη. Νταβαντούρι. Μια κι όξω τελειώνουμε τον «Αράπη», με την πρώτη τον «Μαθητή»… Πολύ ωραία ηχογράφηση! Βγαίνει ο δίσκος και γίνεται ανάρπαστος». [Πηγή: άρθρο της Χάρης Ποντίδα στην εφημερίδα Τα Νέα (2/9/2011)]

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Μητριαρχικό αρχέτυπο

Απόστολος Χατζηχρήστος & Χαράλαμπος Βασιλειάδης, Η πεντάμορφη
(τραγούδι: Απόστολος Χατζηχρήστος, Σούλα Καλφοπούλου & Μάρκος Βαμβακάρης (1949))

Μητριαρχικό αρχέτυπο

Αξίζει για τη θέρμη, την αψηφισιά της.

Υπήρξε καλλονή, τι πιο φυσικό
ότι της έκαναν τεμενάδες.
Ποικίλους τεμενάδες δέχεται ακόμη
και τώρα, που με τα χρόνια έμεινε
σκιά του εαυτού της.
Αξίζει για την αψηφισιά, το σταθερό βήμα της.

Από τη συλλογή Παρακαταθήκη ηδυπάθειας (2000) της Αλεξάνδρας Μπακονίκα

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αλεξάνδρα Μπακονίκα

Μ’ έχεις κάνει σαν κουρέλι (Κώστας Καρίπης & Χαράλαμπος Βασιλειάδης)

Κώστας Καρίπης & Χαράλαμπος Βασιλειάδης, Μ’ έχεις κάνει σαν κουρέλι (1940)

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Κώστας Παπαδόπουλος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Δημήτρης Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς, Κατερίνα Κόρου & Αγάθωνας Ιακωβίδης
Δίσκος: Μανώλης Μητσιάς / Παλιά ρεμπέτικα (1983)

Έτσι που με κατάντησες
τι θα ’χω να φοβάμαι
ακόμα κι ο χειρότερος
δε θα μπορούσα να ’μαι

Μ’ έχεις κάνει πια κουρέλι
και καθόλου δε σε μέλλει

Οι φίλοι με παράτησαν
και με περιφρονούνε
κι η μάνα με τ’ αδέρφια μου
δε θέλουν να με δούνε

Μου ’χεις την καρδιά μου κλέψει
κι απ’ το ντέρτι σου έχω ρέψει

Τ’ ήθελα και σε γνώρισα
κι είσ’ η καταστροφή μου
σ’ αγάπησα και τσάκισα
για πάντα τη ζωή μου

Μ’ έχει η πίκρα σου τσακίσει
και κουρέλι καταντήσει

Σημείωση:
Ευχαριστώ πολύ τον Σταύρο Κεκέ, μαθητή του Κώστα Παπαδόπουλου, που μου έδωσε τον δίσκο.

Πριν το χάραμα (Γιάννης Παπαϊωάννου & Χαράλαμπος Βασιλειάδης)

Γιάννης Παπαϊωάννου & Χαράλαμπος Βασιλειάδης, Πριν το χάραμα (1947)

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Κώστας Παπαδόπουλος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Δημήτρης Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς & Αγάθωνας Ιακωβίδης
Δίσκος: Μανώλης Μητσιάς / Παλιά ρεμπέτικα (1983)

Πριν το χάραμα μονάχος
εξεκίνησα
αχ, και στο πρώτο μας το στέκι
την αυγούλα γύρισα

Αν και άλλη μ’ είχε μπλέξει
με καμώματα
αχ, σ’ αγαπώ κι ήρθα κοντά σου
πριν τα ξημερώματα

Πριν ακόμα σβήσουν τ’ άστρα
εξεπόρτισα
αχ, να ξανάβρω τα δυο χείλη
που ποτέ δεν χόρτασα

Σημείωση:
Ευχαριστώ πολύ τον Σταύρο Κεκέ, μαθητή του Κώστα Παπαδόπουλου, που μου έδωσε τον δίσκο.

Οι γλάροι (Νίκος Μεϊμάρης, Χαράλαμπος Βασιλειάδης & Σπύρος Περιστέρης)

Νίκος Μεϊμάρης (μουσική), Χαράλαμπος Βασιλειάδης & Σπύρος Περιστέρης (στίχοι): Οι γλάροι

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Πάνος Γαβαλάς & Βούλα Γκίκα
Δίσκος 78 στροφών του 1959

Ξεκινάμε πάμε μακριά
σ’ άλλα μέρη σ’ άγνωστα νερά
στο μουράγιο μένεις μόνη εσύ
πάντα ο νους μου θάναι στο νησί

Τώρα το πλοίο έχει σαλπάρει
κι από τα μάτια σβήνει η στεριά
μες στα κατάρτια πετούνε οι γλάροι
κι εγώ σου λέω «έχε γεια»

Γύρω γύρω η θάλασσα γυαλί
μα η σκέψις μου έγινε θολή
λάμπει ο ήλιος τώρα από ψηλά
στο μυαλό μου έρχονται πολλά

Τώρα το πλοίο έχει σαλπάρει
κι από τα μάτια σβήνει η στεριά
μες στα κατάρτια πετούνε οι γλάροι
κι εγώ σου λέω «έχε γεια»

Πέλαγος θα σκίσω μακρινό
θάλασσα να βλέπω κι ουρανό
μα η συντροφιά μου θάσαι εσύ
πάντα ο νους μου θάναι στο νησί

Τώρα το πλοίο έχει σαλπάρει
κι από τα μάτια σβήνει η στεριά
μες στα κατάρτια πετούνε οι γλάροι
κι εγώ σου λέω «έχε γεια»