Κώστας Βάρναλης & Μίκης Θεοδωράκης, Η μπαλάντα του Αντρίκου (με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση)

Η μπαλάντα του Αντρίκου

Ποίηση: Κώστας Βάρναλης
Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Ερμηνεία: Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Μαρία Φαραντούρη & Αντώνης Κλειδωνιάρης [Πρόκειται για την πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού το 1964 στο έργο «Πολιτεία Β’».]
Δίσκος: Γρηγόρης Μπιθικώτσης [50 χρόνια] / Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγουδά Μίκη Θεοδωράκη Νο 1 [1960-1964] (2005)

Είχε την τέντα ξομπλιαστή
η βάρκα του καμπούρη Αντρέα
γειρμένος πλάι στην κουπαστή
ονείρατα έβλεπεν ωραία

Η Κατερίνα κι η Ζωή
τ’ Αντιγονάκι η Ζηνοβία
ω! τι χαρούμενη ζωή
χτυπάς, φτωχή καρδιά, με βία

Τα μεσημέρια τα ζεστά
τη βάρκα παίρνανε τ’ Αντρέα
για να τις πάει στ’ ανοιχτά
όλες μαζί τρελή παρέα

Η Κατερίνα κι η Ζωή
τ’ Αντιγονάκι η Ζηνοβία
ω! τι χαρούμενη ζωή
χτυπάς, φτωχή καρδιά, με βία

Ήρθ’ ο χειμώνας ο κακός
και σκόρπισε η τρελή παρέα
κι εσένα βήχας μυστικός
σ’ έριξε χάμω, μπαρμπ’ Αντρέα

Η Κατερίνα κι η Ζωή
τ’ Αντιγονάκι η Ζηνοβία
ω! τι χαρούμενη ζωή
χτυπάς, φτωχή καρδιά, με βία

Advertisements

Κώστας Βάρναλης & Μίκης Θεοδωράκης, Οι μοιραίοι (με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση)

Οι μοιραίοι

Ποίηση: Κώστας Βάρναλης
Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Ερμηνεία: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Αντώνης Κλειδωνιάρης [Πρόκειται για την πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού το 1964 στο έργο «Πολιτεία Β’».]
Δίσκος: Γρηγόρης Μπιθικώτσης [50 χρόνια] / Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγουδά Μίκη Θεοδωράκη Νο 1 [1960-1964] (2005)

Mες στην υπόγεια την ταβέρνα
μες σε καπνούς και σε βρισιές
απάνω στρίγγλιζε η λατέρνα
όλ’ η παρέα πίναμε εψές
εψές σαν όλα τα βραδάκια
να πάνε κάτω τα φαρμάκια

Σφιγγόταν ένας πλάι στον άλλον
και κάπου εφτυούσε καταγής
ω! πόσο βάσανο μεγάλο
το βάσανο είναι της ζωής
Όσο κι ο νους να τυραννιέται
άσπρην ημέρα δε θυμιέται

Ήλιε και θάλασσα γαλάζια
και βάθος του άσωτου ουρανού
ω! της αβγής κροκάτη γάζα
γαρούφαλα του δειλινού
λάμπετε-σβήνετε μακριά μας
χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας

Μίκης Θεοδωράκης, Μαργαρίτα Μαργαρώ (με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση)

Μαργαρίτα Μαργαρώ

Σύνθεση, στίχοι, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Μανώλης Χιώτης
Ερμηνεία: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Αντώνης Κλειδωνιάρης [Πρόκειται για την πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού το 1960 που ανήκει στον κύκλο τραγουδιών «Αρχιπέλαγος».]
Δίσκος: Γρηγόρης Μπιθικώτσης [50 χρόνια] / Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγουδά Μίκη Θεοδωράκη Νο 1 [1960-1964] (2005)

Η Μαργαρίτα η Μαργαρώ
περιστεράκι στον ουρανό
τον ουρανό μες στα δυο σου μάτια κοιτάζω
βλέπω την Πούλια και τον αστερισμό

Η μάνα σου είναι τρελή
και σε κλειδώνει μοναχή
σαν θέλω να μπω στην κάμαρή σου
μου ρίχνεις μεταξωτό σκοινί
και κλειδωμένους μας βλέπ’ η νύχτα
μας βλέπουν τ’ άστρα κι η χαραυγή

Η Μαργαρίτα η Μαργαρώ
βαρκούλα στο Σαρωνικό
Σαρωνικέ μου, τα κυματάκια σου δώσ’ μου
δώσ’ μου τ’ αγέρι δώσ’ μου το πέλαγο

Η μάνα σου είναι τρελή
και σε κλειδώνει μοναχή
σαν θέλω να μπω στην κάμαρή σου
μου ρίχνεις μεταξωτό σκοινί
και κλειδωμένους μας βλέπ’ η νύχτα
μας βλέπουν τ’ άστρα κι η χαραυγή

Η Μαργαρίτα η Μαργαρώ
δεντράκι στο Βοτανικό
Πάρε το τραμ μόλις δεις πως πέφτει η νύχτα
πέφτουν οι ώρες πέφτω λιγοθυμώ

Η μάνα μου είναι τρελή
και με κλειδώνει μοναχή
σαν θέλω να μπεις στην κάμαρή μου
σου ρίχνω μεταξωτό σχοινί
και κλειδωμένους μας βλέπ’ η νύχτα
μας βλέπουν τ’ άστρα κι η χαραυγή

Άλλα μου λεν τα μάτια σου (Θόδωρος Δερβενιώτης & Κώστας Μάνεσης)

Θόδωρος Δερβενιώτης & Κώστας Μάνεσης, Άλλα μου λεν τα μάτια σου

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Πόλυ Πάνου & Αντώνης Κλειδωνιάρης
Δίσκος 45 στροφών του 1959

Μυστήριο κατάντησες για μένα
και τα ’χω, αγαπούλα μου, χαμένα
και το σφυγμό σου νάβρω δεν μπορώ
γι’ αυτό με τυραννάς τόσο καιρό

Άλλα μου λεν τα μάτια σου
και άλλα η καρδιά σου
άλλα μου λεν τα χάδια σου
και άλλα τα φιλιά σου

Παιχνίδια και καπρίτσια όλο κάνεις
γι’ αυτό κερδίζεις πάντα και δε χάνεις
παράξενα στα μάτια με κοιτάς
μα ούτ’ εσύ δεν ξέρεις τι ζητάς

Άλλα μου λεν τα μάτια σου
και άλλα η καρδιά σου
άλλα μου λεν τα χάδια σου
και άλλα τα φιλιά σου

Μαζί μου παίζεις θέατρο αράδα
μια τέτοια κωμωδία δεν ξανάδα
δεν ξέρω πια μαζί σου τι να πω
μα θέλω και δε θέλω σ’ αγαπώ

Άλλα μου λεν τα μάτια σου
και άλλα η καρδιά σου
άλλα μου λεν τα χάδια σου
και άλλα τα φιλιά σου

Γιάννης Ποδιναράς, Της ταβέρνας

Κώστας Βάρναλης & Μίκης Θεοδωράκης, Οι μοιραίοι
(ανάγνωση: Μάνος Κατράκης, τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Αντώνης Κλειδωνιάρης / δίσκος: Πολιτεία Β‘ (1964))

[Μέρος Α’]

Στους βυθούς του ανείπωτου

Παραπανίσιο κρέας μάς μυρίζει εδώ
και κρασί μπρούσκο
ξεπλένει τα κρίματα.
Λέξεις απ’ τα δόντια βγαλμένες
λουλούδι άγριο, χωρίς άρωμα,
οσφραίνονται…

Μα να… Βαθιά ανάσα πύρωσε τον αγέρα.
Ένα κύμα απ’ τα ερέβη
έστειλε τις πνιγμένες φωνές
στον κόσμο της νύχτας
όταν οι ψυχές σαν υπνοβάτες ορθώνονται
καλώντας τα μύχια πάθη μας.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008) του Γιάννη Ποδιναρά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιάννης Ποδιναράς

Η μπαλάντα του Αντρίκου (Κώστας Βάρναλης & Μίκης Θεοδωράκης)

Κώστας Βάρναλης & Μίκης Θεοδωράκης, Η μπαλάντα του Αντρίκου

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Μαρία Φαραντούρη & Αντώνης Κλειδωνιάρης
Δίσκος: Πολιτεία Β’ (1964)

Είχε την τέντα ξομπλιαστή
η βάρκα του καμπούρη Αντρέα
γειρμένος πλάι στην κουπαστή
ονείρατα έβλεπεν ωραία.

Η Κατερίνα κι η Ζωή,
το Αντιγονάκι, η Ζηνοβία
ω! τι χαρούμενη ζωή!
Χτυπάς, φτωχή καρδιά, με βία.

Τα μεσημέρια τα ζεστά
τη βάρκα παίρνανε τ’ Αντρέα
για να τις πάει στ’ ανοιχτά
όλες μαζί τρελή παρέα.

Η Κατερίνα κι η Ζωή,
το Αντιγονάκι, η Ζηνοβία
ω! τι χαρούμενη ζωή!
Χτυπάς, φτωχή καρδιά, με βία.

Ήρθ’ ο χειμώνας ο κακός
και σκόρπισε η τρελή παρέα
κι εσένα βήχας μυστικός
σ’ έριξε χάμω, μπαρμπ’-Αντρέα.

Η Κατερίνα κι η Ζωή,
το Αντιγονάκι, η Ζηνοβία
ω! τι χαρούμενη ζωή!
Χτυπάς, φτωχή καρδιά, με βία.

Οι μοιραίοι (Κώστας Βάρναλης & Μίκης Θεοδωράκης)

Κώστας Βάρναλης & Μίκης Θεοδωράκης, Οι μοιραίοι

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Ανάγνωση ποιήματος: Μάνος Κατράκης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Αντώνης Κλειδωνιάρης
Δίσκος: Πολιτεία Β’ (1964)

Mες στην υπόγεια την ταβέρνα,
μες σε καπνούς και σε βρισιές
απάνου εστρίγγλιζε η λατέρνα
όλ’ η παρέα πίναμε εψές,
εψές, σαν όλα τα βραδάκια,
να πάνε κάτου τα φαρμάκια.

Σφιγγόταν ένας πλάι στον άλλο
και κάπου εφτυούσε καταγής.
ω! πόσο βάσανο μεγάλο
το βάσανο είναι της ζωής!
Όσο κι ο νους αν τυραννιέται,
άσπρην ημέρα δε θυμιέται.

Ήλιε και θάλασσα γαλάζα
και βάθος του άσωτου ουρανού!
ω! της αβγής κροκάτη γάζα,
γαρούφαλλα του δειλινού,
λάμπετε-σβήνετε μακριά μας,
χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας!

(Tου ενού ο πατέρας χρόνια δέκα
παράλυτος – ίδιο στοιχειό
τ’ άλλου κοντόμερη η γυναίκα
στο σπίτι λιώνει από χτικιό,
στο Παλαμήδι ο γιος του Mάζη
κ’ η κόρη του γιαβή στο Γκάζι.

― Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
― Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
― Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
― Φταίει πρώτ’ απ’ όλα το κρασί!
Ποιος φταίει; Ποιος φταίει;… Κανένα στόμα
δεν τόβρε και δεν τόπε ακόμα.

Έτσι στην σκοτεινή ταβέρνα
πίνουμε πάντα μας σκυφτοί,
σαν τα σκουλήκια κάθε φτέρνα
όπου μας εύρει, μας πατεί:
δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα!
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!)