Γ. Θ. Βαφόπουλος, Υποθήκες

Άγγελος Σφακιανάκης, Τα κορίτσια απ’ την επαρχία
(ερμηνεία: Χρήστος Θηβαίος / δίσκος: Ρηχά νερά (2003))

[Ενότητα Σάτιρες]

Υποθήκες

Μαζί μας τότε ζούσε η εμπνοή. Τα καλοκαίρια,
χαυνωμένοι απ’ τη ζέστη, ακούαμε τη φωνή της,
ή νομίζαμε πως την ακούμε. Οπωσδήποτε
τη μεταγράφαμε ευσυνείδητα σε στίχους.
Η εμπνοή τώρα δε ζει. Μ’ άλλους γνωστούς νεκρούς
κοιμάται κάτω απ’ τις ταφόπετρες των λεξικών.

Στο απόμακρο χωριό μας του νομού Πιερίας,
έρωτα κάμναμε με τα κορίτσια μιας γυναίκας,
που τη λέγαν Φροσύνη ή Μνημοσύνη ή κάτι τέτοιο.
Χάσαμε και τον έρωτα, σα φύγανε απ’ την επαρχία
και την τύχη τους ήρθαν να βρούνε στην πρωτεύουσα.

Η μια στο σπίτι μπήκε του κυρίου Παπαδοπούλου.
Άλλη πιάστηκε καθαρίστρια σε κατάστημα
μουσικών οργάνων και δίσκων γραμμοφώνων.
Η Μελπομένη τραγουδίστρια πήγε στα μπουζούκια.
Κι οι άλλες κάπως βολευτήκαν. Στην Αθήνα
δε χάνεσαι. Πάντα θα βρεις κάτι να κάμεις.

Μονάχα εσύ γυρίζεις σα χαμένος μες στους δρόμους.
Η εμπνοή πια δεν υπάρχει, για να παίζει μαζί σου,
πετώντας σου της Αριάδνης το κουβάρι. Τα κορίτσια
πιάσαν δουλειά και δε γυρίζουνε να σε κοιτάξουν.
Ούτε μπορείς και τα όνειρά σου να φορτώσεις
στη ράχη εκείνου του άλογου με τις φτερούγες.
Μασκαρεμένο τώρα, κόκκινο βαμμένο, το ’χουν ζέψει,
της Μόμπιλ Όιλ να κουβαλά τους τενεκέδες.

Αν τουλάχιστο εκείνα τα βιβλία με τα «Γράμματα»
της κοσμικής κυρίας Ρενέ Μαρίας Ρίλκε
δεν είχαν γίνει μικρές χαρτοσακούλες για φιστίκια,
θα ’χες σε τούτο το λαβύρινθο της μοναξιάς σου,
κάποιον, έστω μονόφθαλμο, οδηγό προσανατολισμού.

Ώστε σωτηρία δεν υπάρχει; Μα, θαρρώ, σου μένει
το μηχανάκι σου. Καβάλησέ το μάνι-μάνι
και γρήγορα μπες στων άλλων τροχοφόρων τη σειρά.
Γύρους θα κάνεις ως την έσχατή σου μέρα,
στην τροχιά ενός ατέρμονος κοχλία.
Ευτυχώς
τα πρατήρια του κόσμου έχουνε πολλή βενζίνη.

Από τη συλλογή Επιθανάτια και σάτιρες (1966) του Γιώργου Βαφόπουλου

Πηγή: Γ. Θ. Βαφόπουλος, Άπαντα τα ποιητικά (Θεσσαλονίκη, εκδ. παρατηρητής, 1990)

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Θ. Βαφόπουλος

Advertisements

Τάκα τάκα (Βασίλης Δημητρίου)

Βασίλης Δημητρίου, Τάκα τάκα

Σύνθεση & στίχοι: Βασίλης Δημητρίου
Μπουζούκι: Γιάννης Εμμανουηλίδης & Θοδωρής Παπαδόπουλος
Κιθάρα: Σπύρος Γκούμας
Ακουστικό & όρθιο μπάσο: Θανάσης Σοφράς
Ακορντεόν: Παναγιώτης Παπαγεωργίου
Κρουστά: Άγγελος Σφακιανάκης
Τραγούδι, ακουστική κιθάρα & μπαγλαμάς: Οπισθοδρομικοί & Γιώργος Νταλάρας

Δίσκος: Βαμμένα κόκκινα μαλλιά (1993)

Τάκα τάκα τάκα τάκα
σαν περπάταγες στη στράτα
και σου έστρωναν χαλί
εγώ σ’ έβαζα στη βάρκα
και σε πήγαινα μια τσάρκα
στο απέναντι νησί

Τάκα τάκα τάκα τάκα
σαν παντρεύτηκες σου τα ‘πα
να ‘σαι πιο προσεκτική
μα εσύ μυαλό δε βάζεις
βγαίνεις μπλέκεις και αράζεις
όπως έκανες μικρή

Τσίκι τσίκι τσίκι τσίκι
ξεφλουδίζεις το φιστίκι
σαν αρμένισσα κυρά
ψάχνεις για τις ευκαιρίες
πας κι ανοίγεις ιστορίες
το ‘χει μάθει η γειτονιά

Τίλι τίλι τίλι τίλι
άναψε κάνα καντήλι
μη σε κάνουν τσακωτή
γιατί θα ‘χεις ιστορίες
και θα γίνουν φασαρίες
για χατίρι σου, τρελή

Διπλό το τσιφτετέλι (Βασίλης Δημητρίου)

Βασίλης Δημητρίου, Διπλό το τσιφτετέλι

Σύνθεση & στίχοι: Βασίλης Δημητρίου
Μπουζούκι: Γιάννης Εμμανουηλίδης & Θοδωρής Παπαδόπουλος
Κιθάρα: Σπύρος Γκούμας
Ακουστικό & όρθιο μπάσο: Θανάσης Σοφράς
Ακορντεόν: Παναγιώτης Παπαγεωργίου
Κρουστά: Άγγελος Σφακιανάκης
Τραγούδι: Θοδωρής Παπαδόπουλος, Αφροδίτη Μάνου & Οπισθοδρομικοί
Δίσκος: Βαμμένα κόκκινα μαλλιά(1993)

Πήρες λίγο απ’ το φεγγάρι και ξεκίνησες
έφτασες μέχρι τον ήλιο μα δε μίλησες
έλα κούνα το, παιδί μου, το κορμάκι σου
έτσι μπράβο, παίξε λίγο το χειλάκι σου

Διπλό το τσιφτετέλι που παίζουν οι αγγέλοι
με πένες από μέλι κι από γαρίφαλα

Πήρες λίγο από την πούλια σαν τη μάγισσα
βγήκες βόλτα σαν αέρας μες στη θάλασσα
σπάσε λίγο και τη μέση, κάνε τσάκισμα
χτύπα και το δαχτυλάκι, το ‘χεις χάρισμα

Διπλό το τσιφτετέλι που παίζουν οι αγγέλοι
με πένες από μέλι κι από γαρίφαλα