Μάνος Χατζιδάκις & Αλέκος Σακελλάριος, Πες μου μια λέξη

Πες μου μια λέξη

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Χορν & Μάρω Κοντού (στην ταινία «Αλίμονο στους νέους» (1961) του Αλέκου Σακελλάριου)

Πες μου μια λέξη
αυτή τη μόνη λέξη

σε λίγο πια θα φέξει
θα ’ρθει χλωμή αυγή
Κοντεύει έξι
κι ας πούμε αυτή τη λέξη
που ’χει στα χείλη μπλέξει
και δεν τολμάει να βγει

Ο ουρανός
ο μεγάλος ουρανός

είν’ ακόμα σκοτεινός
και η νύχτα κυλά
μα εκεί ψηλά
κοίτα ένα άστρο που δειλά
μοναχό φεγγοβολά
και μας χαμογελά

Νύχτα ασημένια
κι η κάθε σου η έννοια
σ’ απόχη μεταξένια
από ξανθά μαλλιά
Γλυκοχαράζει
αλλά δεν σε πειράζει

που γέμισε μαράζι
η άδεια μου αγκαλιά

Advertisements

Έγκλειστες συναντήσεις (2008): Το μυστικό

Μάνος Χατζιδάκις & Αλέκος Σακελλάριος, Έχω ένα μυστικό
(τραγούδι: Αλίκη Βουγιουκλάκη / ταινία: Το ξύλο βγήκε απ’ τον παράδεισο (1959) του Αλέκου Σακελλάριου)

Το μυστικό

Ό,τι αγαπάς μπορεί να είναι λουλούδι
Λουλούδι η αγαπημένη μου
Στα πέταλά του η ψυχή ανοίγει
Στα σύννεφα απλώνεται
Το κρατώ στα χέρια μου σαν το μοναδικό μυστικό
Μέσα στη σκληρότητα
Δε θέλω να μαραθεί
Δε θέλω να φυλλορροήσει
Το σύμπαν θα σβήσει.

Από τη συλλογή έγκλειστες συναντήσεις (2008) ανήλικων κρατουμένων στις δικαστικές φυλακές Διαβατών Θεσσαλονίκης

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανήλικοι κρατούμενοι στις δικαστικές φυλακές Διαβατών Θεσσαλονίκης

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Κάθε είδους

Γιώργος Μουζάκης (σύνθεση) & Αλέκος Σακελλάριος, Γιώργος Γιαννακόπουλος, Χρήστος Γιαννακόπουλος (στίχοι), Το μονοπάτι
(τραγούδι: Καίτη Μπελίντα, Ελένη Λαμπίρη (Έλσα Λάμπο) & Τρίο Κιτάρα (1952))

Κάθε είδους

Στη ζωή ένα γύρο να κάνεις
οι ματαιοδοξίες μπόλικες, κάθε είδους,
ακόμη και από ανθρώπους που δεν το περιμένεις,
διαλαλούν την πραμάτεια τους,
περιφέρουν την ευτέλειά τους.
Ματαιοδοξίες που δεν συμμαζεύονται,
επιθετικές, κακόβουλες.

Από τη συλλογή το τραγικό και το λημέρι των αισθήσεων (2012) της Αλεξάνδρας Μπακονίκα

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αλεξάνδρα Μπακονίκα

Γαρίφαλο στ’ αφτί (Μάνος Χατζιδάκις & Αλέκος Σακελλάριος)

Μάνος Χατζιδάκις & Αλέκος Σακελλάριος, Γαρίφαλο στ’ αφτί

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Σταύρος Ξαρχάκος
Σόλο μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Ορχήστρα: Πειραματική Ορχήστρα Αθηνών
Τραγούδι: Αγνή Μπάλτσα
Δίσκος: Agnes Baltsa / Songs my country taught me (1986)

Γαρίφαλο στ’ αφτί
και πονηριά στο μάτι
η τσέπη πάντα αδειανή
μα η καρδιά γεμάτη
Γαρίφαλο στ’ αφτί
και ποιος θα σου τ’ αρπάξει
σφιχτή γροθιά το στήθος σου
που σχίζει το μετάξι

Χτύπα τα πόδια, τσίφτισσα
τσιγγάνα τουρκογύφτισσα

Γαρίφαλο στ’ αφτί
και στα μαλλιά μαντίλι
είναι το στόμα σου δροσιά
είναι γλυκά τα χείλη
Γαρίφαλο στ’ αφτί
στο στόμα το τσιγάρο
πού είναι το τσαντίρι σου
για νά ’ρθω να σε πάρω

Φέρε μια βόλτα, τσίφτισσα
τσιγγάνα τουρκογύφτισσα

Λίγα λόγια για τον δίσκο:

Πολύ λίγα λόγια χρειάζονται γι’ αυτόν τον δίσκο: σημασία στη λεπτομέρεια, μεράκι, κέφι, νοσταλγία, άψογη ηχογράφηση που αγγίζει την τελειότητα, η μαγεία της μουσικής σε όλο της το μεγαλείο.

Ο Σταύρος Ξαρχάκος με πολύ ζήλο και περισσή φαντασία ενορχηστρώνει 3 τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι, 3 του Μίκη Θεοδωράκη, 4 δικά του και 1 του Βασίλη Τσιτσάνη. Παίζει η υπέροχη Πειραματική Ορχήστρα Αθηνών. Σόλο μπουζούκι από τον Κώστα Παπαδόπουλο που στην πλήρη ωριμότητά του μας αποδεικνύει περίτρανα ότι το εθνικό μας όργανο χωράει σε κάθε ορχήστρα, σε κάθε τραγούδι, δίπλα σε κάθε τραγουδιστή του πλανήτη. Και η Αγνή Μπάλτσα, η διάσημη Λευκαδίτισσα μεσόφωνός μας, με τη μαγική της φωνή να μας ταξιδεύει μέσ’ απ’ τα τραγούδια που της/μας δίδαξε η πατρίδα της/μας, δίνοντάς στους ξένους φίλους της μουσικής σ’ όλη την υφήλιο το στίγμα της καταγωγής της/μας.

Καμαρώστε τους. Και αφουγκραστείτε κάθε τους συλλαβή, κάθε τους νότα, κάθε τους ανάσα. Αξίζουν τον κόπο. Καλή ακρόαση!

Νίκος Γρηγοριάδης, Το κενό της μοναξιάς

Eduardo Bianco & Αλέκος Σακελλάριος: Μοναξιά, φτάνεις κάποτε μοιραία (με την Κάκια Μένδρη, 1937)

Το κενό της μοναξιάς

Αμέριμνος ή σχεδόν ευτυχισμένος
σκαλίζει τον κήπο, όπου έξαφνα
φυτρώσαν τριαντάφυλλα
μη γνωρίζοντας
που μες στον έναστρο ουρανό
άλλος ανθώνας τα καλεί
κι αυτός, γελασμένος απ’ την ευωδιά
ποτίζει αδειανές λακκούβες ψιθυρίζοντας
λόγια αγάπης στο κενό
της μοναξιάς.

Από τη συλλογή Το αθέατο μέσα μας (1988) του Νίκου Γρηγοριάδη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Νίκος Γρηγοριάδης