Ο Ταρζάν (Γιάννης Μαρκόπουλος)

Ο Ταρζάν

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιάννης Μαρκόπουλος
Στίχοι: Γιάννης Μαρκόπουλος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Χαλκιάς
Τούμπα: Γιάννης Ζουγανέλης
Ερμηνεία: Θέμης Ανδρεάδης & Λιλή Χριστοδούλου [πρώτη εκτέλεση από τους ίδιους σε δίσκο 45 στροφών το 1972]
Δίσκος: Γιάννης Μαρκόπουλος / Ανεξάρτητα + 7 κινηματογραφικά (2011)

Θα πάω στη ζούγκλα με τον Ταρζάν
θα την περνάω φίνα
θα πάω στη ζούγκλα με τον Ταρζάν
θα φύγω σ’ ένα μήνα

Κι αν θα με φάνε τ’ άγρια θηρία
θα με γράψουν και στην ιστορία
πως με φάγανε τα ζώα
κι όχι η μπόρα του αιώνα

Θα πάω στη ζούγκλα με τον Ταρζάν
τον παιδικό μου φίλο
παρέα με τον ελέφαντα
να μη μου δίνουν ξύλο

Κι αν θα με φάνε τ’ άγρια θηρία
θα με γράψουν και στην ιστορία
πως με φάγανε τα ζώα
κι όχι η μπόρα του αιώνα

Θ’ αφήσω το γραφείο μου
και τα υπάρχοντά μου
θα πάρω το κορίτσι μου
να το ’χω συντροφιά μου

Κι αν θα μας φάνε τ’ άγρια θηρία
θα μας γράψουν και στην ιστορία
πως μας φάγανε τα ζώα
κι όχι η μπόρα του αιώνα

Θα πάμε στη ζούγκλα με τον Ταρζάν
θα την περνάμε φίνα
θα πάμε στη ζούγκλα με τον Ταρζάν
θα πάμε σ’ ένα μήνα

Advertisements

Άκης Πάνου, Ήταν ψεύτικα

Άκης Πάνου, Ήταν ψεύτικα

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου [πρώτη εκτέλεση από τον ίδιο σε δίσκο 45 στροφών το 1972]
Δίσκος: Στράτος Διονυσίου / 4 (1972)

Ήταν ψεύτικα
τα γλυκόλογά της όλα
ήταν ψεύτικα
βρήκα την καταστροφή μου
κι ερωτεύτηκα
όλα ψεύτικα

Ήταν κάλπικα
τα φιλιά που μου πουλούσε
ήταν κάλπικα
κι όταν είδα την αλήθεια
πόσο ντράπηκα
όλα κάλπικα

Ήταν θάνατος
το πιοτό που με κερνούσε
ήταν θάνατος
και δεν είμαι από πέτρα
ούτε αθάνατος
ήταν θάνατος

Άκης Πάνου, Στο σταθμό του Μονάχου

Άκης Πάνου, Στο σταθμό του Μονάχου

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου & Βούλα Γκίκα [πρώτη εκτέλεση από τους ίδιους σε δίσκο 45 στροφών το 1972]
Δίσκος: Στράτος Διονυσίου / 4 (1972)

Στο σταθμό του Μονάχου
με πέταξε, άχου
η μαύρη η μοίρα μου
μάνα κακομοίρα μου

Όπου να ’ναι σουρουπώνει
το «Ακρόπολις» θα φτάσει
να ’ταν και να κατεβάσει
έναν φίλο ή γνωστό

Στο σταθμό του Μονάχου
με πέταξε, άχου
η μαύρη η μοίρα μου
μάνα κακομοίρα μου

Κάθε άνθρωπος και γλώσσα
ποιόνε ξέρω, ποιος με ξέρει
αφιλόξενα τα μέρη
παγωμένες οι καρδιές

Στο σταθμό του Μονάχου
με πέταξε, άχου
η μαύρη η μοίρα μου
μάνα κακομοίρα μου

Στο σταθμό του Μονάχου
με ξέχασε, άχου
η μαύρη η μοίρα μου
μάνα κακομοίρα μου

Δίπλα μου λαγοκοιμάται
ένας χίπι πεινασμένος
ένας νέγρος μεθυσμένος
τα ναυάγια σωρό

Στο σταθμό του Μονάχου
με ξέχασε, άχου
η μαύρη η μοίρα μου
μάνα κακομοίρα μου