Κώστας Παπαδόπουλος, Μάριος Κώστογλου & Ντένια Κουρούση / Πέραν (Αθήνα), 4 & 11 Απριλίου 2014

Ο Κώστας Παπαδόπουλος, ο Μάριος Κώστογλου (κιθάρα, τραγούδι) και η Ντένια Κουρούση (τραγούδι) εμφανίζονται την Παρασκευή 4 Απριλίου και την Παρασκευή 11 Απριλίου 2014 στη μουσική σκηνή «Πέραν».

Θ’ ακούσουμε πολλά από τα καλύτερα τραγούδια του 20ού αιώνα έτσι όπως τα πρωτόπαιξαν ο Κώστας Παπαδόπουλος και ο σπουδαίος λαϊκός κιθαρίστας και ερμηνευτής Μάριος Κώστογλου. Μαζί τους η πολύ καλή τραγουδίστρια της νεότερης μουσικής μας γενιάς Ντένια Κουρούση.

Επιμέλεια προγράμματος: Βίκυ Παπαπροδρόμου

Ώρα έναρξης: 23:00

Πέραν
Δεκελείας 20, Ν.Χαλκηδόνα, Τ.Κ. 143 43
Τηλ.: 210 2533 896
http://www.peran.gr/

Μια μικρή γεύση από το πρόγραμμα:

Μίκης & Γιάννης Θεοδωράκης, Όμορφη πόλη (με τον Μάριο Κώστογλου)
[Δημιουργία βίντεο: Μαρία Σταύρακα]

Μίκης Θεοδωράκης & Χρήστος Κολοκοτρώνης, Σε ποιο βουνό (με την Ντένια Κουρούση και τον Μάριο Κώστογλου)
[Δημιουργία βίντεο: Μαρία Σταύρακα]

Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Κώστας Βίρβος, Ο κυρ-Θάνος (με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση και τη Βούλα Γκίκα)

Ο κυρ-Θάνος

Σύνθεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Βούλα Γκίκα [πρώτη εκτέλεση από τους ίδιους το 1970]
Δίσκος: Γρηγόρης Μπιθικώτσης, 1963-1971 (1981) 

Ο κυρ-Θάνος πέθανε παραπονεμένος
ώρα δυο στο καπηλειό του Χατζηθωμά
τελευταία πέρναγε φτώχειες ο καημένος
κι είχε βάλει ενέχυρο και το μπαγλαμά

Το μπαγλαμά, τ’ αδέρφι του
που του ’φτιαχνε το κέφι του
ενέχυρο τον έδωσε
και ο κυρ-Θάνος έσβησε

Κάποιος αν του πλήρωνε κάτι λίγα χρέη
θα ’χε τ’ οργανάκι του, θα ’ταν στη ζωή
μα κανείς δε ρώτησε τάχα γιατί κλαίει
τον καημό του αλλουνού ποιος τον εννοεί

Το μπαγλαμά, τ’ αδέρφι του
που του ’φτιαχνε το κέφι του
ενέχυρο τον έδωσε
και ο κυρ-Θάνος έσβησε

Γιάννης Σπανός & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Ο μπαγλαμάς (με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση)

Ο μπαγλαμάς

Σύνθεση: Γιάννης Σπανός
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης [πρώτη εκτέλεση από τον ίδιο το 1969]
Δίσκος: Γρηγόρης Μπιθικώτσης, 1963-1971 (1981) 

Άκου πώς κλαίει ο μπαγλαμάς
κλαίει, κορίτσι μου, για μας

Δάκρυ τα τέλια στάζουνε
οι δρόμοι μας αλλάζουνε

Αναστενάζει ο μπαγλαμάς
δεν ήταν η χαρά για μας

Πώς να ταιριάξω μ’ άλληνε
ψεύτικε κόσμε γυάλινε

Άκης Πάνου: Μοίρα μου, γιατί μ’ αφήνεις (με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση)

Μοίρα μου, γιατί μ’ αφήνεις

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Ερμηνεία: Γρηγόρης Μπιθικώτσης [πρώτη εκτέλεση σε δίσκο 45 στροφών το 1967]
Δίσκος: Γρηγόρης Μπιθικώτσης [50 χρόνια] / Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγουδά Άκη Πάνου, Απόστολο Καλδάρα, Αντώνη Κατινάρη στις 45 στροφές [1964-1968] (2005)

Μοίρα μου, γιατί μ’ αφήνεις
μέσα στην καταστροφή
και τα βήματά μου κλείνεις
στο σοκάκι που δεν έχει προκοπή

Μοίρα, πάρε με μαζί σου
να γλιτώσω απ’ το χαμό
μοίρα, δώσ’ μου την ευχή σου
φυλαχτό μου μέσα στον κατακλυσμό

Άκης Πάνου, Πληγωμένο πουλί (με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση)

Πληγωμένο πουλί

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Ερμηνεία: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Βούλα Γκίκα [πρώτη εκτέλεση σε δίσκο 45 στροφών το 1965]
Δίσκος: Γρηγόρης Μπιθικώτσης [50 χρόνια] / Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγουδά Άκη Πάνου, Απόστολο Καλδάρα, Αντώνη Κατινάρη στις 45 στροφές [1964-1968] (2005)

Βρήκα πουλί πληγωμένο βαριά
δίχως θάρρος κι ελπίδα
με σπασμένα φτερά
μες στην καταιγίδα

Ήταν πεταμένο και το μάζεψα
ήταν φοβισμένο και το χάιδεψα
περιφρονεμένο και του μίλησα
ήταν λερωμένο μα το φίλησα

Βρήκα πουλί πληγωμένο βαριά
δίχως θάρρος κι ελπίδα
με σπασμένα φτερά
μες στην καταιγίδα

Ήταν πεινασμένο και το τάισα
ήταν διψασμένο και το δρόσισα
ήταν πληγωμένο και το γιάτρεψα
ήταν πεθαμένο και τ’ ανάστησα

Βρήκα πουλί πληγωμένο βαριά
δίχως θάρρος κι ελπίδα
με σπασμένα φτερά
μες στην καταιγίδα

Άκης Πάνου, Θέλω να τα πω (με τον Λεωνίδα Βελή)

Θέλω να τα πω

Σύνθεση, στίχοι, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Τραγούδι: Λεωνίδας Βελής [πρώτη εκτέλεση από τον Γιώργο Νταλάρα στον δίσκο Θέλω να τα πω (1982)]
Δίσκος: Άκη Πάνου: πρώτη γνωριμία με τον Λεωνίδα Βελή (1984)

Θέλω να τα πω
χωρίς να με ρωτήσεις

Θέλω να τα πω
όπως υπάρχουν στο μυαλό

Άλλο εξομολόγηση
και άλλο απαντήσεις

Θέλω να τα πω
σαν να παραμιλώ

Θέλω να τα πω

Θέλω να τα πω
χωρίς να με ρωτήσεις
Θέλω να τα πω
όπως υπάρχουν στο μυαλό
Άλλο εξομολόγηση
και άλλο απαντήσεις
Θέλω να τα πω
σαν να παραμιλώ

Ήταν μια φορά, που λεν στα παραμύθια
πίσω από ’ναν άγγελο κρυμμένη η συμφορά
Άπλωσα τα χέρια μου να αγγίξω την αλήθεια
χάθηκε ο άγγελος και πέταξ’ η χαρά

Ήταν μια φτηνή κουκλίτσα ασχημομούρα
από πριονίδι, λίγες χάντρες και πανί
Μες στο μισοσκόταδο υπήρχε μια φιγούρα
που την εφαντάστηκα γυναίκα αληθινή

Πληροφορίες για το τραγούδι (και τον δίσκο):

[…] Πέραν των δεύτερων εκτελέσεων, συναντάμε το «Θέλω να τα πω» στην κανονική μορφή που το είχε γράψει ο δημιουργός του κι όχι όπως το είχε τραγουδήσει ο Γιώργος Νταλάρας στο ομότιτλο άλμπουμ του το 1982. Άλλωστε, ο ίδιος ο τραγουδιστής έχει επισημάνει ότι ζήτησε από τον Πάνου να πει μόνο την «εισαγωγή» του τραγουδιού και να την «κολλήσει» με το «Τούτος ο τάφος», όπως κι έγινε έτσι ώστε να μοιάζει ένα ολοκληρωμένο τραγούδι. Επομένως, ουσιαστικά η πρώτη εκτέλεση του αυθεντικού «Θέλω να τα πω» ανήκει στον Βελή… [Πηγή: madblog.gr]

Με παρέσυρε εκείνη (Βασίλης Τσιτσάνης)

Με παρέσυρε εκείνη

Σύνθεση & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Μπάσο: Αντώνης Τουρκογιώργης
Κιθάρα: Γιάννης Σπάθας & Στέλιος Καρύδας
Κρουστά: Νίκος Αντύπας
Ακορντεόν: Κώστας Καραγιάννης
Σαντούρι: Τάσος Διακογιώργης
Φλάουτο: Παναγιώτης Δράκος
Τσέλο: Στέλιος Ταχιάτης
Πιάνο: Τάσος Καρακατσάνης
Τραγούδι: Βασίλης Τσιτσάνης (μπουζούκι και τραγούδι στην εισαγωγή) /  Σταμάτης Κόκοτας
Δίσκος: Τσιτσάνης Θεοδωράκης Κόκοτας (1985)

Κλάψε με, μανούλα μου γλυκιά
χάνομαι και τούτη τη βραδιά
εγώ που ήμουνα το πρώτο παλικάρι
και με καμάρωνε της νύχτας το φεγγάρι

Μάνα, με παράσυρε μια βραδιά εκείνη
κι από τότε, μάνα μου
το κορμί μου έλιωσε
απ’ την ηρωίνη

Άδικα μην τρέχεις στον γιατρό
σβήνω κι είναι αργά για να σωθώ
απόψε έρχεται ο Χάρος να με πάρει
δεκαοχτάχρονο ακόμα παλικάρι

Μάνα, με παράσυρε μια βραδιά εκείνη
κι από τότε, μάνα μου
το κορμί μου έλιωσε
απ’ την ηρωίνη

Έχε γεια κι εσύ, ζωή γλυκιά
σώστε τώρα τ’ άλλα τα παιδιά
προτού κτυπήσουνε θλιμμένα οι καμπάνες
προτού το σπλάχνο τους να κλάψουν κι άλλες μάνες

Μάνα, με παράσυρε μια βραδιά εκείνη
κι από τότε, μάνα μου
το κορμί μου έλιωσε
απ’ την ηρωίνη

Πληροφορίες για τον δίσκο:

Πρόκειται για μία συνάντηση «γιγάντων». Ο Μίκης Θεοδωράκης έχει δηλώσει κατ’ επανάληψη την αγάπη και τον θαυμασμό του προς τον Βασίλη Τσιτσάνη, που τον θεωρεί μέγα δάσκαλό του στο λαϊκό τραγούδι. Επίσης, είναι η πρώτη και μοναδική φορά που ο Σταμάτης Κόκοτας συναντιέται δισκογραφικά με τον Μίκη Θεοδωράκη, ενώ υπήρξε ένας από τους τραγουδιστές που πολύ αγαπούσε ο Βασίλης Τσιτσάνης.

Ο δίσκος περιλαμβάνει πέντε ανέκδοτα μέχρι τότε τραγούδια του Τσιτσάνη και πέντε ανέκδοτα τραγούδια του Μίκη σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου (γράφτηκαν το 1983 και αποτελούσαν τον κύκλο «Το Παλιό Τελωνείο» καθώς και ένα τραγούδι σε ποίηση της Αγγελικής Ελευθερίου από το έργο «Φαίδρα [τραγούδια αγάπης]» που είχε κυκλοφορήσει νωρίτερα την ίδια χρονιά (1985). Το μουσικό θέμα του τραγουδιού «Ο έρωτας» πρωτακούστηκε ως ορχηστρικό στην ταινία «Αλέξης Ζορμπάς» (1964) του Μιχάλη Κακογιάννη. Συγκινητική στιγμή του δίσκου αποτελεί η εισαγωγή του τραγουδιού «Με παρέσυρε εκείνη» όπου ακούμε τον Βασίλη Τσιτσάνη να το προβάρει παίζοντας και τραγουδώντας ο ίδιος, ενώ στη συνέχεια το ακούμε ερμηνευμένο από τον Κόκοτα.

Την ενορχήστρωση και τη διεύθυνση της λαμπρής δεκαμελούς λαϊκής ορχήστρας ανέλαβε ο Μίκης Θεοδωράκης.

Μαυραγορίτης μάγκας (Γιώργος Χατζηνάσιος & Μιχάλης Μπουρμπούλης)

Μαυραγορίτης μάγκας

Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Γιώργος Χατζηνάσιος
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Σόλο μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Ακουστική κιθάρα: Γιάννης Δέδες
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Κρουστά: Νίκος Αντύπας
Κλασικό μπάσο: Νύσος Πανταζής
Ηλεκτρικό μπάσο: Γιώργος Ζηκογιάννης
Μπαγλαμάς: Πάνος Ιατρού
Ακορντεόν: Γιώργος Καραθανάσης
Πιάνο: Γιώργος Χατζηνάσιος
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα συναξάρια (1981)

Δυο χρόνια σ’ ένα σπίτι
δεν άναψ’ ένα φως
τον πήρανε μια Τρίτη
δεκάξι του μηνός

Μαυραγορίτης μάγκας
τσιράκι του βαλέ
τέτοιος λεβέντης άντρας
μες στο Γεντί Κουλέ
Φτωχιά Θεσσαλονίκη
Καλαμαριά πικρή
ο βίος καταδίκη
κι η φτώχεια φυλακή

Δυο τρεις χωροφυλάκοι
τον σέρναν από μπρος
κι ο Χάρος με σακάκι
πιο πίσω σαν γαμπρός

Μαυραγορίτης μάγκας
τσιράκι του βαλέ
τέτοιος λεβέντης άντρας
μες στο Γεντί Κουλέ
Φτωχιά Θεσσαλονίκη
Καλαμαριά πικρή
ο βίος καταδίκη
κι η φτώχεια φυλακή

Γράφει ο Γιώργος Χατζηνάσιος στο εσώφυλλο του δίσκου:
Ο κύκλος τραγουδιών Τα συναξάρια είναι μια «πορεία» μέσα απ’ την καθημερινότητα την απλή και τόσο ανθρώπινη που γίνεται τραγούδι. Η αυθεντικά λαϊκή φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου πραγματοποίησε το αποτέλεσμα που είχα φανταστεί. Με αυτά τα τραγούδια θέλω να υπογραμμίσω την προσπάθεια που κάνει ο συνθέτης για να ξεφύγει απ’ την τυποποίηση και τους χαρακτηρισμούς όπως λαϊκός, ελαφρός, δυτικός, στρατευμένος κλπ. Που στιγματίζουν τη δουλειά του και περιορίζουν το έργο του. Αυτές τις σκέψεις τις εμπιστεύομαι σ’ αυτούς που θα ασχοληθούν με οποιοδήποτε τρόπο μ’ αυτόν τον δίσκο, έχοντας υπ’ όψη μου ότι πάντοτε βαραίνει το αποτέλεσμα.

Τι λέει ο Μιχάλης Μπουρμπούλης για το τραγούδι «Μαυραγορίτης μάγκας»:
Το 1961 υπηρετούσα στρατιώτης στην Θεσσαλονίκη ως Ασυρματιστής στο 478 Τάγμα Διαβιβάσεων. Ήξερα καλά από τις ερασιτεχνικές αναγνώσεις μου την ιστορία της πόλης. Εκείνο που με έθλιβε όμως ήταν η ταχύτατη ανοικοδόμηση και τα αποτελέσματα αυτής: Το γκρέμισμα θαυμάσιων σπιτιών του παρελθόντος, καθώς και η εγκατάλειψη των υπαρχόντων μνημείων. Συντήρηση σχεδόν καμία. Μέρα με την ημέρα περίμενα να γκρεμίσουν και τον Λευκό Πύργο. Την διάθεση την είχαν οι εργολάβοι, αλλά δεν το τόλμησαν ευτυχώς γιατί φοβήθηκαν τα κεφάλια τους. Τότε άρχισα και τις επισκέψεις σε ό,τι είχε διασωθεί. Απόρησα γιατί οι γερμανοί δεν ισοπέδωσαν το Εβραϊκό Νεκροταφείο. Η απορία μου μένει ακόμη αναπάντητη. Όταν τελείωσα με τις εκκλησίες και ό,τι άλλο έκρυβε για μένα μυστήριο και ενδιαφέρον, άρχισα τις επισκέψεις στην Άνω Πόλη και ειδικά στο Επταπύργιο. Εκεί βρήκα αρκετά διασωσμένα σπίτια που έδιναν κάπως τον παλαιικό χαρακτήρα της συνοικίας. Μέσα στο Κάστρο υπήρχαν πολλοί φτωχοί που ζούσαν σε σχεδόν εγκαταλελειμμένα οικήματα. Ρωτούσα να μου εξηγήσουν το κάθε τι που έβλεπα. Γυναίκες με φτωχικά ρούχα, παιδιά αδύνατα μέσα στις λάσπες να παίζουν ανυποψίαστα. Άντρες κατσούφηδες, με εργαλεία στα χέρια, να πηγαινοέρχονται λες και ήταν επιστρατευμένοι. Εκεί είδα και γνώρισα, μιαν άλλη Θεσσαλονίκη. «Αλήθεια», σκέφτηκα, «ποια από τις δύο “Θεσσαλονίκες” είναι η πραγματική;».
Το Γεντί Κουλέ και η ιστορία που έκρυβε στα σπλάχνα του, μου τράνταξαν τα σωθικά. Ρώταγα, ρώταγα, κάποιοι μου είπαν ότι υπήρχαν ακόμη εν ζωή μερικοί που βίωσαν την φυλακή και πλησίασαν τον θάνατο. Μου τόνισαν πως δεν ήταν όλοι ήρωες, υπήρχαν και κάτι “καλόπαιδα” που κανονικά πλήρωσαν τις πράξεις τους.
Μετά ακολούθησε σιωπή, λες και μεταξύ τους συνεννοήθηκαν να μην με εμπιστεύονται. Ίσως για τον λόγο αυτό να έφταιγε η ύποπτη, κατ’ εκείνους, επιμονή μου και τα στρατιωτικά ρούχα που φορούσα. Μπήκα σε κάνα-δυο ταβερνεία, αλλά και εκεί άρχων Νόμος η σιωπή. Δεν σταμάτησα. Όταν το μυαλό μου φορτώθηκε και δεν άντεχε άλλο, δεν ξαναπήγα. Έμεινα με την σκιώδη ανάμνηση.
Να γιατί, όταν ο Γ. Χατζηνάσιος δημιουργούσε τα «Συναξάρια» με τον Δ. Μητροπάνο και ζήτησε την συμμετοχή μου, έγραψα το «Μαυραγορίτης μάγκας». Το θεωρούσα σαν μια συμβολική προσφορά για τα χρόνια, τους ανθρώπους και μιαν άλλη “φυλή” που στριμώχτηκε, έζησε ή πέθανε στα σκοτεινά μπουντρούμια εκείνης της κόλασης, για διάφορους λόγους, είτε ηθικούς, είτε εγκληματικούς. Το να προσπαθήσεις να ξεδιαλύνεις τους μεν από τους δε, είναι άλυτο πρόβλημα που επιμένει να ζει στον χώρο του μυστηρίου.
[πηγή: περιοδικό Όγδοο]

Δε με θέλεις (Σταύρος Κουγιουμτζής & Λάκης Τεάζης)

Δε με θέλεις

Σύνθεση: Σταύρος Κουγιουμτζής
Στίχοι: Λάκης Τεάζης
Τρίχορδο μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τετράχορδο μπουζούκι & μπαγλαμάς: Γιάννης Μπιθικώτσης & Βασίλης Ηλιάδης
Κιθάρες: Κώστας Νικολόπουλος
Κιθάρα & μπαγλαμάς: Τώνης Άγας
Κρουστά: Ηλίας Κουλούρης & Τάσος Λιβέρης
Μπάσο: Πάνος Γεωργοτάς
Πιάνο: Τάσος Καρακατσάνης & Χ. Κωνσταντινίδης
Ακορντεόν: Γιώργος Καραθανάσης
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα νυχτέρια μας (1985)

Έκλαψα μια νύχτα κρύα
για τη μαύρη σου καρδιά
όπως κλαίνε κάτι πλοία
που τα τρώει η σκουριά

Δε με θέλεις, μου το είπες
μια ζωή το ίδιο λες
και γυρνώ σαν τους αλήτες
που δεν ξέρουνε γιορτές

Έκλαψα πολλούς χειμώνες
για τη μαύρη σου καρδιά
όπως κλαίνε στους στρατώνες
κάτι αμούστακα παιδιά

Δε με θέλεις, μου το είπες
μια ζωή το ίδιο λες
και γυρνώ σαν τους αλήτες
που δεν ξέρουνε γιορτές

Άκης Πάνου, Εγώ καλά σου τα ’λεγα (με τον Νίκο Παπαδάτο)

Εγώ καλά σου τα ’λεγα

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Δημήτρης Παπαδόπουλος
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Ερμηνεία: Νίκος Παπαδάτος [πρώτη εκτέλεση από τον Στράτο Διονυσίου σε δίσκο 45 στροφών το 1971]
Δίσκος: Άκη Πάνου το μέτρο της αγάπης (1980)

Εγώ καλά σου τα ’λεγα
και τ’ άκουγες παράλογα
Περπάτησε ανάλογα
Θυμάσαι που σου τα ’λεγα;
Εγώ καλά σου τα ’λεγα

Γιατί δε συμβιβάζεσαι;
Πού τρέχεις και τι βιάζεσαι;
Αμάρτησες; Κολάζεσαι
Αδίκως θυσιάζεσαι
Γιατί δε συμβιβάζεσαι;

Αφού το κρίμα κρίνεται
κι ο αίτιος ευθύνεται
το πίνεις και δεν πίνεται
εξαίρεση δε γίνεται
αφού το κρίμα κρίνεται

Πληροφορίες για τον δίσκο

Αντιγράφω το σημείωμα του Στέλιου Ελληνιάδη για τον δίσκο από το οπισθόφυλλό του:

Τα τραγούδια αυτού του δίσκου ηχογραφήθηκαν στην Αθήνα τον Ιούνη του 1980 και κυκλοφόρησαν σαν ανεξάρτητη παραγωγή από τους ίδιους τους ερμηνευτές τους σε διάφορες πόλεις της Αμερικής, όπου και δουλεύουν τα τελευταία χρόνια. Μερικά απ’ αυτά είχαν πρωτοκυκλοφορήσει σε μικρούς δίσκους και ήταν δυσεύρετα εδώ στην Ελλάδα και άλλων οι πρώτες εκτελέσεις δεν ήταν από πλευρά ερμηνείας ικανοποιητικές.

Αυτοί είναι οι δύο βασικοί λόγοι που οδήγησαν τον Άκη Πάνου στο στούντιο. Στάθηκα για άλλη μια φορά τυχερός ζώντας αυτή την τελετουργία που πολλές φορές κρατούσε μέχρι αργά τη νύχτα. Η απόλυτη προσήλωση του δημιουργού στο έργο του και ο σεβασμός των εκτελεστών σ’ αυτό και σ’ αυτόν συνθέτουν την ατμόσφαιρα της ηχοληψίας.

Αναμφισβήτητα έχουμε να κάνουμε με μια ανθολογία λαϊκών τραγουδιών από τα καλύτερα όχι μόνο του συνθέτου αλλά και του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού συνολικά.

Άκης Πάνου, Το μέτρο της αγάπης (με τον Νίκο Παπαδάτο & τη Λίτσα Παπαδάτου)

Το μέτρο της αγάπης

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Δημήτρης Παπαδόπουλος
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Ερμηνεία: Νίκος Παπαδάτος & Λίτσα Παπαδάτου [πρώτη εκτέλεση από τον Μιχάλη Μενιδιάτη και τη Βούλα Γκίκα σε δίσκο 45 στροφών το 1970]
Δίσκος: Άκη Πάνου το μέτρο της αγάπης (1980)

Αν ήξερα πού βρίσκεται
το μέτρο της αγάπης
θα το ’παιρνα να μέτραγα
το πόσο μ’ αγαπάς

Πώς γίνεται να μ’ αγαπάς
και να ’σαι και σατράπης
δε γίνεται να μ’ αγαπάς
και να με τυραννάς

Εγώ πεθαίνω
όταν δακρύζεις αρρωσταίνω
κι εσύ με κάνεις
να καταριέμαι τη ζωή

Γι’ αυτό σου λέω
πως η αγάπη σου είναι λίγη
κι αυτό με πνίγει
από το βράδυ ως το πρωί

Φαρμάκι και μαρτύριο
δεν είναι η αγάπη
δεν είναι δηλητήριο
μα κάτι πιο γλυκό

Πώς γίνεται να μ’ αγαπάς
και να ’σαι και σατράπης
δε γίνεται να μ’ αγαπάς
δεν είναι λογικό

Εγώ πεθαίνω
όταν δακρύζεις αρρωσταίνω
κι εσύ με κάνεις
να καταριέμαι τη ζωή

Γι’ αυτό σου λέω
πως η αγάπη σου είναι λίγη
κι αυτό με πνίγει
από το βράδυ ως το πρωί

Πληροφορίες για τον δίσκο

Αντιγράφω το σημείωμα του Στέλιου Ελληνιάδη για τον δίσκο από το οπισθόφυλλό του:

Τα τραγούδια αυτού του δίσκου ηχογραφήθηκαν στην Αθήνα τον Ιούνη του 1980 και κυκλοφόρησαν σαν ανεξάρτητη παραγωγή από τους ίδιους τους ερμηνευτές τους σε διάφορες πόλεις της Αμερικής, όπου και δουλεύουν τα τελευταία χρόνια. Μερικά απ’ αυτά είχαν πρωτοκυκλοφορήσει σε μικρούς δίσκους και ήταν δυσεύρετα εδώ στην Ελλάδα και άλλων οι πρώτες εκτελέσεις δεν ήταν από πλευρά ερμηνείας ικανοποιητικές.

Αυτοί είναι οι δύο βασικοί λόγοι που οδήγησαν τον Άκη Πάνου στο στούντιο. Στάθηκα για άλλη μια φορά τυχερός ζώντας αυτή την τελετουργία που πολλές φορές κρατούσε μέχρι αργά τη νύχτα. Η απόλυτη προσήλωση του δημιουργού στο έργο του και ο σεβασμός των εκτελεστών σ’ αυτό και σ’ αυτόν συνθέτουν την ατμόσφαιρα της ηχοληψίας.

Αναμφισβήτητα έχουμε να κάνουμε με μια ανθολογία λαϊκών τραγουδιών από τα καλύτερα όχι μόνο του συνθέτου αλλά και του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού συνολικά.

Άκης Πάνου, Ούτε σπίθα ούτε λέξη (με τη Λίτσα Παπαδάτου & τον Νίκο Παπαδάτο)

Ούτε σπίθα ούτε λέξη

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Δημήτρης Παπαδόπουλος
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Ερμηνεία: Λίτσα Παπαδάτου & Νίκος Παπαδάτος [πρώτη εκτέλεση από την Πόλυ Πάνου σε δίσκο 45 στροφών το 1973]
Δίσκος: Άκη Πάνου το μέτρο της αγάπης (1980)

Μια σπίθα ήταν αρκετή
να γίνει πυροφάνι
μια λέξη ήταν αρκετή
την πίκρα να γλυκάνει

Κι ούτε σπίθα ούτε λέξη
ποιος αλήθεια να ’χει φταίξει
ήρθε κι έφυγε στις έξι, στο αμίλητο
ήρθε κι έφυγε στις έξι
και το δάκρυ έχει τρέξει
δηλητήριο στο στόμα το αφίλητο

Μια σπίθα ήταν αρκετή
ν’ ανοίξει η καρδιά μου
μια λέξη ήταν αρκετή
να στρώσω την ποδιά μου

Κι ούτε σπίθα ούτε λέξη
ποιος αλήθεια να ’χει φταίξει
ήρθε κι έφυγε στις έξι, στο αμίλητο
ήρθε κι έφυγε στις έξι
και το δάκρυ έχει τρέξει
δηλητήριο στο στόμα το αφίλητο

Πληροφορίες για τον δίσκο

Αντιγράφω το σημείωμα του Στέλιου Ελληνιάδη για τον δίσκο από το οπισθόφυλλό του:

Τα τραγούδια αυτού του δίσκου ηχογραφήθηκαν στην Αθήνα τον Ιούνη του 1980 και κυκλοφόρησαν σαν ανεξάρτητη παραγωγή από τους ίδιους τους ερμηνευτές τους σε διάφορες πόλεις της Αμερικής, όπου και δουλεύουν τα τελευταία χρόνια. Μερικά απ’ αυτά είχαν πρωτοκυκλοφορήσει σε μικρούς δίσκους και ήταν δυσεύρετα εδώ στην Ελλάδα και άλλων οι πρώτες εκτελέσεις δεν ήταν από πλευρά ερμηνείας ικανοποιητικές.

Αυτοί είναι οι δύο βασικοί λόγοι που οδήγησαν τον Άκη Πάνου στο στούντιο. Στάθηκα για άλλη μια φορά τυχερός ζώντας αυτή την τελετουργία που πολλές φορές κρατούσε μέχρι αργά τη νύχτα. Η απόλυτη προσήλωση του δημιουργού στο έργο του και ο σεβασμός των εκτελεστών σ’ αυτό και σ’ αυτόν συνθέτουν την ατμόσφαιρα της ηχοληψίας.

Αναμφισβήτητα έχουμε να κάνουμε με μια ανθολογία λαϊκών τραγουδιών από τα καλύτερα όχι μόνο του συνθέτου αλλά και του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού συνολικά.