Σπύρος Τσακνιάς, Άλλοθι

Θάνος Μικρούτσικος & Λίνα Νικολακοπούλου, Μια πίστα από φώσφορο
(τραγούδι: Χάρις Αλεξίου / δίσκος: Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια (1990))

Άλλοθι

Θα μαζέψω μιαν αγκαλιά σπάρτα, κλωνάρια μυγδαλιάς, να ζεστάνω το μοναχικό σπίτι, τ’ άδειο δωμάτιο. Θα συμμαζέψω τα σκορπισμένα χαρτιά, θα πετάξω τ’ αποτσίγαρα, θα συγυρίσω τ’ ανάρμοστα όνειρα, τις ατίθασες μνήμες. Θα διώξω

τον ίσκιο που ρίχνουν οι λέξεις πάνω στα ποιήματα, τον ίσκιο που ρίχνουν τα ποιήματα πάνω στη δυστυχία, να μείνει ανόθευτο το βράδυ κι η γαλήνη του, κι ο πόνος, γυμνό μαχαίρι, ν’ αστράφτει στο σκοτάδι. Όχι

δεν με τρομάζει το σκοτάδι. Νυχτοβατώ ανάμεσα σε πράγματα που ήταν κάποτε ανθρώπινα κι έγιναν φαντάσματα: ο σκυθρωπός καθρέφτης, η βαρύθυμη καρέκλα, τ’ απαρηγόρητο σκαμνί, η απελπισμένη σιφονιέρα. Όχι

δεν προσπαθώ να σας γελάσω: Αν είναι να ζήσουμε δίχως αυταπάτες, πρέπει να συνηθίσουμε στο πολικό ψύχος ενός μοναχικού σπιτιού, ενός άδειου δωματίου. Γι’ αυτό στρέφομαι στ’ αγριολούλουδα, τα βότανα, τ’ άνθη της σέρας, τα εξημερωμένα φυτά. Είναι κι αυτό ένα άλλοθι, ή μια ακόμη αυταπάτη,

–η τελευταία αυταπάτη. Μη με ρωτήσετε ποιος φταίει, δεν ξέρω ποιον να κατηγορήσω κι αν είναι σκόπιμο ν’ αναζητούμε πάντα κάποιον ένοχο ή κάποιο εξιλαστήριο θύμα ή μήπως είναι απείρως προτιμότερο να ζούμε με την υποψία μιας απέραντης αθωότητας.

Από τη συλλογή Χαμηλό βαρομετρικό (1987) του Σπύρου Τσακνιά

Πηγή: ανθολογία Η δεύτερη μεταπολεμική ποιητική γενιά (1950-1970) του Ανέστη Ευαγγέλου (εκδ. Παρατηρητής, 1994)

Advertisements

Σπύρος Τσακνιάς, Αλλαξοκαιριά

Αλλαξοκαιριά

Σηκώθηκε τότες ένας στρόβιλος, ένας κακός αέρας κι έδιωξε όλα τα πουλιά και μόνο δυο χελιδονάκια ξέμειναν φοβισμένα στη φωλιά τους. Τρεις μήνες πριν είχαμε καταθέσει τα όπλα και πάνω στα βουνά τα χιόνια πήρανε να λιώνουν. Σε λίγο θα φούντωνε πάλι η ροδαφινιά, η αλισφακιά, το μοσχαρδίνι, το ρηγόχορτο. Ανεκλάλητος καιρός κι ύστερα γύρισε στη βροχή και γίναμε μουσκίδι.

Από τη συλλογή Χαμηλό βαρομετρικό (1987) του Σπύρου Τσακνιά

Πηγή: ανθολογία Η δεύτερη μεταπολεμική ποιητική γενιά (1950-1970) του Ανέστη Ευαγγέλου (εκδ. Παρατηρητής, 1994)

Σπύρος Τσακνιάς, Προφυλάξεις

Προφυλάξεις

Αυτές τις ρωγμές που ψηλαφείς στις λέξεις μου τις έκανε ο φόβος. Ακόμα και τότε που περνούσα στην πιο βαθιά παρανομία, κάποιος έξυπνος θα βρισκόταν να παρερμηνεύσει τις αλληγορίες μου. Μερικοί μάλιστα έφτασαν στο σημείο να ακτινογραφούν τα οράματά μου. Γι’ αυτό συνήθισα να ονειρεύομαι κατ’ αραιά διαστήματα και να κυκλοφορώ μόνο τη νύχτα. Συμβαίνει κιόλας, αν υποψιαστώ κάτι, να αναβάλω ένα όνειρο επ’ αόριστον. «Δώσε τόπο στην οργή», λέω μέσα μου, «δεν βρίσκεις άκρη με δαύτους». Έτσι λοιπόν γλίστραγα πάντα.

Παρ’ όλ’ αυτά ο φόβος επιμένει.

Από τη συλλογή Ονειροσκόπιο (1984) του Σπύρου Τσακνιά

Πηγή: ανθολογία Η δεύτερη μεταπολεμική ποιητική γενιά (1950-1970) του Ανέστη Ευαγγέλου (εκδ. Παρατηρητής, 1994)

Σπύρος Τσακνιάς, Αμφίβιο

Αμφίβιο

Ζούσε εξίσου άνετα στο φως και στο σκοτάδι κι ισορροπούσε εύστοχα ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα. Δεν ήξερες ποτέ σου αν χαμογελάει από ευγένεια από συνήθεια από πίκρα από χαρά ή από θλίψη. Κι όταν θύμωνε ή έκλαιγε τα πράγματα περιπλέκονταν ακόμα περισσότερο. Γενικώς ειπείν επρόκειτο για πλάσμα συμπαθές. Ένα ωραίο αμφίβιο περίτρομο και θαρραλέο.

Από τη συλλογή Ιστορίες για το Σέργιο (1976) του Σπύρου Τσακνιά

Πηγή: ανθολογία Η δεύτερη μεταπολεμική ποιητική γενιά (1950-1970) του Ανέστη Ευαγγέλου (εκδ. Παρατηρητής, 1994)

Σπύρος Τσακνιάς, Λόγιος

Λόγιος

Έφυγε απ’ το μέτωπο
παράτησε την πανοπλία
την ασπίδα και το δόρυ.
Είπε που ήταν άρρωστος βαριά
πως είχεν ηπατίτιδα ή έλκος.

Γυρίζει τώρα στην πρωτεύουσα
και ρητορεύει
και γράφει άρθρα στις εφημερίδες
για τα κατορθώματά μας.

Από τη συλλογή Εν Αυλίδι (1976) του Σπύρου Τσακνιά

Πηγή: ανθολογία Η δεύτερη μεταπολεμική ποιητική γενιά (1950-1970) του Ανέστη Ευαγγέλου (εκδ. Παρατηρητής, 1994)