Νίκος Καρανικόλας, [Μου σκόνισε τη θάλασσα ο καιρός…]

Μου σκόνισε τη θάλασσα ο καιρός
έχασα τον ορίζοντα τον τελευταίο φάρο.

Ωρίμασεν ο λόγος, αλλάξαμε πυκνές ματιές
βρέθηκαν οι κατάλληλες χειρονομίες
σύντομα θα μιλήσουμε με ανοιχτά χαρτιά
σύντομα τα μοιραία και αναπόφευκτα θα ειπωθούν
θα μάθετε γιατί δεν βλέπεται η πανσέληνος
γιατί βραχύνεται ο χρόνος του ύπνου
και πολλαπλασιάζονται οι επισκέψεις σε χώρους ανανήψεως.

Τότε θα πείτε εξεμέτρησε το ζην ή κινδυνεύει
θα πρέπει να τον αγαπούμε περισσότερο.

Από τη συλλογή 13 ποιήματα (1963) του Νίκου Καρανικόλα

Πηγή: ανθολογία Η δεύτερη μεταπολεμική ποιητική γενιά (1950-1970) του Ανέστη Ευαγγέλου (εκδ. Παρατηρητής, 1994)

Advertisements

Νίκος Καρανικόλας, Εδήλωσα απουσία

Εδήλωσα απουσία

Δεν φτάνουν τα χαμόγελα για να πείσεις
άκουσες πάλι να φωνάζουν τ’ όνομά σου
και είπες: είσαι και δεν είσαι εσύ
σήκωσες και δε σήκωσες το χέρι σου.

Οι αίθουσες είναι γεμάτες πρόσωπα πελιδνά
που ζωηρεύουν με μια πρόσκληση
τα σαλόνια έγιναν λέσχες αγάπης
και επιτέλους ενδιαφέρονται
φροντίζουν να περάσουν ένα υποφερτό απόγευμα
εσύ χαμογελάς πάντα αδιαπέραστος –αυτό πιστεύεις–
δε φτάνουν όμως τα πρωινά για να ζήσεις
ούτε οι επισκέψεις σε χώρους ανανήψεως.

Από τη συλλογή 13 ποιήματα (1963) του Νίκου Καρανικόλα

Πηγή: ανθολογία Η δεύτερη μεταπολεμική ποιητική γενιά (1950-1970) του Ανέστη Ευαγγέλου (εκδ. Παρατηρητής, 1994)