Θάνος Μικρούτσικος & Μπάμπης Τσικληρόπουλος, Ελένη

Ελένη

Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Στίχοι: Μπάμπης Τσικληρόπουλος
Τραγούδι: Χαρούλα Αλεξίου
Δίσκος: Η αγάπη είναι ζάλη (1986)

Ζούμε σ’ έναν κόσμο μαγικό
με φόντο την Ακρόπολη, το Λυκαβηττό
γεμάτα τα μπαλκόνια πολιτικά αηδόνια
υποσχέσεις και αγάπες και πολύχρωμα μπαλόνια
για ευτυχισμένα χρόνια

Κι εσύ Ελένη και κάθε Ελένη
της επαρχίας της Αθήνας κοιμωμένη
κι εσύ Ελένη και κάθε Ελένη
η ζωή σου, να το ξέρεις, είναι επικηρυγμένη
να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο
κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει

Κι εσύ Ελένη και κάθε Ελένη
της επαρχίας της Αθήνας κοιμωμένη

Ζούμε σ’ ένα κόσμο μαγικό
υποχθόνια δουλεύει με μοναδικό σκοπό
να σε μπάσει στο παιχνίδι τη ζωή σου πως θα φτιάξει
να σου τάξει, να σου τάξει, την ψυχή σου να ρημάξει
κι όταν φτάσει να ελέγχει της ελπίδας σου τον πόνο
δεν του φτάνει ετούτο μόνο

Με γλυκόλογα σε παίρνει απ’ το χέρι
σε βαφτίζει της Ελλάδας νοικοκύρη
κι εκεί που λες αλλάξανε τα πράγματα και σηκώνεις το ποτήρι
αρπάζει, κλέβει τ’ όνειρό σου και του κάνει χαρακίρι

Κι εσύ Ελένη και κάθε Ελένη
της επαρχίας της Αθήνας κοιμωμένη
κι εσύ Ελένη και κάθε Ελένη
η ζωή σου, να το ξέρεις, είναι επικηρυγμένη
να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο
κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει

Κι εσύ Ελένη και κάθε Ελένη
της επαρχίας της Αθήνας κοιμωμένη

Advertisements

Μάνος Χατζιδάκις & Γιάγκος Αραβαντινός: Ήρθε βοριάς, ήρθε νοτιάς

Με τη Δήμητρα Γαλάνη και τον Μάνο Χατζιδάκι

Μεταγενέστερη εκτέλεση του τραγουδιού με τον Ηλία Λιούγκο και τον Μάνο Χατζιδάκι
(από τον δίσκο Ο Μάνος Χατζιδάκις στη Ρωμαϊκή αγορά (1986) με ερμηνευτές τη Μαρία Φαραντούρη, την Έλλη Πασπαλά, τον Βασίλη Λέκκα και τον Ηλία Λιούγκο
)

Ήρθε βοριάς, ήρθε νοτιάς

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Στίχοι: Γιάγκος Αραβαντινός
Τραγούδι: Νίκη Καμπά & χορωδία
Ταινία: Δύο κόσμοι (1949) των Γιάννη Φιλίππου & Ιάσονα Νόβακ

Αγάπη μου, σε γύρευα
σ’ αυγή και σε φεγγάρι
και στα ψηλά τα σύννεφα
σε γύρευα τυφλός
μα ήρθε ο καιρός, ήρθε η βροχή
κι η δροσερή σου χάρη
αγάπη μου, σε γύρεψα
γιατί ήσουν ουρανός

Κι αν ο Θεός που σ’ έπλασε
με μιαν ευχή μεγάλη
να ’χεις αστέρι στα μαλλιά
και μια χρυσή καρδιά
στ’ αλώνια ευθύς υψώθηκε
το χρυσαφένιο στάρι
κι η αγάπη μου μ’ αγάπησε
γιατί ήμουν ουρανός

Αγάπη μου, πώς σ’ έχασα
πώς η καρδιά μου εστάθη
και τα πουλιά σ’ αρπάξανε
μες στην πολλή βροχή
ήρθε βοριάς, ήρθε νοτιάς
το κύμα να σε πάρει
αγάπη μου, που μου ’φυγες
γιατί ήσουν ουρανός

Αφροδίτη Μάνου, Η νύχτα

Η νύχτα

Μουσική & στίχοι: Αφροδίτη Μάνου
Τραγούδι: Αφροδίτη Μάνου
Δίσκος: Σαν Αφροδίτη (1986)

Η νύχτα ξέρει και φοβάται
μας αγαπάει, μας λυπάται
μαζί μας πίνει και ξενυχτάει
και το πρωί για ύπνο πάει

Η νύχτα θέλει να αγαπιέται
και από έρωτα χτυπιέται
καπνίζει, βρίζει και διαβάζει
κλαίει σαν παιδί κι αναστενάζει

Η νύχτα παίζει και κιθάρα
και μένει πάντα από τσιγάρα
γράφει τραγούδια και ζηλεύει
γυρνάει στους δρόμους κι αλητεύει

Η νύχτα ντύνεται γυναίκα
και ξεκινάει κατά τις δέκα
τους άλλους βάζει να τα σπάνε
και τα πληρώνει όσα κερνάνε

Η νύχτα κάνει απιστίες
και παίρνει μέρος σε ληστείες
βάζει μια βόμβα στην Κυψέλη
κι ύστερα λέει ό,τι θέλει

Η νύχτα ό,τι και να γίνει
αναλαμβάνει την ευθύνη
αυτός που ξέρει τι συμβαίνει
ζει με τη νύχτα και σωπαίνει

Αφροδίτη Μάνου, Ο βασιλιάς κι εγώ

Ο βασιλιάς κι εγώ

Μουσική & στίχοι: Αφροδίτη Μάνου
Τραγούδι: Αφροδίτη Μάνου
Δίσκος: Σαν Αφροδίτη (1986)

Στο παρθένο σου δάσος φοβάμαι να μπω
με τσιγάρο αναμμένο και τέτοιον καιρό
δυναμώνει ο αέρας, χρυσόμαλλο δέρας
μπορεί να με φας πριν σου πω σ’ αγαπώ

Απ’ τη μέση του δρόμου σού τηλεφωνώ
μόνο θάλασσα βλέπω εδώ κι ουρανό
στις μικρές αχιβάδες φωτάκια χιλιάδες
μα, πού είναι το φως μου το αληθινό;

Επιστρέφω σ’ εσένα ξανά σαν τρελή
να σε δω που θα βγαίνεις την ανατολή
βασιλιά της καρδιάς μου κι απ’ το τατουάζ μου
εσύ με πονάς και με καις πιο πολύ

Νίκος Παπάζογλου, Φύσηξε ο βαρδάρης

Φύσηξε ο βαρδάρης

Μουσική & στίχοι: Νίκος Παπάζογλου
Τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου
Δίσκος: Μέσω νεφών (1986)

Φύσηξε ο Βαρδάρης και καθάρισε
ήλιος λες και τελείωσε ο χειμώνας
βγήκα μια βόλτα και μπροστά της βρέθηκα
στάθηκα κι απόμεινα κοιτώντας

Φλόγες ζωηρές που τρεμοπαίζουνε
τα ρούχα τα μαλλιά της στον αέρα
στη στάση πέρα δώθε σπινθηρίζουνε
τα δυο της μάτια, κάρβουνα αναμμένα

Πριν να σε χορτάσουνε τα μάτια μου
σε άρπαξε θαρρείς το λεωφορείο
κι έμεινα να κοιτώ καθώς χανόσουνα
κι έφτανε ως το κόκαλο το κρύο

Φύσηξε ο βαρδάρης και καθάρισε… Μα, τι καθαρίζει φέτος; Ανθρώπους; Ακόμα και Θεσσαλονικιούς που τόσο τον αγάπησαν και τον τραγούδησαν; Πολύ κακορίζικη χρονιά αυτό το 2011…

Καλό ταξίδι, Νίκο Παπάζογλου!

Translatum: Νίκος Παπάζογλου [Nikos Papazoglou] (1948-2011)

Ήταν μια στιγμή (Γιώργος Καζαντζής & Σοφία Κατζούρη)

Με τον Ανδρέα Καρακότα

Ήταν μια στιγμή

Μουσική: Γιώργος Καζαντζής
Στίχοι: Σοφία Κατζούρη
Πρώτη εκτέλεση: Κώστας Πρατσινάκης (δίσκος: Ήταν μια στιγμή (1986))
Δεύτερη εκτέλεση: Ανδρέας Καρακότας (δίσκος: Μπάρκο ψυχής (1999))

Ήταν μια στιγμή, μια στιγμή
στο κάτω κάτω που δε μπορώ ν’ αρνηθώ
όλα στη σκιά κι η ζωή
σαν άδειο πλάνο για να χαράξεις βαθιά

Ωστόσο, δεν θα με βρεις στα σημεία αφής
το σώμα λάθη δε συγχωρά
ακόμα κι αν θα με δεις σε κυκλώνα φυγής
το ίδιο σώμα θα αντιδρά
το σώμα λάθη δε συγχωρά

Δεν μπορώ δεμένος στο πάντα
για πάντα, για πάντα να χάνομαι
δε μπορώ να ζήσω με μνήμες που χάθηκαν
με θολές εικόνες μιας πράξης που τέλειωσε
δε μπορώ να ζήσω με σώμα που δεν αγαπώ

Ήταν μια στιγμή, μια στιγμή
στο κάτω κάτω που δε μπορώ ν’ αρνηθώ
όλα στη σκιά κι η ζωή
μια φάλτσα νότα για να την παίξεις σωστά

Ωστόσο, δε θα με βρεις στους καθρέφτες της γης
το σώμα λάθη δε συγχωρά
ακόμα κι αν θα με δεις σε κυκλώνα φυγής
το ίδιο σώμα θα αντιδρά
το σώμα λάθη δε συγχωρά

Δεν μπορώ δεμένος στο πάντα
για πάντα, για πάντα να χάνομαι
δε μπορώ να ζήσω με μνήμες που χάθηκαν
με θολές εικόνες μιας πράξης που τέλειωσε
δε μπορώ να ζήσω με σώμα που δεν αγαπώ

Και η πρώτη εκτέλεση με τον Κώστα Πρατσινάκη: