Άκης Πάνου, Δεν είπα μη (με τον Λεωνίδα Βελή)

Δεν είπα μη

Σύνθεση, στίχοι, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Τραγούδι: Λεωνίδας Βελής [πρώτη εκτέλεση από τη Ζανέτ Καπούγια στον δίσκο Ζανέτ Καπούγια: Τραγούδια… (1979)]
Δίσκος: Άκη Πάνου: πρώτη γνωριμία με τον Λεωνίδα Βελή (1984)

Μαύρη ήτανε η ώρα που ήρθα να σε δω
και πικρά τραγούδια τώρα μόνο τραγουδώ
μαύρη ήτανε η ώρα, μαύρη κι η στιγμή
μου ’δειξες την κατηφόρα και δεν είπα «μη»

Μου ’δειξες την κατηφόρα και είπα «Τι μ’ αυτό;
Μες στην αγκαλιά της τώρα θέλω να κρυφτώ.»
μαύρη ήτανε η ώρα, μαύρη κι η στιγμή
μου ’δειξες την κατηφόρα και δεν είπα «μη»

Τι κι αν έχω μετανιώσει, τώρα σ’ αγαπώ
δύναμη δεν έχω τόση «όχι» να σου πω
μαύρη ήτανε η ώρα, μαύρη κι η στιγμή
μου ’δειξες την κατηφόρα και δεν είπα «μη»

Advertisements

Άκης Πάνου, Και τότε (με τον Λεωνίδα Βελή)

Και τότε

Σύνθεση, στίχοι, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Τραγούδι: Λεωνίδας Βελής [πρώτη εκτέλεση από τη Λίτσα Διαμάντη σε δίσκο 45 στροφών το 1974]
Δίσκος: Άκη Πάνου: πρώτη γνωριμία με τον Λεωνίδα Βελή (1984)

Με το μυαλό μου σε μισώ
με τις αισθήσεις σ’ αγαπώ
είν’ ένα αίσθημα μισό
το ξέρεις πριν να σου το πω
Με το μυαλό μου σε μισώ
μα είναι το πάθος μου τρελό
και σταματάει το μυαλό
και με φιλάς και σε φιλώ

Και τότε
τραγουδάει η καρδιά
και ο νους σταματάει, σωπαίνει
και τότε
τότε μόνο αγάπη υπάρχει
το μίσος πεθαίνει

Με το μυαλό μου σε μισώ
μα τις αισθήσεις σ’ αγαπώ
είν’ ένα αίσθημα μισό
το ξέρεις πριν να σου το πω

Με το μυαλό παρακαλώ
να ήσουν όνειρο κακό
με τις αισθήσεις σε ζητώ
σαν δηλητήριο γλυκό
Με το μυαλό μου σε μισώ
μα είναι το πάθος μου τρελό
και σταματάει το μυαλό
και με φιλάς και σε φιλώ

Και τότε
τραγουδάει η καρδιά
και ο νους σταματάει, σωπαίνει
και τότε
τότε μόνο αγάπη υπάρχει
το μίσος πεθαίνει

Με το μυαλό παρακαλώ
να ήσουν όνειρο κακό
με τις αισθήσεις σε ζητώ
σαν δηλητήριο γλυκό

Άκης Πάνου, Για έλα κάθισε με μας (με τον Λεωνίδα Βελή)

Για έλα κάθισε με μας

Σύνθεση, στίχοι, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Τραγούδι: Λεωνίδας Βελής [πρώτη εκτέλεση από τον Γιώργο Νταλάρα στον δίσκο Θέλω να τα πω (1982)]
Δίσκος: Άκη Πάνου: πρώτη γνωριμία με τον Λεωνίδα Βελή (1984)

Για έλα κάθισε με μας
να δεις πώς την περνάμε
σε τι κανάλι πέσαμε
και τι κουπί τραβάμε

Για έλα κάθισε με μας
εκεί που ζούμε μείνε
θα δεις πως τούτη η ζωή
μόνο ζωή δεν είναι

Για έλα κάθισε με μας
εσύ που κάνεις χάζι
για έλα κάθισε με μας
εδώ που δεν χαράζει
να μάθεις τι ’ναι θάνατος
και ποιος τον λογαριάζει

Άκης Πάνου, Μη κατέβεις στο λιμάνι (με τον Λεωνίδα Βελή)

Μη κατέβεις στο λιμάνι

Σύνθεση, στίχοι, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Τραγούδι: Λεωνίδας Βελής [πρώτη εκτέλεση από τον Στράτο Διονυσίου και τη Βούλα Γεωργούτη σε δίσκο 45 στροφών το 1967]
Δίσκος: Άκη Πάνου: πρώτη γνωριμία με τον Λεωνίδα Βελή (1984)

Μη κατέβεις στο λιμάνι
άσε με να φύγω μόνος
άγκυρα μπορεί να γίνει
του ξενιτεμού ο πόνος

Όταν σφυρίζει το καράβι
στα χείλη πνίγεται η μιλιά
κι είναι πικρά, είναι φαρμάκι
τα τελευταία τα φιλιά

Μη κατέβεις στο λιμάνι
μείνε εδώ στο παραθύρι
ρίξε λάδι στο καντήλι
κι ένα δάκρυ στο μαντίλι

Όταν σφυρίζει το καράβι
στα χείλη πνίγεται η μιλιά
κι είναι πικρά, είναι φαρμάκι
τα τελευταία τα φιλιά

Μη κατέβεις στο λιμάνι
δε θα βρω τόσο κουράγιο
να με πάρει το καράβι
και να μείνεις στο μουράγιο

Όταν σφυρίζει το καράβι
στα χείλη πνίγεται η μιλιά
κι είναι πικρά, είναι φαρμάκι
τα τελευταία τα φιλιά

Άκης Πάνου, Χαροκόπου 1942-53 (εφτά νομά) [με τον Λεωνίδα Βελή]

Χαροκόπου 1942-53 (εφτά νομά)

Σύνθεση, στίχοι, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Τραγούδι: Λεωνίδας Βελής [πρώτη εκτέλεση από τον Γιώργο Νταλάρα στον δίσκο Θέλω να τα πω (1982)]
Δίσκος: Άκη Πάνου: πρώτη γνωριμία με τον Λεωνίδα Βελή (1984)

Εφτά νομά σ’ ένα δωμά
πού να ξαπλώ να κλείσεις μά
ο ένας πάει σινεμά
ο άλλος πέφτει και κοιμά
ύπνος με βάρδια δηλαδή
στην πόρτα σύρμα για κλειδί

Εφτά νομά δυστυχισμέ
σ’ ένα δωμά φυλακισμέ
δικαίως αγανακτισμέ
και με τα πάντα αηδιασμέ
πώς τάχεις έτσι μοιρασμέ
ντουνιά ψευτοπολιτισμέ

Οι δυο δουλε απ’ τους εφτά
από τα χρέ τι να προφτά
σαν τα τσουβά σαν τα σκουπί
εφτά νομά χωρίς ελπί
σ’ ένα δωμά μισογιαπί
ποιος να φωνά και τι να πει

Ο Άκης Πάνου γεννήθηκε το 1933 στην Καλλιθέα. Η οικογένειά του ήταν πολύ φτωχή κι έτσι στα 9 του χρόνια (το 1942) αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο και να δουλέψει. Από τη χρονιά εκείνη και ως το 1953 ζούσε στην οδό Χαροκόπου στην Καλλιθέα, στις παράγκες. Όπως ήταν φυσικό, αυτή την περίοδο της ζωής του δεν την ξέχασε ποτέ και μας την περιγράφει με τρόπο αφόρητα ρεαλιστικό έως σπαρακτικό σ’ ένα από τα συγκλονιστικότερα τραγούδια του, αυτό που ακούμε τώρα.

Άκης Πάνου, Στο σπίτι μας που μπήκανε (με τον Λεωνίδα Βελή)

Στο σπίτι μας που μπήκανε

Σύνθεση, στίχοι, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Τραγούδι: Λεωνίδας Βελής [πρώτη εκτέλεση από τον Γιάννη Λέφερη και τη Χαρούλα Λαμπράκη σε δίσκο 45 στροφών το 1973]
Δίσκος: Άκη Πάνου: πρώτη γνωριμία με τον Λεωνίδα Βελή (1984)

Στο σπίτι μας που μπήκανε
νερό στη βρύση βρήκανε
ήπιανε και πλυθήκανε
και δε μας σεβαστήκανε

Βγάλ’ τα έξω, βγάλ’ τα έξω
να φύγουν τα δαιμονικά
βάλε απήγανο στην πόρτα
και τρέχα φέρε τον παπά

Στο σπίτι μας που μπήκανε
γεμάτο πιάτο βρήκανε
σαν άρχοντες στρωθήκανε
και δε μας σεβαστήκανε

Βγάλ’ τα έξω, βγάλ’ τα έξω
να φύγουν τα δαιμονικά
βάλε απήγανο στην πόρτα
και τρέχα φέρε τον παπά

Στο σπίτι μας που μπήκανε
στρωμένη ψάθα βρήκανε
πέσανε κοιμηθήκανε
και δε μας σεβαστήκανε

Βγάλ’ τα έξω, βγάλ’ τα έξω
να φύγουν τα δαιμονικά
βάλε απήγανο στην πόρτα
και τρέχα φέρε τον παπά

Τα ναύλα (Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος)

Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Τα ναύλα (βαλς)

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Χρήστος Ψαρρός
Ακουστική κιθάρα & μπαγλαμάς: Στέλιος Καρύδας
Ηλεκτρική & ακουστική κιθάρα: Κώστας Νικολόπουλος
Ηλεκτρικό μπάσο: Νίκος Τσεσμελής
Ντραμς & κρουστά: Μέμος Κυριαζής
Σαντούρι & μεταλλόφωνο: Τάσος Διακογιώργης
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα πικροσάββατα (1984)

Κόβω δυο άστρα, τα ρίχνω ζάρια
και όπως πάντα κακή ζαριά
άσε τα λόγια και τα παζάρια
η αγάπη θέλει παλικαριά

Κόβω δυο άστρα και το φεγγάρι
κι έχω στα χέρια τον ουρανό
αχ η αγάπη, πάρ’ το χαμπάρι
θέλει κουράγιο και τσαγανό

Κόβω δυο άστρα να τα ’χω ναύλα
για να γυρίσω στην Κοκκινιά
όσο για σένα, τελεία παύλα
καρδιά σου έχεις την παγωνιά

Εργένης (Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος)

Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Εργένης (καρσιλαμάς)

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Χρήστος Ψαρρός
Ακουστική κιθάρα & μπαγλαμάς: Στέλιος Καρύδας
Ηλεκτρική & ακουστική κιθάρα: Κώστας Νικολόπουλος
Ηλεκτρικό μπάσο: Νίκος Τσεσμελής
Ντραμς & κρουστά: Μέμος Κυριαζής
Σαντούρι & μεταλλόφωνο: Τάσος Διακογιώργης
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα πικροσάββατα (1984)

Εργένης είναι ο Θεός
γι’ αυτό και κάνει θαύματα
για πάρτη του ο ουρανός
κι όλα τα ωραία πράγματα

Αλλά εγώ ο πονηρός
δεν ζω χωρίς φουστάνι
και από Μεγαλέξανδρος
κατάντησα χαϊβάνι

Εργένης είναι κι ο Χριστός
κορόιδο δεν επιάστηκε
ποτέ δεν ντύθηκε γαμπρός
κι ούτε π’ αρραβωνιάστηκε

Αλλά εγώ ο πονηρός
δεν ζω χωρίς φουστάνι
και από Μεγαλέξανδρος
κατάντησα χαϊβάνι

Κουτούκι (Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος)

Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Κουτούκι (ζεϊμπέκικος)

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Χρήστος Ψαρρός
Ακουστική κιθάρα & μπαγλαμάς: Στέλιος Καρύδας
Ηλεκτρική & ακουστική κιθάρα: Κώστας Νικολόπουλος
Ηλεκτρικό μπάσο: Νίκος Τσεσμελής
Ντραμς & κρουστά: Μέμος Κυριαζής
Σαντούρι & μεταλλόφωνο: Τάσος Διακογιώργης
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα πικροσάββατα (1984)

Άγγελος δραπέτης
από τον ουρανό
μπήκε στο κουτούκι
Φωκαίας κι Αχαρνών
άφησε τα φτερά του
στα πέτρινα σκαλιά
κι άπλωσε στο τραπέζι
τα ωραία του μαλλιά

Πια δεν θα γυρίσει
ποτέ στον ουρανό
μείναν τα φτερά του
εκεί στην Αχαρνών
Αν τύχει και τον δείτε
μιλήστε του γλυκά
γιατί έχει μαύρα μάτια
και μελαγχολικά

Γύρεψε τραγούδια
του Ανέστη του Δελιά
στο ζεϊμπέκικό του
φτερούγιζαν πουλιά
και στη στερνή τη βόλτα
και στη στερνή πενιά
χάθηκε σαν σκοτάδι
μέσα στη σκοτεινιά

Πια δεν θα γυρίσει
ποτέ στον ουρανό
μείναν τα φτερά του
εκεί στην Αχαρνών
Αν τύχει και τον δείτε
μιλήστε του γλυκά
γιατί έχει μαύρα μάτια
και μελαγχολικά

Τα παιδιά (Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος)

Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Τα παιδιά (χασαποσέρβικος)

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Χρήστος Ψαρρός
Ακουστική κιθάρα & μπαγλαμάς: Στέλιος Καρύδας
Ηλεκτρική & ακουστική κιθάρα: Κώστας Νικολόπουλος
Ηλεκτρικό μπάσο: Νίκος Τσεσμελής
Ντραμς & κρουστά: Μέμος Κυριαζής
Σαντούρι & μεταλλόφωνο: Τάσος Διακογιώργης
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα πικροσάββατα (1984)

Τα παιδιά κάτω στο δρόμο
γέλασαν τον αστυνόμο
και τη νύχτα έχουν βάψει
με του φεγγαριού τη βάψη

Αστυνόμε, αστυνόμε
τρέξε τρέξε να προλάβεις
αστυνόμε, αστυνόμε
τ’ όνειρό μας να συλλάβεις

Ένα κίτρινο μπαλόνι
είν’ ο ήλιος μες στ’ αλώνι
το τρυπήσανε τ’ αγόρια
και νυχτώνει στ’ ανηφόρια

Αστυνόμε, αστυνόμε
τρέξε τρέξε να προλάβεις
αστυνόμε, αστυνόμε
τ’ όνειρό μας να συλλάβεις

Τα παιδιά μ’ ένα σφουγγάρι
σβήσαν τώρα το φεγγάρι
το σκοτάδι να γυρίσει
να τα γλυκονανουρίσει

Αστυνόμε, αστυνόμε
τρέξε τρέξε να προλάβεις
αστυνόμε, αστυνόμε
τ’ όνειρό μας να συλλάβεις

Η βροχή (Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος)

Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Η βροχή (ζεϊμπέκικος)

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Χρήστος Ψαρρός
Ακουστική κιθάρα & μπαγλαμάς: Στέλιος Καρύδας
Ηλεκτρική & ακουστική κιθάρα: Κώστας Νικολόπουλος
Ηλεκτρικό μπάσο: Νίκος Τσεσμελής
Ντραμς & κρουστά: Μέμος Κυριαζής
Σαντούρι & μεταλλόφωνο: Τάσος Διακογιώργης
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα πικροσάββατα (1984)

Έλιωσε απόψε το φεγγάρι
κι έγινε ασημιά βροχή
και στις σκοπιές κάποιοι φαντάροι
λέν’ το τραγούδι απ’ την αρχή

Για την Ελένη, την Ελέ
σαπίζω στο Γεντί Κουλέ

Οι στάλες πέτρωσαν στο χώμα
ασήμι γέμισε η γη
μα οι φαντάροι κλαίν’ ακόμα
για τη βαθιά τους την πληγή

Για την Ελένη, την Ελέ
σαπίζω στο Γεντί Κουλέ

Το βρακί (Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος)

Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Το βρακί (ασίκικος)

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Χρήστος Ψαρρός
Ακουστική κιθάρα & μπαγλαμάς: Στέλιος Καρύδας
Ηλεκτρική & ακουστική κιθάρα: Κώστας Νικολόπουλος
Ηλεκτρικό μπάσο: Νίκος Τσεσμελής
Ντραμς & κρουστά: Μέμος Κυριαζής
Σαντούρι & μεταλλόφωνο: Τάσος Διακογιώργης
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα πικροσάββατα (1984)

Το μπαλωμένο μου βρακί
τρελαίνεται για μουσική
πιάσ’ τη φυσαρμόνικά σου
να χαρείς τα γονικά σου
πιάσ’ τη φυσαρμόνικά σου
κι όλα τα φλουριά δικά σου

Και τα κουρέλια που φορώ
τρελαίνονται για το χορό
παίξε κάτι σαν καντρίλια
να μας δούνε απ’ τη γρίλια
να μας δούνε απ’ τη γρίλια
και να σκάσουν απ’ τη ζήλια

Και τώρα που ’μαι όλος χαρά
ε ρε και να ’χα έναν παρά
στο στριφτό να τον γυρίσω
και να σε ξανακερδίσω
στο στριφτό να τον γυρίσω
δυο φορές να σ’ αγαπήσω

Τα πικροσάββατα (Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος)

Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Τα πικροσάββατα (ασίκικος)

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Χρήστος Ψαρρός
Ακουστική κιθάρα & μπαγλαμάς: Στέλιος Καρύδας
Ηλεκτρική & ακουστική κιθάρα: Κώστας Νικολόπουλος
Ηλεκτρικό μπάσο: Νίκος Τσεσμελής
Ντραμς & κρουστά: Μέμος Κυριαζής
Σαντούρι & μεταλλόφωνο: Τάσος Διακογιώργης
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα πικροσάββατα (1984)

Όλα τα πικροσάββατα
στο καπηλειό τα πίνανε
κανέναν δεν κερνούσανε
μόνο του Χάρου δίνανε

Και κάποιο πικροσάββατο
μέσα στην παραζάλη του
τα κρίματά του σκέφτηκε
κι έσκυψε το κεφάλι του

Μα τ’ άλλα πικροσάββατα
δεν του το συγχωρήσανε
στο Χάρο τον παράδωσαν
κι όλες οι στράτες κλείσανε

Γιαπί (Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος)

Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Γιαπί (χασαποσέρβικος)

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Χρήστος Ψαρρός
Ακουστική κιθάρα & μπαγλαμάς: Στέλιος Καρύδας
Ηλεκτρική & ακουστική κιθάρα: Κώστας Νικολόπουλος
Ηλεκτρικό μπάσο: Νίκος Τσεσμελής
Ντραμς & κρουστά: Μέμος Κυριαζής
Σαντούρι & μεταλλόφωνο: Τάσος Διακογιώργης
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα πικροσάββατα (1984)

Μπήκε το φεγγάρι στο γιαπί
κι έγειρε για ύπνο στο χαλίκι
τα ’πινε και γίνηκε στουπί
στο μπακαλικάκι του Τσαλίκη

Ήρθαν οι εργάτες το πρωί
γέμισε από μπράτσα το σοκάκι
πήραν το φεγγάρι για παιδί
του ’ριξαν στην πλάτη ένα σακάκι

Και το φεγγαράκι τ’ ασημί
δάκρυσ’ απ’ αγάπη κι από γλύκα
κι έγινε το δάκρυ γιασεμί
όπως η καρδιά μου όταν σε βρήκα

Ήρθαν οι εργάτες το πρωί
γέμισε από μπράτσα το σοκάκι
πήραν το φεγγάρι για παιδί
του ’ριξαν στην πλάτη ένα σακάκι

Ταξίμι (Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος)

Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Ταξίμι (καμηλιέρικος)

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Χρήστος Ψαρρός
Ακουστική κιθάρα & μπαγλαμάς: Στέλιος Καρύδας
Ηλεκτρική & ακουστική κιθάρα: Κώστας Νικολόπουλος
Ηλεκτρικό μπάσο: Νίκος Τσεσμελής
Ντραμς & κρουστά: Μέμος Κυριαζής
Σαντούρι & μεταλλόφωνο: Τάσος Διακογιώργης
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα πικροσάββατα (1984)

Ταξίμι από μπαγλαμά
και η βροχή δυνάμωσε
το παραθύρι θάμπωσε
απ’ του νοτιά το χνώτο
πιάσανε, λέει, τον Μεμά
με τα λαθραία στον ντορβά
τον πήγανε στο Πρώτο

Ο φωτογράφος με χωνί
μπαγιάτικη «Ακρόπολη»
και στην παλιά Μητρόπολη
ρολόι δίχως ώρα
αχ των ματιών σου οι ουρανοί
πικρή αγάπη μου ορφανή
σε ποιον να φέγγουν τώρα;

Μας πήραν τζάμπα τα καπνά
κάποιος στην άκρη μίλησε
και στη γωνιά του γρύλισε
βραχνά ο φωνογράφος
τζάμπα μου πήρες την καρδιά
μιαν ανεξήγητη βραδιά
κι είν’ η ζωή μου τάφος

Η λυπημένη (Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος)

Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Η λυπημένη (χασαποσέρβικος)

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Χρήστος Ψαρρός
Ακουστική κιθάρα & μπαγλαμάς: Στέλιος Καρύδας
Ηλεκτρική & ακουστική κιθάρα: Κώστας Νικολόπουλος
Ηλεκτρικό μπάσο: Νίκος Τσεσμελής
Ντραμς & κρουστά: Μέμος Κυριαζής
Σαντούρι & μεταλλόφωνο: Τάσος Διακογιώργης
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα πικροσάββατα (1984)

Τώρα που τα μάτια σου σωπαίνουν
μπαίνουν τα τραγούδια στο συρτάρι
κρύβεται στη νύχτα το φεγγάρι
και τα τριαντάφυλλα θρηνούν

Τώρα που πλαγιάζεις λυπημένη
βγαίνει ένα παράπονο στις στράτες
πνίγει τους ανύποπτους διαβάτες
και τους κάνει αναίτια να πονούν

Τώρα που η ζωή μάς έχει κάνει
«φτάνει», να μου λες, «δεν πάει άλλο»
πώς απ’ την καρδιά μου να σε βγάλω
που έμαθε από σένα ν’ αγαπά

Τώρα που πλαγιάζεις λυπημένη
βγαίνει ένα παράπονο στις στράτες
πνίγει τους ανύποπτους διαβάτες
και τους κάνει αναίτια να πονούν

Τώρα που ’χεις γίνει κάποιος στίχος
ήχος μακρινός πικρής φλογέρας
βάζει τα φτερά του ο αγέρας
και το παραθύρι μου χτυπά

Τώρα που πλαγιάζεις λυπημένη
βγαίνει ένα παράπονο στις στράτες
πνίγει τους ανύποπτους διαβάτες
και τους κάνει αναίτια να πονούν

Το χατίρι (Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος)

Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Το χατίρι (χασάπικος)

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Χρήστος Ψαρρός
Ακουστική κιθάρα & μπαγλαμάς: Στέλιος Καρύδας
Ηλεκτρική & ακουστική κιθάρα: Κώστας Νικολόπουλος
Ηλεκτρικό μπάσο: Νίκος Τσεσμελής
Ντραμς & κρουστά: Μέμος Κυριαζής
Σαντούρι & μεταλλόφωνο: Τάσος Διακογιώργης
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος & Χάρις Αλεξίου
Δίσκος: Τα πικροσάββατα (1984)

Ψυχές μαραγκιασμένες σα σφουγγάρια
ρουφάνε λίγο ήλιο απ’ το κρασί
κι αζήτητες σ’ απόμερα πατάρια
διψάνε για μια στάλα θαλασσί

Στους τοίχους της ταβέρνας τα καράβια
που χάραξε ένα χέρι απλοϊκό
γιατί να καταντήσουμε ρημάδια
δεν μάθαμε ποτέ το μυστικό

Τα δάχτυλα να σφίγγουν το ποτήρι
παινέματα και λόγια λιγοστά
Χριστέ μου, κάνε απόψε ένα χατίρι
οι τελευταίοι νά ’ρθουν πιο μπροστά

Τριανταφυλλένια (Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος)

Μίκης Θεοδωράκης & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Τριανταφυλλένια (τσιφτετέλι)

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Χρήστος Ψαρρός
Ακουστική κιθάρα & μπαγλαμάς: Στέλιος Καρύδας
Ηλεκτρική & ακουστική κιθάρα: Κώστας Νικολόπουλος
Ηλεκτρικό μπάσο: Νίκος Τσεσμελής
Ντραμς & κρουστά: Μέμος Κυριαζής
Σαντούρι & μεταλλόφωνο: Τάσος Διακογιώργης
Τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος
Δίσκος: Τα πικροσάββατα (1984)

Τριανταφυλλένια λόγια
τα δυο χείλη σου σκορπάνε
της καρδιάς μου τα ρολόγια
κοίταξε πώς σταματάνε

Κυπαρίσσια στο σεργιάνι
και ροδιές στον καφενέ
είσαι χαμηλό ταβάνι
για το μπόι μου, ουρανέ

Τριανταφυλλένια λόγια
τα ματάκια σου μου λένε
τα παλιά μου μοιρολόγια
να χορέψουν τώρα θένε

Κυπαρίσσια στο σεργιάνι
και ροδιές στον καφενέ
είσαι χαμηλό ταβάνι
για το μπόι μου, ουρανέ  

Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Το μάθημα (με τον Γιώργο Μαρίνο)

Το μάθημα (Μάθημα ελληνικής ιστορίας)

Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Τραγούδι: Γιώργος Μαρίνος
Δίσκος: Γιώργος Μαρίνος: Στον αστερισμό τής Μέδουσας (1984)

Όλη μου η ζωή διδασκαλία
όλη μου η ζωή συντακτικό
δίνω ρήμα, επίρρημα και ζητώ
το ουσιαστικό

Αρχίζει το μάθημα

Συνοπτική ιστορία Ελλάδος

Οι Έλληνες είναι λαός
όλο τιμή και γλώσσα
το ένδοξό τους παρελθόν
κλωσσάνε σαν την κλώσσα
κι ανέκαθεν πολέμησαν
κατά της τυραννίας
τους έμεινε η καρκατσουλιά
και δυο αβγά Τουρκίας

Οι Έλληνες είναι λαός
με βίτσια και ψωνάρα
γι’ αυτό τους μούντζωσε ο Θεός
τους έριξε κατάρα
κι αφού πολύ δοξάστηκαν
και φτάσαν στην ακμή τους
τους έσπασε ο τσαμπουκάς
και βράζουν στο ζουμί τους

Αρχαία ιστορία: Η μάχη των Θερμοπυλών

Φωτιά κι ασπίδα
του Λεωνίδα
με τους τριακόσιους που ’χαν πιάσει τα στενά
Καμένα Βούρλα
κι απάνω τούρλα
πλακώσαν Πέρσες και τσακίσαν τα παιδιά

Μ’ ένα ρυθμό: μάμπο μάμπο μάμπο

– Ποιος αντίχριστος, ποιο κάθαρμα τους πρόδωσε, παιδιά;
– Καλέ κυρία!
– Καλέ κυρία!
– Ο Εφιάλτης!
– Μπράβο, κορίτσι μου, μπράβο!

Κι έτσι μάθαμε τι εστί
χαφιεδισμός και πουτανιά
και κωλογάντζα
και ρουσφέτι
και επίσης τα συνώνυμα αυτών:
νταβατζιλίκι, ρουφιανιά και ρεβεράντζα
και σωθήτω όποιος σώζει εαυτόν

– Τι παράγει η Ελλάς παιδιά;
– Χαφιεδισμό και πουτανιά και κωλογάντζα
– Και μαστίχα Χίου και χαλβά Φαρσάλων και καπνά
– Νταβατζιλίκι, ρουφιανιά και ρεβεράντζα
– Και σταφίδα Κορινθίας, τραχανά…
– Έκτακτα!

Και πάμε παρακάτω, παιδιά:

Η Άλωσις

Ποιος ξέρει τώρα να μου πει
ποιαν αποφράδα μέρα
μας πήρε και μας σήκωσε
ο διάολος τον πατέρα
κι οι δεσποτάδες νταχτιρντί
και γύρω γύρω όλοι
μπουκάραν οι Οθωμανοί
και πήρανε την Πόλη

– Πότε συνέβη αυτό, παιδιά μου;
– Κυρία, κυρία, κυρία! Το 1453!
– Μπράβο, παιδιά μου! Και πάμε παρακάτω:

Ο χορός του Ζαλόγγου

Η Δέσπω η Τζαβέλαινα μια καθαρή Δευτέρα
εσύναξε τις γκόμενες και σήκωσε μπαντιέρα
τις πήγε κατά Ζάλογγο κι αυτές μερακλωθήκαν
και ρίξαν κι ένα ποτ πουρί και κατακρημνισθήκαν

Μ’ ένα ρυθμό: μάμπο μάμπο μάμπο

Και πάμε παρακάτω:

Ο Αθανάσιος Διάκος

Θανάσης Διάκος έψηνε στη Λιβαδειά σουβλάκια
ο Ομέρ Βρυώνης πέρναγε και ζήταγε ουζάκια
– Δεν σε σερβίρω, άπιστε, σουβλάκι δεν σου φτιάχνω
κι ο Ομέρ Βρυώνης έκραξε «σουβλάκι θα σε κάνω»
Και το ’πε και το ’κανε

Μ’ ένα ρυθμό: μάμπο μάμπο μάμπο

Γιατί ήρθαν κι άλλοι
Φράγκοι, Άγγλοι, Γάλλοι, τσάροι, σταυροφόροι
μισθοφόροι, Αμερικάνοι, Γερμανοί
κι έτσι τραβήξαμε
ετούτο εδώ το ζόρι
κι έγινε γυαλιά καρφιά το μαγαζί

Κι άιντε πάλι
η Ελλάς η προ αιώνων
μια φωνή των μεγαφώνων
μια τρελή
μέσα στην ίντριγκα φωνάζει και σπαράζει
«Τι το ήθελα, καλέ, το μπικουτί;»

Και η ζωή μας μια επέτειος φριχτή
τα φώτα κάηκαν
και τέλειωσε η γιορτή
χαμένοι ήρωες, φαντάσματα του χτες
μάθε να ζεις
και μες στο τώρα μπες

Όλη μου η ζωή διδασκαλία
όλη μου η ζωή συντακτικό
δίνω ρήμα, επίρρημα και ζητώ
το ουσιαστικό

Το τραγούδι αυτό αποτελεί μέρος μιας από τις συγκινητικότερες παρλάτες τού Γιώργου Μαρίνου τα χρόνια που εμφανιζόταν στη Μέδουσα. Ξεκινά μια αναδρομή στη ζωή του από την ώρα που γεννήθηκε και κάποια στιγμή φτάνει στα γυμνασιακά του χρόνια και στην αγαπημένη του φιλόλογο, την Ευαγγελία Δελαπόρτα (αν θυμάμαι σωστά το όνομα). Σύμφωνα με το σενάριο, ο διάλογος που ακούμε στο τραγούδι είναι από το μάθημα ιστορίας με τη συγκεκριμένη δασκάλα. Ωστόσο, στη συνέχεια της παράστασης ο Γιώργος Μαρίνος αναφέρει κι άλλες φορές τη δασκάλα του ως έναν από τους ανθρώπους που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη ζωή του.