Μίκης Θεοδωράκης & Γιάννης Θεοδωράκης, Μενεξεδένια τα βουνά

Μενεξεδένια τα βουνά

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Στίχοι: Γιάννης Θεοδωράκης
Τραγούδι: Μαργαρίτα Ζορμπαλά
Δίσκος: Ταξίδι μέσα στη νύχτα (1978)

Μενεξεδένια ήταν τα βουνά
μενεξεδένια τα φιλιά
μενεξεδένια ήταν τα μάτια σου
κατάμαυρη είναι η μοναξιά

Το τρένο αυτό που σε ξερίζωσε
μου σχίζει πάντα την καρδιά
το σφύριγμά του είναι για ’μέ λυγμός
το πέρασμά του είναι καημός

Ήμουν για σένα ο διαβάτης που περνά
ήσουν για μένα το νερό και η φωτιά

Σε κράτησα μέσα στα χέρια μου
σα να ’σουνα μικρό πουλί
με την αυγή γλυκοκελάηδησες
το δειλινό είχες χαθεί

Κι εγώ στα δάση τώρα τριγυρνώ
μετρώ τα κίτρινα κλαδιά
μετρώ τα φύλλα που ξεράθηκαν
την άμετρη μετρώ ερημιά

Ήμουν για σένα ο διαβάτης που περνά
ήσουν για μένα το νερό και η φωτιά

Advertisements

Λίνος Κόκοτος & Δημήτρης Χριστοδούλου, Γεννήθηκα σε μια στιγμή

Λίνος Κόκοτος & Δημήτρης Χριστοδούλου, Γεννήθηκα σε μια στιγμή

Μουσική: Λίνος Κόκοτος
Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου
Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης
Δίσκος: Τα αντιπολεμικά (1978)

Γεννήθηκα σε μια στιγμή
του κόσμου και βαδίζω
για μια μεγάλη χαραυγή
και πίσω δεν γυρίζω

Μια φορά στον κόσμο ήρθα
δυο φορές μ’ αρνήθηκαν
και όταν είπα την αλήθεια
όλοι οι δρόμοι κλείστηκαν

Γεννήθηκα και ήταν πρωί
μα έζησα την νύχτα
άλλα μου είπαν οι θεοί
και άλλα στο κόσμο βρήκα

Μια φορά στον κόσμο ήρθα
δυο φορές μ’ αρνήθηκαν
και όταν είπα την αλήθεια
όλοι οι δρόμοι κλείστηκαν

La Grecia de Theodorakis (Μίκης Θεοδωράκης & Κώστας Παπαδόπουλος)

La Grecia de Theodorakis

Σύνθεση: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Δίσκος: La Grecia de Theodorakis (1978, ισπανικής παραγωγής)

Τα μουσικά θέματα του δίσκου:

Α’ όψη:
1. Zoρμπάς
2. Μάνα μου και Παναγιά
3. Είμαστε δυο
4. Δραπετσώνα
5. Απρίλη μου
6. Όμορφη πόλη
7. Το γελαστό παιδί

Β’ όψη:
1. Μαργαρίτα Μαργαρώ
2. Το παράπονο
3. Σ’ αυτή τη γειτονιά
4. Αγάπη μου
5. Μυρτιά
6. Κατάσταση πολιορκίας
7. Και δόξα τω Θεώ

Υ.Γ.: Ευχαριστώ πολύ τον φίλο Μανόλη Τζιλιβάκη που μου υπέδειξε τη συγκεκριμένη ηχογράφηση και μου έδωσε όλες τις σχετικές πληροφορίες και τις φωτογραφίες των εξωφύλλων.

Άκης Πάνου: Βασιλά – Μασιλά (ορχηστρικό)

Βασιλά – Μασιλά (ορχηστρικό)

Σύνθεση: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Γιατί μου βγαίνεις δίχως φλας (Άκης Πάνου)

Γιατί μου βγαίνεις δίχως φλας

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Γιατί δε βγαίνεις ντεκλαρέ
«Δε σε γουστάρω», πες μου, «ρε»
γιατί μου βγαίνεις δίχως φλας
πώς με μετράς και πού το πας

Δεν είναι πρέπον και ορθόν
με πείρα άντρας και ετών
να σου ξηγιέται στο σπαθί
κι εσύ στο δήθεν το βαθύ

Εγώ σου βγαίνω στο σωστό
εσύ στο στριφογυριστό
δεν είσαι εντάξει, βρε μωρό
κι αυτά εγώ δεν τα μπορώ

Μολόγα τα (Άκης Πάνου)

Μολόγα τα

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης, Λίτσα Διαμάντη & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Ποντάρει άλογο κουτσό
και φέρνει πεντακόσα
εγώ ποντάρω σε αϊτό
και χάνω κάπου τόσα

Μολόγα τα, μολόγα τα
Τα φράγκα μοιρολόγα τα
Τι γίνανε; Μολόγα τα
Χορτάρι για τ’ αλόγατα

Αν θέλει η τύχη η στραβή
τα φέρνει και σ’ τα δίνει
αλλιώτικα σε κυνηγά
σ’ τα παίρνει και σε γδύνει

Μολόγα τα, μολόγα τα
Τα φράγκα μοιρολόγα τα
Τι γίνανε; Μολόγα τα
Χορτάρι για τ’ αλόγατα

Σηκώνει τον ιππόδρομο
μ’ ένα παλιοκοσάρι
εγώ αδειάζω καφετιά
και γίνονται κριθάρι

Μολόγα τα, μολόγα τα
Τα φράγκα μοιρολόγα τα
Τι γίνανε; Μολόγα τα
Χορτάρι για τ’ αλόγατα

Ήμαρτον, Κύριε (Άκης Πάνου)

Ήμαρτον, Κύριε

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Ήμαρτον, Κύριε
ότι πολύ αγάπησα
και μου ’λαχε σατράπισσα
Ήμαρτον, Κύριε

Ήμαρτον, Κύριε
θα με φάει το κάγκελο
με τούτο ’δω τον άγγελο
Ήμαρτον, Κύριε

Ήμαρτον, Κύριε
είμαι αναιδής, μα δε μου λες
τα θηλυκά τι τα ’θελες
Ήμαρτον, Κύριε

Είμαι από χωριό (Άκης Πάνου)

Είμαι από χωριό

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Τα ’παμε ξεκάθαρα από την πρώτη ώρα
είμαστε για τώρα, όχι για πολύ
βάλε τη ζακέτα σου, κουμπώσου και προχώρα
τούτη η κωμωδία κράτησε πολύ

Τα ’θελες και τα ’θελα, αυτή είναι η αλήθεια
όλες μου οι κουβέντες ντόμπρες και βαριές
με τη φαντασία σου μη φτιάνεις παραμύθια
είμαι μαθημένος στις ανηφοριές

Ήρθα, σ’ τα μπεγλέρισα, σου τα ’ριξα, τα πήρες
ήτανε για τόσο, άλλο δεν μπορώ
έτυχε να είμαι απ’ αυτούς τους χαρακτήρες
τα ’χασα, τα πήρες και αναχωρώ

Είμαι ασυμβίβαστος, ελεύθερος κι αλάνης
το νοικοκυριό μου κεραμιδαριό
τα μπερδεματάκια και τις πλάκες που μου κάνεις
τζάμπα μου τα κάνεις, είμαι από χωριό

Επίορκος προδότης (Άκης Πάνου)

Επίορκος προδότης

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Εκείνη που δεν ντράπηκε για όσα έχω κάνει
και τ’ όνειρό της ήτανε μαζί μου να πεθάνει
πόσες φορές την πότισα χολή και πίκρανα το στόμα το γλυκό της
πόσο μεγάλη στάθηκε αυτή κι εγώ μικρός επίορκος προδότης

Εκείνη που κατέβηκε σκαλιά για να με φτάσει
και κάθε παραστράτημα μπορούσε να σκεπάσει
πόσες φορές την πότισα χολή και πίκρανα το στόμα το γλυκό της
πόσο μεγάλη στάθηκε αυτή κι εγώ μικρός επίορκος προδότης

Αυτή που δεν φοβήθηκε να μπει μπροστά σε μένα
την ώρα που μου ρίχνανε δυο βόλια πυρωμένα
πόσες φορές την πότισα χολή και πίκρανα το στόμα το γλυκό της
πόσο μεγάλη στάθηκε αυτή κι εγώ μικρός επίορκος προδότης

Κοινή αγορά (Άκης Πάνου)

Κοινή αγορά

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης, Λίτσα Διαμάντη & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Όταν θα μπούμε στην κοινή την αγορά
όταν θα γίνουμ’ Ευρωπαίοι επισήμως
δεν θα κοιτάζουμε τους άλλους πονηρά
κι οι συνεταίροι θα μας φέρονται εντίμως

Εμείς θα στέλνουμε αγγούρια κρητικά
και θα εισάγουμε τα πάντα από τη Δύση
θα ’ρθούνε ήθη κάπως πιο ελαστικά
και δεν θα φτάνει στο κακούργημα η χρήση

Τώρα θα πεις πώς ονομάζεται κοινή
κι αυτή η λέξη εξηγείται πολυτρόπως
μα αφού δε γίνεται να ζήσουμε ορφανοί
με την κοινή θα βολευτούμε όπως-όπως

Πόσα πρέπει (Άκης Πάνου)

Πόσα πρέπει

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης, Λίτσα Διαμάντη & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Να ’χα τη δύναμη να κάνω κάποιο λάθος
και στο φινάλε να μην ντρέπομαι γι’ αυτό
να ’χα τη δύναμη να κάνω κάποιο λάθος
και να μη θέλω απ’ τον κόσμο να κρυφτώ

Να ’χα τη δύναμη να κάνω το δικό μου
στον εαυτό μου να μη λέω «μη και μη»
να χαστουκίσω μια φορά το λογικό μου
και ας πληρώσω σ’ οποιαδήποτε τιμή

Να ’χα τη δύναμη να πω «έτσι μ’ αρέσει»
χωρίς να σκέφτομαι την κρίση του αλλουνού
παλιοζωή, με πόσα πρέπει μ’ έχεις δέσει
με πόσα πρέπει μου παράλυσες το νου

Δυο γυναίκες αγαπώ (Άκης Πάνου)

Δυο γυναίκες αγαπώ

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης & Λίτσα Διαμάντη
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Μου ’κανες ζημιά, αχ βρε έρωτα σατράπη
μ’ άναψες φωτιά που με καίει, ποποπό
έχω μια καρδιά που χωράει μια αγάπη
πού να βάλω δυο, δυο γυναίκες π’ αγαπώ

Φίλος μου η μια κι η άλλη ταραχή μου
τρέλα μου η μια και η άλλη ο καημός
ποια να στερηθώ, ποια να βγάλω απ’ τη ζωή μου
τρέλα μου η μια κι η άλλη ο καημός

Αμαρτωλός είμαι κι εγώ (Άκης Πάνου)

Αμαρτωλός είμαι κι εγώ

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Όλοι ρωτάνε πώς μπορώ και την κρατώ ακόμα
όλοι ρωτάνε πώς μπορώ και τη φιλώ στο στόμα
είναι ντροπή το φίλημα και πέτρινη η καρδιά της
γλυκό το κατρακύλημα μέσα στην αγκαλιά της

Όλοι ρωτάνε πώς μπορώ και την κρατώ ακόμα
όλοι ρωτάνε πώς μπορώ και τη φιλώ στο στόμα
δεν είμαι αναμάρτητος για να δικάζω λάθη
αμαρτωλός είμαι κι εγώ, με τα δικά μου πάθη

Δάκρυ (Άκης Πάνου)

Δάκρυ

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης, Λίτσα Διαμάντη & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Παίρνω τα μάτια μου, μάτια μου, και φεύγω
φεύγω και πάω στ’ ουρανού τα μάκρη
Δάκρυ, δάκρυ, δάκρυ, μαύρο δάκρυ
ήταν η αγάπη σου και πίκρα δίχως άκρη
Παίρνω τα μάτια μου, μάτια μου, και φεύγω
φεύγω και πάω στ’ ουρανού τα μάκρη

Παίρνω τα μάτια μου, μάτια μου, και φεύγω
φεύγω και πάω στ’ ουρανού τα μάκρη
Φτάνει, φτάνει, δεν αντέχω, φτάνει
μ’ έλιωσε η αγάπη σου, κουρέλι μ’ έχει κάνει
Παίρνω τα μάτια μου, μάτια μου, και φεύγω
φεύγω και πάω στ’ ουρανού τα μάκρη

Δάκρυ, δάκρυ, δάκρυ, μαύρο δάκρυ
ήταν η αγάπη σου και πίκρα δίχως άκρη
Φτάνει, φτάνει, δεν αντέχω, φτάνει
μ’ έλιωσε η αγάπη σου, κουρέλι μ’ έχει κάνει

Το λάθος έχει γίνει (Άκης Πάνου)

Το λάθος έχει γίνει

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης, Λίτσα Διαμάντη & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Είναι πολύ αργά, το λάθος έχει γίνει
κι εσύ δεν είσ’ εκείνη κι εγώ δεν είμ’ αυτός
που θέλαμε η ζωή αμόλυντη να μείνει
είναι πολύ αργά, το λάθος έχει γίνει

Είναι πολύ αργά, το λάθος έχει γίνει
ποιος τάχα θα ξεπλύνει την πίκρα του αλλουνού
βλεπόμαστε κι οι δυο χωρίς εμπιστοσύνη
είναι πολύ αργά, το λάθος έχει γίνει

Σεισμός (Άκης Πάνου)

Σεισμός

Σύνθεση & στίχοι: Άκης Πάνου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Θανάσης Πολυκανδριώτης
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Σαντούρι: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Μιχάλης Μενιδιάτης & Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Σεισμός (1978)

Γιατί να ζήσω φρόνιμα
τα χρόνια μου τα γόνιμα
ένας σεισμός και χάνεσαι
και παύεις να αισθάνεσαι

Γιατί να κάνω όνειρα
πιο πέρα από το σήμερα
ένας σεισμός και φύγαμε
κι άιντε να βρεις που πήγαμε

Γιατί να χτίσω μέγαρα
με είκοσι πατώματα
ένας σεισμός και πέφτουνε
και τρώει η μούρη χώματα

Το ραδίκι (Γιώργος Μπάτης)

Γιώργος Μπάτης, Το ραδίκι (Από κάτω απ’ το ραδίκι (1934;)) [διασκευασμένο από τον Γιώργο Ζαμπέτα]

Μπουζούκι: Μανώλης Χιώτης, Κώστας Παπαδόπουλος, Λάκης Καρνέζης, Γιάννης Καραμπεσίνης, Στέλιος Μακρυδάκης
Τραγούδι: Γιώργος Ζαμπέτας & χορωδία [πρώτη εγγραφή με τον Γιώργο Ζαμπέτα το 1964 σε δίσκο 45 στροφών]
Δίσκος: ο άραψ… και έτερα άσματα (1978)

Άιντε από κάτω απ’ το ραδίκι
άιντε κάθονται δυο πιτσιρίκοι

Άιντε και φουμάρουνε τσιγάρο
άιντε το ’να πόδι απάνω στ’ άλλο

Άιντε από κάτω απ’ τη μολόχα
πρώτα το τσαρδί μου το ’χα

Πληροφορίες για τέσσερα από τα τραγούδια του δίσκου:

Η δεκαετία του ’60 για τον Ζαμπέτα ήταν «χρυσή». Έπαιζε, έγραφε, ταξίδεψε στο εξωτερικό, ήταν το «μπουζούκι» που ηγείτο στα λαϊκά κέντρα, ο καλλιτέχνης που εκτός από μάγκας-δεξιοτέχνης στο μπουζούκι ήταν και «περφόρμερ-ψυχή» του γλεντιού, ένας σύγχρονος αριστοφανικός ήρωας που όταν ήταν στο πάλκο, το πιάτο έφτανε -σε κομματάκια- μέχρι το ταβάνι. Όχι τραγουδιστής. Μπορεί να τραγουδούσε ενίοτε στα μαγαζιά, αλλά για να μπει στο στούντιο και να κάνει «φωνοληψία» της φωνής του ούτε λόγος. Αθυρόστομος, πλακατζής, «μούτρο» και παράλληλα άνθρωπος με ταλέντο, μπέσα και λαϊκή σοφία. Και φυσικά μεγάλος δεξιοτέχνης.
Τον «Αράπη» τον είχε γράψει χρόνια πριν και πρωτοηχογραφήθηκε ως «τσιφτετέλι οριεντάλ» και χωρίς τη σατιρική υπόσταση που απέκτησε αργότερα. Το 1961 ήταν η πρώτη εκτέλεση με τον Μανώλη Καναρίδη και το 1964 ο Αράπης μπήκε στο στούντιο ξανά με… μεγάλη παρέα.

Θυμάται ο Ζαμπέτας (στο βιβλίο που έκανε η Ιωάννα Κλειάσιου, «Και η βρόχα έπιπτε στρέιτ θρου», Εκδ. Ντέφι): «Στα «Ξημερώματα» το ’64 έρχονταν σαν πελάτες πολλές φορές ο Τάκης Λαμπρόπουλος και ο Χιώτης με τη Μαίρη Λίντα. Με γούσταρε ο Χιώτης να με ακούει και το ’λεγε σε όλους, δεν είχε κόμπλεξ. Μου έρχονται πάλι μια μέρα μαζί με τον Ξαρχάκο. Οπότε μου λέει ο Λαμπρόπουλος, «Ζαμπέτα το Σάββατο στις 9 το πρωί, όλα αυτά τα γράφουμε». «Και ποιος θα τα πει», ρωτάω. «Εσύ ο ίδιος» μου λέει. «Όχι ρε», του λέω, «τι είναι αυτά». Γέλαγα κι έκανα πλάκα. «Τι γελάς ρε», φώναζε αυτός, «εσύ θα τα πεις, δεν μπορεί κανείς να τα πει καλύτερα από σένα και θα τα πεις και μάγκικα με τον τρόπο που τα λες στο μαγαζί». «Ναι, ναι», φώναζε ο Χιώτης, «εσύ θα τα πεις και θα παίξω εγώ μπουζούκι και θα τραγουδήσουμε μαζί». Με το πες πες με πείθουνε τελικά».

Και έρχεται εκείνο το Σαββατόβραδο και ο Ζαμπέτας μπαίνει με χτυποκάρδι πρωτάρη στην Columbia. Αλλά δεν ήταν μόνος. Τότε οι ηχογραφήσεις πήγαιναν μέχρι πρωίας και εκείνο το βράδυ ειδικά, τα ’φερε η τύχη και ξενυχτούσαν γράφοντας πολλοί. Ο Χιώτης βέβαια και η Μαίρη Λίντα είχαν δηλώσει από πριν συμμετοχή. Ο Μανώλης Αγγελόπουλος, όμως, ο Διονυσίου, η Γιώτα Λύδια, η Πόλυ Πάνου, ο Μπιθικώτσης, ο Πάνος Γαβαλάς και η Ρία Κούρτη έτυχε να είναι εκεί. Ηχολήπτης ήταν ο Νίκος Κανελλόπουλος αλλά όταν υπήρχε σοβαρός λόγος πέρναγε από εκεί και ο Λαμπρόπουλος κι εκείνο το βράδυ έφτασε όταν είχε αρχίσει η ηχογράφηση…

«Λέω τον «Αράπη» στην αρχή, παίζει ο Χιώτης. Πέντε μπουζούκια παίζανε, Χιώτης, Καρνέζης, Κώστας Παπαδόπουλος, Στέλιος Μακρυδάκης και Γιάννης Καραμπεσίνης. Και πάνω στην ηχογράφηση και στην πλάκα φωνάζω όλους που ήτανε εκεί κι αρχίζουμε να φωνάζουμε «όοοααα» και τέτοια και τους φτιάχνω χορωδία. Μεγάλη πλάκα έγινε στο στούντιο, πολύ μεγάλη. Νταβαντούρι. Μια κι όξω τελειώνουμε τον «Αράπη», με την πρώτη τον «Μαθητή»… Πολύ ωραία ηχογράφηση! Βγαίνει ο δίσκος και γίνεται ανάρπαστος». [Πηγή: άρθρο της Χάρης Ποντίδα στην εφημερίδα Τα Νέα (2/9/2011)]

Ο μαθητής (Γιώργος Ζαμπέτας & Χαράλαμπος Βασιλειάδης)

Γιώργος Ζαμπέτας & Χαράλαμπος Βασιλειάδης, Ο μαθητής

Μπουζούκι: Μανώλης Χιώτης, Κώστας Παπαδόπουλος, Λάκης Καρνέζης, Γιάννης Καραμπεσίνης, Στέλιος Μακρυδάκης
Τραγούδι: Γιώργος Ζαμπέτας & χορωδία [πρώτη εκτέλεση από τον Μανώλη Καναρίδη το 1961 και πρώτη εγγραφή με τον Γιώργο Ζαμπέτα το 1964 σε δίσκους 45 στροφών]
Δίσκος: ο άραψ… και έτερα άσματα (1978)

Έναν καιρό που μ’ έστελνε
η μάνα μου σχολείο
κι ο δάσκαλός μου μ’ έβαζε
στο πρώτο το θρανίο

Ο πιο καλός ο μαθητής
ήμουνα γω στη τάξη
κι οι δάσκαλοί μου με είχανε
μη βρέξει και μη στάξει

Πάντοτε στο τετράδιο
βαθμό έπαιρνα δέκα
κι αν στη ζωή πήρα μηδέν
τα φταίει μια γυναίκα

Ο πιο καλός ο μαθητής
ήμουνα γω στη τάξη
κι οι δάσκαλοί μου με είχανε
μη βρέξει και μη στάξει

Στον έλεγχο διαγωγή
είχα κοσμιωτάτη
κι όμως οι συναναστροφές
μου βγάλανε το μάτι

Ο πιο καλός ο μαθητής
ήμουνα γω στη τάξη
κι οι δάσκαλοί μου με είχανε
μη βρέξει και μη στάξει

Πληροφορίες για τέσσερα από τα τραγούδια του δίσκου:

Η δεκαετία του ’60 για τον Ζαμπέτα ήταν «χρυσή». Έπαιζε, έγραφε, ταξίδεψε στο εξωτερικό, ήταν το «μπουζούκι» που ηγείτο στα λαϊκά κέντρα, ο καλλιτέχνης που εκτός από μάγκας-δεξιοτέχνης στο μπουζούκι ήταν και «περφόρμερ-ψυχή» του γλεντιού, ένας σύγχρονος αριστοφανικός ήρωας που όταν ήταν στο πάλκο, το πιάτο έφτανε -σε κομματάκια- μέχρι το ταβάνι. Όχι τραγουδιστής. Μπορεί να τραγουδούσε ενίοτε στα μαγαζιά, αλλά για να μπει στο στούντιο και να κάνει «φωνοληψία» της φωνής του ούτε λόγος. Αθυρόστομος, πλακατζής, «μούτρο» και παράλληλα άνθρωπος με ταλέντο, μπέσα και λαϊκή σοφία. Και φυσικά μεγάλος δεξιοτέχνης.
Τον «Αράπη» τον είχε γράψει χρόνια πριν και πρωτοηχογραφήθηκε ως «τσιφτετέλι οριεντάλ» και χωρίς τη σατιρική υπόσταση που απέκτησε αργότερα. Το 1961 ήταν η πρώτη εκτέλεση με τον Μανώλη Καναρίδη και το 1964 ο Αράπης μπήκε στο στούντιο ξανά με… μεγάλη παρέα.

Θυμάται ο Ζαμπέτας (στο βιβλίο που έκανε η Ιωάννα Κλειάσιου, «Και η βρόχα έπιπτε στρέιτ θρου», Εκδ. Ντέφι): «Στα «Ξημερώματα» το ’64 έρχονταν σαν πελάτες πολλές φορές ο Τάκης Λαμπρόπουλος και ο Χιώτης με τη Μαίρη Λίντα. Με γούσταρε ο Χιώτης να με ακούει και το ’λεγε σε όλους, δεν είχε κόμπλεξ. Μου έρχονται πάλι μια μέρα μαζί με τον Ξαρχάκο. Οπότε μου λέει ο Λαμπρόπουλος, «Ζαμπέτα το Σάββατο στις 9 το πρωί, όλα αυτά τα γράφουμε». «Και ποιος θα τα πει», ρωτάω. «Εσύ ο ίδιος» μου λέει. «Όχι ρε», του λέω, «τι είναι αυτά». Γέλαγα κι έκανα πλάκα. «Τι γελάς ρε», φώναζε αυτός, «εσύ θα τα πεις, δεν μπορεί κανείς να τα πει καλύτερα από σένα και θα τα πεις και μάγκικα με τον τρόπο που τα λες στο μαγαζί». «Ναι, ναι», φώναζε ο Χιώτης, «εσύ θα τα πεις και θα παίξω εγώ μπουζούκι και θα τραγουδήσουμε μαζί». Με το πες πες με πείθουνε τελικά».

Και έρχεται εκείνο το Σαββατόβραδο και ο Ζαμπέτας μπαίνει με χτυποκάρδι πρωτάρη στην Columbia. Αλλά δεν ήταν μόνος. Τότε οι ηχογραφήσεις πήγαιναν μέχρι πρωίας και εκείνο το βράδυ ειδικά, τα ’φερε η τύχη και ξενυχτούσαν γράφοντας πολλοί. Ο Χιώτης βέβαια και η Μαίρη Λίντα είχαν δηλώσει από πριν συμμετοχή. Ο Μανώλης Αγγελόπουλος, όμως, ο Διονυσίου, η Γιώτα Λύδια, η Πόλυ Πάνου, ο Μπιθικώτσης, ο Πάνος Γαβαλάς και η Ρία Κούρτη έτυχε να είναι εκεί. Ηχολήπτης ήταν ο Νίκος Κανελλόπουλος αλλά όταν υπήρχε σοβαρός λόγος πέρναγε από εκεί και ο Λαμπρόπουλος κι εκείνο το βράδυ έφτασε όταν είχε αρχίσει η ηχογράφηση…

«Λέω τον «Αράπη» στην αρχή, παίζει ο Χιώτης. Πέντε μπουζούκια παίζανε, Χιώτης, Καρνέζης, Κώστας Παπαδόπουλος, Στέλιος Μακρυδάκης και Γιάννης Καραμπεσίνης. Και πάνω στην ηχογράφηση και στην πλάκα φωνάζω όλους που ήτανε εκεί κι αρχίζουμε να φωνάζουμε «όοοααα» και τέτοια και τους φτιάχνω χορωδία. Μεγάλη πλάκα έγινε στο στούντιο, πολύ μεγάλη. Νταβαντούρι. Μια κι όξω τελειώνουμε τον «Αράπη», με την πρώτη τον «Μαθητή»… Πολύ ωραία ηχογράφηση! Βγαίνει ο δίσκος και γίνεται ανάρπαστος». [Πηγή: άρθρο της Χάρης Ποντίδα στην εφημερίδα Τα Νέα (2/9/2011)]

Ζούλα σε μια βάρκα μπήκα (Γιώργος Μπάτης)

Γιώργος Μπάτης, Ζούλα σε μια βάρκα μπήκα (διασκευασμένο από τον Γιώργο Ζαμπέτα)

Μπουζούκι: Μανώλης Χιώτης, Κώστας Παπαδόπουλος, Λάκης Καρνέζης, Γιάννης Καραμπεσίνης, Στέλιος Μακρυδάκης
Τραγούδι: Γιώργος Ζαμπέτας & χορωδία [πρώτη εκτέλεση από τον Στράτο Παγιουμτζή το 1936 και πρώτη εγγραφή με τον Γιώργο Ζαμπέτα το 1964 σε δίσκους 45 στροφών]
Δίσκος: ο άραψ… και έτερα άσματα (1978)

Βρε ζούλα σε μια βάρκα μπήκα
και στη σπηλιά του Δράκου βγήκα
βλέπω τρεις σαν μεθυσμένοι
και στην άμμο ήταν ξαπλωμένοι

Ήταν ο Μάρκος και ο Αρτέμης
και ο Στράτος ο Τεμπέλης
βρε συ Στράτο, βρε συ Στράτο
φιάξε έναν καφέ αφράτο

Για να πιει και το Μπατάκι
που είναι χρόνια μαναβάκι
για να πιει και ο Αρτέμης
όπου πάει και τον φέρνει

Μας φέρνει τσάι απ’ την Πόλη
όπου το γουστάρουμε όλοι
και καφέ απ’ την Περσία
πίνει ο μάγκας με ησυχία

Πληροφορίες για τέσσερα από τα τραγούδια του δίσκου:

Η δεκαετία του ’60 για τον Ζαμπέτα ήταν «χρυσή». Έπαιζε, έγραφε, ταξίδεψε στο εξωτερικό, ήταν το «μπουζούκι» που ηγείτο στα λαϊκά κέντρα, ο καλλιτέχνης που εκτός από μάγκας-δεξιοτέχνης στο μπουζούκι ήταν και «περφόρμερ-ψυχή» του γλεντιού, ένας σύγχρονος αριστοφανικός ήρωας που όταν ήταν στο πάλκο, το πιάτο έφτανε -σε κομματάκια- μέχρι το ταβάνι. Όχι τραγουδιστής. Μπορεί να τραγουδούσε ενίοτε στα μαγαζιά, αλλά για να μπει στο στούντιο και να κάνει «φωνοληψία» της φωνής του ούτε λόγος. Αθυρόστομος, πλακατζής, «μούτρο» και παράλληλα άνθρωπος με ταλέντο, μπέσα και λαϊκή σοφία. Και φυσικά μεγάλος δεξιοτέχνης.
Τον «Αράπη» τον είχε γράψει χρόνια πριν και πρωτοηχογραφήθηκε ως «τσιφτετέλι οριεντάλ» και χωρίς τη σατιρική υπόσταση που απέκτησε αργότερα. Το 1961 ήταν η πρώτη εκτέλεση με τον Μανώλη Καναρίδη και το 1964 ο Αράπης μπήκε στο στούντιο ξανά με… μεγάλη παρέα.

Θυμάται ο Ζαμπέτας (στο βιβλίο που έκανε η Ιωάννα Κλειάσιου, «Και η βρόχα έπιπτε στρέιτ θρου», Εκδ. Ντέφι): «Στα «Ξημερώματα» το ’64 έρχονταν σαν πελάτες πολλές φορές ο Τάκης Λαμπρόπουλος και ο Χιώτης με τη Μαίρη Λίντα. Με γούσταρε ο Χιώτης να με ακούει και το ’λεγε σε όλους, δεν είχε κόμπλεξ. Μου έρχονται πάλι μια μέρα μαζί με τον Ξαρχάκο. Οπότε μου λέει ο Λαμπρόπουλος, «Ζαμπέτα το Σάββατο στις 9 το πρωί, όλα αυτά τα γράφουμε». «Και ποιος θα τα πει», ρωτάω. «Εσύ ο ίδιος» μου λέει. «Όχι ρε», του λέω, «τι είναι αυτά». Γέλαγα κι έκανα πλάκα. «Τι γελάς ρε», φώναζε αυτός, «εσύ θα τα πεις, δεν μπορεί κανείς να τα πει καλύτερα από σένα και θα τα πεις και μάγκικα με τον τρόπο που τα λες στο μαγαζί». «Ναι, ναι», φώναζε ο Χιώτης, «εσύ θα τα πεις και θα παίξω εγώ μπουζούκι και θα τραγουδήσουμε μαζί». Με το πες πες με πείθουνε τελικά».

Και έρχεται εκείνο το Σαββατόβραδο και ο Ζαμπέτας μπαίνει με χτυποκάρδι πρωτάρη στην Columbia. Αλλά δεν ήταν μόνος. Τότε οι ηχογραφήσεις πήγαιναν μέχρι πρωίας και εκείνο το βράδυ ειδικά, τα ’φερε η τύχη και ξενυχτούσαν γράφοντας πολλοί. Ο Χιώτης βέβαια και η Μαίρη Λίντα είχαν δηλώσει από πριν συμμετοχή. Ο Μανώλης Αγγελόπουλος, όμως, ο Διονυσίου, η Γιώτα Λύδια, η Πόλυ Πάνου, ο Μπιθικώτσης, ο Πάνος Γαβαλάς και η Ρία Κούρτη έτυχε να είναι εκεί. Ηχολήπτης ήταν ο Νίκος Κανελλόπουλος αλλά όταν υπήρχε σοβαρός λόγος πέρναγε από εκεί και ο Λαμπρόπουλος κι εκείνο το βράδυ έφτασε όταν είχε αρχίσει η ηχογράφηση…

«Λέω τον «Αράπη» στην αρχή, παίζει ο Χιώτης. Πέντε μπουζούκια παίζανε, Χιώτης, Καρνέζης, Κώστας Παπαδόπουλος, Στέλιος Μακρυδάκης και Γιάννης Καραμπεσίνης. Και πάνω στην ηχογράφηση και στην πλάκα φωνάζω όλους που ήτανε εκεί κι αρχίζουμε να φωνάζουμε «όοοααα» και τέτοια και τους φτιάχνω χορωδία. Μεγάλη πλάκα έγινε στο στούντιο, πολύ μεγάλη. Νταβαντούρι. Μια κι όξω τελειώνουμε τον «Αράπη», με την πρώτη τον «Μαθητή»… Πολύ ωραία ηχογράφηση! Βγαίνει ο δίσκος και γίνεται ανάρπαστος». [Πηγή: άρθρο της Χάρης Ποντίδα στην εφημερίδα Τα Νέα (2/9/2011)]